ตอนที่ 2 น้องนายก็เหมือนน้องพี่

รถเลี้ยวเข้าสู่หมู่บ้านจัดสรรก่อนจะจอดลงหน้าบ้านเดี่ยวสองชั้นทรงโมเดิร์นสีเทาที่ดูอบอุ่น สวนหน้าบ้านถูกจัดไว้อย่างเรียบง่ายและได้รับการดูแลอย่างดีจากเจ้าของบ้าน

แทนคุณ ยืนรออยู่หน้าประตูบ้านในชุดเสื้อยืดสีขาวคอกลมกับกางเกงยีนสีเข้ม ร่างสูงแข็งแรงแบบคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำกับรอยยิ้มอบอุ่นทำให้ชาริณถึงกับชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อก้าวลงจากรถ

‘พี่แทนเปลี่ยนไปเยอะขนาดนี้เลยเหรอ’ หญิงสาวคิดในใจ

จากพี่ชายตัวสูงโย่งหน้านิ่งในความทรงจำ กลายเป็นชายหนุ่มวัย 28 ที่ดูมีใบหน้าหล่อและหุ้นดีจนหญิงสาวมองอย่างชื่นชม  ใบหน้าคมเข้มที่มีไรหนวดจาง ๆ และแววตาเฉยชาคู่นั้นดูมีพลังดึงดูดอย่างประหลาด

“พี่แทน ผมฝากน้องสาวด้วยนะ” รัฐชาเดินเข้าไปแท็กมือกับเจ้าของบ้านอย่างสนิทสนม

“อือ ไม่ต้องห่วง” แทนคุณตอบเสียงเรียบก่อนจะหันมามองเด็กสาวที่ยืนสะพายเป้อยู่ข้าง ๆ

“ใบชาทักทายพี่แทนหน่อยสิ”

“สวัสดีค่ะพี่แทน” ชาริณยกมือไหว้

“โตขึ้นเยอะเลยนะใบชา แต่ครั้งหน้าห้ามยกมือไว้พี่อีกนะพี่ไม่อยากแก่”

“ค่ะพี่แทน ชารบกวนด้วยนะคะ” หญิงสาวยิ้มแหย ๆ รู้สึกประหม่าขึ้นมาเสียดื้อ ๆ เมื่อสบตากับดวงตาคมปลาบคู่นั้น

“อย่าเรียกว่ารบกวนเลย จะอยู่นานแค่ไหนก็ได้พี่ชายเราจะได้ไปทำงานอย่างสบายใจ”

“ผมไม่กล้ารบกวนพี่ขนาดนั้นหรอกครับ แต่ครั้งนี้จำเป็นจริง ๆ จะให้ไปสอบเองก็กลัวว่าวันนั้นรถจะติด”

“ไม่ต้องเกรงใจ น้องของนายก็เหมือนน้องของพี่ เข้าบ้านกันก่อนดีไหม”

“ไม่ล่ะพี่แทน ผมว่าจะกลับไปทำงานเลย ฝากยัยชาด้วยนะ ถ้าดื้อก็ดุได้เต็มที่เลย”

“ดูท่าทางไม่ดื้อเท่าไหร่ใช่ไหม” แทนคุณหันมาถาม

“ค่ะ ชาไม่ดื้อ” หญิงสาวตอบพร้อมกับรอยยิ้มดีใจที่อย่างน้อยแทนคุณก็ไม่ได้ต้อนรับด้วยใบหน้าเรียบเฉยอย่างที่เธอกลัว

ระหว่างนั้นรัฐชาก็เดินเปิดหลังรถแล้วหยิบกระเป๋าเดินทางขนาดย่อมออกมา

“กระเป๋ามีแค่นี้ใช่ไหม ตามมาสิ ห้องนอนอยู่ชั้นสอง เตรียมไว้ให้แล้ว” แทนคุณบอกพลางเดินมาหยิบกระเป๋าใบใหญ่จากท้ายรถให้

“พี่ไปนะ ตั้งใจสอบล่ะ อย่าให้เสียชื่อน้องสาวรัฐชานะ ถ้าสอบเสร็จแล้วพี่จะมารับ แต่ถ้างานไม่เสร็จอาจจะให้พี่แทนไปส่งที่บ้าน โอเคไหม”

“อือ ขับรถดี ๆ นะ ถึงแล้วไลน์บอกชาด้วย” หญิงสาวยืนรอจนรถของพี่ชายขับออกไปก็ปิดรั้วแล้วเดินตามแทนคุณเข้ามา

บรรยากาศในบ้านของแทนคุณเงียบและเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศที่เปิดทิ้งไว้ทำให้ชาริณรู้สึกสดชื่น

 “หิวไหม ของในตู้เย็นกินได้ตามสบายเลยนะ”

“ไม่ค่ะ ชาเพิ่งกินข้าวมา”

“แล้วเย็นนี้อยากกินอะไรล่ะ บอกพี่ได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจ”

“พี่แทนทำกับข้าวเองเหรอคะ”

“เปล่าพี่จะสั่งร้านประจำให้น่ะ เขามีบริการส่ง เบอร์โทรกับเมนูอาหารอยู่บนเคาน์เตอร์หรือถ้าไม่ชอบจะสั่งร้านอื่นก็บอกพี่ได้”

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวชาสั่งเองพี่แทนจะได้ไม่ต้องวุ่นวาย”

“ไม่วุ่นวายอะไรหรอก ปกติพี่ก็สั่งมากินอยู่แล้ว พี่ว่าเราขึ้นไปดูห้องนอนกันนะ” คุณพูดขณะพาน้องสาวเพื่อนเดินขึ้นไปบนชั้นสอง

“ค่ะ บ้านพี่แทนน่าอยู่มากเลยค่ะ”

“พี่อยู่คนเดียว เลยไม่ค่อยมีคนมาทำเลอะเทอะ ห้องนี้แหละ ห้องน้ำในตัว มีอะไรก็เรียกพี่ได้ พี่ทำงานอยู่ห้องตรงข้าม”

“พี่แทนทำงานดึกไหมคะ” ชาริณลองชวนคุย

“ก็แล้วแต่โปรเจกต์ บางคืนก็ไม่ได้นอนเลย ใบชาอยากทำอะไรที่นี่ทำได้ตามสบายให้เหมือนอยู่บ้านตัวเองเลยนะ แล้วใบชานอนดึกไหม”

“ก็ดึกเหมือนกัน ต้องทวนศัพท์อังกฤษนิดหน่อย”

“ตามสบาย แต่อย่าหักโหม วันมะรืนสอบใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ”

“พี่จะไปส่งสนามสอบนะ”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ชาเห็นหน้าปากซอยมีวินมอเตอร์ไซค์ด้วยค่ะ ชานั่งไปได้สบายมาก”

“มีหลายคนที่คิดเหมือนใบชา แล้วก็คงได้ต่อคิวยาวเลย”

“แต่ชาเกรงใจ”

“ไม่ต้องเกรงใจใกล้แค่นี้เองพี่พาไปได้ พี่ไม่กวนล่ะ เดี๋ยวสักหกโมงค่อยว่ากันนะว่าจะกินอะไร” เขาพยักหน้าให้ทีหนึ่งก่อนจะปิดประตูห้องให้ความเป็นส่วนตัว

ชาริณทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม การได้คุยกับแทนคุณในวันนี้ดูผ่อนคลายกว่าที่คิดไว้เพราะวันนี้แทนคุณพูดคุยกับเธอมากกว่าแต่ก่อนที่เอาแต่นิ่งและดูเย็นชา แต่วันนี้กลับมีรอยยิ้มที่มีเสน่ห์และน่าค้นหา

 เธอเอาของออกจากกระเป๋าเดินทางและเก็บเข้าที่ก่อนจะทบทวนเรื่องที่จะสอบจนกระทั่งเสียงเคาะประตูดังขึ้น ชาริณรีบลุกขึ้นไปเปิดอย่างรวดเร็ว

“มีอะไรคะพี่แทน”

“พี่จะว่าจะชวนใบชาออกไปกินข้าวนอก อยากไปไหมหรือจะพี่ซื้อเข้ามาให้”

“ออกไปกินพร้อมกันก็ได้ค่ะ” เธอบอกอย่างเกรงใจ

“งั้นพี่ไปรอข้างล่างนะ”

“ค่ะ ชาขอเข้าห้องน้ำแล้วจะรีบตามไปนะคะ”

แทนคุณพาหญิงสาวมาทานอาหารที่ร้านหน้าปากซอยซึ่งเป็นร้านประจำของเขา หลังทานเสร็จก็พาชาริณแวะร้านสะดวกซื้อที่อยู่ถัดออกไปไม่ไกล ก่อนจะกลับมาที่บ้าน

“พรุ่งนี้เช้าพี่ไปทำงานนะ ใบชาอยากให้พี่ซื้ออาหารเช้าให้ก่อนไหม”

“ไม่เป็นไรค่ะพี่แทน ถ้าชาหิวชาสั่งมากินเองได้ค่ะ

“ช่วงสายจะมีแม่บ้านมาทำความสะอาดนะ แต่พี่บอกเขาไว้แล้วว่าใบชาจะมาอยู่ด้วย ถ้าอยากอะไรก็บอกได้พี่นกเขาใจดี ส่วนตอนเย็นพี่จะกลับมารับไปกินข้าวนะ”

“พี่ไม่ต้องรีบกลับก็ได้ค่ะ ชาดูแลตัวเองได้”

“ช่วงนี้งานพี่ไม่ค่อยยุ่งเท่าไหร่”

“เอางั้นก็ได้ค่ะ”

“เดี๋ยวพี่จะพี่อยู่ในห้องทำงานนะ ใบชามีอะไรก็ไปเคาะเรียกได้ ถ้าไม่เจอในห้องทำงานพี่ก็จะอยู่ที่ห้องนอนนะ ห้องที่อยู่ติดห้องทำงานนั่นแหละ”

“ค่ะ งั้นชาขอตัวนะคะ”

เมื่อหญิงสาวเดินเข้าห้องไปแล้วแทนคุณก็เดินเข้าไปในห้องทำงานของตนเอง

แทนคุณกับเพื่อนร่วมกันเปิดบริษัทรับงานเกี่ยวกับการวางแผนวางแผน ออกแบบ ติดตั้ง ดูแลรักษา และปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานด้านไอทีและเครือข่ายต่าง ๆ ขององค์กรทั้งภาครัฐและเอกชนจึงไม่จำเป็นต้องไปทำงานที่บริษัททุกวัน เขาสามารถทำงานได้ทุกที่เพียงแค่มีอินเทอร์เน็ตและคอมพิวเตอร์