นางบำเรอรักของมาเฟียร้าย

ประเทศไทย

ณ คลับแห่งหนึ่งใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร

ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มและแสงสีที่ชวนน่าเวียนหัว แต่กลับมีหญิงสาวรายหนึ่งซึ่งกำลังผ่านจากการช้ำรักเพราะเธออกหักจากการรักคนมีเจ้าของ

สาวสวยเหม่อมองไปยังแก้วเหล้าด้วยแววตาแสนเศร้า นึกย้อนกลับไปคิดใหม่ว่าทำไมเธอถึงหลงรักผู้ชายอย่าง'ภานุกรณ์'ได้ทั้งที่เขามีแฟนสาวและกำลังจะเข้าพิธีวิวาร์ในไม่ช้านี้

'โง่เขลาเสียจริง'คำคำนี้ลอยเข้ามาในหัวสมองของ เมลนีย์ หรือเรียกชื่อเล่นของเธอว่า ม่านฟ้า ก็ได้

หญิงสาวผู้มีผิวขาวอมชมพู ดวงตากลมโต ใบหน้าเรียวสวยไม่แพ้ผู้หญิงคนไหนแต่แล้วทำไมฟ้าถึงไม่เห็นใจส่งผู้ชายที่มีนิสัย อบอุ่น แสนดี เอาอกเอาใจเก่งอย่าง'ภานุกรณ์'มาให้เธอบ้าง

ผู้หญิงอย่างเธอนั้นก็อยากรักผู้ชายดี ๆ เป็นเหมือนกันนะ แล้วทำไมสวรรค์ถึงไม่ส่งผู้ชายดี ๆ ให้เธอมาเลยล่ะ

"เฮ้อ"เป็นครั้งที่ร้อยแล้วได้มั้งที่ม่านฟ้านั่งถอนหายใจอยู่ตรงบาร์เหล้าในครับสุดหรูแห่งนี้ เธอยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเพื่อให้ความขมของมันรักษาแผลใจของตนเองให้กลับมาหายในเร็ววัน

ตับ! ตับ! ตับ!

อีกทางด้านหนึ่งของคลับภายในห้องน้ำชั้นวีไอพี ซึ่งตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยความร้อนระอุที่ยากจะดับลงได้

"โอ้ว คุณนิคคะ ลูกหมีเสียว"หญิงสาวอยู่ในท่าโก่งบั้นท้ายไปทางด้านหลังให้ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ของชายชาวต่างชาติได้กระแทกอย่างเมามันโดยไม่สนใจว่าร่างของเธอนั้นจะรองรับแรงกระแทกอันแสนดุเดือดไหวหรือไม่

แตก จ่าย จบ

นิยามการร่วมกิจกรรมของนิโคลัสเจ้าพ่อมาเฟียแห่งประเทศโมนาโกมีเท่านี้

ปัก! ปัก! ปัก!

"ซี๊ด แตกแล้ว โอ๊ย ของลูกหมีแหกแล้วค่ะคุณนิคขา"

ผลัก

"เงินของเธออยู่ข้างนอก"ชายหนุ่มปล่อยมือออกจากร่างสวยตามด้วยน้ำเสียงเย็นชาตอบกลับไปก่อนชายหนุ่มจะหันมาสนใจกับแก่นกายของเขาซึ่งยังมีถุงยางอนามัยที่ผ่านการใช้งานแล้วสวมอยู่

การได้ปลดปล่อยในครั้งนี้ถือว่าไม่เลว แต่มันก็ยังไม่ถึงจุดที่เรียกว่าสุดยอด

"ลูกหมีไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนะคะ"ชายหนุ่มไม่ได้สนใจ เขาถอดถุงยางอนามัยทิ้งลงถังขยะก่อนจะเก็บอาวุธลับใส่ไว้ตามเดิม

"คุณนิคคะ เรามาต่อกันอีกสักรอบไหมคะลูกหมีพร้อม"

"ครั้งเดียวจบ"น้ำเสียงเย็นชาฟังดูมีอำนาจทำให้แม่สาวสวยในชุดเดรสแสนสั้นเงียบปากลงฉับพลัน แววตาของเธอมองตามแผ่นหลังกว้างภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำตัวเดียวซึ่งกำลังเดินออกไปจากห้องน้ำด้วยความเสียดาย

"เป็นยังไงบ้างวะไอ้นิค เด็ดไหมคนนี้"

"ก็ดี แต่ไม่สุด"

"ได้ไงวะ ทั้งสวยทั้งเต็มไม้เต็มมือขนาดนั้น"นิโคลัส มาเฟียหนุ่มวัยสามสิบห้าไม่ได้สนใจฟังคำโอ้อวดของเพื่อนสนิท เขายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเพื่อดับความกระหายหลังจากผ่านศึกรักกับผู้หญิงที่เขาเจอในคลับแห่งนี้เพียงแค่ห้านาทีก่อนจะลากเธอเข้าไปรองรับแรงอารมณ์ในห้องน้ำสำหรับแขกวีไอพี

"เฮ้ย ได้ฟังที่กูพูดอยู่หรือเปล่าวะ"

"ฟังอยู่ แล้วยังไง"มาเฟียจากประเทศโมนาโกตอบเพื่อนรักด้วยท่าทีเฉยชา

"มึงนี่แม่ง ไม่เด็ดจริง ๆ เหรอวะ"

"ก็งั้น ๆ เหมือนกับที่ผ่าน ๆ มา สวยแต่ไม่หอม"เขาผ่านผู้หญิงพวกนี้มาเยอะ ผู้หญิงจำพวกที่ส่งสายตาจบท้ายด้วยการมีอะไรกันอย่างง่ายดายตามสถานที่ต่าง ๆ มันไม่น่าเร้าใจหรือน่าค้นหาหรือทำให้เขาอยากจะได้มาเป็นคู่ชีวิต

"น่าเสียดาย ว่าแต่โดนของมึงเข้าไปยังจะใช้งานกับผู้ชายคนไทยได้อีกเหรอวะ แหกไปแล้วมั้ง"

"หึ"สองเพื่อนซี้ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม พวกเขามาเจรจาธุรกิจที่เมืองไทยอีกไม่นานก็จะถึงเวลาเดินทางกลับ แต่ก่อนจะกลับก็ขอเวลาหาความสุขความสนุกให้กับตัวเองเสียก่อน

"อีกไม่กี่วันก็จะเดินทางกลับแล้ว กลับไปคราวนี้กูหวังว่าจะไม่ได้ยินข่าวมาดามเทเรซ่าประกาศหาเมียให้มึงอีกนะ"คิ้วทั้งสองข้างของนิโคลัสขมวดกันเข้าหาเมื่อได้ยินในสิ่งที่มาคัสเอ่ยขึ้น

"ซอนญ่า ลูกสาวราชทูต"

"ฮะ"

"ลูกน้องของกูที่อยู่นั้นรายงานมา มาดามเทเรซ่านัดพบสองพ่อลูกนั่นเป็นการส่วนตัวที่ร้านอาหาร"

"มาดามคิดยังไงถึงอยากได้ผู้หญิงแบบนั้นมาเป็นลูกสะใภ้"นิโคลัสยกไหล่ไม่ได้สนใจกับสิ่งที่มารดากำลังทำ ถ้าเขาไม่เต็มใจก็อย่าหวังว่าจะมีผู้หญิงคนไหนได้เข้าใกล้ ลูกสาวราชทูตแล้วยังไงขนาดลูกสาวนายกรัฐมนตรีผู้มีอำนาจล้นประเทศเขาจะเอาแล้วเขี่ยทิ้งเลย

"อย่าเป็นห่วงแต่เรื่องของกูล่ะ เรื่องของมึงก็เอาตัวให้รอดเถอะ ได้ข่าวว่ามาดามแอนโทเนียจัดหาคู่หมั้นเอาไว้ให้แล้วไม่ใช่หรือไง"

"ใครจะไปหมั้น ให้ตายชาตินี้คนอย่างมาคัสไม่ขอมีเมีย"

"กูจะรอดูก็แล้วกัน"สองหนุ่มโสดแห่งโมนาโกนั่งดื่มเหล้า สายตาดุจดั่งเหยี่ยวร้ายของพวกเขากวาดมองไปทั่วบริเวณของคลับขนาดใหญ่ทั้งในโซนวีไอพีและชั้นล่างของคลับแห่งนี้

ยามค่ำคืนผู้คนต่างทยอยกันเดินเข้ามาเพื่อหาความสุขหรือปลดปล่อยความทุกข์ไปกับรสเหล้า เหล่าผีเสื้อราตรีในยามค่ำคืนนี้ต่างพากันโยกย้ายไปตามจังหวะเสียงเพลงอย่างสุดมัน

โห่ว~

เสียงโห่ร้องของชายและหญิงที่ดังมาจากฟอร์ลด้านล่างนั้นดึงดูดสายตาของเหยี่ยวร้ายให้หันไปมอง

ทรวดทรงมีสัดส่วนของหญิงสาวรายหนึ่งกำลังโยกย้ายไปตามเสียงเพลงอย่างเย้ายวนชวนมอง สายตาของนิโคลัสเพ่งมองไปยังเรือนร่างของม่านฟ้าซึ่งกำลังวาดลีลาสุดเด็ดท่ามกลางผู้คนมากมาย สายตาของชายหนุ่มรอบกายต่างมองเรือนร่างเย้ายวนสวมทับด้วยชุดเดรสสีดำสั้นของเธออย่างหื่นกระหาย และความต้องการต่อร่างกายของเธอไม่ได้มีแต่ผู้ชายพวกนั้น

"การีม"

"ครับนาย"

"ฉันต้องการผู้หญิงคนนั้น"การีมมือขวาหันไปมองตามที่นิ้วของเจ้านายชี้ไป

"แต่นายครับ ถ้าเธอไม่ยอม"

"ก็ทำให้เธอยอม"ชายหนุ่มเอนกายใช้แผ่นหลังพิงผนังโซฟาด้วยท่าทีสบาย

"คนอย่างฉันอยากได้อะไรก็ต้องได้ ไปพาเธอมาให้ฉัน"

"ครับนาย"การีมรับคำสั่งก่อนจะเดินลงไปหาเป้าหมายของผู้เป็นเจ้านายซึ่งกำลังเมามายเต้นโยกย้ายสนุกไปตามเสียงเพลงโดยที่ไม่รู้ว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ในไม่ช้านี้