บทที่ 16 พาไปที่บริษัท

แสงแดดยามเช้าสอดส่องเข้ามาที่หน้าต่างบานเล็ก ทำให้เด็กน้อยที่หลับปุ๋ยไปตั้งแต่เมื่อคืนพยายามลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยท่าทางงัวเงีย

เจ้าหญิงลุกขึ้นยืนจากที่นอนแต่ตาดวงกลมโตของเธอก็ยังปิดสนิทอยู่ พร้อมกับที่เจ้าหญิงยกมือขึ้นสลัดความขี้เกียจของตัวเองออกไป พร้อมทั้งเตะขาด้านขวาที ด้านซ้ายที เหมือนเธอที่กำลังจะออกกำลังกายในตอนเช้าอย่างไงอย่างงั้น

เจ้าหญิงออกกำลังกายท่านั้นท่านี้โดยที่เปลือกตายังของเธอยังปิดอยู่ โดยที่เด็กสาวไม่รู้เลยว่าการกระทำที่ตลกๆและดูน่ารักของเธอตอนนี้อยู่ในสายตาของบทร้ายอยู่ตลอดเวลา

" สวัสดีจ๊ะทุกท่าน วันนี้เราเอาท่าทางในชีวิตประจำวันมาประยุกต์ให้เป็นท่าออกกำลังกายกันดีกว่า เอ้า ย่ำเท้าจ๊ะ "

เจ้าหญิงร้องเพลงโบกโบ๊กโบกของมิสเตอร์ ไบรอัน ในการออกกำลังกายในครั้งนี้ จนทำให้บทร้ายที่ยังนั่งพิงอยู่บนหัวเตียงถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากันทันที และเขาก็สงสัยว่าเด็กสาวที่ยังไม่ยอมลืมตาขึ้นมาเธอจะทำอะไรต่อไป

" ท่าแรก ท่าโบกแท็กซี่ เอ้ายื่นแขนออกมากันเร็ว ต่อจากก็ โบกโบกโบก สะบัดแขน โบกโบกโบก ซ้าย โบกโบกโบก ขวา โบกโบ้กโบก "

เจ้าหญิงที่ตอนนี้ได้ทำท่างทำทางที่เธอได้ร้องเพลงออกมาพร้อมกับส่ายสะโพกงอนของเธอไปมา และกวักมือทำท่าทางโบกแท็กซี่ จนบทร้ายที่นั่งดูการกระทำของเด็กสาวถึงกับกลั้นขำกับภาพเคลื่อนไหวตรงหน้าเอาไว้ไม่ได้จริงๆ

" อ๊ากกกกก ฮ่าๆๆๆ " บทร้ายเผลอหัวเราะออกมาเสียงดัง จนเจ้าหญิงที่หลับตาและยืนเต้นอยู่นั้นถึงกับเปิดเปลือกตากว้างออกมาด้วยความตกใจทันที

" ว๊ายยยย ขะ คุณบทร้ายเข้ามาตอนไหนคะ 0.0 " เจ้าหญิงที่เห็นคุณบทร้ายนั่งพิงอยู่ที่หัวเตียงของเธอถึงกับตกใจเบิกตากลมโตของเธอออกมากว้างทันที

" ตั้งแต่เมื่อคืน "

เขาที่รู้ตัวแล้วว่าได้เผลอหลุดขำออกไป เขาก็รีบปรับสีหน้าให้ดูนิ่งๆอีกครั้งหนึ่งเหมือนเดิม เมื่อเขาเจอถ้าโบกโบ๊กโบกของเด็กสาว เขาถึงกับหลุดคาแรคเตอร์ของคุณบทร้ายเลยสินะ -..-

" ตะ ตั้งแต่เมื่อคืน คุณบทร้ายโกหกหรือเปล่าเจ้าหญิงไม่เห็นรู้เรื่องเลย " เธอทำแก้มป่องออกมาทันทีเมื่อเธอได้ยินว่าเขาเข้ามาตั้งแต่เมื่อคืน

แต่ถ้าเขาเข้ามาตั้งแต่เมื่อคืนก็แสดงว่าเขาก็ได้นอนบนเตียงอยู่กับเธอน่ะสิ ซึ่งแบบนั้นยังไงมันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว คนที่รักสะอาดและหวงพื้นที่ความเป็นส่วนตัวแบบเขาอ่ะนะจะมาทำเรื่องแบบนี้ ยังไงเจ้าหญิงก็ไม่เชื่อหรอก!

" จิ้ " เจ้าหญิงที่คิดว่าเขาโกหกเธอก็จิ้ปากออกมาอย่างไม่พอใจทันที

" ทำไมคุณบทร้ายชอบโกหกเจ้าหญิงอยู่เรื่อยเลยนะ " เธอพึมพำออกมาเบาๆ

แต่ทำให้เขาที่หูดีราวกับสุนัขจิ้งจอกก็ได้ยินเหมือนเดิม เขาไม่ได้อธิบายอะไรให้เธอฟังมากนัก ให้เธอคิดว่าเขาโกหกก็ดีแล้ว เพราะเขาก็ไม่พร้อมที่จะอธิบายให้เธอฟังเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงเดินมานอนที่เตียงเล็กๆกับเธอแบบนี้ แทนที่จะไปนอนสบายๆที่บ้านหลังใหญ่ และตัวของเขาเองก็หาคำตอบให้กับเรื่องนี้ยังไม่ได้เช่นเดียวกัน

เขาเดินออกมาจากบ้านหลังเล็กสีขาวของเจ้าหญิงและกลับไปที่บ้านหลังใหญ่ของเขาเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายทันที

4 ชั่วโมงผ่านไป

บริษัท BR จำกัด

ตอนนี้บทร้ายอยู่ที่บริษัทของเขา และเขาไม่วายที่จะเปิดหน้าจอเพื่อดูกล้องวงจรปิดว่าตอนนี้เด็กสาวของเขาได้ทำอะไรอยู่คนเดียวในบ้านหลังเล็กสีขาวนั่น แต่เขากลับไม่ได้เห็นอะไรมากนักเพราะเจ้าหญิงหมกมุ่นอยู่แต่ในห้องนอนของตัวเอง และเขาก็ไม่ได้ติดกล้องวงจรปิดไว้ในห้องนอนของเธอ นานๆทีเจ้าหญิงจะเดินออกมาเพื่อเข้าห้องน้ำก็เท่านั้น

ก็อก ก็อก ก็อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น แล้วก็เป็นกิตลูกน้องคนสนิทของเขาที่เปิดประตูเข้ามา

" ได้ข้อมูลของเด็กที่ชื่อเถวะมาแล้วครับนายท่าน " กิตบอกผู้เป็นนายท่านของเขาพร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลที่เต็มไปด้วยประวัติและข้อมูลของเด็กที่ชื่อเถวะที่เขาสั่งให้อัคคีคนขับรถของเจ้าหญิงไปตามสืบประวัติเด็กคนนั้นมา

" เพื่อนสนิท " เขาขมวดคิ้วขึ้นมาทันทีเมื่ออ่านประวัติของเด็กที่ชื่อเถวะ แต่ที่ทำให้เขาไม่พอใจเป็นอย่างมากก็คือเด็กที่ชื่อเถวะนั่นเป็นเพื่อนสนิทกับเจ้าหญิงมาตั้งนมนานมากแล้วต่างหาก

" สนิท สนิทแค่ไหนกัน " เขาโยนเอกสารที่เต็มไปด้วยประวัติของเด็กเถวะลงกับพื้นห้องทำงาน จนกระจัดกระจายไปหมดด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ จนทำให้กิตขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างนึกสงสัยกับท่าทางของเจ้านายที่แปลกไปของเขาทันที เพราะปกติเขาไม่เคยจะสนใจหรือสั่งให้ลูกน้องไปสืบประวัติของผู้หญิงคนไหนนอกจากที่ต้องเกี่ยวเนื่องกันในทางธุรกิจก็เท่านั้น

" รูป รูปนั่นอะไร " เขาที่โยนกองเอกสารลงพื้นแต่ก็ดันชำเรืองตาไปเห็นรูปถ่ายปึกหนึ่งขึ้น กิตเมื่อได้ยินดังนั้นเขาเลยก้มลงไปหยิบรูปที่ผู้เป็นนายท่านถามและยื่นไปให้เขาทันที

เขาเปิดรูปต่างๆนาๆดูก็พบว่าเป็นรูปครอบครัวของไอ้เด็กเถวะ พร้อมกับรูปที่ถ่ายคู่กันกับเจ้าหญิงเป็นปึกๆ ซึ่งแน่นอนว่ารูปที่ถ่ายคู่กับเจ้าหญิงมันมากมายนัก แต่เขาก็เปิดดูมันทุกรูปจนหมด

" หึ " เขาเค้นหัวเราะออกมาในลำคออย่างไม่ชอบใจนัก และเขาก็คงจะไม่รู้ตัวว่าตอนนี้เขารู้สึกอะไรอยู่กันแน่ที่ทำไมจู่ๆ เขาถึงรู้สึกไม่พอใจมากมายขนาดนี้

ครืดดดด ครืดดดด

เจ้าหญิงที่นอนดูการ์ตูนอยู่บนเตียงด้วยโทรศัพท์ราคาแพงที่คุณบทร้ายซื้อให้จู่ๆก็มีสายเรียกเข้าดังขึ้นมาซะงั้น

" ทำอะไร " เสียงนิ่งเรียบดังขึ้นมา จนทำให้เจ้าหญิงลุกขึ้นนั่งและขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปมด้วยความไม่เข้าใจทันที

" เจ้าหญิงดูการ์ตูน " เด็กน้อยตอบกลับคุณบทร้ายไป ที่จู่ๆเขาก็โทรเข้ามาถามเธอดื้อๆซะอย่างงั้น ปกติไม่เห็นจะโทรหากันเลยนี่ เจ้าหญิงคิดในใจ

" ฉันจะให้ไอ้อัคคีพาเธอมาที่บริษัทฉัน เตรียมตัวให้พร้อมด้วย " เขาบอกเธอออกไปแบบนั้นและก็ตัดสายทิ้งไปทันที ทิ้งให้เจ้าหญิงนั่ง งง อยู่กับคำพูดของเขา

" ไปที่บริษัทอย่างนั้นเหรอ คุณบทร้ายไม่เคยพาไปเลย ตื่นเต้นจรังแฮะ^^ " เจ้าหญิงที่ตอนนี้ดีอกดีใจที่จะไม่ได้มานอนกกอยู่แต่ในห้องแบบนี้เธอก็รีบลุกขึ้นเพื่อไปอาบน้ำอีกครั้งหนึ่งในทันที

" ใส่ชุดไหนดีน๊าาา " เจ้าหญิงที่ยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าที่ตอนนี้เธอคลุมร่างกายด้วยผ้าขนหนูสีขาวพูดขึ้นมา ก่อนเธอจะยื่นมือไปเลือกเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ และเจ้าหญิงก็หยิบชุดกระโปรงเดรสสีขาวสายเดี่ยวผูกโบว์ออกมาสวมใส่ พร้อมกับหมุนตัวไปมาเหมือนกับเจ้าหญิงองค์น้อยๆน่ารักๆ

" คุณแม่ซื้อมาให้ ได้ใส่ออกไปข้างนอกสักที "

เจ้าหญิงว่าพลางเดินไปหวีผมที่โต๊ะเครื่องแป้ง พร้อมกับที่เธอหยิบกิ๊ฟรูปผีเสื้อสีฟ้าอ่อนๆมาแปะไว้ที่ผมตรงสลวยของเธอ พร้อมกับหยิบต่างหูรูปผีเสื้อใส่ไปเพื่อเป็นการประดับตกแต่งให้ชุดไม่ดูเรียบเกินไป พร้อมกับที่เธอทำท่าทางส่งจุ๊บและทำปากจู๋ไปที่กระจก

" คุณเจ้าหญิงครับ แต่งตัวเสร็จหรือยังครับ " เสียงอัคคีดังออกมาอยู่นอกบ้านหลังเล็กสีขาว

" เสร็จแล้วค๊าาาาา " เจ้าหญิงตอบกลับพลางยื่นมือไปหยิบกระเป๋าสะพายสีขาวที่สายสะพายเป็นไข่มุกล้วนๆ ซึ่งกระเป๋าใบนี้เถวะเป็นคนซื้อให้เธอเป็นของขวัญวันเกิดตั้งแต่ปีที่แล้ว