LOGINShare
ตอนที่ 92 สมบัติไถ่โทษ
publish date:
2026-09-22 10:52:57ภายในห้องโถงรับแขกของจวนโหว เจียงฉีหมิง ผู้นำตระกูลเจียงผู้มั่งคั่งและทรงอิทธิพล
Latest chapter
นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก ตอนที่ 119 กลืนความแค้น
ในขณะเดียวกัน ภายในจวนกั๋วกงกลับไม่ได้เงียบสงบและชื่นมื่นเหมือนดั่งเช่นภายนอก ภายในห้องนอนส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างประณีตของเสิ่นซูหนาน หญิงสาวผู้เพิ่งอายุครบสิบเจ็ดเต็ม กลับเต็มไปด้วยความกดดันและความอึดอัดที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกมุมแม้ว่าในใจของนางจะเต็มไปด้วยเพลิงโทสะและความแค้นเคืองที่สุมแน่นจนแทบจะระเบิดออกมา แต่นางกลับเลือกที่จะเก็บงำเรื่องราวความอับอายขายหน้าทั้งหมดในงานวันเกิดเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่ยอมปริปากนำเรื่องนี้ไปฟ้องบิดาหรือแม้กระทั่งท่านปู่กั๋วกงผู้เป็นที่รักของนางเลยแม้แต่น้อยเหตุผลนั้นเรียบง่ายและน่าสมเพชในเวลาเดียวกัน เสิ่นซูหนานรู้ดีแก่ใจว่า หากนางตัดสินใจนำเรื่องนี้ไปฟ้องผู้ใหญ่ เพื่อให้ท่านปู่หรือบิดาช่วยทวงความยุติธรรมและแก้แค้นให้ นางจำเป็นต้องเล่าต้นสายปลายเหตุทั้งหมดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และเมื่อความจริงปรากฏขึ้นว่า ต้นตอของความอับอายทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะตัวนางเองที่เป็นฝ่ายหาเรื่องกลั่นแกล้งเสิ่นซินหลิง แถมยังตั้งใจจะหักหน้าสวี่เยว่หรานแต่กลับพ่ายแพ้อย่างน่าอนาถต่อหน้าพระพักตร์องค์หญิงเจ็ดแล้วล่ะก็ มีหวังว่านางคงจะถูกท่านปู่ตำหนิอย่างรุนแรงว่าไ
นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก ตอนที่ 118 ว่าที่สะใภ้ใหญ่
หลังจากที่สวี่เยว่หรานเอ่ยเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดจบลง บรรยากาศภายในห้องหนังสือก็เงียบงันลงชั่วขณะ โจวฮูหยินรับฟังเรื่องราวความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในงานวันเกิดของจวนกั๋วกงจนสมองรู้สึกตื้อและปวดหัวหนึบขึ้นมาทันที ความขัดแย้งระหว่างว่าที่ลูกสะใภ้ใหญ่กับสะใภ้รองเป็นสิ่งสุดท้ายที่นางอยากให้เกิดขึ้นภายในตระกูลโจวยิ่งคิดถึงนิสัยใจคอของเสิ่นซูหนานที่สะใภ้รองบรรยายมา ก็ยิ่งทำให้ฮูหยินเอกจวนโหวรู้สึกหนักใจจนหายใจไม่ทั่วท้องโจวฮูหยินยกมือขึ้นนวดขมับเบาๆ สีหน้าฉายแววเหนื่อยหน่ายอย่างเห็นได้ชัด “เรื่องราวในงานคงจะอลหม่านน่าดูทีเดียว เอาเถอะ เยว่หราน เจ้ากลับไปพักผ่อนที่เรือนของเจ้าก่อนเถิด วันนี้เจ้าเหนื่อยมามากแล้ว ข้าเองก็รู้สึกอ่อนเพลีย คงต้องขอตัวกลับไปพักผ่อนที่ห้องเสียหน่อยเหมือนกัน”สวี่เยว่หรานและโจวอี้หยางรีบลุกขึ้นประสานมือทำความเคารพพร้อมกันเมื่อโจวฮูหยินเดินออกไปจากห้องหนังสือแล้ว เหลือเพียงแค่พวกเขาตามลำพัง ซื่อจื่อหนุ่มจึงหันมามองหน้าน้องสะใภ้ด้วยแววตาพินิจ เขายกมือขึ้นกอดอกก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดตลกแกมกังวลเล็กน้อย“นี่น้องสะใภ้ เจ้าจงใจเล่าเร
นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก ตอนที่ 117 ผู้ถูกรังแก
เมื่อได้รับคำอนุญาตและคำยืนยันจากแม่สามี สวี่เยว่หรานก็แสร้งทำเป็นเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตากลมโตคู่สวยไหวระริกคล้ายมีหยาดน้ำตาคลอเบาๆ คล้ายคนที่อัดอั้นตันใจมานาน นางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเริ่มต้นเอ่ยเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้โจวฮูหยินฟังด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและน่าสงสาร“ท่านแม่ใหญ่ ลูกสะใภ้ไม่ได้ตั้งใจจะไปหาเรื่องผู้ใดก่อนเลยจริงๆ เจ้าค่ะ” หญิงสาวเอ่ยเปิดประโยคด้วยท่าทีเจียมเนื้อเจียมตัว ก่อนจะเล่าต่อ“เพียงแต่... นิสัยของคุณหนูเสิ่นซูหนานนั้น ธาตุแท้ของนางมิใช่คนดีเลยเจ้าค่ะ นางโปรดปรานความโดดเด่นและมักจะชอบกดข่มผู้อื่นให้ต่ำกว่าตนอยู่เสมอ”โจวฮูหยินตั้งใจฟัง สีหน้าของนางเริ่มเคร่งขรึมลงทีละน้อยเมื่อได้ยินการเกริ่นนำเช่นนั้น“ในงานวันนี้ นางพยายามหาทางแสดงอำนาจและหักหน้าผู้อื่นเพื่อเชิดชูตนเอง เริ่มแรกจากการท้าทายให้แต่งกลอนประชันกัน ข้าคิดว่าเป็นเพียงการแสดงความสามารถเพื่อสร้างความบันเทิงและให้เกียรติแก่เจ้าภาพ อีกทั้งตัวแทนของจวนโหวอย่างข้าจะแสดงความอ่อนแอหรือทำให้ตระกูลต้องขายหน้าไม่ได้ จึงตั้งใจแต่งกลอนอย่างสุดความสามารถ... ใครจะรู้เล่าเจ้าคะว่า ฝีมือขอ
นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก ตอนที่ 116 ไม่กล้าเอ่ย
หลังจากงานเลี้ยงวันเกิดที่จวนกั๋วกงสิ้นสุดลง สวี่เยว่หรานพร้อมด้วยฟู่หลิงก็เดินทางกลับมาถึงจวนโหวอย่างราบรื่น หญิงสาวที่เพิ่งเปลี่ยนชุดเป็นชุดลำลองที่สวมใส่สบายแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าควรจะไปแวะรายงานความเป็นไปในงานให้โจวอี้หยางได้รับรู้เสียหน่อย นางจึงเดินตรงไปยังเรือนหนังสือของซื่อจื่อหนุ่มทันทีเมื่อมาถึงหน้าห้องหนังสือ บ่าวรับใช้เข้าไปเรียนซื่อจื่อแล้วกลับออกมาเชิญนางเข้าไป ภายในห้อง โจวอี้หยางกำลังนั่งสะสางงานราชการอยู่หลังโต๊ะไม้ เมื่อเห็นน้องสะใภ้ เขาก็แสดงสีหน้าอยากรู้อยากเห็นอย่างปิดไม่มิด“น้องสะใภ้ งานเลี้ยงที่จวนกั๋วกงวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง ราบรื่นดีหรือไม่” โจวอี้หยางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อยสะใภ้รองจวนโหวคลี่ยิ้มบางเบา นางเดินเข้าไปนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งด้านข้าง ก่อนจะเริ่มเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้พี่ชายของสามีฟังด้วยน้ำเสียงที่สุขุม ตั้งแต่เรื่องที่นางนำปิ่นหยกที่เขาฝากให้เสิ่นซูหนานไปมอบให้นาง จนถึงเรื่องการที่คุณหนูเสิ่นสายตรงผู้นั้นพยายามจะกลั่นแกล้งและหักหน้านางด้วยการท้าแต่งกลอนและแข่งโยนลูกธนู แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นเสิ่นซูหนานเสียเองที่ต้องพ่า
นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก ตอนที่ 115 ความอับอาย
องค์หญิงเจ็ดทอดพระเนตรเห็นรอยยิ้มของสวี่เยว่หรานที่เพิ่งพ่ายแพ้ในการละเล่นโถวหูดังนั้น จึงตรัสถามด้วยความขบขันและเอ็นดู“สวี่เยว่หราน ผลรวมคะแนนกลุ่มของเจ้าแพ้เห็นๆ เหตุใดเจ้าจึงยิ้มหน้าบานเช่นนี้เล่า”สวี่เยว่หรานย่อกายถวายบังคมด้วยกิริยาอันงดงาม ก่อนจะทูลตอบด้วยน้ำเสียงฉะฉาน“ทูลองค์หญิง หม่อมฉันเพียงแต่รู้สึกภูมิใจในตนเองเพคะ การเล่นโยนลูกธนูนี้เพิ่งเคยลองเล่นเป็นครั้งแรกในชีวิต แต่กลับขว้างลงตั้งเก้าดอก พลาดไปแค่ดอกเดียวเท่านั้น หม่อมฉันไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะทำได้ดีขนาดนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่จับ จึงอดที่จะยิ้มไม่ได้เพคะ”นางเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตามองไปยังคุณหนูจากตระกูลขุนนางสองคนที่จงใจแกล้งปาไม่ลงเมื่อครู่ด้วยรอยยิ้มมีความหมายลึกซึ้ง“เพียงแต่... หม่อมฉันประหลาดใจอยู่เล็กน้อยเพคะ เหตุใดคุณหนูผู้สูงศักดิ์จากเมืองหลวงผู้มีการฝึกฝนและคุ้นเคยกับการละเล่นนี้มาตั้งแต่เด็กๆ ถึงกับขว้างอย่างไรก็ไม่ลงกระบอกเลยแม้แต่ดอกเดียว ช่างน่าขันเสียจริงเพคะ”สิ้นคำพูดของสวี่เยว่หราน บรรดาคุณหนูที่แกล้งขว้างไม่ลงถึงกับหน้าซีดเผือด สีหน้าเปลี่ยนเป
นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก ตอนที่ 114 ประลองโยนลูกธนู
หลังจากที่เสิ่นซูหนานต้องพ่ายแพ้ให้กับสวี่เยว่หรานในการประชันบทกวีจนเสียหน้า ความเคียดแค้นและอิจฉาริษยาที่สุมอยู่ในอกก็ทำให้นางยอมสงบปากสงบคำไม่ไหว ดวงตาคู่คมที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะกวาดมองหาช่องทางที่จะกู้หน้าคืนมาให้ได้โดยเร็วเมื่อเห็นว่าช่วงเวลาของงานดำเนินมาถึงการละเล่นกลางแจ้งอย่าง โถวหู (การโยนลูกธนูลงกระบอกไม้ไผ่) ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เหล่าคุณหนูในเมืองหลวงนิยมเล่นกันจนคุ้นมือ เสิ่นซูหนานก็พลันผุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นที่มุมปาก นางคิดว่าในด้านบทกวีสตรีต่างเมืองผู้นี้อาจจะมีความรู้ที่ดี แต่เรื่องการละเล่นที่ใช้ทักษะร่างกายเช่นนี้ นางมั่นใจว่าสะใภ้รองจวนโหวที่เพิ่งแต่งเข้ามาอยู่ในเมืองหลวง ไม่มีทางสู้ตนได้อย่างแน่นอนเสิ่นซูหนานก้าวออกไปเบื้องหน้า ย่อกายคารวะองค์หญิงเจ็ดด้วยรอยยิ้มหวานที่เคลือบไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงดัง“กราบทูลองค์หญิง หม่อมฉันเห็นว่าการแต่งกลอนเมื่อครู่ดูเคร่งเครียดเกินไปสักหน่อย เพื่อไม่ให้บรรยากาศน่าเบื่อ หม่อมฉันอยากชวนทุกท่านร่วมสนุกกันเพคะ...” นางจงใจหันมามองทางสวี่เยว่หรานด้วยสายตาเหยียดหยามเล็กน้อย“พี่หญิงสวี่เพิ
You May Also Like
ปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.5K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่25.5K viewsเกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน37.2K viewsซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา31.5K viewsทะลุมิติมาเป็นที่พึ่งสุดท้ายของครอบครัวพร้อมระบบx2
ภัสสพิชชา158 viewsใต้หล้าแปดทิศ ข้าฆ่าคนได้ทั้งสิ้น…เว้นเพียงนาง
moonlight -mini305 viewsนางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น
อักษรามณี2.5K viewsวาสนายัยเด็กอ้วนเกิดใหม่ในยุค 80
หลี่จินผิง48 views
