تسجيل الدخولEP 03
รู้จักกันแล้ว
มหาวิทยาลัย S
รถหรูสีขาวมุขจอดอยู่ที่ลานจอดรถของมหาวิทยาลัยชื่อดัง หญิงสาวก้าวขาลงจากรถหรูราวกับว่าเป็นพริตตี้ระดับเกรดพรีเมียมของงานมอเตอร์โชว์รถหรูซึ่งมีท่าทางที่สง่า และท่วงท่าที่สวยงาม เธอสะพายกระเป๋าแบรนด์เนมที่มีราคาค่อนข้างสูงปิดประตูรถแล้วหมุนตัวเดินไปหาเพื่อนที่โต๊ะใต้อาคารเรียน
"พิมพ์ทางนี้" พิมพ์มาดาหันไปตามเสียงเรียกเธอยิ้มต้อนรับให้กับเพื่อนๆ ที่เพิ่งรู้จักกันเมื่อตอนรับน้อง พวกเธอเรียนอยู่ห้องเดียวกัน คณะเดียวกัน ซึ่งตอนนี้เธอเรียนอยู่ปีหนึ่งคณะบริหารธุรกิจ และมีเพื่อนสนิทในกลุ่มอยู่สี่คน มาเริ่มต้นกันที่คนที่เรียกเธอเมื่อครู่ คนนี้ชื่อพลอยนภัส ส่วนคนที่นั่งข้างๆ พลอยนภัสชื่อไข่มุก ส่วนคนที่นั่งตรงข้ามพลอยนภัสชื่อเอวา ซึ่งแน่นอนว่าคนที่สี่คือเธอเอง พิมพ์มาดา
"ทำไมวันนี้มาสายละ"
"เมื่อคืนไปดื่มมาน่ะ เออนี่พิมพ์ลืมเล่าเมื่ออาทิตย์ที่แล้วพิมพ์เจอโรคจิตด้วยนะตอนที่แอบไปดื่มคนเดียวอ่ะ"
เธอวางกระเป๋าเอาไว้บนโต๊ะแล้วหย่อนสะโพกนั่งลงข้างๆ เอวา โต๊ะที่พวกเธอนั่งเป็นโต๊ะตัวยาวสีขาว ซึ่งตรงนี้เป็นที่ประจำของพวกเธอเอง ในวันที่รับน้องพวกเธอโดนแกล้งกันบ่อยที่สุดเพราะความหน้าตาดีของพวกเธอในกลุ่มที่ค่อนข้างโดดเด่น แต่ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงว่าพวกเธอโดดเด่นที่สุดในมหาวิทยาลัยนะ ซึ่งยังมีคนอื่นในมหาวิทยาลัยที่มีหน้าตาโดดเด่นอีกมากมายตามสไตล์ของตัวเอง
"เหรอ เล่าหน่อยสิ"
เอวาถามขึ้นอย่างสนใจก่อนจะหันไปหยิบขวดน้ำเปล่ามาให้พิมพ์มาดาหนึ่งขวดพวกเธอในกลุ่มมักจะใส่ใจกันราวกับเป็นพี่น้องกันอย่างนี้อยู่แล้ว พิมพ์มาดารับขวดน้ำมาแล้วเล่าเรื่องราวที่เจอกับผู้ชายโรคจิตเมื่อวานให้เพื่อนๆ ของเธอฟัง เล่าอย่างหมดเปลือกรวมทั้งเรื่องที่เธอถูกจับมือ จับหน้าอกบีบอย่างรุนแรง โดนขโมยจูบ แล้วเกือบถูกลวนลามช่วงล่าง ดีนะที่เธอตั้งสติทันแล้วจัดการกับหนอนน้อยของไอ้โรคจิตนั่นซะ
"หึย น่ากลัวอะ ทีหลังพิมพ์ต้องระวังกว่านี้นะ" ไข่มุกพูดขึ้นพร้อมกับกอดแขนตัวเองราวกับว่าเจอเรื่องราวเหล่านั้นมาเอง
"อือ ตอนนี้พิมพ์พกสเปรย์พริกไทยแล้วล่ะ"
"ว่าแต่ ยังไม่ลืมพี่ตุลย์อีกเหรอ ปีนึงแล้วนะ"
พอพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาพิมพ์มาดาก็เริ่มเงียบและซึมลงไปอีก เธอรักปักใจตุลย์ภพอย่างแท้จริง แม้ตอนนี้จะพูดได้ไม่เต็มปากว่าลืมได้แล้ว แต่ว่าตอนนี้ก็อยู่ได้โดยที่ไม่มีเขาแล้วละ อย่างไรเสียหากเวลาเนิ่นนานกว่านี้เธอก็คงจะลืมเขาได้อย่างสนิทใจ
"ถ้าอยากลืมได้สนิทใจ วาคิดว่าพิมพ์ลองเปิดใจหาใครมารักษาแผลใจดีมั้ย"
"ไม่เอาอ่ะ พิมพ์ไม่อยากดึงใครมารับเคราะห์นี้ แล้วอีกอย่างพิมพ์คิดว่าคนอย่างพิมพ์ไม่น่าเหมาะกับการมีความรักหรอก"
ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่ อยู่ๆ เขมทัต ตั้ม ลีโอ อาชา และสิงโตก็เดินมาตรงที่สาวๆ ที่นั่งกันอยู่ ในกลุ่มนี้เขมทัตเป็นพี่รหัสของพลอยนภัส ส่วนคนอื่นๆ เป็นเพื่อนของเขา แต่ทว่าเมื่อพิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นมองหนุ่มๆ ที่เดินเข้ามาแรกๆ ก็ไม่ได้ตกใจอะไรมากเพราะเธอรู้จักเขมทัตกับตั้มอยู่แล้ว ซึ่งก่อนหน้านี้ตั้มเป็นแฟนของพลอยนภัส แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว เพราะตอนนี้คนที่เป็นแฟนของพลอยนภัสเป็นเขมทัตแทน
เรื่องราวระหว่างพวกเขาทั้งสามคนเธอพอรู้มาบ้าง แต่เธอไม่อยากพูดเรื่องของเพื่อนในกลุ่มหรอกนะ ไม่ใช่ว่าเธอไม่สนใจแต่เธอคิดว่าเรื่องส่วนตัวของเพื่อนเธอไม่ควรเข้าไปยุ่งเท่านั้นเอง ส่วนคนที่ตามมาทีหลัง เธอเพิ่งรู้จักไม่นานเธอกับพวกเขาเคยทำแค่ทักทายกับเพียงแค่คำว่า 'หวัดดี' ก็คือ อาชากับลีโอ เพราะหลังๆ มักจะมาบ่อย แต่แล้วคนสุดท้ายที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอก็ทำให้เธอแทบช็อกเพราะไอ้บ้านี่คือไอ้โรคจิต ไอ้ลามกเมื่อคืน!
"ไอ้หื่น!"
"ยัยแม่มด!"
"ระ... รู้จักกันเหรอ" ยายพลอยนภัสถามขึ้นมาด้วยความงง ก็ต้องงงนั่นแหละเพราะเธอกับผู้ชายลามกคนนี้เพิ่งเจอกันครั้งแรกที่นี่
"พลอย ก็ไอ้เนี่ยมันดูดนมพิมพ์หน้าผับเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว"
"ห๊ะ! ไอ้สิงโต มึงทำงั้นเหรอ"
"ก็ใครใช้ให้ยื่นหัวนมมาตรงปากล่ะ"
"ไอ้หื่น! ไอ้บ้ากาม! แกลวนลามฉัน"
"น้องพลอยนี่…" สิงโตหันไปหาพลอยนภัสแล้วชี้มาที่ยายแม่มดสายโหดที่ทำให้เขาจุกจนเกือบจะใช้งานไม่ได้ พูดถึงแล้วก็ยังหน่วงๆ ตรงนั้นอยู่เลย
"อ่อ นี่พิมพ์ พิมพ์มาดาเพื่อนของพลอยเองค่ะพี่สิงโต"
"พิมพ์ พิมพ์มาดา" เขาพูดขึ้นแล้วยกยิ้มมุมปากเพียงข้างเดียวใช้สายตาเจ้าเล่ห์แสนกลจ้องมองเธอ
หญิงสาวผุดลุกขึ้นแล้วใช้กระเป๋าแบรนด์เนมใบหรูของตัวเองไล่ตีไปที่ผู้ชายหน้าด้านหน้าทนคนนี้ สิงโตยกมือขึ้นกันเอาไว้แล้ววิ่งหนีล่อเธอให้ออกมาจากตรงนั้น เขายอมให้ยายนี่ทุบเขา เพื่อที่จะหลอกล่อเธอให้ออกมาเขาจะได้สานต่อเรื่องที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเขากับเธอ
หมับ!
"อ่ะ! ปล่อยฉันนะ" แย่แล้วยายพิมพ์ นี่เธอโมโหจนลืมไปแล้วเหรอว่าไอ้บ้านี่มันคนอันตราย เมื่อวิ่งมาที่ลับตาคนซึ่งเป็นซอกตึกระหว่างคณะเป็นที่ที่ไม่ค่อยมีใครเห็นและไม่ค่อยมีใครผ่านมาเท่าไหร่ เขาก็จัดการดึงมือของพิมพ์มาดาเข้าไปในซอกตึกนั้นแล้วรวบร่างบอบบางของเธอเอาไว้จากทางด้านหลัง
"ไง ไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้เจอเธออีกนะ"
"ปล่อยฉันนะ! ไอ้คนเลว! ไอ้คนลามก! ไอ้หื่น!"
พิมพ์มาดาพยายามสะบัดตัวให้หลุดออกจากอ้อมแขนของเขาที่พันรอบตัวเธออยู่แบบนี้ เขาคนนี้มันลามกอย่างแท้จริง เพราะตอนนี้เขากำลังก้มลงสูดดมกลิ่นหอมที่ลำคอของเธออยู่ เธอดิ้นจนตัวลอยแต่ครั้งนี้เขากลับแข็งแกร่งไม่ยอมปล่อยเธอให้หลุดมือไปได้อย่างง่ายดาย
"เธอนี่แม่ง หอมชะมัดเลยวะ หอมจนฉันเงี้ยะ…!"
"หยุดนะ! อย่ามาลามกกับฉันนะไอ้บ้า!" เธอตะคอกเขา และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาถูกผู้หญิงตะคอกใส่ ไม่นับม๊าของเขานะ
"จะให้ปล่อยตรงนี้เลยเหรอ นี่มันซอกตึกนะ เดี๋ยวเสื้อผ้าสวยๆ ผิวนุ่มนิ่มของเธอมันจะเปื้อนเอานะ"
เธอไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น ไอ้นี่หัวสมองมีแต่เรื่องแบบนี้หรือไงนะ
"นี่ ฉันรู้ชื่อเธอแล้ว เท่ากับว่าเรารู้จักกันแล้วนะ"
"ไม่ได้อยากรู้จัก"
"ฉันจะย้ำอีกครั้งเดียว ฉันชื่อสิงโต จำไว้ด้วย"
"ทำไมฉันต้องจะ…!"
"ถ้ายังดื้อใส่ฉัน ฉันไม่รอบรองความปลอดภัยของตรงนี้นะ" เขาพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แล้วเลียที่ใบหูของเธอ ก่อนจะเลื่อนมือลูบไล้เนินสามเหลี่ยมของเธอผ่านกระโปรงทรงเอสั้นของเธอ
"ฉันเกลียดนาย! ไอ้สารเลว" ในเมื่อสู้ไม่ได้ ก็คงได้แต่ปากเก่งใส่เขาแล้วละ
"ฉันก็ไม่ได้ชอบเธอ ยัยแม่มด"
EP 09ไม่สนิทหญิงสาวชะงักนิ่งไปกับคำพูดของผู้ชายคนนี้ นี่มันบ้าอะไรกัน เขาไม่มีใครเอาจนต้องมาทำแบบนี้กับเธองั้นเหรอ พิมพ์มาดาสะบัดแขนของตัวเองจนมือหนาที่จับแขนของเธอเอาไว้หลุดออกเขาทำท่าจะคว้าแขนของเธอมาอีกครั้งแต่เธอก็หลบได้ทันทำให้เขาทำได้เพียงแค่คว้าอากาศเท่านั้น"ทำไม ถ้าได้ฉันแล้วนายจะเลิกยุ่งวุ่นวายกับฉันใช่มั้ย"สิงโตตกใจกับคำพูดประชดประชันของเธอ เขารู้ว่าที่เธอพูดออกมามันคือคำพูดประชดประชัน แต่ใจของเขาตอนนี้มันก็อยากที่จะเอาชนะเธอด้วย"ใช่ มานอนอ้าขาให้ฉันเอาสักสามสี่รอบเป็นไง"คว้าแขนของเธอไว้แน่น กลัวว่าเธอจะสะบัดแขนของเขาทิ้งไปอีก ไม่เพียงแค่นั้นเขายังดึงตัวเธอให้เข้ามาอยู่ใกล้ๆ อีกต่างหาก สิงโตยังไออย่างต่อเนื่อง แต่มือก็ไม่ยอมปล่อยเธอไป ส่วนอีกมือยกขึ้นปิดปากเอาไว้เวลาไออันที่จริงเวลาปกติ หากเขาแค่ ปวดหัว ตัวร้อนนิดหน่อยเขาก็หยุดเรียนแล้ว ไม่อยากมาเรียน แต่ว่าไม่รู้ทำไมถึงต้องลากสังขารของตัวเองมาเรียนเพื่อทรมานร่างกายของตัวเองด้วย อีกทั้งพอมาถึงเห็นรถของเธอจอดอยู่ ใช่เขาจำรถเธอได้อย่างแม่นยำอะไรที่เกี่ยวกับเธอเขาก็เช็กมาเกือบหมดแล้ว แต่ก็เพียงแค่ผิวเผินเท่านั้นไม่ได้เช็
EP 08ข่าวโคมลอยมหาวิทยาลัย Sพิมพ์มาดาจอดรถในที่เดิม และเดินเข้ามาในมหาวิทยาลัยเหมือนเดิม แต่วันนี้ที่แปลกไปคือมีนักศึกษาหลายคนมองมาทางเธอ แล้วป้องปากซุบซิบกันจนเธอสังเกตได้ เธอไปทำอะไรมาหรือไง ก็เปล่านะวันนี้เป็นวันเริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ หลังจากวันนั้นที่แยกกับสิงโตก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก เขาขันอาสาขับรถมาส่งเธอ แต่เธอไม่ยอมมาด้วยเพราะจะกลับรถไฟฟ้า แต่พ่อสิงโตตัวแสบกลับลากเธอขึ้นรถแล้วบังคับให้เธอบอกทางเขา เธอจึงต้องบอกทางเพื่อตัดความรำคาญไปสิงโตหายไปได้หนึ่งวันเต็ม ก็คือวันอาทิตย์ที่ผ่านมา และเธอก็ไม่ได้รู้สึกถึงการขาดหายไปอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่วันนี้ที่เธอเริ่มรู้สึกอึดอัดก็เพราะสายตาของใครหลายคนที่มองมาที่เธอเป็นตาเดียวเพื่อนของเธอยังไม่มีใครมาถึง พิมพ์มาดาเลยนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะประจำของเธอ เธอหยิบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูก็เห็นว่าเริ่มมีข่าวซุบซิบในมหาวิทยาลัยว่าเธอกับสิงโตออกเดตกัน พร้อมกับมีการปารูปแนบในตอนที่สิงโตก้มหน้าลงหอมที่หลังมือเธอช่างประจวบเหมาะกับการที่เธอลงคลิปพรีเซนต์สินค้าของเธอที่ตัดต่อแล้วลงช่องทางหลัก คลิปนั้นปรับโทนแสงและใส่เพลงน่ารักๆ เรียบร้อยแล้ว แม้ในคลิปน
EP 07หลายอารมณ์เขาไม่ได้หวงเธอ เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษอะไรนั่นด้วย เขาเพียงแค่ไม่ชอบใจเท่านั้น ถ้าไอ้เวรนี่ไปทำแบบนี้กับคนอื่นเขาก็คงจะไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก แต่เพราะอะไรไม่รู้ได้ ร่างกายของเขามันไปก่อนหัวสมองเสียอีก ทันทีที่เห็นจุดที่ไอ้เวรนี่ถ่ายเขาก็รู้สึกหัวเสียจนหงุดหงิดและทำแบบนั้นออกมา"คือ ผมแค่อยากถ่ายคุณพิมพ์เฉยๆ ครับ ใครๆ เขาก็ถ่ายกัน""ที่ว่าใครๆ ก็ถ่ายกัน คือถ่ายนมเหรอวะ!""งั้นเอางี้มั้ย นี่ใครเมียมึงรึเปล่า เดี๋ยวกูจะได้ถ่ายนมเมียมึงบ้างดีมั้ย""สิงโต ปะ… ปล่อยเขาก่อนเถอะ คนมองหมดแล้ว" คนมอง แล้วไงวะ"เธอจะให้ฉันปล่อยไอ้เหี้ยนี่ไปเหรอ เธอยอมเหรอวะ ให้มันถ่ายนมเธอไปให้คนอื่นดูอะ"เขาหันกลับมาคุยกับคนตัวเล็ก เห็นว่าเธอค่อนข้างหน้าเสีย ให้ตายเถอะโดนขนาดนี้แล้วทำไมยังนิ่งอยู่ได้"คุณทำจริงเหรอ ฉันแค่ให้คุณถ่ายเขาจะได้เอาไปลงในโซเชียลว่าเราเจอเขา แต่ไม่ได้ให้คุณถ่ายส่วนนั้นของเขานะ" หญิงสาวที่มากับชายคนนั้นเริ่มหันไปเอาเรื่องกับคนของตัวเอง"สะ สิงโต" พิมพ์มาดายังเรียกเขาอยู่ แต่ดูท่าแล้วสิงโตจะไม่ยอมง่ายๆ ให้ตายเถอะเธอจะต้องทำอะไรสักอย่างแล้วละ ตอนนี้แทบไม่มีคนกินข้าวแล้ว เพราะ
EP 06มาตามนัดห้างxxx [11.00 น.] ชายหนุ่มเดินไปเดินมาอยู่นานแสนนานเขารอเธอที่หน้าห้างหรูกลางเมืองตั้งแต่เก้าโมงตามเวลานัดหมาย แต่ยายแม่มดนี่เล่นเขาแล้ว นี่มันสิบเอ็ดโมงแล้วยังมาไม่ถึงอีก เขาโทรไปตามเธอมาแล้วสองครั้ง ครั้งที่สองเธอทำเสียงหงุดหงิดใส่เล่นเอาเขาอารมณ์เสียอยู่ไม่น้อย ปกติเขาไม่เคยต้องรอใครแบบนี้มาก่อน หากคู่นัดหมายของเขาไม่มาตามนัดเขาก็เทและกลับบ้าน แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำไมเขาถึงยอมรอเธอตั้งสองชั่วโมงสิงโตล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงด้านขวาแล้วหยิบเอาโทรศัพท์มือถือออกมาอีกครั้ง เขากดเข้าไปที่เมสเซนเจอร์แล้วกดโทรออกหาพิมพ์มาดา รอสายอยู่นานก็ไม่มีคนตอบรับ สิงโตเริ่มร้อนรนใจอีกครั้ง อย่าให้เขาต้องตามหาเธอเลยเพราะถ้าได้เจอตัวเมื่อไหร่เขารับรองได้เลยว่าเธอไม่ปลอดภัยแน่!ตึก… ตึก… ตึก…สิงโตกดตัดสายที่โทรออกเขายืนกำมือแน่นจนสั่ง หมายจะปาโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูทิ้งเพื่อระบายความโกรธที่มีต่อหญิงสาว แต่ในขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เขาจึงหันกลับไปเห็นเป็นพิมพ์มาดามาด้วยเสื้อผ้าสบายๆ เธอใส่เสื้อครอปสายเดี่ยวเล็กๆ สีดำกับกางเกงยีนเอวสูงรัดรูปเข้ากับรูปร่างของเธ
EP 05ไลฟ์สดบ้านกิจวรกุลเอี๊ยดดดดด!รถสปอร์ตคันหรูสีดำด้านขับเข้ามาจอดในบ้านของตัวเองด้วยความหัวเสีย เขาดื่มมานิดหน่อยเพราะอารมณ์ไม่ค่อยดี เดินกลับเข้ามาในบ้านของตัวเองตามกำหนดนัดหมายของเขากับที่บ้านที่ต้องกลับบ้านสัปดาห์ละครั้งมากินข้าวกับป๊ากับม๊าและวันนี้ก็เป็นวันศุกร์สุดสัปดาห์"ตาโตทำไมสภาพเละอย่างนี้ละ"สิงโตยกมือขึ้นกระพุ่มไหว้ม๊าของตัวเอง สายตาเหลือบไปเห็นใครบางคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร แต่กลับไม่เห็นป๊าของตัวเอง"ป๊าละม๊า""ป๊าติดประชุมกลับช้า แล้วนี่ทำไมมาสภาพนี้""โตขึ้นไปนอนก่อนนะ ง่วง""อ่ะ เดี๋ยว นี่น้าพุดจีบคุณแม่ของว่าที่คู่หมั้นเรา"สิงโตเหลือบสายตาไปมองที่พุดจีบอีกครั้ง ผู้หญิงคนนี้อยู่ในวัยกลางคนแต่งตัวดูดีมีภูมิฐานหน้าตาละม้ายคล้ายกับใครบางคนที่เขานึกไม่ค่อยออก เขาเบะปากเพียงนิดตั้งใจจะปล่อยไปไม่ไหว้อะไรทั้งนั้น แต่ก็ถูกสายตาของม๊ากดดันจนต้องยกสองมือขึ้นไหว้"สวัสดีครับ""สวัสดีจ้ะพ่อโต"พุดจีบยิ้มอย่างเจื่อนๆ ดูอาการของเด็กหนุ่มก็รู้แล้ว หรือเธอควรที่จะคิดใหม่ดูอีกทีดี เพราะเธอเองก็ไม่อยากให้ลูกสาวของตัวเองมีความทุกข์เพราะคู่ชีวิต ที่เธอลองพูดกับพิมพ์มาดาไปแล้วพ
EP 04ล่าแม่มด"เป็นเห้อะไรครับ นั่งยิ้มอยู่คนเดียว""เออนั่นดิ แล้วนี่อะไรนั่งดมมือตัวเองทำไมวะ"อาชากับลีโอเดินเข้ามาในห้องเรียนของตัวเองที่มีสิงโตกับตั้มนั่งอยู่ในห้องก่อนแล้ว ส่วนเขมทัตยังไม่เข้ามาเพราะว่าไปส่งน้องพลอยเข้าห้องเรียนอยู่ ส่วนตัวเขาเองตอนนี้ก็นั่งเหม่อมองลงไปที่ชั้นล่างฝั่งตรงข้ามเขาขอย้ายที่นั่งกับตั้มมาเป็นนั่งข้างประตูด้านหลังแทน เพราะว่าที่ตรงนี้จะสามารถมองลงไปที่ชั้นล่างห้องที่พิมพ์มาดาเรียนอยู่ได้ลีโอเดินมาจับมือของสิงโตยกขึ้นหมายจะดมมือของเขาเพราะสงสัยว่าเขาเป็นอะไรนั่งดมมือของตัวเองทำไม แต่ทว่าสิงโตเขาชักมือกลับมาก่อน แล้วมองลีโอด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยชอบใจนัก"อะไรของมึงวะ กูก็แค่ดมปะ ทำหน้าเหมือนแค้นกู เหมือนกูไปหอมแก้มเมียมึงงั้นแหละ""เออ พูดถึงเมีย ป๊ากับม๊ามึงเลิกหาเมียให้มึงยัง" อาชาพูดเสริมขึ้นมา เขาพยักหน้าให้เขมทัตตอนที่เขมทัตเดินเข้ามานั่ง ส่วนตั้มกับเขมทัตแม้จะเคืองใจกันเพราะเรื่องของพลอยนภัสแต่ว่าตอนนี้ทั้งสองคนก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีของกันและกันเหมือนเดิม เมื่อพูดถึงคงเรื่องนี้ขึ้นมาทุกคนก็หันกลับมาสนใจสิงโตอีกครั้ง"ไม่ได้หาให้ใหม่ก็คนเดิมนั่นแหละ ส







