ตอนที่ 4 ความอยากรู้เป็นเหตุ

บ้านทั้งหลังตกอยู่ในความเงียบสงบอีกรอบ ชาริณเดินขึ้นห้องนอน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนสายเดี่ยวผ้าลื่น หญิงสาวรู้สึกผ่อนคลายมากที่การสอบผ่านไปแล้ว

หญิงสาวเปิดโน้ตบุ๊กเลือกเพลย์ลิสต์เพลงที่ชอบ จากนั้นก็นอนเล่นมือถืออยู่บนเตียง เธอแอบเข้าไปดูช่องทางโซเชียลของแทนคุณในโปรไฟล์ของเขาไม่มีรูปอะไรมากนัก ส่วนใหญ่เป็นรูปสถานที่ท่องเที่ยวและรูปของเขาที่ถ่ายแบบไกล ๆ เพราะเน้นไปที่ทิวทัศน์มากกว่าแต่ทุกรูปกลับมียอดกดไลค์เยอะมาก

‘พี่แทนเนี่ยเสน่ห์แรงจริงนะ’ เธอคิดในใจพลางเลื่อนดูรูปของเขาไปเรื่อย ๆ ก่อนจะวางมือถือลงแล้วหยิบหูฟังมาใส่จากนั้นก็ดูซีรีส์เรื่องโปรดที่ดูค้างไว้จนเผลอหลับ

เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงชาริณก็รู้สึกตัวตื่น หญิงสาวรู้สึกหิวน้ำจึงเดินลงมาจากชั้นสอง

ไฟในบ้านค่อนข้างมืดแต่ก็ยังพอมีแสงจากโคมไฟด้านนอกตัวบ้านส่องให้เห็นบันได เธอเดินลงมาช้า ๆ และตรงไปยังตู้เย็นในห้องครัวเมื่อดื่มน้ำเสร็จแล้ว ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวขึ้นบันไดกลับไปยังชั้นสองก็ได้ยินเสียงบางอย่างในห้องที่อยู่ชั้นล่าง

ปกติแล้วบ้านนี้มีแค่เธออยู่กับแทนคุณและคืนนี้แทนคุณบอกว่าจะกลับดึก หญิงสาวไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงของใคร แต่ฟังดูเหมือนเธอกำลังร้องคราง ความอยากรู้อยากเห็นทำให้ชาริณเดินเข้าไปใกล้มากขึ้น ประตูห้องนั้นปิดไม่สนิท มีแสงไฟเล็ดลอดออกมาทางประตู นั่นยิ่งทำให้เธออยากรู้มากขึ้นไปอีกว่าด้านหลังประตูนั้นมีอะไรหรือใครอยู่ในนั้น

หัวใจของชาริณเต้นแรง มือสั่นเทาเอื้อมไปแตะบานประตูที่แง้มอยู่ ช่องว่างเพียงนิดแต่ทุกอย่างก็ชัดเจนมากและมันเปิดโลกที่ชาริณไม่เคยได้เห็นจริงมาก่อน

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาหญิงสาวคือร่างสูงโปร่งของแทนคุณไม่ได้สวมอะไรเลย ท่อนบนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อตึงแน่นดูดิบเถื่อนและทรงพลังอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

ชายหนุ่มกำลังคร่อมร่างของหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่คนหนึ่งที่นอนอยู่บนเตียง แผ่นหลังกว้างของเขาขยับเป็นจังหวะหนักหน่วงและดุดัน

เสียงเนื้อกระทบกันดัง พั่ก พั่ก เป็นจังหวะรุนแรงประสานไปกับเสียงครางกระเส่าปนทรมานของหญิงสาวคนนั้น มือของเธอจิกเกร็งลงบนไหล่หนาของแทนคุณ ใบหน้าสวยหลับตาพริ้ม ริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกสีแดงสดเผยอออกและเปล่งเสียงที่ฟังดูหยาบโลนทว่าเปี่ยมไปด้วยความสุขสม

“อ๊ะ....พี่แทน....แรงอีกค่ะ....กระแทกแรง ๆ อื้อ....”

ชาริณตัวแข็งทื่อ ลมหายใจของเธอสะดุด ดวงตากลมโตเบิกกว้างจ้องมองภาพการร่วมรักอย่างถึงพริกถึงขิงตรงหน้าไม่วางตา นี่ไม่ใช่คลิปวิดีโอในหน้าจอโทรศัพท์ที่เพื่อนผู้ชายแอบส่งต่อกัน แต่มันคือของจริง สัมผัสจริง

ทุกครั้งที่แทนคุณกระแทกกระทั้นกายเข้าใส่ฝ่ายหญิง ชาริณรู้สึกเหมือนร่างกายของเธอเองก็วูบวาบตามไปด้วย ความร้อนรุ่มแล่นพล่านจากปลายนิ้วเท้าพุ่งขึ้นสู่กึ่งกลางลำตัว

ความรู้สึกปั่นป่วนในช่องท้องที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนทำให้เธอต้องขมิบเรียวขาเข้าหากันโดยอัตโนมัติ เมื่อฝ่ายหญิงเริ่มกรีดร้องยาว ๆ พร้อมกับร่างที่กระตุกเกร็ง สัญญาณบอกว่าพายุสวาทกำลังจะถึงจุดสิ้นสุด ชาริณจึงรีบถอยออกมาอย่างรวดเร็ว

เธอย่องกลับขึ้นบันไดด้วยฝีเท้าที่เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ หัวใจยังคงเต้นรัว เมื่อกลับเข้าถึงห้องนอน เธอรีบนอนลงบนเตียง เครื่องปรับอากาศที่เปิดไว้เย็นเฉียบแต่มันกลับไม่ได้ช่วยให้ความร้อนในกายลดลงเลย ภาพเหล่านั้นยังคงติดตาแม้จะพยายามสลัดยังไงมันก็ยังคงติดอยู่ในความทรงจำ

ชาริณหลับตาลงแต่ภาพแผ่นหลังที่ขยับขึ้นลงของแทนคุณกลับชัดเจนยิ่งกว่าเดิม เสียงครางและเสียงเนื้อกระทบกันก้องอยู่ในหู ความรู้สึกเปียกชื้นที่กึ่งกลางกายทำให้เธอเริ่มกระสับกระส่าย

“บ้าจริง... ทำไมไม่หายไปซะที” เธอพึมพำกับความมืด

จินตนาการของเด็กสาวเริ่มเตลิดไปไกล เธอเผลอคิดไปว่าถ้าคนที่อยู่ใต้ร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามนั้นไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น แต่เป็นเธอถ้ามือหนาของพี่แทนคุณสัมผัสลงบนผิวของเธอแทนล่ะ

ความคิดนั้นทำให้ชาริณสลัดศีรษะ เธอพยายามข่มตาหลับแต่ก็ไร้ผล ยิ่งพยายามลืม ภาพเหตุการณ์สด ๆ เมื่อครู่ก็ยิ่งแจ่มชัดและเย้ายวนใจจนเธอเริ่มหายใจติดขัด ความอยากรู้อยากเห็นในตอนแรกบัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นความโหยหาในรสสัมผัสที่เธอไม่เคยได้ลิ้มรสแม้แต่ครั้งเดียวในชีวิต

เธอกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงนุ่ม พลิกตัวไปมาอย่างไม่เป็นสุข ชุดนอนสายเดี่ยวผ้าลื่นบดเบียดไปกับผิวที่ไวต่อสัมผัส ทุกครั้งที่ขยับตัว กลับยิ่งตอกย้ำอารมณ์บางอย่างที่ปะทุขึ้น

“ทำไมภาพพวกนี้ไม่หายไปซะที”

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้วแต่จินตนาการของเด็กสาววัยสิบแปดเริ่มเตลิดไปไกล ความคิดหยาบโลนที่ผุดขึ้นมาในหัวทำให้ชาริณหน้าแดงซ่านด้วยความอาย เธอพ่นลมหายใจออกมาอย่างขัดใจ ก่อนจะยื่นมือสั่นเทาลงไปสัมผัสกึ่งกลางกายของตัวเองเบา ๆ ความเสียวซ่านที่แล่นพล่านทำให้เธอเผลอครางออกมาเบา ๆ เธอคิดว่าแทนคุณคงนอนกับผู้หญิงคนนั้นที่ห้องข้างล่างจึงไม่ต้องกลัวว่าเขาจะมาได้ยิน

แต่ความต้องการที่ถูกจุดติดขึ้นมาแล้วกลับยากจะดับลง ชาริณเผลอเอามืออีกข้างกุมอกเสื้อนอนที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่ถี่กระชั้น

เธอเคยช่วยตัวเองหลายครั้งตามข้อมูลที่หาได้จากอินเทอร์เน็ตแต่ก็ไม่เคยไปถึงจุดสุดยอดสักครั้ง ความรู้สึกแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ ทำให้เธอรู้สึกขัดใจและอยากจะรู้ว่าจะรู้สึกยังไงหากไปถึงสวรรค์อย่างที่เคยได้ยิน

แต่จากภาพและเสียงที่ได้ยินได้เห็นตรงหน้ามันชัดเจนกว่าภาพที่เคยเห็นทำให้หญิงสาวคิดว่ายังไงคืนนี้เธอจะต้องไปแตะขอบสวรรค์ให้ได้ เธอครางหวานตามที่ได้ยินจากผู้หญิงคนนั้นจนลืมคิดไปว่าท่ามกลางความเงียบแบบนี้เสียงมันจะดังกว่าปกติ

“ใบชาเป็นอะไรหรือเปล่า” เสียงถามพร้อมกับประตูที่เปิดออกทำให้ ชาริณรีบดึงมือออกจากกึ่งกลางกายแล้วกระชากผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวจนมิดชิด พยายามทำตัวให้ปกติที่สุด

“ปะ....เปล่าค่ะ” ชาริณส่ายหน้าปฏิเสธ