ตอนที่ 5 บทเรียนแรกจากเพื่อนพี่ชาย

“แต่พี่ได้ยินเสียงนะ” เขาเดินเข้ามานั่งบนเตียงแล้วเปิดโคมไฟที่อยู่ใกล้ ๆ

“ได้ยินเสียงอะไร ชาว่าพี่แทนหูแว่ว”

“คงงั้นมั้งแล้วไม่สบายเหรอหน้าแดงเชียว” เขาขยับเข้าไปใกล้แล้วแตะมือไปบนหน้าผากยิ่งทำเธอรู้สึกร้อนไปทั่วทั้งตัว

“ชา....ชาสบายดีค่ะ พี่แทนไปนอนเถอะค่ะ ”

“แน่นะว่าสบายดี” เขามองหน้าเธอแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ค่ะ พี่แทนรีบไปเถอะ เธอคงรออยู่”

“ใคร”

“ก็ผู้หญิง....เอ่อ....”

“ไปแอบดูมาใช่ไหม” แทนคุณถามอย่างตรงไปตรงมาเพราะรู้สึกว่าประตูห้องมันเปิดกว้างกว่าตอนแรก

“ชาขอโทษ ชาไม่รู้ ชาได้ยินเสียงก็เลยเดินตามไป”

“เห็นแค่ไหน”

“ก็เห็น....” ชาริณอายเกินกว่าจะพูดออกมาว่าเห็นเขากับผู้หญิงคนนั้นกำลังร่วมรักกันอย่างเร่าร้อน

“เห็นแค่ไหนล่ะ แอบมองนานแค่ไหน” แทนคุณเค้นถามและรู้สึกสนุกที่ไล่ต้อนจนเธอกำลังจะจนมุม

“ก็นานอยู่” เธอก้มหน้าตอบและดึงผ้าห่มขึ้นมาจนมิดคอ

“พี่ขอโทษที่ทำให้เราต้องมาเห็นภาพอะไรแบบนั้น”

“ชาก็ขอโทษที่ไปแอบดู แต่พี่แทนไม่ต้องอายหรอกนะคะ เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องธรรมชาติ ใคร ๆ เขาก็ทำกัน” เธอตอบเหมือนเป็นเรื่องปกติทั่วไปทั้งที่ในใจยังเต้นแรง ภาพร่างกายเปลือยเปล่าที่ชื้นไปด้วยเหงื่อเมื่อครู่ยังติดตา

“ใบชาคงไม่ได้หมายความว่าใบชาเคยทำใช่ไหม” แทนคุณตกใจเพราะรู้ว่าชาริณเพิ่งเรียนจบมัธยมปลายเมื่อเดือนก่อน

“เปล่าค่ะ แต่ก็เคยเห็นในคลิป” เธอตอบไปตามตรงแต่ยังคงก้มหน้า

“ร้ายเหมือนกันนะ”

“เพื่อนผู้ชายที่ห้องชอบส่งให้ในกลุ่มค่ะ มันก็เลยผ่านหูผ่านตามาบ้างแค่นั้นเอง”

“แล้วใบชาคิดว่ามันเหมือนกันไหมล่ะ” ในเมื่อเธอกล้าพูดเขาก็กล้าที่จะถามสำหรับเขาแล้วเรื่องแบบนี้เขาเปิดเผยเพราะถือว่าเป็นเรื่องธรรมชาติอย่างที่เธอพูด

“พี่แทนจะถามอะไรเยอะแยะคะ ไปนอนได้แล้วค่ะชาง่วง”

“คิดว่านอนหลับเหรอ” แทนคุณหัวเราะเบา ๆ

“ก็ต้องหลับสิคะ เมื่อกี้ชาก็หลับไปแล้วแต่หิวน้ำชาก็เลยลงไปข้างล่าง”

“เห็นภาพสด ๆ แบบนั้นแล้วพี่ว่าคงยากที่จะหลับลงนะ เมื่อกี้พี่ได้ยินนะ ถ้าเดาไม่ผิด เราคงกำลังช่วยตัวเองอยู่”

“ไม่นะคะ ชาไม่ได้ช่วยตัวเองสักหน่อย” ใบหน้าเธอแดงขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวตกใจที่แทนคุณรู้ว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่

“อย่าอายเลย ไหนว่าเรื่องธรรมชาติ อยากให้พี่ช่วยจนเสร็จไหมล่ะ” คำถามตรงไปตรงมาของแทนคุณทำให้ชาริณหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม เธอนิ่งเงียบ ไม่กล้าสบตาเขา

“พี่แทน....”

“พี่รู้ว่าเรายังไม่เคย... และพี่ก็รู้ว่าตอนนี้เรา... ก็มีความต้องการเหมือนกัน” มือหนาเอื้อมมาสัมผัสแก้มเนียนของเธอเบา ๆ ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาทำให้เธอเผลอครางออกมาอีกครั้ง

“พี่แทน....” ลมหายใจของเธอเริ่มไม่ปกติ ท้องน้อยเริ่มปั่นป่วนกลางกายตอดตุบ ๆ รู้สึกถึงความชื้นแฉะที่เพิ่มมากขึ้น เพียงแค่อยู่ใกล้ เพียงเขาสัมผัสใบหน้าอารมณ์ก็เริ่มจะปะทุขึ้นทั้งที่เมื่อครู่มันจางหายไปแล้ว

“แค่ช่วยให้เสร็จ รับรองไม่เกินเลย คืนนี้จะได้หลับสบาย”

ชาริณลังเล ความสับสน ความกลัวและความต้องการตีกันมั่วไปหมด แต่ในที่สุดความอยากรู้อยากลองและความเสียวซ่านที่ยังคงหลงเหลืออยู่จากจินตนาการเมื่อครู่ก็ทำให้เธอพยักหน้าตอบตกลงเบา ๆ

แทนคุณยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขานั่งซ้อนอยู่ทางด้านหลังก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนมือลงมาสัมผัสกึ่งกลางกายของเธอ มือหนาของแทนคุณเลื่อนลงไปสัมผัสที่กึ่งกลางกายของชาริณผ่านเนื้อผ้าลื่นของชุดนอน ความร้อนจากฝ่ามือของเขาซึมผ่านเข้าไปจนเธอเผลอสะดุ้งสุดตัว เรียวขาสวยหนีบเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ

“ผ่อนคลายหน่อยใบชา หายใจเข้าลึก ๆ” เสียงทุ้มต่ำของเขาปลอบประโลมอยู่ข้างหู ลมหายใจอุ่น ๆ รดรินจนเธอขนลุกซู่

แทนคุณไม่ได้รีบร้อน เขาใช้ปลายนิ้วคลึงเคล้าไปตามส่วนที่ไวต่อสัมผัสอย่างใจเย็น หนักสลับเบาจนชาริณเริ่มบิดกายไปมาบนเตียงนุ่ม ความรู้สึกปั่นป่วนในท้องน้อยทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่เธอไม่เคยเจอ

สัมผัสของจริงจากปลายนิ้วที่ช่ำชองกำลังทำให้สมองของหญิงสาวมึนงง

เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มพร้อม แทนคุณจึงค่อย ๆ สอดมือเข้าไปใต้ชายกระโปรงชุดนอน ชาริณเผลอกัดริมฝีปากตัวเองจนห้อเลือดเพื่อกลั้นเสียงคราง แต่แทนคุณกลับใช้นิ้วหัวแม่มือคลึงริมฝีปากเธอออก

“ไม่ต้องกั้น ร้องออกมา พี่อยากได้ยิน”

คำพูดของเขาทำให้เธอสติหลุด ชาริณครางเบา ๆ เมื่อปลายนิ้วของเขาเริ่มขยับเร็วขึ้นและเน้นย้ำลงบนจุดอ่อนไหวที่สุดอย่างแม่นยำ ร่างกายของเด็กสาวสั่นสะท้าน เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยเคว้งอยู่ในอากาศ ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วทุกอณูขุมขน

“อ๊ะ....พี่แทน พี่แทนคะ....ชา....ชารู้สึกแปลก ๆ” เธอประท้วงเสียงแผ่ว พยายามคว้าแขนแกร่งของเขาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว

“เสียวใช่ไหม ปล่อยมันออกมา” แทนคุณกระซิบพลางเร่งจังหวะนิ้วมือให้ถี่กระชั้นขึ้น สายตาของเขาจ้องมองใบหน้าที่เหยเกด้วยความเสียวซ่านของเธออย่างหลงใหล

เขาพยายามสะกดอารมณ์ของตนเองไว้เพราะสัญญาไว้แล้วว่าจะไม่เกินเลยไปมากกว่าช่วยให้เธอได้ปลดปล่อย เพียงแค่สัมผัสจากภายนอกที่รัวเร็วและหนักหน่วงนั้น ก็เพียงพอที่จะทำให้หญิงสาวที่ไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนถึงกับคุมตัวเองไม่ได้

ร่างกายของชาริณเริ่มเกร็งกระตุก นิ้วเท้าจิกเกร็งลงบนที่นอน ลมหายใจขาดช่วงเป็นระยะ ร่างกายเธอยกเข้าหาปลายนิ้วไปตามสัญชาตญาณ

“พี่แทน....ชา....อร๊าย....”

หญิงสาวกรีดร้องพร้อมกับร่างกายที่กระตุกถี่ปลดปล่อยอารมณ์ออกมา เธอพิงศีรษะกับอกแกร่งของเขา หอบหายใจรัวเร็วราวกับเพิ่งวิ่งมาไกลหลายกิโลเมตร ความรู้สึกวูบวาบยังคงหลงเหลืออยู่เป็นระลอกคลื่นคล้ายเครื่องจักรที่ยังไม่หยุดหมุนสนิท แทนคุณนิ่งค้างมือไว้ครู่หนึ่งเพื่อให้เธอปรับอารมณ์ ก่อนจะค่อย ๆ ถอนมือออกมา

“เสร็จแล้วใช่ไหม” เขาถามพลางใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมที่เปียกชื้นด้วยเหงื่อออกจากหน้าผากของเธอ

ชาริณทำได้เพียงพยักหน้าเบา ๆ เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตาใบหน้าของหญิงสาวในเวลานี้แดงก่ำ

“นอนพักนะ พรุ่งนี้พี่จะไปส่งที่บ้านตามสัญญา ฝันดีนะใบชา” แทนคุณลุกขึ้นยืนแล้วห่มผ้าให้เธอก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

ชาริณนอนนิ่งอยู่ท่ามกลางความเงียบหัวใจของเธอมันยังคงเต้นแรง ความรู้สึกที่มีต่อแทนคุณเปลี่ยนไปแล้ว  สัมผัสจากมือคู่นั้นและภาพเหตุการณ์ในคืนนี้ได้ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำและมันจะกลายเป็น ความลับ ที่เธอกับเขาเท่านั้นที่รู้และเป็นจุดเริ่มต้นของความโหยหาที่เธอตามหลอกหลอนทั้งเธอและเขาไปอีกนาน