LOGIN2เดือนก่อน
ร่างกำยำรีบวิ่งตรงไปยังห้องผ่าตัดในชั้นใต้ดินของตระกูลแอมโบราโต พร้อมๆกับเพื่อนๆกลุ่มดาร์ค หลังจากทราบว่าอาการของหนึ่งในดาร์คไม่น่ารอดได้เกินคืนนี้
มาเฟียหนุ่มทั้งห้ายืนเหนื่อยหอบพร้อมเพ่งสายตาไปยังเครื่องชีพจรอย่างภาวนา...
พระเจ้า ...
ได้โปรด..
ติ๊ด..
สัญญาณชีพจรบ่งบอกว่า แดเนียล ได้จากทุกคนไปแล้ว ...
“ไม่จริง ไอ้แดเนียล มึงตื่นสิวะ ฮึก..” ฟรังโก้เขย่าตัวเพื่อนรักไปมา
“บ้าเอ๊ยย” อันเดรียกำหมัดทุบผนังห้องอย่างแรง
“แม่งเอ๊ย ใครฆ่าเพื่อนกู”ราฟาเอลเตะโต๊ะเก้าอี้ทำลายข้าวของอย่างสิ้นสติเช่นกัน
ลูก้าลูบใบหน้าอย่างแรงพยายามข่มอารมณ์เสียใจไว้ขีดสุด
ขณะที่ทุกคนกำลังโกลาหลภายในห้อง ร่างสูงใหญ่หยุดยืนมองคนบนเตียงนอนที่มีสายระโยงระยางเต็มไปหมด ใบหน้าที่เหมือนกับเขาทุกประการจะต่างกันตรงที่เขาไม่มีรอยสักเลย มือใหญ่กำหมัดแน่นจ้องหน้าน้องชายฝาแฝดที่ไร้วิญญาณนานเกือบครึ่งชั่วโมงจนตาแดงก่ำน้ำตาไหลหยดลงพื้น เพื่อนๆอีกสี่คนคาดเดาอารมณ์ของผู้พี่ไม่ถูก ทำได้แค่ยืนอยู่ข้างๆด้วยความเป็นห่วง
“ไม่!!!! ”
เขาเสียสติจนทำลายข้าวของเครื่องไม้เครื่องมือในห้องผ่าตัดพังเละไม่เหลือชิ้นดี ในขณะที่ราฟาเอล ฟรังโก้ ลูก้า และ อันเดรีย ต่างช่วยล็อคตัวเขาไว้เพื่อพยายามควบคุมสติอารมณ์
“พวกมึงไปเรียกช่างสักประจำตัวของแดเนียลมา”
“น้องกู.... จะต้องไม่ตายเปล่า!!!”
...............................
“เจอแดเนียลที่ไหน” ดานิโล่กัดฟันกรอดหันไปถามเพื่อนๆขณะที่กำลังนอนคว่ำให้ช่างสักแผ่นหลังให้ เพราะทั้งสี่คนช่วยกันออกตามหาแดเนียลตั้งแต่เมื่อคืน ในขณะที่เขาเพิ่งทราบเรื่องวันนี้
“กลางป่าทางตอนเหนือ”
....
“คาดว่ามันโดนทำร้ายขณะอยู่บนเครื่องบินแล้วรีบโดดร่มลงมา”
.....
“แดเนียลมันไปคนเดียว ซึ่งช่วงนี้มันมักทำตัวแปลกๆคือชอบออกไปไหนมาไหนคนเดียว”
“หนำซ้ำ ชิพที่ฝังอยู่บนหัวไหล่ก็โดนเฉาะออกไปแล้ว”
“แสดงว่าคงเป็นคนใกล้ตัว ..... เรื่องนี้จะรู้แค่เราและวิเวียนเท่านั้น”
ดานิโล่ลุกขึ้นยืนถอดผ้าพันท่อนล่างออกให้ช่างสักบั้นท้ายให้เหมือนกับแดเนียลทุกอย่าง ทั้งๆที่เขาไม่ชอบการสักเอาเสียเลย ในขณะที่ชายวัยกลางคนซึ่งร่างกายเต็มไปด้วยรอยสักลามไปถึงใบหน้า เขานั่งเหงื่อแตกพลั่ก เพิ่งได้รู้ความจริงว่าแดเนียลมีฝาแฝด แต่ต่างตรงที่แววตาของชายตรงหน้า ไม่เหมือนแดเนียลเจ้านายของเขา ผู้ชอบรอยสักและมักชวนคุยเรื่องสุรานารีเพื่อคลายความตึงเครียดระหว่างการสักในช่วงเวลาที่ยาวนาน แต่ในตอนนี้ ชายผู้นี้ช่างดูลึกลับ แววตาเย็นชาน่ากลัวจนเขารนรานไปหมด
“อืม สูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ ใจเย็นๆ”
“ฟู่วว”
“ดีมาก หึ เรื่องนี้คงไม่ต้องให้พวกเราขู่ใช่มั้ย?” ลูก้าตบไหล่ช่างสักเบาๆพร้อมยื่นผ้าเช็ดเหงื่อให้เขา
“คะ ครับ”เขาพยักหน้าตอบพลางปลายสายตาไปรอบๆตัวมองเห็นราฟาเอล ฟรังโก้ อันเดรีย กำลังนั่งดูดบุหรี่ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมองลูก้าที่ส่งแววตาดุ ทำให้เขาสะดุ้งรีบก้มหน้าเร่งมือโดยไว
ช่วงเวลาอึดอัดเสี่ยงตายอย่างนี้ หนำซ้ำยังได้ล่วงรู้ความลับจากหัวหน้ากลุ่มดาร์คที่มารวมตัวในที่นี่ ไม่จำเป็นต้องขู่ก็รู้ ว่าเรื่องนี้ไม่ควรแพร่งพรายออกไป เขาควรทำเหมือนหูหนวกตาบอดเข้าไว้ อายุจะได้ยืนยาว
............................................
ดานิโล่เดินตรงไปยังห้องแต่งตัวซึ่งหน้าห้องแปะชื่อคนรักของเขาพร้อมระบุตำแหน่งที่เธอเพิ่งได้รับมาหมาดๆเมื่อสัปดาห์ก่อน เขาและมิเชลคบมานานเกือบจะ7ปี ทั้งที่รู้ดีว่าแฟนหนุ่มใช้ชีวิตเป็นดั่งเงาไม่สามารถออกสื่อหรือไปไหนมาไหนกับเธอแบบโจ่งแจ้งได้ แต่ที่เธอทนได้ ก็เพราะคำว่ารัก
สาวงามจากบราซิลนั่งเหม่อลอยขณะมีช่างแต่งหน้ารุมล้อมช่วยกันแต่งแต้มเครื่องสำอางและทำผมให้กับเธอ เธอสวยและฉลาดจนสามารถคว้าตำแหน่งมิสเวิร์ลในปีนี้ได้ แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกคิดถึงคนรักจับใจ ผู้ชายที่เย็นชาเข้าใจยาก หากแต่เธอรับรู้ได้จากแววตาทุกครั้งที่ได้ใกล้ชิดกัน นั่นคือเขามองเธอด้วยความรัก นั่นเธอสัมผัสได้
“อุ๊ย คุณเข้ามาได้ยังไงคะ” มิเชลรีบหันหลังขวับทันทีที่ผู้จัดการส่วนตัวของเธออุทานด้วยความตกใจที่มีชายแปลกหน้าเข้ามาในห้องนี้
มิเชลต้องยิ้มเจื่อนลงทันใด เมื่อหันกลับไปมองให้แน่ชัดหลังจากมองชายร่างใหญ่ชุดดำใส่หมวกสวมแว่นมิดชิดผ่านกระจกบานใหญ่ที่เธอคิดว่าเป็นดานิโล่ แต่พอสังเกตตรงรอยสักรอบคอที่โผล่พ้นเสื้อ นั่นคือ แดเนียล
“เอ่อ ทุกคนคะ ฉันขอตัวคุยกับเขาแบบส่วนตัวไม่นานค่ะ”
หลังจากที่ทุกคนเดินออกจากห้องหมด มิเชลลุกออกจากเก้าอี้ช้าๆ แดเนียลไม่เคยมาหาเธอโดยปราศจากพี่ชายฝาแฝด แต่ตอนนี้.. เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
“กะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นคะ ทำไมคุณถึงได้มาคนเดียว แล้ว..
“ฟังนะมิเชล ไอ้แดนนี่ตายแล้ว"
"..........!!"
" ลืมๆมันไปซะ”
ดานิโล่โกหกแฟนสาว แล้วรีบหันหลังกลับ ก้าวฝีเท้าว่องไวไม่อยากมองหน้าเธอนานกว่านี้
“ไม่จริง เดี๋ยว ฮึก..”
“อย่าตามฉันมาอีก ทำใจ... และทำหน้าที่ของเธอให้ดีที่สุดเถอะ” ดานิโล่หยุดยืนหันหลังบอกกับเธอประโยคสุดท้าย ต่อไปนี้เขาจะไม่มาข้องเกี่ยวเธออีก เพราะชีวิตเขาและเธอตอนนี้ มันคือเส้นขนาน
ไม่มีวันจะบรรจบกันได้อยู่แล้ว
ฟุ่บบบบ
“ว้ายย คุณมิเชลเป็นลมค่ะ”
ดานิโล่เดินสวนผู้คนมากมายที่ช่วยกันไปดูอาการของเธอที่สลบอยู่หน้าห้องแต่งตัว เขาต้องทนใจแข็งเข้าไว้ เพราะต่อไปนี้ เขาจะใช้ชีวิตเพื่อแก้แค้นแทนแดเนียล ไม่มีอีกแล้วดานิโล่ คนรักของเธอ จะมีแค่ชายหนุ่มที่มีรอยสักเต็มตัว นามว่า แอมโบราโต เดอ แดเนียล..
เหตุการณ์คืนนั้นเขาได้ออกไปกับนางแบบดาวรุ่งสาวสวยสังกัดชุดชั้นในแบรนด์ดังเข้าไปโรมรันกันในโรงแรมหรูและได้สำเร็จสมปรารถนาจริง หากแต่ใช้ลูกกระสุนเป็นเครื่องมือช่วยในการสำเร็จภารกิจนี้ หาใช่ใช้ร่างกายดังที่มาดามอลินเข้าใจผิด และความจริงแล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นนักฆ่าที่แฝงตัวเองเข้ามาเป็นนางแบบมาแรมปีเพื่อกำจัดคนใดคนหนึ่งในกลุ่มดาร์ค และคืนนั้นดานิโล่เหมาะสุดที่จะออกไปอยู่สองต่อสองได้เพราะไร้เงาของภรรยาเดินควงแขนเข้างานเหมือนใครเพื่อน และต่อให้ฝั่งศัตรูจะเปลี่ยนแผนมาใช้ผู้หญิงเป็นตัวล่อในการกำจัด แต่ดาร์คก็ไม่มีวันจะพลาดท่าเอาได้ง่ายๆ เขาเหนี่ยวไกจบชีวิตสาวสวยสภาพนอนหงายสวมชุดคลุมอาบน้ำนอนตายอย่างอนาถบนเตียงหรู “แม่ร้องไห้ทำไมครับ?” ออร์แลนโดเดินเข้ามาประคองสองแก้มนิ่มของมารดาพร้อมเอียงคอมองอย่างสงสัย“ก็ดูนี่สิ ฮึก.. เห็นแล้วก็กลั้นน้ำตาไม่ไหวทุกที” เธอหันหน้าจอไปให้ฝาแฝดผู้พี่ดูภาพเด็กยากไร้ที่ใช้กระดาษลังกล่องใหญ่เป็นที่กำบังแดดและกินนอนตรงนั้น“โถ แม่ผมสวยแล้วใจดีด้วย” ริคเข้ามาปาดน้ำตาให้เธอหันไปหอมแก้มลูกชายทั้งสองฟอดใหญ่“เราโชคดีที่สุดแล้วรู้มั้ย”“ใช่ฮะ
“นายแปลงสัญญาใหม่ได้ไง อีกอย่าง เลิกสั่งลูกน้องทำร้ายชาวบ้านได้แล้วพวกเค้าเดือดร้อนก็ควรปล่อยกู้ดอกเบี้ยที่ไม่โหดมากสิจะขูดเลือดขูดเนื้อไปถึงไหน”“โอ๊ย ถ้ามาเรื่องนี้คุยเป็นปีก็ไม่จบหรอกเจ๊ เอ๊ย มาดาม” เขาเน้นย้ำวาจายียวนน่าโมโหนัก เธอเพ่งมองนายโด่งอดีตคนเคยรู้จักที่ดูจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรไปมากกว่ารูปร่างที่ล่ำสันขึ้น แววตาดุดันกว่าเมื่อก่อน ออ ได้ข่าวว่าตอนนี้มีภรรยาและลูกสาวแล้วด้วย แต่ที่เปลี่ยนแปงไปอย่างชัดเจนคงไม่พ้นบ่อนขนาดใหญ่หรูหรากว่าที่เธอเคยมาเมื่อหลายปีก่อนนัก แต่ก็อย่างว่าเวลาผันผ่านทุกอย่างมันก็ต้องมีการพัฒนาขึ้นเป็นเรื่องธรรมดา ...... “สบายดีไหม” เขาเอ่ยเสียงแผ่ว สีหน้าเปลี่ยนมาเป็นยิ้มทักทาย ดวงตาทอประกายมองเธอด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้ง แล้วเรื่องราวในอดีตไหลเวียนเข้ามาในหัวมากมาย อาจจะมีเรื่องร้ายแต่เขาเลือกที่จะจดจำสิ่งดีๆและความรู้สึกดีที่เคยมีให้ “สบายดีค่ะ คุณล่ะ” เธอตอบเสียงอ่อน “ผมสบายดีแต่เริ่มมีตีนกาขึ้นบ้างแล้วไม่เหมือนคุณเลย ดูสิยังสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย อลินคนสวยของไอ้โด่ง” “นายโด่ง
ประเทศไทยสองแฝดวิ่งเข้าไปในเขตคฤหาสน์หลังใหญ่ของคุณตาชาตรีและคุณยายสิรีรัตน์ ทั้งสองอ้วนท้วนสมบูรณ์มีความสุขมากจนไม่คิดจะหวนคืนกลับไปเล่นการพนันขันต่ออีกแล้ว ที่ทางที่เคยตัดใจขายไปใช้หนี้ก็ได้กว้านซื้อคืนกลับมาจนหมดนับว่าชีวิตนี้โชคดีเหลือเกินที่ได้รับอลินเข้ามาเป็นบุตรบุญธรรม แถมยังมีหลานชายฝาแฝดจอมซนที่มาวิ่งเล่นรอบบ้านเรียกเสียงหัวเราะปีละครั้ง แต่มาคราวนี้ดูโตขึ้นและนิ่งขึ้นกว่าปีที่แล้วอยู่มากโข“พนมมือไว้ตรงอก โค้งหัวลงไหว้สวัสดีคุณตาคุณยายก่อนกอดสิลูก”เธอเดินตามหลังพลางพร่ำสอนถึงขนบธรรมเนียมไทยพร้อมทำให้ดูเป็นแบบอย่าง“เออน่าไม่เป็นไรยายกับตาไม่ถือ ไว้ปีหน้าค่อยแก้ตัวใหม่เนอะ ดูสิมาปีนี้หล่อเชียว ตัวจริงหล่อกว่าในรูปที่แม่เราส่งมาให้ดูอีกแน่ะ” เธอเอ่ยแกมตลกเงยหน้ามองหลานๆด้วยความปลื้มปิติเมื่อคนรับใช้ที่บ้านวิ่งเข้ามารับกระเป๋าจากเธอและเอาแต่ก้มหน้ามองพื้นอย่างมีพิรุธอลินจึงยื่นมือเชยคางขึ้น“หน้าไปโดนอะไรมาอีกล่ะคะพี่ดวงใจ อย่าบอกนะว่าพวกเก็บดอกเงินกู้ของเสี่ยโด่งอีกแล้ว?”“ค่ะ” เธอยิ้มแห้ง“เห้อ ยังไม่เข็ดอีกหรือคะเนี่ย โดนประจำขนาดนี้ยังจะกล้าไปยืมอีก เอาล่ะรอบนี้ลินจะช่ว
ดวงตาเข้มเพ่งเขม็งไปที่ประตูทางเข้า เจ้าหล่อนในชุดลำลองตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลยืนกางแขนทำท่าเหมือนตนเองอยู่ทางเข้าสวนสนุกทำเอาสามีอย่างเขาหรี่ตามองพลางขมวดคิ้วขึ้น“วันนี้โคฟเวอร์เป็นเด็กหรือ?”“เปล๊า วันนี้มีตัวป่วนเพิ่มค่ะ”“หืม?”“ให้ทายว่าใครมา”“สองแสบหรือ? ไหนว่าพรุ่งนี้ให้พ่อไปรับล่ะ?”“ก็เซอร์ไพรส์ไงคะ”“แด๊ดดี๊”สองแสบวัยแปดขวบวิ่งแข่งกันเข้ามาถึงโต๊ะทำงานพ่อสับเท้าวิ่งหน้าตั้งยื่นแขนมาแตะให้ไวสุดใครถึงก่อนคนนั้นชนะ ดานิโล่รวบเอกสารไว้อย่างรอบคอบกลัวว่าเด็กๆจะทำหล่น“เย้”“บุญนำ บุญเหน่อ อย่ากวนพ่อสิลูก”“เรียกดีๆเถอะน่า” สามีโอดครวญพลางกรอกตามองบน ก็เธอมักเรียกชื่อลูกประหลาดๆแบบนี้เสมอ ซึ่งชื่อจริงของพวกเขาคือ ออร์แลนโด และริคคาร์โด ซึ่งแปลว่ากล้าหาญ และเขาเป็นคนตั้งเองแต่กลับถูกภรรยาตัวดีแอบล้อชื่อแปลกๆตลอด“จ้า พ่อริคและออร์แลนโด”“เยี่ยม” เขาคว้ามือภรรยามาจุมพิตแล้วหันมาสนใจเอกสารตรงหน้าต่อ หลังจากนั้นพวกเขาจะทำอะไรก็สุดตามแต่ใจ สายตาแอบช้อนขึ้นมองพลางลอบยิ้มอย่างมีความสุขที่วันนี้ครอบครัวได้อยู่กันพร้อมหน้าพ่อแม่และลูกแต่ทว่าพรุ่งนี้เธอและลูกๆจะไปเมืองไทยโดยไร้เขานี่สิ ใจหายอ
“ป่ะ กลับบ้านกัน ผัวจะจ้างน้ำละ100ล้าน”เห็นเมียหน้าเงินดีนัก จะจัดให้หนักๆเลย ทั้งเงินและบทสวาท..“บ้า”“ขอเด็ดดวงที่สุดเลยนะ”“ชิส์ ลินจะหาเงินค่านมลูกให้ได้หลายร้อยล้านเลยคืนนี้ คอยดูสิ”“สักพันสองพันล้าน ดีมะ?”เขายิ้มมุมปาก“บ้า”อลินหยุดยืนบิดอายจนตัวม้วนสักพักจึงรีบสาวเท้าตามสามีขึ้นรถไปมาเฟียหนุ่มขับรถไปพลางเอื้อมมือหนาลูบศีรษะภรรยาแสนรัก เขารู้ ว่าเธอไม่ได้อยู่กับเขาแค่ทรัพย์สมบัติ ภาพวันที่เธอลงรถแล้ววิ่งกลับมาหาเขา มันยังตราตรึงในใจ อีกภาพ คงหนีไม่พ้นตอนที่เธอรอเขาที่คฤหาสน์ทั้งที่ควรจะรีบหนีออกไปจากที่นั่นให้เร็วที่สุด แต่เธอไม่ไป และยังยืนยันว่าจะเจอเขาให้ได้ รับรู้ว่าเหนือสิ่งอื่นใดแล้ว ผู้หญิงคนนี้รัก และเป็นห่วงพร้อมจะฝ่าฝันอันตรายไปกับเขาไม่ว่าจะเสี่ยงตายแค่ไหน แค่ได้จับมือวิ่งไปด้วยกัน เธอไม่หวั่นกลัว..และสุดท้าย ที่จะลืมไม่ได้ คือขอบคุณแดเนียล ไอ้น้องชายตัวแสบของฉัน ที่นำพาให้เงาได้พบกับหญิงสาวชาวไทยคนนี้ ขอบคุณนะแดเนียล เธอสะดุดตาฉันตั้งแต่แรกพบ..แม้การพบกันมันจะอยู่ช่วงเวลาเดียวกันกับความสูญเสียหนึ่งชีวิตที่ยากจะทำใจไหว ทว่า เราไม่สามารถย้อนไปแก้ไขได้ ก็ต้องขอบค
ร่างใหญ่ทะมึนก้าวเท้าลงจากรถด้วยท่าทีน่าเกรงขามหลังกลับจากประชุมสำคัญในดาร์ค ต่อด้วยเคลียร์ธุรกิจในเครือมากมายจนต้องกลับบ้านในเช้าของอีกวันแว่นตาดำถูกถอดออกช้าๆ สายตาสอดส่องมองหาลูกๆที่เวลานี้ต้องได้ยินเสียงพวกเขาเล่นกันมีเสียงหัวเราะหรือไม่ก็ ร้องไห้แว่วมาต้อนรับผู้เป็นพ่อทุกครั้ง แต่ทำไมวันนี้เงียบกริบ..เมื่อเดินเข้าไปในห้องนอนของลูก ภาพของเด็กแฝดทั้งสองกำลังนอนหลับปุ๋ยจึงทำให้เขาคลี่ยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ ใบหน้าหล่อก้มลงหอมแก้มก้นลูกๆฟอดใหญ่อย่างหมั่นเขี้ยวแล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่ลืมปิดประตูให้เบามือที่สุด“ที่ร้ากก !!.. อาบน้ำให้ผัวหน่อย”ดานิโล่ยิ้มกรุ้มกริ่มหลังจากร้องเรียกภรรยาสาวเมื่อก้าวเท้าเข้ามาในห้องนอน“ที่รัก..?"“....”“อยู่ไหน?"ดานิโล่เดินหาเธอจนทั่วห้อง จึงเริ่มรู้สึกแปลกใจ ปกติเธอจะออกมาต้อนรับเขาพร้อมเสริฟน้ำดื่มเย็นๆไม่เคยขาดตกบกพร่อง แต่วันนี้กลับไร้เงาของเธอตี๊ดดดดดร่างใหญ่รีบไปหยิบมือถือของอลินขึ้นมา หัวใจเขาแทบจะกระเด็นออกมาจากอก เมื่อได้อ่านเนื้อความจากเบอร์ปริศนาที่ส่งมา....ถ้าไม่อยากให้เมียตาย รีบมาที่โบสถ์ใจกลางเมืองซานตาริโน...ดานิโล่ไม่รอช้า รีบบึ่







