Share

บทที่ 1 เหนื่อย ท้อ

Penulis: Fortune_289
last update Tanggal publikasi: 2024-10-16 21:08:29

น้ำเสียงที่ดูแสนจะผิดหวังดังเล็ดลอดเข้ามาทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองคนที่อยู่ภายในบ้านเผลอได้ยิน ก่อนจะเบิกตากว้างจ้องมองใบหน้าของกัน และกันด้วยความตกใจ

"ใบพัด! แกกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่"

"กลับมาตั้งแต่ที่ได้ยินพ่อกับแม่คุยกัน เรื่องที่เอาบ้านไปจำนอง หนูเพิ่งเอาบ้านออกมาจากธนาคารโดยใช้เงินไปเป็นล้าน ไม่ว่าหนูจะทำงานหาเงินมาได้มากมายขนาดไหน มันก็ไม่เพียงพอที่จะใช้หนี้ให้กับที่บ้าน"

มือเล็กกำซองเงิน 200,000 บาทที่เพิ่งได้มาเอาไว้แน่น ทั้งชีวิตหาเงินได้ไม่รู้กี่ล้านบาท เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายจนเอาตัวเองแทบไม่รอด แต่ทว่ากลับไม่เคยได้ใช้มันซื้อความสุขให้กับตัวเองเลย ต้องเอามาใช้หนี้ให้กับความไม่รู้จักพอของครอบครัว ติดหนี้การพนันมีอะไรก็เอาไปขายหมด ไม่รู้ว่าเวรกรรมตั้งแต่ชาติปางไหนถึงทำให้เธอตกอยู่ในชีวิตที่ลำบากมากมายขนาดนี้

"แกฟังพ่อกับแม่ก่อนนะ พ่อแกนั่นแหละเอาบ้านไปจำนองแล้วก็ไปเล่นพนัน แม่ไม่รู้เรื่องเลยนะ"

"แต่แกก็เอาเงินส่วนหนึ่งไปกินเหล้ากับเพื่อนนะ จะมาโทษฉันฝ่ายเดียวได้ยังไง"

สองสามีภรรยาหันไปทะเลาะกันต่อหน้าลูกสาว พวกเขาควรจะนึกถึงลูกให้มาก อาชีพของเธอเป็นงานที่เสี่ยงต่อชีวิตของตัวเอง และถ้าวันหนึ่งคนพวกนั้นจับได้ว่าเธอเป็นใครขึ้นมา รับรองว่าอาจจะไม่มีชีวิตได้หายใจอยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไป แทนที่จะช่วยกันเก็บเงินเพื่อให้เธอหลุดพ้นจากอาชีพพวกนั้น แต่กลับต้องเอาตัวเองไปทำงานที่เสี่ยงมากกว่าเดิม เพื่อให้ได้เงินจำนวนมากในการมาใช้หนี้

"หนูไม่โกรธพ่อกับแม่หรอกค่ะ อยากจะเอาอะไรในบ้านไปขายก็ทำเลยค่ะ พ่อกับแม่ก็รู้ว่าหนูหาเงินได้เยอะ อาชีพเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมันหาเงินได้เยอะนี่ พ่อกับแม่ก็เลยไม่ได้รู้สึกเสียดาย และก็ยังทำอีกเรื่อยๆ เพราะรู้ว่ายังไงหนูก็ต้องหาเงินมาจ่าย ไม่ต้องห่วงนะคะหนูจะเอาตัวเองไปเป็นเหยื่อล่อพวกมาเฟียเลวๆ เพื่อที่จะได้เงินมาก้อนใหญ่ เอามาจ่ายหนี้ที่พ่อกับแม่สร้างไว้ และถ้าวันใดที่หนูไม่กลับมาเหยียบที่นี่ ก็รู้ไว้นะคะว่าหนูตายไปแล้ว ถึงตอนนั้นหวังว่าพ่อกับแม่จะเลิกเป็นแบบนี้สักที"

ใบหน้าของเธอมีแต่ความเหนื่อยล้า และก็รู้สึกท้อแท้กับชีวิตที่เป็นอยู่ ครอบครัวไม่เคยซัพพอร์ตอะไรแม้แต่อย่างเดียว แต่หญิงสาวเองก็ไม่เคยบ่นแม้แต่น้อย ก้มหน้าก้มตาทำงานเพื่อที่จะให้ครอบครัวสามารถลืมตาอ้าปากได้ เพียงแค่พวกท่านทั้งสองคนคิดได้ ช่วยเธอเก็บเงิน ป่านนี้คงร่ำรวยมีเงินเก็บหลายล้านแล้ว

"ทำไมเอ็งพูดแบบนั้นล่ะ พ่อขอโทษหลังจากนี้พ่อจะไม่ทำอีกแล้ว"

พ่อเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกผิด ถึงปากจะบอกว่าจะไม่ทำอีกแต่เขาไม่เคยที่จะทำได้เลย และยิ่งลูกหาเงินไม่ได้มากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งใช้จ่ายเยอะมากขึ้นเท่านั้น แถมยังฟุ่มเฟือยไปกับเรื่องไร้สาระ โดยเฉพาะการเล่นหวย พนัน ชนไก่ สิ่งเหล่านี้เขาไม่เคยคิดที่จะเลิกได้เลย

"ทำต่อสิคะพ่อไม่ต้องเลิกหรอก ถ้ามันเป็นความสุขของพ่อแม่ก็ทำไปเถอะค่ะ หนูจะหาเงินมาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ให้กรรมเวรมันจบกันแค่ชาตินี้ก็พอ ชาติหน้าหนูจะได้ไม่ต้องมาชดใช้อีก"

พูดจบหญิงสาวก็เดินขึ้นห้องของตัวเองไปในทันที ไม่คิดเลยว่าชีวิตครอบครัวของตัวเองจะเลวร้ายมากมายขนาดนี้ ประตูห้องนอนถูกเปิดออกก่อนจะเอาตัวเองก้าวเข้าไปอยู่ข้างใน และเมื่อประตูปิดลง ใบหน้าสวยก็ร้องไห้ออกมาน้ำตานองหน้า

"ฮืออออออ ทำไมชีวิตของฉันต้องมาเจอครอบครัวแบบนี้ด้วย ฮึก!"

จากที่เธอเคยบ่นเคยบอกครอบครัวตลอดทุกวันให้หยุดทำเรื่องพวกนี้ จนตอนนี้เธอรู้สึกท้อเพราะว่าพูดอะไรไปก็เหมือนเป็นอากาศ หลังจากนี้เธอจะก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป ชดใช้กับทุกสิ่งเพื่อให้มันจบเพียงแค่ชาตินี้ และชาติหน้าฉันใดขอให้เธออย่าเกิดมาในครอบครัวแบบนี้อีกเลย

วันต่อมา...

คุณพ่อกับคุณแม่รู้สึกผิดกับลูกสาวจึงรีบตื่นนอนขึ้นมา เข้าครัวแต่เช้าเพื่อทำของโปรดของลูก และอยากจะเอ่ยขอโทษที่ทำทุกอย่างพังไปหมด

"เอ็งใส่หมูไปเยอะๆ เลย ติดมันแบบนั้นแหละไอ้ใบมันชอบ"

"ฉันรู้แล้วน่า พี่จะพูดเยอะทำไมเนี่ย"

"ก็อยากจะช่วย"

"ถ้าอยากช่วยก็ไปล้างจานโน้น ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายหน้าเตา ฉันจะหงุดหงิดออกคำสั่งอยู่ได้"

สองสามีภรรยาทะเลาะเบาะแว้งกันตั้งแต่เช้าตรู่ เพียงแค่อยากจะทำของอร่อยให้ลูกสาวกิน แต่ดูเหมือนว่าพูดอะไรนิดหน่อยก็จะต้องขัดใจกันตลอด

ทางด้านของใบพัดเธอตื่นนอนแต่เช้าเพื่อที่จะไปหารุ่นพี่ที่บ้าน เพราะว่าอยากจะหางานทำเสริมเนื่องจากว่าช่วงนี้เธอไม่ได้รับงานสายลับ จึงจำเป็นที่จะต้องทำงานอย่างอื่นเพื่อหาเงินมาจ่ายหนี้ให้ที่บ้าน

เธอเดินถือกระเป๋าลงมาจากห้องนอนด้วยสภาพอดหลับอดนอน ร้องไห้แทบทั้งคืนแต่เหมือนจะได้สติว่าทรมานตัวเองไปก็เท่านั้น เพราะท้ายที่สุดก็ไม่มีใครสงสารเธออยู่ดี

"ไอ้ใบเอ็งตื่นแล้วเหรอ มากินข้าวก่อนสิแม่ตื่นมาทำตั้งแต่เช้าเลย"

"พ่อกับแม่กินเถอะจ้ะ ฉันจะต้องออกไปทำงานข้างนอก คราวนี้น่าจะไปนานอยู่นะ คงเป็นอาทิตย์แหละไม่ต้องเป็นห่วงนะ นี่เงิน 200,000 บาท ฉันเพิ่งทำงานมาได้เมื่อคืน จะเอาไปเล่นพนัน หรือว่าจะเอาไปใช้หนี้ก็แล้วแต่นะ"

เธอเอ่ยออกมาพร้อมกับขอบตาที่มันเริ่มมีน้ำเอ่อล้น หญิงสาวรีบกะพริบตาปริบเบือนหน้าหนีไปอีกทางเพื่อไม่ให้ใครได้เห็นน้ำตาของตัวเอง มือเล็กที่ถือซองสีน้ำตาลมีเงินอยู่ในนั้นปึกใหญ่ วางลงบนโต๊ะตรงหน้าของพ่อกับแม่ ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้นทันที ทั้งสองคนหันมามองหน้ากัน และกัน บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบซึ่งทั้งคู่พูดอะไรไม่ออก

"ทำไมครั้งนี้ถึงรู้สึกว่าตัวเองเป็นพ่อที่เลวที่สุดเลยวะ"

"เพิ่งรู้ตัวหรือไง เพราะพี่นั่นแหละทำให้ลูกเป็นแบบนี้ ถ้าพี่ไม่ติดพนันเอาเงินที่บ้านไปถลุงหมด ลูกก็คงไม่ต้องไปทำงานเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายแบบนี้"

ทั้งสองคนมองหน้ากันก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกผิด และไม่รู้ว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ครอบครัวของเธอจะหยุดสร้างเรื่องสร้างราวเสียที เพราะเธอเองก็เริ่มที่จะรับไม่ไหวแล้ว...

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 45 มิวนิค จบบริบูรณ์

    2 ปีผ่านไป...ใบพัดในชุดคลุมท้องกำลังยืนเฝ้าลูกชายที่อายุอานามได้ประมาณหนึ่งขวบกับอีกหลายเดือนแล้ว และในท้องของเธอในตอนนี้มีลูกอีกหนึ่งคน ซึ่งอายุครรภ์เพิ่งได้ประมาณสามเดือน ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอนาคตเธอจะต้องมีทายาทให้เขาถึง 5 คนตามที่ชายหนุ่มร้องขอไว้หรือเปล่า บอกเลยนะว่าการตั้งครรภ์ไม่ใช่เรื่องเล็ก มีทั้งอาการแพ้ท้อง ไหนจะคลอดแบบธรรมชาติที่ทรมานอย่างถึงที่สุดอีก แค่คนแรกเธอก็รู้สึกเข็ดหลาบแล้ว แต่ทำยังไงได้เจอสามีอ้อนทีเดียวก็ใจอ่อนซะแล้ว"มิวนิคเดินมาหาแม่ครับ ตรงนั้นไปไม่ได้นะลูก"หญิงสาวตะโกนเรียกลูกชายที่ตอนนี้กำลังเดินเข้าไปในสวนดอกไม้ ซึ่งถ้าไม่ตักเตือนก็จะชอบใช้มือเด็ดดอกไม้ทิ้งไปตามทาง เธออุตส่าห์ทะนุถนอมดูแลอย่างดีเพื่อคงความสวยงาม แต่เจอไอ้ตัวแสบเด็ดทิ้งอย่างไม่ใยดี อยากจะถือไม้เรียวมาตีก้นให้หายแค้นแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเด็กที่ว่าก็คือลูกชายของตัวเอง"หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้แสบ""ฮ่า ๆ สนุก"เด็กน้อยหัวเราะคิกคักอย่างสนุกสนาน ยิ่งคนเป็นแม่ทำหน้าดุใส่ แทนที่จะเกรงกลัวกับหัวเราะอย่างสนุกสนาน เธอเองก็ไม่รู้ว่าไปพลาดตรงไหน ลูกชายถึงไม่คิดเกรงกลัวเลยแม้แต่นิดเดียว"นี่แม่กำลังดุ

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 44 เรื่องราวเลวร้ายผ่านไป

    เธอนอนดูอาการอยู่ที่โรงพยาบาลอีกสักหนึ่งวัน คุณหมอก็อนุญาตให้กลับบ้านได้ นายใหญ่แห่ง Pandorica ประคองคนรักพาเข้าไปในวัดใกล้บ้าน ไปหาหลวงตาที่กุฏิ ทำบุญบ้างหลังจากที่ผ่านเรื่องราวเลวร้ายมามากมาย จากนั้นก็พากันไปให้อาหารปลา สภาพจิตใจของเธอในตอนนี้ดีขึ้นเยอะมาก ใบหน้าเริ่มดูสดใสขึ้น แตกต่างจากก่อนหน้านี้ที่มีแต่ความเครียด และกังวล"โอเคไหมเนี่ย ดูทำหน้าเข้าสิยิ้มหน่อย"และเมื่อถูกชายคนรักแซวแบบนั้นหญิงสาวก็ยิ้มออกมาเพื่อให้เขาสบายใจขึ้น หวังว่าหลังจากนี้จะไม่มีเรื่องราวเลวร้ายอะไรอีก เธอเองก็ทำเรื่องไว้มามากมายเหมือนกัน และถ้าศัตรูทุกคนมารุมเธอเพียงคนเดียว ป่านนี้ก็ไม่รู้ว่าจะมีสภาพเป็นแบบไหน แค่นายใหญ่แห่ง Canavan เพียงคนเดียวเธอก็จะเอาตัวไม่รอดแล้ว"แค่คิดว่าตัวเองโชคดีจังที่รอดมาได้ หลายเหตุการณ์แล้วนะคะเกือบเอาตัวไม่รอดแหนะ""หลังจากนี้พี่จะปกป้องหนูเอง ขอโทษนะที่ผ่านมาพี่อาจจะยังปกป้องหนูได้ไม่พอ หลังจากนี้พี่จะดูแลหนูให้ดีกว่านี้"เขากุมมือหญิงคนรักก่อนจะยิ้มออกมาเพื่อให้เธอมั่นใจในตัวของเขา ซึ่งเธอรู้ดีว่าชายหนุ่มทำได้อย่างที่พูดแน่นอน หลังจากนี้หญิงสาวคงเลิกที่จะบู๊เกินกว่าเหตุ เ

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 43 ในที่สุดก็ได้เจอกัน

    หลังจากที่คุณหมอ แล้วพยาบาลช่วยกันตรวจเช็คสภาพร่างกายเบื้องต้นของหญิงสาว ซึ่งดูแล้วไม่ค่อยมีอะไรน่าเป็นห่วง เธอหลับไปนานพอสมควรตื่นมาแป๊บ ๆ ก็นอนไปอีก แต่ว่าครั้งนี้น่าจะดีขึ้นมากแล้วคุณหมอจึงเข้ามาเช็คอาการอีกครั้งหนึ่ง"คนไข้จำอะไรได้บ้างไหมครับ เกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้"ใบพัดกะพริบตาปริบ จ้องมองไปยังเรือนร่างของตัวเองซึ่งมีรอยขีดข่วนตามตัวพอสมควร เท่าที่เธอจำได้คือก่อนหน้านั้นถูกพวกชายฉกรรจ์จับตัวไป และในระหว่างที่เดินทางก็เกิดการต่อสู้ เธอกับคนขับรถยื้อแย่งพวงมาลัยกันอยู่ไปมาสักพักใหญ่แล้วพอเธอยิงปืนใส่ขาของคนขับรถ ก็รีบทำการเปิดกระจก และพยายามกระโดดออกมาจากรถ หลังจากนั้นก็กลิ้งตกไปยังข้างทาง รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกระแทกใส่ศีรษะ จากนั้นเธอก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย"พอจำได้ค่ะ ฉันหลับไปนานเลยเหรอคะ""สองวันเต็ม ๆ เลยครับ อาจจะเพราะว่าตัวยารักษาด้วยที่ทำให้คนไข้ง่วงซึม อยากให้หมอติดต่อญาติให้ไหมครับ ทางเราไม่มีข้อมูลอะไรเลยก็เลยไม่รู้ว่าจะตามหาให้ยังไง""ญาติเหรอคะ"หญิงสาวนิ่งเงียบไปด้วยความเบลอหนัก สติสัมปชัญญะยังมาไม่ครบ 100เปอร์เซ็นต์ อาจจะต้องใช้เวลาสักพักถึงจะปกติ แต่ทว่าตอนนี้คว

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 42 ยังคงตามหาต่อไป

    รถตู้เคลื่อนที่มาจอดข้างทาง จากนั้นทุกคนที่อยู่บนรถก็รีบวิ่งลงมาก่อนจะมองไปยังเบื้องล่างที่มีเหวลึกอยู่ ใบหน้าของนายใหญ่แห่ง Pandorica ดูตื่นกลัวเป็นอย่างมาก สีหน้าซีดเผือดเพราะรถตู้คันที่ร่วงตกลงไปคือคันเดียวกับที่คนรักของเขานั่งอยู่"ใบพัด! ไม่จริง ใบพัด"เขากำมือแน่นตัวสั่นไปหมด ลูกน้องของเขาถึงกับทำอะไรไม่ถูก โดยเฉพาะโรเจอร์ที่รู้สึกสงสารนายใหญ่จับใจ ทำไมถึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้ ทั้งที่ทุกคนกำลังจะมีความสุขกันแล้วแท้ ๆ"เดี๋ยวผมจะโทรศัพท์แจ้งไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจ ให้มาช่วยกันตามหานายหญิงนะครับ"และนี่เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้เห็นน้ำตาของนายใหญ่แห่ง Pandorica ครอบครัวของเขารวมถึงลูกในท้องของใบพัด ในตอนนี้ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไรบ้าง ชายหนุ่มถึงกับกุมขมับจ้องมองไปยังเหวข้างล่าง และออกคำสั่งให้ลูกน้องหาทางลงไปยังเบื้องล่าง เพราะบางทีอาจจะมีความหวังว่าเธอจะรอดชีวิตอยู่"หาวิธีลงไปข้างล่าง ไปช่วยเมียฉันมาให้ได้""ได้ครับนายใหญ่"ทุกคนเริ่มกระจัดกระจายกันหาทางลงไปยังเบื้องล่าง เขาถึงกับช็อคจนทำอะไรไม่ถูก ความหวังที่เธอจะรอดชีวิตบัดนี้แทบจะเป็นศูนย์แล้ว แต่เขาก็ยังภาวนาให้เธอมีชีวิต

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 41 เหตุการณ์เลวร้าย

    รถอีกคันเคลื่อนที่มาจอดรับนายใหญ่แห่ง Pandorica ที่หน้าโรงพยาบาล จากนั้นก็ขับรถตามรถตู้คันนั้นไปติด ๆ ใบหน้าของเขาดูเป็นกังวลเป็นอย่างมาก เนื่องจากว่าภรรยากำลังตั้งครรภ์อยู่ และถ้าเกิดว่าพวกมันทำอันตรายคนรักของเขา ซึ่งอาจจะกระทบต่อเด็กในท้องได้ ถ้าเป็นแบบนั้นเขาจะฆ่าล้างโคตรไปเลย คอยดูเถอะใครก็ตามที่มันทำร้ายผู้หญิงของเขา จะลงโทษให้สาสมเลย"รีบตามมันไปสิเดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก""ไม่ต้องห่วงหรอกครับนายใหญ่ รถตู้คันที่มันขับไปมี GPS ติดตามอยู่ ผมตามถูกอยู่แล้ว""ดีมากที่รอบคอบ ไม่เสียอะไรที่เป็นมือขวาของฉัน ทำยังไงก็ได้ตามหาใบพัดให้เจอ ส่วนไอ้มาร์ซาฉันจะเล่นงานมันให้สาสมเลย"ในตอนนี้รถตู้คันหรูที่มีใบพัดนั่งอยู่ เธอพยายามนิ่งเงียบเพราะว่าถูกชายฉกรรจ์ยืนเฝ้ามองอยู่ มือของมันถือปืนจ้องมองมายังเธอด้วยใบหน้าหื่นกาม เลียริมฝีปากก่อนจะค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้"อีนี่มันสวยว่ะ""ไม่ได้นายใหญ่สั่งให้จับมันไปหา ถ้าเกิดนายใหญ่รู้ว่ามึงไปยุ่งกับผู้หญิงที่นายใหญ่สั่งให้จับมา เดี๋ยวมึงจะโดนยิงกบาล ไม่มีชีวิตอยู่""โธ่เว้ย ก็ได้"มันยอมแพ้หันกลับไปนั่งตรงที่เดิม ใบพัดมองสำรวจไปโดยรอบดูว่าสามารถเอาตัวรอดจากเหต

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 40 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน

    หนุ่ม ๆ ทั้งสองคนหันขวับมามองใบหน้าของใบพัดด้วยความมึนงง ทำไมเธอถึงพูดเหมือนกับว่ามีหลักฐานที่จะจัดการไอ้มาร์ซาได้ล่ะ"หมายความว่ายังไง ก็ตอนที่หนูเข้าไปล้วงความลับจากมันไม่ได้อะไรไม่ใช่เหรอ""ใช่ค่ะ ตอนที่หนูเข้าไปล้วงความลับไม่ได้อะไรเลย แต่ว่า..."หญิงสาวนี้เงียบไปสักพักก่อนจะตัดสินใจเดินออกไปจากห้องรับแขก โดยที่ผู้ชายทั้งสองคนกำลังมึนงง และสงสัยในเวลาเดียวกัน"อะไรของเค้าเนี่ย""แกใจเย็น ๆ ก่อน ฉันว่าเมียแกจะต้องมีอะไรเด็ด ๆ แน่ แต่ที่กูตกใจคือเมียมึงเป็นสายลับเนี่ยแหละ ไปเจอมาได้ยังไงวะเนี่ย""เรื่องมันยาวเอาไว้ว่างค่อยเล่าแล้วกัน ถ้างั้นเดี๋ยวเรารอแป๊บนึงแล้วกัน อาจจะไปเอาอะไรบางอย่าง"ใบพัดที่เดินกลับเข้ามายังห้องนอนของตัวเอง เปิดกระเป๋าเดินทางหยิบของบางอย่างออกมา จากนั้นก็รีบเดินลงมาที่เดิม และเมื่อขยับตัวนั่งลงเคียงข้างชายคนรัก ก็วางของบางอย่างลงให้ทันที"ตอนที่หนูได้รับภารกิจให้ไปล้วงความลับจากคุณมาร์ซา บอกเลยว่าทางนั้นรอบคอบมาก หนูทำอะไรไม่ได้เลย ซึ่งครั้งนั้นภารกิจล้มเหลวไม่สามารถเอาความลับอะไรออกมาได้เลย แต่ก่อนที่หนูจะออกมาหนูเห็นบางอย่างก็เลยหยิบออกมาด้วย"เธอยื่น flash

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 29 เกิดอะไรขึ้น

    ใบพัดนั่งรถแท็กซี่จากโรงพยาบาลตรงไปยังบ้านของตัวเองที่อยู่นอกเมือง ตลอดทางเธอรู้สึกพะอืดพะอมอยากจะอาเจียน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคุณลุงแท็กซี่ขับรถไม่ดี หรือว่าเธอเองมีอาการแพ้ท้อง สงสัยกลับไปจะต้องกินยาแก้อาเจียนตามที่คุณหมอให้มาด้วย จะได้กินอะไรได้บ้าง"หนูโอเคมั้ยเนี้ยทำไมสีหน้าดูไม่ดีเลย"คุณลุงคนขับแท

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 25 หนีเอาตัวรอด

    หลังจากที่ใบพัดวิ่งลงจากรถแท็กซี่ของคุณลุง ไม่ลืมที่จะยิงปืนใส่กระจกของรถกระบะเพื่อที่จะได้ถ่วงเวลาในการหนีเอาตัวรอดเข้าป่าได้ พวกนั้นเบิกตากว้างอย่างตกใจ รีบเปิดประตูลงจากรถก่อนจะพากันวิ่งตามยัยตัวแสบที่ได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้มาตามล่า และหมายเอาชีวิตสิ้นลมหายใจ ซึ่งต้องจับตายเท่านั้นไม่ให้มีชีวิต

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 14 ความบังเอิญมีจริงหรือเปล่า

    สามวันต่อมา...ใบพัดเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเป้เตรียมตัวเดินทางไปที่คฤหาสน์สุดหรู ซึ่งเธอจะเข้าไปในฐานะสาวใช้คนใหม่ และคิดว่าอาจจะต้องปลอมตัวเข้าไป เพื่อไม่ให้ทุกคนจดจำใบหน้าของเธอได้"ฉันจะปลอมตัวแบบไหนดีเนี่ย"เธอนิ่งเงียบไปอย่างใช้ความคิด ก่อนจะยิ้มออกมา และหยิบอุปกรณ์ในการปลอมตัวที่เตรียมไว้ตลอด เพรา

  • นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica]   บทที่ 12 ในที่สุดก็หนีออกมาได้

    หลังจากที่หญิงสาวได้ของที่ต้องการเสร็จเรียบร้อย เธอก็ถือถุงไว้ในมือ จากนั้นก็เดินกลับมาหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงโซฟา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอย่างหุบไม่อยู่ ขยับตัวนั่งลงเคียงข้างเขาก่อนจะอวดสิ่งที่เธอซื้อมาเมื่อสักครู่"ได้มาแล้วค่ะ สร้อยคอ สร้อยข้อมือ ตุ้มหู""เธอกำลังจะเป็นตู้ทองเคลื่อนที่นะ""หนูก็ไม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status