INICIAR SESIÓNในอดีต…ความหลงใหลของเขา แปรเปลี่ยนเป็นการทำลาย คืนหนึ่งที่ถูกวางแผน ย่ำยี และพรากทุกความฝันของเธอไปตลอดกาล หลายปีผ่านไป เธอกลับมาอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะเหยื่อผู้หวาดกลัว แต่ในนาม เชฟมือหนึ่ง ผู้ยืนหยัดอยู่ในโรงแรมของเขา ครั้งนี้เธอจะไม่ยอมถูกทำร้าย และเขาจะต้องเผชิญกับรสชาติของบาปที่ตนเคยก่อ เมื่ออดีตที่เขาคิดว่าคุมได้…กำลังลุกขึ้นทวงคืนทุกอย่าง
Ver másบรรยากาศหน้ารั้วมหาวิทยาลัยชั้นนำของเมืองไทย ในเวลายามเย็น บรรดานิสิตนักศึกษามากมายต่างสัญจรไปมา บ้างก็เดินทางเท้า บ้างก็เกาะกลุ่มอยู่ภายในร้านบริเวณตรงข้ามกับมหาวิทยาลัย หนุ่มสาววัยเจริญพันธุ์ทั้งหลายต่างหยอกล้อกันไปมาตามประสาวัยรุ่นยุคใหม่ทำให้ทุกอย่างดูครึกครื้นอย่างเห็นได้ชัด...
“ถ้านายสนใจเธอ ฉันจัดให้ได้นะโว้ย คนนี้อาจจะเล่นยากหน่อยแต่ว่าฉันมีแผน! รับรอง!...เธอทำให้นายถึงใจแน่...อินทัช”
“นั่นมันเด็กสิบหกจริงหรือเปล่าวะ ฉันว่าไม่น่าจะใช่ เธอดูโตเกินวัยไปซะหน่อย...”
สายตาคมจับจ้องไปยังเรือนร่างของสาววัยสิบหกที่สวมชุดนักเรียนมอ-ปลาย กระโปรงมีจีบรอบ ตัวเอวยกสูง เสื้อนักเรียนสีขาวทับใน รองเท้าหุ้มส้นสีดำ ร่างบางอวบอิ่มสมส่วนในวัยสาว ผิวขาวนวลเนียนใส ริมฝีปากสีชมพูเป็นรูปกระจับเย้ายวนน่าสัมผัส ในมือเธอถือกระเป๋านักเรียนกำลังมองซ้ายมองขวาข้ามถนนอยู่ไม่ไกล
“ใช่...เกินวัยจริง...หัวจรดเท้า...ได้จัดสักคืนพ่อจะรีดน้ำออกให้หมด...เด็กอะไรวะสวยฉิบ!”
“อืม...สวยจริง...ว่าแต่นายจะใช้วิธีไหนวะกันต์ เธอเป็นเด็กมอ-ปลายอยู่เลย ไม่น่าจะมีทางเป็นไปได้...”
“นายจะจัดป่ะล่ะ...เกรดA เลยนะโว้ยคนนี้ มีคนเล็งไว้หลายคนแล้ว แต่แมร่งเข้าไม่ถึงสักคน หล่อนเป็นเด็กเรียนของจริงเช้าเรียนเย็นกลับบ้าน วงจรชีวิตเหมือนนก...เช้าหาอาหาร..เย็นก็ต้องกลับเข้ารัง...”
“และไอ่วิธีที่นายบอก มันจะมีทางเป็นไปได้ยังไงวะกันต์ หรือนายจะโม้เกินเบอร์ไปหน่อยมั้ง...”
“เงินถึง! ของก็มาเองแหละ ต่อให้ UFO ฉันก็หามาให้นายได้...อินทัช!”
“เรื่องเงินฉันไม่มีปัญหา...ขอแค่ได้เธอมาก็พอ...นายคงลืมไปแล้วสิ...ว่าฉันลูกใคร!”
“เออ...นายคือนายน้อยอินทัชทายาทเจ้าของโรงแรมและภัตคารที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีมรดกเป็นพันล้านหมื่นล้านไง...แหม...นายนี่มันสุดจริงว่ะ...อินทัช!”
“เฮ้อ! ฉันนั่งฟังนายสองคนเมาท์อยู่นานแล้ว ไม่เห็นมันจะมีอะไรสร้างสรรค์ซักเรื่อง เมื่อไหร่นายสองคนจะสนใจเรื่องเรียนมากกว่าสาวๆ พวกนั้นวะกันต์...อินทัช...”
“อ่าว...เวย์...นายจะพูดแบบนี้ไม่ได้นะโว้ย...พวกฉันชอบสาวๆ เนื้อนมไข่มันถูกใจพวกฉัน ส่วนนายไม่ชอบหญิงนี่หว่าก็พูดได้ดิ...ของสวยๆ งามๆ ใครก็ชอบกันทั้งนั้น นายเข้าไม่ถึงหรอก...ของพวกนี้...สำหรับนายคงจะเข้าถึงแต่...”
“เข้าถึงอะไร! นายจะพูดว่าอะไร พูดมาชัดๆ นะโว้ย ไม่งั้นปากแตกแน่ๆ ลองสิ!”
“ใจเย็นเวย์...และนาย! ไอ่กันต์ นายนี่ชอบหาเรื่องจริงๆ”
“นายควรจะว่าไอ่เวย์มันมากกว่านะโว้ย มันน่ะพวกแหกคอก ดูสิเราสองคนเรียนวิศ-วะ แต่มันดันเรียนหมอ...เฮอะ! เด็กเรียนสิ พวกวิศ-วะสายดาร์กอยู่แล้ว แต่หมอนี่สิ!”
“จะสายอะไรมันก็เรื่องของฉันนะกันต์ นายมันพวกชอบบลูลี่ เหยียดเพศ สักวันเถอะจะเจอดี!”
“เจอดีอะไรวะ...ทุกวันนี่แมร่งโคตรดีเลยว่ะ ขาว อวบ อึ๋มทั้งนั้น ของดีๆ น่ากินทุกวัน! เดินผ่านไปผ่านมา ดูสิ...”
“ขาว อวบ อึ๋ม กินไม่ดูตาม้าตาเรือ ระวังเถอะ!”
“พอกันได้แล้ว นายสองคนนี่เป็นไรกันมากเปล่าวะ...”
“นายเองก็อย่าไปเชื่อมันนะ...อินทัช...ไอ่กันต์มันจะพานายไปทำเรื่องไม่ดี...เข้าสักวัน”
“ไม่ดี! ไม่ดีตรงไหนวะ! ฮ่า ฮ่า คงจะตรงที่ชอบไม่เหมือนนายล่ะสิเวย์...อย่างนายนี่คงจะชอบแต่...”
“ไอ่กันต์!!! มันจะมากไปแล้วนะโว้ย!”
“หยุด! หยุด! หยุดทั้งสองคน...ฉันปวดหัวกับพวกนายจริงๆ ทะเลาะกันทุกวันไม่เบื่อบ้างหรือไงวะ...ไป! กลับกันได้แล้ว...”
@บ้านหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์น...
“กลับมาแล้วเหรอเดียร์...ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงมาทานข้าวเร็วลูก...วันนี้ป้าทำไข่พะโล้ที่หนูชอบด้วยนะ”
กนกอร หรือ ป้าอรหญิงวัย 44 ปี บอกกับหลานสาววัย 16 ปีที่กำลังย่างกรายเข้ามาภายในบ้านเหมือนทุกวันในเวลาเดียวกันคือหลังเลิกเรียน หลานสาวที่เธอนั้นรับอุปการะมาเกือบสิบปีเนื่องจากบิดามารดาของเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ซึ่งชนกับรถของกนกอรเมื่อสิบปีที่แล้ว ทำให้ทั้งสองเสียชีวิต แต่ทว่ากนกอรนั้นกลับรอดอย่างปาฏิหาริย์
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้กนกอรเสียใจเป็นอย่างมาก ถ้าเพราะเธอไม่เล่นมือถือขณะขับรถวันนั้น เหตุการณ์อันเศร้าสลดก็คงไม่เกิดขึ้น ความรู้สึกผิดนั้นกัดกินในหัวใจของกนกอรเป็นอย่างมาก เลยทำให้เธอนั้นรับอุปการะดูแลชีวิตของหลานสาวคนนี้เพื่อชดใช้ความผิดที่ผ่านมา...
“ค่ะคุณป้า...แล้วนี่ลุงเรศกับพี่ธามกลับมาแล้วเหรอคะ เดียร์เข้ามายังไม่เห็นใครสักคนเลยค่ะ”
เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มวัย 16 ปี ‘เปมิกา วิวัฒนากูล’ กวาดสายตาไปรอบๆ บริเวณภายในบ้านด้วยความเคยชิน
“ยังจ้า...ตาธามยังไม่กลับจาก*มหาลัย ส่วนลุงเรศของเธอไปรับยัยครีมที่โรงเรียน เห็นว่าวันนี้คงเย็นหน่อย ที่โรงเรียนยัยครีมมีกิจกรรม ไม่ต้องรอหรอกนะ ป้าว่าหนูทานก่อนเลย มีการบ้านเยอะไม่ใช่เหรอ รีบทานจะได้ไปทำการบ้านต่อได้”
“ค่ะป้าอร...เอ่อ...ป้าอรคะ วันศุกร์นี้เดียร์จะขออนุญาตป้าไปงานวันเกิดของเอยได้มั้ยคะ...เอยเขาอยากให้เดียร์ไปนอนค้างที่บ้านเขาด้วยค่ะป้า เพราะมันไกล เอยเขาไม่อยากให้เดียร์กลับบ้านตอนดึกค่ะ เอยเลยจะให้เดียร์นอนค้างที่นั่นค่ะ”
“เอาสิ...ถ้าเป็นบ้านเอย ป้าไม่ห่วงหรอกจ้า เดียร์เรียนหนักมาตลอดผ่อนคลายบ้างก็ดีนะป้าว่า...เออ...แล้วของขวัญล่ะจ๊ะ เดียร์เตรียมไว้หรือยัง ถ้ายังป้าจะให้พี่ธามพาไปซื้อ”
“เรียบร้อยแล้วค่ะป้าอร”
“จ้า งั้นทานข้าวเถอะ เดี๋ยวป้าไปทำขนมในครัวต่อ ของโปรดตาธามด้วยวันนี้ เดียร์ถ้าหนูอยากทาน อีกสักชั่วโมงก็ลงมานะ”
“ค่ะป้าอร”
เด็กสาวจ้องมองป้าที่เดินจากไป ‘ป้าอร’ คือคนที่ดีกับเปมิกาตลอดเสมอต้นเสมอปลาย ตั้งแต่วันที่พ่อกับแม่เธอเสียชีวิตลงเมื่อสิบปีที่แล้ว เปมิกาอายุได้หกขวบในเวลานั้นเธอยังเด็กมาก แต่เปมิกายังจำได้ดี ว่าคนที่พรากพ่อกับแม่ของเธอไปก็คือ ป้าอรนั่นเอง
........................
สามเดือนต่อมา... “เร็วสิคะคุณพ่อ คุณแม่ไหมจะไม่ทันงานแล้วนะคะ”เสียงใสๆ ร้องอย่างตื่นเต้นและกำลังชุลมุนวุ่นวาย “ก็แล้วทำไมพ่อกับแม่ต้องไปงานแต่งงานนี้ด้วยล่ะ ไหมแก้วไปคนเดียวไม่ได้เหรอลูก” “ไม่ได้ค่ะ...งานแต่งงานของพี่เดียร์ และพี่เขาก็เชิญคุณพ่อกับคุณแม่มาด้วย เห็นมั้ยคะการ์ดของพี่เดียร์นี่ไง อีกอย่างคุณพ่อกับคุณแม่ของพี่ธามก็ชวนมาด้วยนะคะ พ่อกับแม่ต้องไปเจอพ่อแม่พี่ธามไงคะ จะไม่ไปได้ยังไงคะ...” “โอย...ลูกของพ่อนี่มันร้ายจริงๆ เป็นสาวเป็นนางไม่ต้องรอให้ผู้ชายมาจีบ ลูกพ่อจีบเองเลย...” “แม่...ก็หัวจะปวด! เพราะคุณนั่นแหละที่คอยยุยงส่งเสริมลูกดีนัก เป็นยังไงคะ” “พ่อกับแม่ไม่ต้องทะเลาะกันค่ะ ไปค่ะเร็วขึ้นรถค่ะ” “ไอ่ลูกคนนี้...จริงๆ เล้ย!!” @ โรงแรมอินเตอร์ โอเรียนเต็ล เรสซิเดนซ์…บรรยากาศภายในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ภายในโรงแรมสุดหรู แขกผู้มีเกียรติถูกรับเชิญเข้าร่วมมาเป็นสักขีพยานรักของคนทั้งสองหลายร้อยชีวิต เสียงผู้คนกึกก้องกันอย่างยินดี เสียงแก้วกระทบกันเพื่อแสดงความยินดีกับคนทั้งสองท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด
“ฉันว่านายต้องรอเธอสักพักนะกันต์...ถ้าพูดตรงๆ ก็คงจะต้องรอปาฏิหาริย์มั้ง รอเธอท้องแล้วทุกอย่างอาจจะลงตัว ฉันเองก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่หรอกนะ ประสบการณ์เมื่อ 8 ปีที่แล้วของฉัน มันก็คล้ายๆ กับนายนี่แหละ แต่ต่างกันนิดหน่อย” >อินทัชกำลังนึกถึงใบหน้าสวย หวานใจของอินทัช ‘ป่านนี้คงรอเขานานแล้วแน่ๆ เลย’ “อย่างที่อินทัชมันพูดก็ถูกนะ ในเมื่อนายทำมาทุกอย่างแล้ว เธอก็ยังไม่สนใจนายอีก เป็นไงล่ะ มั่นใจตัวเองสูง ว่าใช้ยากับเขารวบหัวรวบหางแล้ว ตื่นเช้ามาคิดว่าเขาจะยอมสิ...คิดผิด! ฉันอยากจะเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้แล้วสิ เธอสามารถทำให้นายเป็นได้ขนาดนี้...” “เธอสวย...สวยมาก และตอนนี้ฉันก็หวงมาก แต่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง เธอปิดฉันทุกทาง แม้กระทั่งโทรศัพท์ ฉันจะเจอเธอได้ก็เฉพาะเวลาเธอมาทำงานเท่านั้น ฉันกลุ้มใจ...พวกนายจะหัวเราะเยาะฉันแบบไหนก็เชิญ...หัวเราะเสร็จแล้วก็คิดหาวิธีช่วยฉันหน่อยดิวะ...” “ตอนนี้ช่วยได้อย่างเดียวกันต์...ช่วยปลอบใจนายเท่านั้น เรียนผูกแล้ว นายก็ต้องเรียนแก้เองนะ ฉันช่วยอะไรนายไม่ได้แล้ว เอ่อ ฉันจะต้องรีบกลับแล้วนะ งั้นนายอยู่กับอินทัชสองคนแล้วกัน”ธีรุตม์นึกถึง
ในหัวของรินรดาตอนนี้กลับมีชายหนุ่มอีกคน ที่เธอกำลังวางแผนที่จะจับเขาอยู่ หนุ่มไฮโซหล่อ พึ่งหย่าขาดกับภรรยาไฮโซที่ไม่ได้สวย แต่แต่งงานเพราะธุรกิจ รินรดาคิดว่าแผนการของเธอกำลังจะสำเร็จในไม่ช้านี้แน่นอน “แล้วลูกจะปล่อยอินทัชไปอย่างนี้น่ะเหรอรดา” “ค่ะคุณแม่...รดามีเป้าหมายใหม่แล้วค่ะ เราคงไม่ต้องขายกระเป๋าแล้วนะคะคุณแม่” “จริงเหรอ...ตายจริงลูกแม่นี่ฉลาดสุดๆ” “งั้นเรามาเก็บของออกจากบ้านนี้กันเถอะค่ะคุณแม่ ไปอยู่เพนท์เฮ้าส์กันก่อน พอเรื่องเบาลง เราค่อยวางแผนซื้อบ้านกันนะคะคุณแม่” “ลูกแม่น่ารักที่สุด...” อีกด้านหนึ่ง ณ สนามบิน... “คุณชนัศชัยเชิญทางนี้ครับ คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นครับ ตอนนี้เราอายัดทุกอย่างของคุณไว้หมดแล้วครับ”เสียงเจ้าหน้าที่ตำรวจเอ่ยขึ้น เมื่อกำลังเกือบสิบนายเข้าล้อมจับกุมอย่างอุกอาจ “คุณจะมาจับผมเรื่องอะไรคุณตำรวจ ผมทำผิดอะไรครับ กับอีแค่เรื่องที่หลานชายกล่าวหาผม เรื่องยักยอกนั่นเหรอครับ” “ไม่ใช่ครับ วันนี้ผมมาในเรื่องคดีของคุณเมฆีพี่ชายของคุณครับ ตอนนี้เรามีหลักฐานที่โยงทุกอย่างมาหา
“ครีมไม่เป็นไรค่ะ...ถ้าครีมท้องเมื่อไหร่ค่อยว่ากันอีกทีนะคะ เรื่องมันผ่านไปแค่คืนเดียวเองนะคะ ไม่แน่ครีมอาจจะไม่ท้องก็ได้ค่ะ เพราะฉะนั้นคุณหายห่วงค่ะ” “ทำไมคุณถึงไม่อยากให้ผมรับผิดชอบครับ ทั้งที่คุณเป็นฝ่ายเสียหายนะครับ หรือคุณมีแฟนอยู่หรือเปล่าครับ”ใจของชนกันต์กระตุกวาบขึ้นมาทันที เมื่อนึกมาถึงจุดนี้ เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ผู้หญิงเป็นร้อยเป็นพันที่เขาเคยคบมา ไม่เคยเป็นแบบเธอคนนี้เลยสักคน ส่วนใหญ่จะเกาะหนึบกับเขา บางคนก็ขอเงินเป็นข้อแลกเปลี่ยน “ครีมไม่มีใครค่ะ...ที่ไม่ได้ให้คุณรับผิดชอบก็เพราะว่า มันไม่จำเป็นค่ะ ครีมว่าตัวเองก็มีความสุขกับเซ็กส์เมื่อคืนนะคะ เราสองคนก็มีความสุขอยู่แล้วค่ะ ครีมไม่ติดใจเอาความอะไรกับคุณค่ะ เพราะฉะนั้นคุณเองไม่ต้องคิดมาก ถึงแม้ว่าครีมจะท้อง มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไรนะคะ พ่อแม่ครีมท่านเข้าใจได้ค่ะ ครีมโตมาแบบสบายๆ เป็นตัวของตัวเองอยู่แล้วค่ะ โอเคนะคะ...” “แต่ผมจะรับผิดชอบคุณครับ”ชนกันต์พยายามตื้อ เกิดมาเขาก็ยังไม่เคยเจอ ‘มีแบบนี้ด้วยเหรอ?’ “ไม่ต้องค่ะ!”กุลจิรายังยืนยันคำเดิม เธอคิดว่าคนเราไม่มีความรักเป็นพื้
เช้าวันต่อมา... “อุ้ย!” ดวงตากลมโตเบิกออกทันที เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองถูกจ้องมองอยู่ก่อนแล้ว “เหนื่อยมั้ยครับ...” เสียงทุ้มเอ่ยถามร่างบาง “...” คนถูกถามหน้าแดงขึ้นทันตาเห็น เปมิกานิ่งเงียบไม่ตอบโต้ ‘เขาจะถามเพื่อให้เธออายทำไมกันเนี่ย...’ “ว่าไงครับ
“อ๊ะ!! อ๊า!” ร่างบางหลุดเสียงร้องออกมาทันที เมื่อดุ้นเอ็นใหญ่กดแทรกเข้ากับเนินนูนสวย ความปวดหนึบแผ่ซ่านลงไปที่ช่วงล่างของเธอ ‘ทำไมความฝันนี้ช่างเหมือนจริงเสียเหลือเกิน’ “อืม...” เอวสอบค่อยๆ กดร่างกำยำเข้าออก เพื่อให้เธอคุ้นชินกับมังกรใหญ่ของเขา ชายหนุ่มก้มลงไปดูดเม้มที่ปลายถันสีชมพูสดที่ก
ปากของอติญาดูดกลืนกินไอศกรีมแท่งใหญ่ อย่างเอร็ดอร่อย ลิ้นเล็กโลมเลียตรงปากกระบอกแท่งใหญ่ ลากยาวจากปลายจนสู่ด้านล่าง ดูดเม้มครอบครองไว้ในปากเล็กไปมา ความใหญ่ของแท่งไอศกรีมนั้นทำให้ปากของเธอเข้าไปได้แค่ครึ่งเท่านั้น เพราะมันไม่สามารถเข้าไปได้มากกว่านี้แล้ว มังกรใหญ่ของเขานั้นมันเกินมาตรฐานชายไทยไปสัก
อีกด้านหนึ่ง...ของเปมิกา ‘รอเกือบสองชั่วโมงแล้ว เขายังไม่มาอีก’ เปมิกามองเวลาบนข้อมือของเธอ ‘ถ้าอีกชั่วโมง เขาไม่มาเธอก็จะกลับ’ เธอนั่งรอเขาอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์ตามที่เขาสั่งเธอไว้ ‘ถ้าผมเรียก คุณต้องมา!!’ เขาถือไพ่ที่เหนือกว่าเปมิกา จะขู่เธออย่างไรก็ได้ คิดแล้วมันน่าเจ็บใจนัก เปมิกากลับจากท








![โสเภณีชั้นสูง [SM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


![เลขาสุดแซ่บ [NC25+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)