로그인สองเดือนต่อมาก็ถึงวันเปิดเทอมวันแรก ชีวิตนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยของเมธาวีร์ก็ได้เริ่มต้นขึ้น เธอเลือกเรียนคณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการระหว่างประเทศ ตามคำแนะนำของมารดาเพื่อเตรียมตัวรับช่วงต่อธุรกิจในอนาคต ในขณะที่มารดาตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่กับลูกสาวคนโตและสามีที่ต่างประเทศรูปลักษณ์ที่สะสวยสะดุดตาบวกกับกิริยาที่อ่อนหวาน ทำให้เมธาวีร์กลายเป็นดาวเด่นที่มีรุ่นพี่และเพื่อนนักศึกษาแวะเวียนมารุมขายขนมจีบไม่เว้นแต่ละวัน ทว่าหญิงสาวกลับไม่เคยชายตามองใครเลยแม้แต่คนเดียว เพราะในพื้นที่ของหัวใจเธอมีเพียงผู้ชายคนเดียวที่จองเอาไว้หมดแล้วด้วยภาระหน้าที่ในการเรียนและต้องทำงามกลุ่มกับเพื่อน ๆ เมธาวีร์จึงตัดสินใจขออนุญาตไปอยู่หอพักที่ใกล้มหาวิทยาลัย ซึ่งคุณปวีณาก็ไม่ได้ขัดข้อง แต่คนที่จะลงแดงกลับเป็นปกรณ์ วันไหนที่เมธาวีร์ไม่กลับบ้าน เขาจะทำตัวเป็นคนบ้างานอยู่บริษัทจนดึกดื่นเพียงเพื่อกลบเกลื่อนความเหงาและความคิดถึงและเมื่อถึงช่วงวันหยุดปกรณ์ก็จะรีบบึ่งรถไปรับหญิงสาวกลับบ้านทันที แต่หากอาทิตย์ไหนที่ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหวจริง ๆ เขาก็จะใช้อำนาจของแฟนหนุ่มบังคับพาเธอไปนอนค้างที่คอนโดส่วนตัว เพื่อจะได้ก
ตอนที่ 64 สารภาพความจริงเช้าวันรุ่งขึ้น เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นปลุกปกรณ์จากภวังค์แห่งความคิด เขาเหลือบมองหน้าจอ เห็นชื่อคุณศรีสุภางค์ปรากฏอยู่ รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า ก่อนจะกดรับสายด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้เป็นปกติที่สุด“สวัสดีครับคุณน้า”“ปริ้นซ์ เมย์เป็นยังไงบ้าง น้าเป็นห่วงเหลือเกิน” เสียงของคุณศรีสุภางค์เจือด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด“ผมดูแลเมย์เป็นอย่างดีครับคุณน้า ไม่ต้องห่วงนะครับ” ปกรณ์ตอบพลางลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อนึกถึงใบหน้าใสซื่อของเมธาวีร์ ความอ่อนโยนของเธอเป็นดั่งโอเอซิสกลางทะเลทรายที่ปลอบประโลมจิตใจที่ว้าวุ่นของเขา“แล้วรินลดาเป็นยังไงบ้างล่ะ”ปกรณ์ตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้คุณศรีสุภางค์ฟังอย่างละเอียด ทุกถ้อยคำที่เอ่ยออกไปนั้นหนักอึ้งราวกับก้อนหินที่ทับถมอยู่ในใจ คุณศรีสุภางค์ถึงกับตกใจจนแทบจะพูดไม่ออก ไม่คิดว่ารินลดาจะถลำลึกไปได้ถึงเพียงนี้ ความผิดหวังและความไม่เชื่อถาโถมเข้าใส่เธออย่างจัง“แล้วเธอยักยอกเงินไปเท่าไหร่ละ?” คุณศรีสุภางค์ถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงเจือด้วยความไม่เชื่อ ราวกับพยายามหาเหตุผลมารองรับความผิดของรินลดา“เธอไม่เคยยักยอกเงินครับ เธอไม่
แล้วเมธาวีร์ที่นั่งคร่อมอยู่ด้านบน ก็เริ่มส่ายเอวบดเบียดไปกับท้องน้อยของปกรณ์ที่นอนอยู่เบื้องล่างอย่างร้อนแรง จนสัมผัสได้ถึงท่อนแท่งรักของชายหนุ่มที่กำลังบดเบียดกับผนังช่องคลอดภายในอย่างแนบแน่น แต่ซาบซ่านในอารมณ์“ขย่มพี่แรงๆ เลยครับน้องเมย์จ๋า!!!” ปกรณ์เอ่ยปากท้าทายเด็กสาวคนสวย“ค่ะ!!” พอเจอลูกยุของปกรณ์ เมธาวีร์ก็ยิ่งมีอารมณ์“แตกเร็วห้ามโทษเมย์นะคะ!!!” แล้วเมธาวีร์ก็ทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงใส่ตัวของปกรณ์ พร้อมกับขย่มอย่างรุนแรง จนปกรณ์ที่นอนอยู่ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความจุกปนเสียว เมื่อเจอเมธาวีร์เอาจริง“อั่ก!!! อั่ก!!! อั่กก!!” ปกรณ์ถึงกับร้องเสียงหลงด้วยความจุกปนเจ็บ แต่เพราะความเป็นชายชาตรี จึงไม่อยากบอกให้เมธาวีร์ที่กำลังของขึ้นชะลอความเร็วหรือหยุด ชายหนุ่มนักรักจึงกัดฟันทน ปล่อยให้เมธาวีร์ที่นั่งคร่อมอยู่ด้านบน ได้เพลิดเพลินกับแท่งรักขนาดใหญ่ ที่ปักอยู่กลางหว่างขาของเธออยู่เนือง ๆ“อ๊า!!! อ๊า!!! อือออ!!!” เด็กสาวเอาใจเขาด้วยการขย่มและร่อนเอวบดส่ายไปมาอย่างร้อนแรง จนผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด มือเรียวยกขึ้นสางปอยผม ก่อนจะก้มตัวลงมาดูดปากกับชายหนุ่มด้วยความร้อนแรงเรียกได้ว่า ศีลธรรมของ
ในขณะที่ปกรณ์ยืนนิ่งเหมือนต้องมนต์สะกดของเด็กสาว เมธาวีร์หยิบเอายกทรงตัวน้อยเขวี้ยงลงบนพื้นเหมือนเป็นของไร้ค่า และเผยให้เห็นทรวงอกรูปหยดน้ำขนาดใหญ่ ที่ตั้งตระหง่านอย่างท้าทาย ก่อนใช้มือบีบเค้นใต้ฐานอวดความงดงามของปทุมถันให้ชายหนุ่มได้ชมเป็นขวัญตาอีกคำรบ“พี่ว่าเมย์ควรไปทำนมดีมั้ยคะ” เธอถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า“แค่นี้ยังไม่ใหญ่พออีกเหรอจ๊ะ” ปกรณ์ถามกลับอย่างไม่เข้าใจ“มันใหญ่ไปค่ะ เพื่อนเมย์ชอบแซว” เด็กสาวอธิบาย“ไม่ต้องหรอกเจ็บตัวเปล่า ๆ แบบนี้แหละ พี่ชอบ ใหญ่เต็มไม้เต็มมือดี” ปกรณ์เอ่ยปากตอบโดยไม่สนใจเหตุผลใดๆ อีกแล้ว“อย่าไปลดเลยนะ เมย์จ๋า สองเต้านี้พี่หวงนะรู้มั้ย” ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนี้เขากำลังหลงเด็กสาวตรงหน้าหัวปักหัวปำ“พี่ปริ้นซ์ห้ามเบื่อเมย์นะคะ” เธอเอ่ยอย่างออดอ้อน“รับรองพี่ไม่มีวันเบื่อเมย์แน่นอน ที่รัก” เมธาวีร์หัวเราะคิกคักชอบใจกับคำตอบของชายหนุ่ม“แล้วข้างล่างล่ะค่ะ พี่ชอบมั้ย” ว่าแล้วเด็กสาวก็ใจกล้าขึ้นมาด้วยการถลกกางเกงชั้นจีสตริงตัวน้อยออก จนเผยให้เห็นเนินหัวหน่าวที่โหนกนูน และไหมพรมสีดำที่ขึ้นประปราย“ชอบสิครับ เอาไว้พี่จะพาไปเลเซอร์ขนนะ เอาให้เนียนกริบเลย” ปกรณ์ต
ปกรณ์มองแววตาเว้าวอนนั้นด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันมั่วไปหมด ในใจหนึ่งเขารังเกียจในสิ่งที่เธอได้กระทำลงไป ความผิดบาปที่เธอสร้างขึ้นนั้นยากจะให้อภัย แต่อีกใจหนึ่ง เขาก็อดสงสารไม่ได้ เพราะรู้ดีว่ารินลดาถูกบีบคั้นจนหลังชนฝา หากเสี่ยสมานและนายอำนาจไม่ข่มเหงน้ำใจเธอจนไร้ทางออก ปลายทางของเธอคงไม่จบลงที่การเป็นฆาตกรเช่นนี้“ผมจะช่วยหาทนายและยื่นหลักทรัพย์ประกันตัวคุณเอง... คุณไม่ต้องห่วงนะ ผมสัญญาว่าจะไม่ทิ้งคุณ” เขากุมมือเรียวที่สั่นระริกนั้นไว้เบาๆ เพื่อให้สติและปลอบประโลมเธอ ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาช่วยให้รินลดารู้สึกมั่นคงขึ้นมาบ้าง“แม่เชื่อว่าคุณปกรณ์เค้าต้องช่วยเหลือแกอย่างเต็มที่ แกต้องอดทนนะ” เฟื่องรดาเอ่ยสำทับด้วยเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอเบ้า เมื่อเห็นความเมตตาของปกรณ์ในยามนี้เป็นความหวังเดียวที่เหลืออยู่“แม่คะ... หลินกลัว หลินไม่อยากติดคุก แม่ช่วยหลินด้วยนะคะ!” รินลดาหันไปพร่ำบอกมารดาด้วยความหวาดวิตกถึงโทษทัณฑ์ที่รออยู่ข้างหน้า เธอฆ่าคนตายโดยเจตนาถึงสองศพ ต่อให้มีเงินประกันตัวได้ ชีวิตหลังจากนี้ของเธอก็คงไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ความรู้สึกผิดและหวาดกลัวถาโถมเข้าใส่เธออย่างไม่หย
เช้านี้เสียงโทรศัพท์จากก้องเกียรติก็ดังขึ้นพร้อมกับการย้ำเรื่องของรินลดา“แกอย่าเพิ่งบอกคุณหลินเรื่องนี้นะ” เสียงของก้องเกียรติหนักแน่นและจริงจังกว่าทุกครั้ง “ฉันกลัวว่าถ้าเธอรู้ตัวก่อน เธอต้องหนีแน่ ๆ” ก้องเกียรติเว้นจังหวะหายใจ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยถ้อยคำที่บาดลึก “ตอนนี้พนักงานม่านรูดยืนยันว่าผู้หญิงในกล้องวงจรปิดที่ไปหาเสี่ยสมานคืนนั้นคือคุณหลินแน่ ๆ บวกกับคลิปเสียงที่คุยกับคุณเฟื่องรดา หลักฐานมันแน่นจนดิ้นไม่หลุดแล้วเพื่อน ตอนนี้ตำรวจกำลังไปที่บริษัทของแก เพื่อเชิญตัวมาสอบปากคำ และทางตำรวจต้องการขยายผลว่าใครเป็นผู้ร่วมขบวนการฆ่าครั้งนี้บ้าง”ปกรณ์รับฟังด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง แม้จะรู้ซึ้งถึงธาตุแท้ของรินลดามานานแล้ว แต่ความผูกพันที่เคยมีในอดีตก็ยังคงทำให้เขาอดใจหายไม่ได้ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนอยู่ในอก ขณะที่ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นมาท้าทายความจริงอันโหดร้ายตรงหน้าเมื่อรินลดาปรากฏตัวที่ออฟฟิศในเช้าวันนั้น แววตาที่เคยเต็มไปด้วยประกายแห่งความมั่นใจกลับเหม่อลอยไร้จุดหมาย ใบหน้าซีดเซียวราวกับคนไร้วิญญาณ บ่งบอกถึงค่ำคืนที่ผ่านพ้นไปอย่างยากลำบาก ทว่าความสงบนั้นก็ถูกทำลายลงในพริบตา เมื่อ







