บทที่ 6 อ่อยคุณหมอ

บทที่ 6

อ่อยคุณหมอ

การดื่มฉลองวันนี้เป็นการเลี้ยงส่งคุณหมอองศาและคุณหมอสกาย แน่นอนว่าทั้งสองคนต้องนอนพักที่บ้านของเธออีกครั้ง คุณแม่กอหญ้าจึงให้ลูกสาวตัวดี ไปจัดการที่หลับที่นอนให้คุณหมอทั้งสองคน 

หลังจากที่เธอเดินออกมาจากห้องนอนแขก เธอก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังมาจากหน้าบ้าน เป็นเสียงของคุณพ่อและคุณหมอองศาคุณหมอสกาย เรื่องราวส่วนใหญ่ที่นำมาคุยกันก็เป็นเรื่องภายในโรงพยาบาล รวมทั้งเรื่องชีวิตคู่ของคุณหมอธเนศและภรรยา 

ครัวซองต์ฟังแล้วนึกสนุกจึงเดินไปนั่งร่วมวงด้วย เธอจิบไวน์กับคุณแม่ไปพลาง ๆ จนคุณแม่กอหญ้ารู้สึกเมา ท่านจึงขอตัวขึ้นไปนอนพัก ด้านล่างจึงเหลือเพียงแค่คุณพ่อธเนศ คุณหมอองศา คุณหมอสกาย และครัวซองต์ ที่ยังสนุกกันอยู่

"คุณพ่อขา คุณพ่อคุยกับคุณแม่หรือยังคะเรื่องคอนโด"

"คุยแล้วครับ วันนี้คุณย่ากับคุณยายแจ๋วก็อยู่ด้วย ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าจะซื้อคอนโดให้ลูกอยู่ อีกสองปีศรัณย์ก็ต้องตามไปเรียนกรุงเทพฯ  จะได้อยู่คอนโดเดียวกันไปเลย"

"เย้ ขอบคุณนะคะคุณพ่อ" 

สองหมอนั่งยิ้มให้กับภาพตรงหน้า เขาชอบครัวซองต์ในเวอร์ชั่นที่เธออยู่กับครอบครัว และก็คลั่งไคล้เวลาเธออยู่กับพวกเขาตามลำพัง 

เธอดูมีความต้องการพวกเขาสูง

หลังจากที่ทั้งสองหนุ่มดื่มจนได้ที่ พวกเขาก็ขอตัวไปพักที่ห้องนอนด้านล่าง เป็นห้องนอนประจำที่พวกเขาเคยมานอนตั้งแต่สมัยเรียน 

คนที่หัวใจพองโตมากที่สุดก็คงจะมีเพียงครัวซองต์คนเดียว เธอเดินไปเดินมาอยู่ในห้องนอน วันนี้พวกเขาเข้าหาเธอ หยอดคำหวานเล้าโลมจิตใจ จนทำให้เธอจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว 

ไหนจะเรื่องเพื่อนสนิทของเธอ ที่พวกเขาแสดงออกถึงความไม่พอใจ ตอนที่เธอพูดว่าจะไปอยู่คอนโดกับเพื่อนชาย 

พวกเขาต้องรู้สึกดีกับเธอแน่ 

คอนโดมิเนียม/กรุงเทพมหานคร 

และแล้วก็ถึงเวลาที่ครัวซองต์เฝ้ารอคอยมานาน วันนี้ครอบครัวของเธอต้องเดินทางมาดูคอนโดมิเนียม จากที่คุณหมอธเนศจะเช่าให้ลูกสาวกับลูกชาย อาศัยอยู่ในช่วงเรียนมหาวิทยาลัย 

ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจจากเช่าเป็นซื้อขาดเพื่อความสะดวกสบาย หากวันข้างหน้าลูกเรียนจบแล้วตัดสินใจทำงานที่นี่ จะได้ไม่ต้องไปหาที่อยู่ใหม่ 

"ชอบไหมลูก" กอหญ้าหันไปถามลูกทั้งสองคน อนาคตศรัณย์ต้องมาอยู่ที่นี่กับพี่สาว หวังว่าทั้งสองจะไม่ตีกันเหมือนวัยเด็กก็พอ 

"ชอบค่ะคุณแม่"

"ศรัณย์ล่ะลูก ชอบไหม"

"ชอบครับ"

"อีกสองปีศรัณย์ต้องมาอยู่กับพี่นะลูก พ่อจะได้หมดห่วง"

"ครับ" 

เด็กหนุ่มวัย 16 ปีที่ฉายแววหล่อไม่แพ้คุณพ่อเลย ศรัณย์วางแผนอนาคตไว้แล้ว เขาอยากเรียนหมอ อยากเป็นนายแพทย์เหมือนกับคุณพ่อ 

"น้องบอกแล้วนะครัวซองต์ น้องอยากเรียนหมอตามรอยคุณพ่อ" 

"ตามสบายค่ะ เดี๋ยวธุรกิจของที่บ้านครัวซองต์รับผิดชอบเอง" 

ใช่แล้วเธอตั้งใจจะบริหารดูแลสวนผลไม้จำนวน 100 กว่าไร่เอง อยากคัดสรรผลไม้ดี ๆ ให้คนไทยและคนต่างประเทศได้ทาน เธอจึงเลือกเรียนบริหารเหมือนกับไอซ์และฟ้าใส 

"จะเรียนอะไรพ่อไม่ว่า พ่อไม่ห้ามทั้งนั้นขอแค่ลูกของพ่อตั้งใจเรียน ไม่เกเรจนเสียการเรียนก็พอครับ" 

"งั้นคุณพ่อรอดู วันที่ครัวซองต์ประสบความสำเร็จได้เลยค่ะ เรียนจบแล้วจะไปนอนกอดคุณพ่อทู๊กกกกวันเลย" 

เธออ้อนจนคุณแม่กอหญ้าคว่ำปากใส่ด้วยความหมั่นไส้ คุณหมอธเนศแพ้ลูกอ้อนของลูกสาวตลอด เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก ๆ ถ้าลูกอยากได้อะไร หรือทำอะไรโดยที่ผู้ใหญ่ต้องช่วยตัดสินใจ เขาจะเข้ามาปรึกษากอหญ้าก่อนเสมอ และตบท้ายด้วยคำว่า

'เอาน่าเดี๋ยวฉันดูแลลูกเอง ลูกอยากได้มานานแล้ว' 

วันนี้ทุกคนยังอยู่ที่กรุงเทพฯต่อ เพื่อรอเดินทางกลับ หลังจากที่ทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง จึงจะเดินทางกลับจันทบุรี อีกอย่างคุณพ่อธเนศยังห่วงลูกสาว ถึงแม้ลูกสาวจะโตพอจนช่วยเหลือตัวเองได้ 

"ว่าแต่พี่หมอองศากับพี่หมอสกาย ก็พักอยู่ที่นี่เหรอคะคุณพ่อ" 

ตั้งแต่คืนที่เขามานอนบ้านเธอ เธอก็คุยกับทั้งสองคนตลอดจนรู้ว่าพวกเขาย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ แล้ว และห้องของพวกเขาก็อยู่ถนัดจากห้องของเธอไปแค่สองห้อง แต่เธอต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้ไว้ก่อน 

"ใช่ครับลูก ถัดจากห้องลูกไปสองห้อง มีอะไรก็บอกพี่องศากับพี่สกายได้เลยนะลูก" 

"ค่ะ^^" 

รอยยิ้มหวานที่ทำให้ศรัณย์แอบส่ายหน้า เขารู้ว่าพี่สาวกับลูกศิษย์ของคุณพ่ออยู่ในสถานะอะไร แต่เขาไม่ใช่พวกปากโป้งขี้ฟ้อง เลยปล่อยให้พี่สาวจัดการรับผิดชอบการกระทำของตัวเองเอา 

นอกจากครอบครัวของครัวซองต์ที่ยังอยู่กรุงเทพฯ ตอนนี้เพื่อนของครัวซองต์อย่างไอซ์ ก็แวะเวียนมาหา เพื่อชมคอนโดของเพื่อเช่นกัน ถึงแม้จะอยู่คนละที่แต่ก็ไม่ได้ไกลกันสักเท่าไหร่ ขับรถไปหากันไม่เกิน 20 นาทีก็ถึง 

คุณแม่กอหญ้าจึงให้ไอซ์อยู่ทานมื้อเย็นด้วยกันก่อน ที่สำคัญอาหารมื้อนี้ก็มีคุณหมอองศากับคุณหมอสกายร่วมวงด้วย

พวกเขาคอยมองครัวซองต์อยู่หลายครั้ง  เหมือนเธอกำลังเล่นกับความรู้สึกพวกเขาอยู่ ไหนจะตักกับข้าวให้เพื่อน ไหนจะคุยกันถึงเรื่องเรียนและเรื่องไปเที่ยวเยาวราช 

เธอกำลังเล่นกับความรู้สึกพวกเขาอยู่

"ไอซ์แกลองกินอันนี้ดู อร่อยมากนะ" 

เมื่อเสียงของครัวซองต์ดังขึ้นสองหมอ ก็เงยหน้าขึ้นมามองอย่างพร้อมเพรียงกัน แต่พวกเขาก็ต้องชะงัก เมื่อคุณหมอธเนศเงยหน้าขึ้นมาคุยกับพวกเขาเสียก่อน

"องศา สกาย อาฝากดูน้องหน่อยนะอยู่คนเดียวก็ห่วง" 

"อากอหญ้าไม่ต้องห่วงครับ ผมกับองศาจะช่วยดูน้องเอง" 

ครัวซองต์เปรยตามองทั้งสองคน ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้พวกเขา จากนั้นก็หันมาคุยกับเพื่อนชายของเธอต่อ 

พวกเขาคงทำอะไรตอนนี้ไม่ได้ คงได้แต่นับวันรอ รอให้เธออยู่ในการดูแลของพวกเขาเสียก่อน ถึงวันนั้นพวกเขาจะไม่ออมมือโดยเด็ดขาด 

หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อน  ครัวซองต์รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ข้อความจากคุณหมอทั้งสองคนที่ส่งมาหาเธอไม่หยุด 

เธออ่านไปยิ้มไป รู้สึกดีที่เล่นกับความรู้สึกจนคุณหมอทั้งสองคาดโทษเธอไว้ เธออยากถูกพวกเขาลงโทษหนัก ๆ ที่ผ่านมาพวกเขาเลี้ยงไข้เธอไว้เยอะมาก แค่คิดถึงรสชาติที่เธอเคยได้ชิมมาแล้ว  น้ำใคร่สวาทก็แฉะเยิ้ม จนเธอคิดอะไรบางอย่างออก

เรียวขาทั้งสองข้างขยับแยกออกจากกัน  เธอส่งมือเข้าไปสัมผัส ใช้นิ้วหยอกเย้าจนน้ำใคร่สวาทสีใสเยิ้มติดนิ้วออกมา จากนั้นก็ถ่ายรูปส่งเข้าไปในห้องแชต ที่มีเธอกับคุณหมอองศาและคุณหมอสกายอยู่ในนั้น

ครัวซองต์ : เงี่ยนจังเลยค่ะ