Mag-log inเดือนต่อมากระแสข่าวของฮันเตอร์ยังถูกพูดถึงบ้างบางครั้ง แต่เหล่าแฟนคลับที่คอยรักและซัพพอร์ตฮันเตอร์มา ล้วนแล้วแต่เฝ้ารอเจอหน้าหลานชาย ซึ่งกระแสวงแฮกอิทยังคงเป็นตัวท็อปของวงการศิลปินต่อให้มีพ่อลูกอ่อนหนึ่งคนแล้วก็ตาม...“หลับลึกจัง... ง่วงเหรอ”โซดาที่ตื่นก่อน นอนพลิกตัวตะแคงข้างเข้าหาฮันเตอร์ โดยที่รอบตัวเธอมีหมอนช่วยพยุงสำหรับคนท้องเธอหลุดยิ้มบางๆ ด้วยความเอ็นดู มองคนที่หลับลึกแล้วเม้มปากเข้าหากันนิดๆ ดูแล้วเขาน่าจะอ่อนเพลียหนัก เมื่อคืนเธอปวดตามข้อกระดูกจนนอนไม่หลับเลยและก็ได้เขานี่แหละคอยนวด นั่งสัปหงกจนหลับคาตักเธอเลยการได้เห็นเขาใส่ใจอย่างเสมอต้นเสมอปลาย มันทำให้โซดามั่นใจว่าเลือกพ่อของลูกไม่ผิดแน่ และหากแม่ยังอยู่ คงจะยินดีกับเธอแน่ๆ เลย“พี่รักนาย...”เธอกระซิบบอกรักเสียงแผ่วเบา มองใบหน้าหล่อเหลาที่หลับตาพริ้มแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าส่องกระทบบนหน้าเขา โซดาเลยใช้มือป้องแสงไว้ไม่ให้กวนคนกำลังหลับ“คลั่งรักผมให้น้อยหน่อยสิ” เสียงติดงัวเงียเล็กๆ ดังขึ้นจากคนตรงหน้าโซดารีบชักมือกลับ พลางตีต้นแขนเขาแก้ขัดเขิน“ตื่นแล้วทำไมไม่บอกล่ะ”“อยากเห็นคนคลั่งรักไง”ฮันเตอร์ที่รู้สึกตัวได้สักพ
จวบจนท้องเข้าเดือนที่เจ็ด โซดาก็ยังบริหารร้านไม่ขาดช่วง ต่างจากตอนที่บริหารคนเดียวก็คือมีบอดี้การ์ดเยอะขึ้น แม่บ้านหรือผู้ช่วยส่วนตัวก็คอยมาช่วยดูแลเธออีกแรงเป็นคำสั่งจากท่านศิระพ่อของฮันเตอร์...“ต่อไปนี้ก็เรียกลุงว่าคุณพ่อก็ได้หนูโซ ส่วนเจ้าหลานชายยังไงก็ต้องได้ใช้นามสกุลคนบ้านนี้”ท่านศิระเน้นย้ำหลานชายต้องใช้นามสกุลพ่อของลูกเท่านั้นการมาของท่านศิระคือมาเพื่อปราบทุกดราม่า หลังศรันย์ไม่ยอมให้ศิลปินในค่ายอย่างฮันเตอร์ฉีกสัญญา โดยให้เหตุผลว่าอีก 4 เดือนก็จะหมดสัญญาที่ห้ามเดตแล้ว การฉีกไปก็มีแต่เสียเงินเปล่าประโยชน์แค่ต้องเก็บเรื่องของโซดาให้มิด ทั้งค่ายและตัวเขาจะไม่เสียหายท่านศิระเกือบเห็นด้วยเกือบทุกอย่าง แต่ไม่เห็นด้วยกับเรื่องให้ทั้งลูกชายแล้วก็ลูกสะใภ้หลบซ่อนคนเป็นพ่อยอมทุ่มเงินเพื่อปิดปากนักข่าว พร้อมกับใช้กำลังคนที่มีอยู่แล้วคอยจับตามอง ว่าใครจะเล่นข่าวลูกสะใภ้อย่างโซดาหรือไม่ เพราะหากมีปัญหากับเธอ มันก็เท่ากับหาเรื่องพ่อตาอย่างเขาด้วยเพราะฉะนั้นดราม่าทั้งหมดจึงหายไปในกลีบเมฆ...ทั้งสองคนได้ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น ตอนที่ท้องยังไม่โตเท่านี้ โซดาบินไปกลับระหว่างประเทศเป็นบาง
“คุณแอล...”โซดาเอ่ยชื่อคนที่ยืนอยู่ข้างกายฮันเตอร์เสียงค่อย แม้ว่าทั้งคู่จะใส่แมสกับหมวกปิดบังใบหน้า แต่เธอก็จำหน้าคร่าตาได้แม่นยำอยู่ดี“พี่มาทำอะไรที่นี่” ร่างสูงปรี่มายืนตรงหน้า พลันมุ่นคิ้วสีหน้าเครียดไม่ให้เขาตื่นตระหนกได้ยังไง ในเมื่อเจอโซดาในแผนกแม่และเด็ก หนำซ้ำยังออกมาจากลิฟต์ของที่นี่อีก กอปรกับชุดที่เธอใส่เป็นเดรสกระโปรงทรงโคร่งด้วย ทั้งที่ปกติโซดาชอบใส่ชุดเข้ารูปด้วยซ้ำหรือนี่เป็นสิ่งที่เธอซ่อนเขาไว้กันแน่...“นายต่างหากมาทำอะไรที่นี่ฮัน”เขาบินกลับไทยตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมถึงมาโผล่ที่แผนกสูตินรีเวชได้คำถามมากมายผุดซ้อนเข้ามาในหัวเธอ ดวงตาคู่สวยส่ายไปมา เพราะเขาไม่ได้ส่งข้อความมาบอกล่วงหน้าเลยว่าจะกลับไทยส่วนฮันเตอร์มีเรื่องด่วนต้องช่วยผู้จัดการ เขาเลยอยากบินกลับไทยโดยที่ไม่บอกโซดาล่วงหน้าอยากเซอร์ไพรส์เธอนั่นแหละใครจะคิดเธอจะเซอร์ไพรส์เขากลับได้หน้าชาแบบนี้“ผมพาพี่แอลมาฝากครรภ์ แล้วพี่ล่ะ มาทำอะไรที่แผนกแม่และเด็ก”เลม่อนมองสถานการณ์ด้วยความห่วงใยพี่สาว รีบยื่นมือไปแตะแขนโซดาเบาๆ ก่อนเงยหน้ามองฮันเตอร์แล้วเม้มปากเข้าหากันนี่ฮันเตอร์ตัวจริงเสียงจริง ปกติเลม่อนสุ่ม
ร่างบางมองข้อความที่เด้งขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์ ใจก็อ่อนยวบยาบขึ้นมาในฉับพลัน เพราะเธอยืนแอบมองเขาผ่านหน้าต่างห้อง ลงไปยังรถของฮันเตอร์ที่จอดอยู่ด้านล่างปกติโซดาจะชอบยืนเหม่อตรงนี้ พอเห็นรถเขาเลี้ยวเข้ามาก็ใจสั่นรัวกอปรกับข้อความที่เขารัวมาหา ใจก็พาลปวดปลาบจนน้ำตาเอ่อคลอ เธอกวาดสายตาอ่านจนถึงประโยคสุดท้าย ร่างกายก็ชาดิกแข็งทื่ออยู่กับที่“ถ้าเปลี่ยนใจอยากเจอกันโทรมาหาผมนะ”“ผมอยากกอดพี่จัง”“คิดถึงพี่โซนะครับ”โซดายกมือป้องปากกลั้นเสียงสะอื้น เพราะสิ่งที่อีกฝ่ายพิมพ์มา เธอก็รู้สึกไม่ต่างจากเขาเลยสักนิดเดียว“อย่าเพิ่งยอมแพ้กับเรื่องของเรานะ... รักพี่ครับเด็กดี”หมับพออ่านมาถึงประโยคสุดท้าย โซดาก็หมุนตัวคว้าเสื้อแขนยาวใกล้มือ เธอรีบก้าวเท้าฉับไวออกจากห้อง ตรงไปยังลิฟต์คอนโดทั้งน้ำตานองหน้า มือกดย้ำที่ปุ่มลิฟต์หลายทีติดต่อกันอย่างใจร้อน“ฮึก...” เธอปาดน้ำตาทิ้ง อุตส่าห์คิดว่าจะใจแข็งได้แล้วแท้ๆร่างบางกระชับเสื้อคลุมบนไหล่ เมื่อเดินลงมาถึงข้างล่างของคอนโด พลางรีบเดินเร็วสลับกับวิ่งนิดๆ เพื่อไปให้ทันก่อนเขาจะขึ้นรถครั้นเห็นว่าร่างสูงกำลังจะขึ้นรถ เธอก็ใช้เสียงเรียกชื่อเขาออกมาทันที“ฮัน
แกรกสายฟ้าพี่ใหญ่กับเอ็มเจย์รุ่นน้องที่นั่งเล่นเกมด้วยกัน ก็เงยหน้ามองไปยังคนที่เปิดประตูห้องเข้ามา แต่สีหน้าอิดโรยดูเหม่อลอย เหมือนว่าใจไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัว“มาแล้วเหรอวะ ไหนบอกว่าจะไปกกเมีย” สายฟ้าเอ่ยแซว จอยเกมในมือก็วางลงทันที เพื่อตั้งตารอฟังเรื่องราวของเพื่อนสนิทเรื่องที่ฮันเตอร์คบกับสาวนอกวงการ หรือพี่สาวคนสวยร้านเหล้าประจำที่พวกเขาชอบไปนั่นแหละ ทุกคนในวงรู้หมด แล้วก็ชอบเห็นเพื่อนมีความรัก จะได้แซวถนัดปากทุกครั้งที่ทั้งสองแอบไปหากันเพราะคนอื่น... คบแบบไม่ผูกมัดหมดกะล่อนทั้งวงไม่เกินความจริง“ทำไมพี่ฮันเดินตาลอยมาแบบนั้นวะพี่ฟ้า” เอ็มเจย์มุ่นคิ้วถาม ปกติสภาพหลังซ้อมเสร็จ ต่อให้หนักแค่ไหนก็ไม่ดูเหม่อลอยขนาดนี้อันนี้เหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างเลย“ได้ยินที่กูพูดหรือเปล่าเถอะ”“พี่ฮัน”“ฮันโว้ย”สองคนช่วยกันเรียกคนที่เพิ่งเข้าห้องมา พอฮันเตอร์เดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่ระหว่างกลางทั้งคู่ เขาก็ถอนหายใจพรืดไหล่ห่อคอตกทันที“เป็นอะไรวะไอ้ฮัน”สายฟ้าตบบ่าสองสามที สีหน้าไม่มีการล้อเล่นเมื่อเห็นอีกฝ่ายตึงเครียด“ทำหน้าเหมือนโดนเมียทิ้ง” เขาพูดตามใจคิด ก่อนเสียงของเอ็มเจย์จะดังขึ้นเชิงต
เธอรู้สึกแบบนั้นข้างในใจ...พอมองย้อนกลับไป มีอะไรที่เราสองคนทำเหมือนคู่รักคนอื่นบ้าง ครั้นที่คนตั้งครรภ์อ่อนๆ อารมณ์เริ่มอ่อนไหว เหตุผลใดก็รั้งตัวเธอไว้ไม่อยู่ เพราะมีแต่ความน้อยใจที่กัดกินใจตอนนี้“พี่พูดแบบนั้นได้ยังไง”โซดาขบริมฝีปากล่างกลั้นอารมณ์อ่อนไหว พอพูดไปก็รู้สึกผิด เหมือนว่าตอนนี้เธอคุมตัวเองไว้ไม่อยู่แล้ว“พี่พูดเหมือนผมบังคับพี่มามีเซ็กส์เลยนะเว้ย”“นายต้องการแค่นั้นไม่ใช่หรือไง”“ผมต้องการพี่...”ฮันเตอร์เสียงอ่อนลงหลายระดับ หัวใจเขาสั่นวูบไปตามโซดา พอได้น้ำตาของเธอที่ร่วงหล่นบนแก้มขาว เขาก็แทบจะสูญเสียการควบคุม ลมหายใจพลันติดขัดแล้วก็ทำอะไรไม่ถูก“ทุกอย่างที่ผมทำก็เพราะไม่อยากให้พี่รู้สึกขาดอะไรไป ผมพยายามจะทำให้พี่มีความสุข ทดแทนเวลาที่ผมไม่ได้อยู่ข้างๆ พี่ไง”“แล้วทำไมพี่ถึงไม่มีความสุขเลยล่ะฮัน”“พี่พูดเกินไปแล้วนะพี่โซ”“ทำไมพี่ถึงไม่รู้สึกว่าเราเหมือนคนรักกันเลยล่ะหะ”การทะเลาะกันครั้งนี้ไม่ได้รุนแรง แต่คำพูดกลับเสียดแทงใจกัน หากทว่าเขากลับคิดคำแก้ต่างไม่ออกเลย หลังได้ยินโซดาพ่นระบายความในใจ ราวกับกักเก็บความรู้สึกนี้ไว้ตลอดเวลาที่คบกันเธอไม่เคยบอกเขาเขาไม่เคยเ
“เอ่อ... ซื้อกาแฟแล้วเสี่ยงดวงได้มา”พอนึกอะไรไม่ออก โซดาก็เลยโพล่งไปเรื่อย ก่อนจะยิ้มเหยเกเมื่อเลม่อนเอียงคอแล้วหน้าเหวอ“คะ”“อื้อ”“ซื้อกาแฟแล้วได้มาเหรอ”เลม่อนยังคงสงสัย เลิกคิ้วขมวดเป็นปม จากประสบการณ์ตามศิลปิน วงที่เธอชอบมาตั้งแต่เริ่มเดบิวต์ ออกเพลงแรก ได้รับการแต่งตั้งเป็นพรีเซนเตอร์มาก็เย
ตุบเอกสารในซองสีน้ำตาลสี่เหลี่ยม ถูกโยนลงบนโต๊ะ ตรงหน้าซุปตาร์หนุ่มที่ถูกเรียกตัวมาพบ ทั้งคู่นั่งประจันหน้ากัน ภายในห้องประชุมที่เงียบสงัด ร่างสูงนั่งไขว่ห้างเอนหลังสบายๆสีหน้าเคร่งเครียดของผู้จัดการ เขาก็พอรู้แล้วว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเรื่องเดท...“พี่ไม่เห็นต้องโยนเลย วางดีๆ ก็ได้มั้งครับ”“น
โซดาเบี่ยงความสนใจเขาได้สำเร็จ ฮันเตอร์หยุดชะงักมือ เธอได้ยินเขาสูดลมหายใจเข้าปอด ราวกับไม่อยากพูดถึงเท่าไหร่ ก็แหงสิ ถึงความรู้สึกของเธอจะเอนเอียงว่าเขายังเหลือใจให้เชอร์เบลเพราะต่อให้กลายเป็นแฟนเก่า มันก็แปลว่าเคยรักกันมาก่อนอยู่ดี“แต่ถ้ามันสะกิดแผลใจเก่า นายไม่จำเป็นต้องเล่าก็ได้”มุมปากฮันเตอ
“อึก...”ร่างบางสั่นกระตุก ทุกครั้งที่โดนเขาลงลิ้น หลังมีคำพูดชวนให้โซดารู้สึกว่ามวลท้อง ฮันเตอร์ก็จัดการ ถอดกางเกงซับกับแพนตี้ตัวจิ๋วเธอทิ้งกลีบเนื้อปิดเข้าหากันสนิท อมชมพูระเรื่อ หลั่งหยาดน้ำใสฉ่ำเยิ้มเต็มร่องรูที่ถูกเขาปรนเปรอ ลิ้นชื้นแฉะของเขาปัดป่ายไปทั่วร่องรัก ตวัดเลียขึ้นลงระรัวจนโซดาบิดเร







