บทที่ 3 🔥

แสงแดดร้อนระอุของยามสายสะท้อนลงบนลานทรายท่ามกลางฟาร์มวัวเนื้อ เสียงคำรามกึกก้องและเสียงกล้ามเนื้อปะทะกันดังไปทั่วบริเวณ วัวเนื้อพันธุ์ยักษ์ตัวมหึมาสองตัวกำลังชนกันด้วยความดุดันดังไกลไปถึงริมรั้วไม้ฝั่งวัวนมสะเทือนไปถึงคอกวัวนมที่โคกิยะดูแล

เฮฮฮฮฮ!!!!

"เสียงอะไรอ่ะพี่โคกิยะหนูอยากไปดู"

"ไปไม่ได้ฝั่งนั้นเป็นวัวน่ากลัวห้ามข้ามรั้วไปเด็ดขาด"

"ก็มันอยากรู้นี่นา~"

"ไม่ได้ๆ กินหญ้าไปเลย"

...อากาศยามบ่ายในฟาร์มคุกรุ่นไปด้วยไอแดดแผดเผา โคกิยะยืนกวาดคอกวัวอยู่เงียบๆ

“เอ๊ะ..ลูกวัว?”

แต่แล้วความวุ่นวายก็เกิดขึ้น เมื่อลูกวัวนมที่เขาดูแลอยู่เกิดวิ่งเล่นเตลิดลอดช่องโหว่ของรั้วกั้นเขตแดนที่ชำรุดข้ามไปยังฝั่ง 'แดนต้องห้าม' ของเหล่ามนุษย์วัวชน

“แย่แล้วหายไปตัวนึง!”

ใบหน้าน่ารักถอดสีเบิกตากลมโตที่เห็นเจ้าลูกวัวนมตัวแสบวิ่งหายลับสายตาไปเสียแล้ว

“นี่กลับมานะ อย่าข้ามไปฝั่งนั้น!!”

ตึก ตึก ตึก

“หยุดน้าาาาาา อย่าไป!!”

โคกิยะมุดผ่านช่องโหว่ของรั้วไม้เก่าที่ผุพังเข้ามาในเขตแดนของวัวเนื้อ กลิ่นอายที่นี้ช่างแตกต่างจากฟาร์มวัวนมโดยสิ้นเชิง

กลิ่นดิน กลิ่นเหล้าหมัก และกลิ่นของนักล่า

ในเขตแดนวัวชนชื่อเสียงความดิบเถื่อนของสามพี่น้องตระกูล 'ไบสัน' คือสิ่งที่ไม่มีใครกล้าต่อกร พวกเขาคือตัวแทนของความป่าเถื่อนที่มาพร้อมกับรูปลักษณ์ดุจเทพบุตรจากนรก

คานะโอะ พี่คนโตผู้มีดวงตาสีอำพันดุดันเหมือนนักล่า ร่างกายสูงใหญ่กว่า 200 เซนติเมตร เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่หนาแน่นเหมือนหินผา มีรอยแผลเป็นพาดผ่านใบหน้าซีกซ้ายเพิ่มความน่าเกรงขาม นิสัยเพลย์บอยเจ้าสำราญที่ชอบคุกคามผู้คนด้วยการใช้พละกำลังสั่งสอนใครก็ตามที่ขวางหูขวางตาด้วยพละกำลัง

โทมะพี่คนรองผู้มีเสน่ห์ร้ายกาจและปากจัด ผิวสีเข้มตัดกับดวงตาสีเทาเย็นชา ร่างกายสมส่วนแต่เต็มไปด้วยพละกำลังมหาศาล ชื่นชอบความโกลาหล ชอบการต่อยตีจนเพื่อความสะใจ และมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในเรื่องมั่วสุมกามารมณ์กับวัวในเขตของตัวเองไม่เลือกหน้า ทุกย่างก้าวของโทมะคือความวายป่วงไม่แพ้ใคร

ชูจิ น้องเล็กคนสุดท้องที่แม้จะอายุน้อยที่สุด แต่ความดุดันไม่แพ้พี่ชายใช้ใบหน้าที่หล่อใสโปรยรอยยิ้มพริมใจแต่แฝงไว้ด้วยความเหี้ยมโหด ถูกพี่ๆ ตามใจจนนิสัยเสียความเอาแต่ใจคือเอกลักษณ์ที่ทำให้ใครๆ ต่างหวาดกลัวเมื่อเห็นเขาก้าวเท้าเข้าใกล้

ทั้งสามพี่น้องคือ 'ตัวร้าย' ในถิ่นวัวชน พวกเขาขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้ระดับพระกาฬที่จ้องแต่จะ 'เด้าวัว' ตัวไหนก็ได้เพราะไม่เคยมีใครทำให้สามหนุ่มหยุดเสเพลได้สักคน

ชื่อเสียงวัวชนก็ไม่ต่างจากปีศาจในร่างมนุษย์วัวแม้นจะชั่วร้ายแต่ก็พึ่งพาได้สมกับที่ต้องจ่ายค่าคุ้มครองให้ มีอำนาจ หล่อ ดุดัน และอันตรายเกินกว่าจะประเมินค่าได้...

โครมมมม!!!

ภาพเบื้องหน้าทำเอา โคกิยะ ถึงกับเข่าอ่อนจนต้องรีบเอามือตะครุบปากตัวเองไว้แน่นไม่ให้ความตื่นตระหนกหลุดรอดเสียงออกไป

แสงแดดยามโพล้เพล้สาดส่องลงมากลางลานกว้างขับเน้นให้เห็นเรือนร่างของสามพี่น้องวัวชนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อราวกับรูปสลักที่ผ่านการเคี่ยวกรำมาอย่างหนักหน่วง

​คานาโอะ ผู้เป็นพี่ชายคนโตยืนตระหง่านอยู่เหนือคู่ต่อสู้ที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่แทบเท้า ร่างกายส่วนบนเปลือยเปล่า เผยให้เห็นรอยแผลเป็นจางๆ ที่ประทับอยู่บนผิวสีเข้มจากการปะทะครั้งแล้วครั้งเล่า หยดเหงื่อที่ไหลซึมตามร่องกล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นลอนคลื่นสะท้อนแสงแดดจนน่าเกรงขาม ความดุดันที่แผ่ออกมาจากตัวมันทำเอาอากาศรอบข้างหนักอึ้งขึ้นมาทันที

​ถัดมาคือ โทมะ ผู้เป็นพี่รอง กำลังใช้หลังมือเช็ดคราบเลือดที่กระเด็นมาเปื้อนหน้าผากด้วยท่าทีเรียบเฉย แววตาคมกริบกวาดมองรอบวงล้อมด้วยความเย่อหยิ่ง ราวกับกำลังประเมินสัตว์ชั้นต่ำที่ไม่มีค่าพอจะให้มือเปื้อนเลือด ความหล่อเหลาร้ายกาจและแฝงไปด้วยอำนาจทำให้โดดเด่นแม้จะยืนอยู่นิ่งๆ

​ส่วน ชูจิ น้องเล็กกำลังยืนกอดอกพิงเสาโรงนาอยู่ไม่ไกล ดวงตาคู่คมจับจ้องไปที่คนแพ้พนันที่กำลังคลานหนีด้วยแววตาสมเพช ผิวพรรณสมบูรณ์แบบเกินกว่าจะเป็นวัวทั่วไป

ทุกท่วงท่าของพวกมันสามคนล้วนเปี่ยมไปด้วยสัญชาตญาณนักล่าที่พร้อมจะขย้ำทุกอย่างที่ขวางหน้า

​โคกิยะที่แอบมองอยู่หลังกองฟางรู้สึกได้ถึงความร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างอย่างประหลาด แรงดึงดูดบางอย่างจากความดิบเถื่อนและหน้าตาที่หล่อร้ายของสามพี่น้องวัวชนทำเอาเกือบลืมหายใจไปชั่วขณะ หัวใจของวัวนมเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

(นี่​น่ะเหรอ... วัวชนสามพี่น้องไบสันที่เคยได้ยินแต่ข่าวลือด้านแย่ๆ?)

โคกิยะเหม่อมองทั้งสามนิ่งๆ รู้สึกว่าข่าวลือที่ว่า 'อันตราย' นั้นดูจะน้อยไปถนัดตาเมื่อเทียบกับการได้เห็นของจริงตรงหน้า

ฟิ้ววว~

ในจังหวะที่กำลังแอบมองอยู่นั้นเอง กลิ่นกายชายหนุ่มต่างสายพันธุ์ก็ลอยเข้ามาปะทะใบหน้าเนียนใสความร้อนภายในร่างกายของโคกิยะพุ่งพล่านขึ้นมาไม้มีปี่มีขลุ่ย

กลิ่นเหงื่อที่ผสมกับฟีโรโมนดิบเถื่อนจากสามวัวตัวร้ายลอยฟุ้งเข้ามาในอากาศ มันทำปฏิกริยาร่วมกับความต้องการที่ตกค้างอยู่ในร่างได้อย่างน่าประหลาด

"อ่ะ..ทำไมหน้าอกถึง.."

อกอวบของโคกิยะเริ่มพองฟูขยายใหญ่อย่างเห็นได้ชัดจนรู้สึกได้ถึงแรงตึงของเนื้อผ้าที่เสียดสีกับยอดอกไวต่อสัมผัส อกที่เคยแน่นเริ่มนูนเด่นและเต่งตึงขึ้นจนอวบอัดเกินกว่าวัวนมหนุ่มทั่วไป

เสื้อยืดที่สวมอยู่เริ่มรัดแน่นจนแนบเนื้อ น้ำนมสีขาวขุ่นไหลซึมออกมาจากอารมณ์ที่ถูกจุดติดด้วยภาพความดุดันเบื้องหน้า

"อูยยย เสียวหัวนมชะมัด"