**คำเตือน**

-นิยายนามปากกา ศศิชา เป็นนิยาย PWP สำนวนอีโรติก

-ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี

-เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริงและแสดงถึงความกระหายด้านมืดของตัวละคร โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

**********************

บทนำ

ท่ามกลางแสงแดดยามบ่าย ถนนสายหลักของเมืองหลวงเนืองแน่นไปด้วยผู้คน แต่ความสนใจของชาวบ้านกลับถูกดึงดูดไปยังประกาศแผ่นใหญ่สีแดงสดที่แปะอยู่หน้าประตูคฤหาสน์หลังใหญ่ตระกูลหวัง ตระกูลมหาเศรษฐีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในแถบนี้

"นั่นไง! ประกาศรับสมัครแม่นมของตระกูลหวัง" เสียงสตรีวัยกลางคนคนหนึ่งดังขึ้น เรียกความสนใจจากหญิงสาวหลายคนที่ยืนออกันอยู่

ชาวบ้านต่างจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสารและสลดใจ

"น่าเวทนานายน้อยนัก พึ่งจะลืมตาดูโลกได้ไม่ถึงเดือน มารดาก็พึ่งเสียชีวิตจากโรคระบาดไปเสียแล้ว ช่างเป็นชะตาที่อาภัพเหลือเกิน"

"ใช่... แล้วคุณชายรองล่ะ? ใครๆ ก็รู้ว่าเขารักภรรยามากเพียงใด ตอนนี้คงกำลังโศกเศร้าเสียใจมากแน่ ข้าได้ยินมาว่าเขาไม่ยอมออกจากห้องตั้งแต่ภรรยาเสียชีวิต"

เสียงซุบซิบกระซิบกระซาบเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจทารกน้อยและสามีผู้สูญเสีย

แม้ความโศกเศร้าจะปกคลุมไปทั่ว แต่ประกาศรับสมัครแม่นมของตระกูลหวังกลับดึงดูดความสนใจจากสตรีชาวบ้านมากมาย

“เงินค่าตอบแทนมากโขหนัก และยังได้รับเกียรติจากตระกูลหวังอีกด้วย” หญิงสาวหลายคนต่างจับกลุ่มพูดคุยด้วยความสนใจและตื่นเต้น โดยเฉพาะค่าตอบแทนมหาศาล

“ข้า!! ข้าสนใจ”

“ข้าก่อน ข้ามาก่อน”

ท่ามกลางฝูงชนที่วุ่นวาย มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ห่างๆ ใบหน้าของนางซูบผอมและดวงตาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า นางคือ หลินเมี่ยวอิน หญิงสาวชาวบ้านผู้มีชะตากรรมอาภัพ สามีของนางเสียชีวิตในสงคราม ทิ้งนางให้เป็นหม้ายตั้งแต่ยังสาวพร้อมลูกน้อยที่เพิ่งคลอด แต่แล้วโชคร้ายซ้ำสองเมื่อลูกของนางเสียชีวิตด้วยโรคระบาด เมี่ยวอินที่อยู่ในความโศกเศร้าและความสิ้นหวังได้รับแจ้งจากเพื่อนบ้านเรื่องประกาศรับสมัครแม่นมของตระกูลหวัง นางจึงมายืนอ่านประกาศด้วยความหวังอันริบหรี่ นางเป็นหม้าย ลูกน้อยเพิ่งเสียชีวิต มีน้ำนมบริบูรณ์ รูปร่างของนางแม้จะซูบผอมแต่ก็สมส่วน สุขภาพแข็งแรงดี และที่สำคัญที่สุดคือนางซื่อสัตย์และกิริยาวาจาสุภาพ เมี่ยวอินตัดสินใจเข้าร่วมการคัดเลือก

บรรยากาศหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลหวังเงียบกริบลงทันทีเมื่อประตูบานใหญ่เปิดออก ชายร่างยักษ์เดินนำกลุ่มหญิงสาวผู้สมัครแม่นมผ่านสวนกว้างใหญ่ เข้าสู่ห้องโถงกลางอันโอ่อ่า ตระการตาด้วยเครื่องเรือนหรูหรา

ที่ด้านในสุดของห้องโถง มีฉากกั้นไม้แกะสลักโปร่งลายมังกรและหงส์ ตั้งกั้นไว้ ด้านหลังฉากกั้นนั้นปรากฏเงาร่างของชายสองคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ คนหนึ่งคือ 'นายท่านใหญ่' ผู้นำตระกูลหวังผู้มีสายตาแหลมคม และอีกคนคือ 'คุณชายรอง' สามีผู้เพิ่งสูญเสียภรรยา สายตาของชายทั้งสองผ่านฉากกั้นโปร่งนั้น สามารถมองเห็นเรือนร่างของผู้สมัครทุกคนได้อย่างชัดเจน

เมี่ยวอินเป็นสาวแรกรุ่นหน้าตาเนียนใส ไร้เดียงสา เสื้อผ้าเนื้อบางของนางเริ่มเปียกชื้นแนบเนื้อจนเห็นสัดส่วนโค้งเว้าลางๆ แม้ยืนรวมกลุ่มกับสาวนางอื่น แต่ความงามนุ่มนวลก็โดดเด่นออกมา

"การคัดเลือกแม่นมแห่งตระกูลหวังมิใช่เรื่องเล่นๆ" พ่อบ้านใหญ่เอ่ยเสียงดังฟังชัด "นอกจากประวัติที่สะอาดบริสุทธิ์แล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือคุณภาพของน้ำนมและรูปทรงเต้าที่อุดมสมบูรณ์! ขอให้พวกเจ้าทุกคน ปลดเสื้อออกเพื่อรับการทดสอบ!"

เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ หญิงสาวหลายคนหน้าแดงด้วยความเหนียมอาย แต่ด้วยเงินรางวัลมหาศาล พวกนางจึงยินยอมปลดอาภรณ์ออก