MasukShare
บทที่12.ใจหาย 1
Tanggal publikasi:
2026-05-08 19:42:32บทที่12.ใจหาย
ใบหน้าหญิงสาวเศร้าหมอง ดวงตาเธอเหม่อลอยและ
Bab terbaru
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่25.คุณพ่อดีเด่น วิลเลี่ยม เนลสัน... 2
เพี้ยะ!! จอมขวัญฟาดมือเรียวที่ท้องแขนชายหนุ่ม ใบหน้าหวานเห่อร้อนวูบๆ วาบๆ เพราะเธอรู้ดีว่าวิลเลี่ยมกำลังสื่อถึงอะไร ในเมื่อช่วงเดือนสองเดือนมานี้ชายหนุ่มกระซิบขอทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์ เขาอยากได้ลูกสาวน่ารักๆ อีกสักคน...“อู้ยยย...เจ็บนะขวัญ” ชายหนุ่มแกล้งโอดโอย...เขายิ้มหวานฉ่ำให้ภรรยาสุดที่รัก“น้าแก้ว...มาตอนหน่ายคาบ” อดัมทักทายน้าชาย เด็กชายรีบปีนขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ และดมกลิ่นหอมๆ ของข้าวต้มในถ้วยตรงหน้า“มาเมื่อกี้นี้เอง เป็นไงเรา มีเพื่อนใหม่แล้วหรือไง” จอมแก้วมองเห็นลูกสุนัขตัวน้อยๆ ที่วิ่งตามติดเด็กชายมันน่ารักและน่าเอ็นดูจนอดใจไม่ไหวต้องก้มตัวลงไปทักทายเจ้าตัวเล็ก “ไงชื่ออะไรน่ะเรา...หืม”“ชื่อออดี้คาบ เป็นน้องชายของอดัม...” เด็กชายรีบตอบทั้งๆ ที่ข้าวต้มยังเต็มในปาก เขาอยากอวดเจ้าตัวเล็กกับทุกคน เมื่อมันเป็นเพื่อนใหม่ที่ถูกใจสุดๆ บิดาหามาให้เป็นเพื่อนเล่น“อืม...ไงออดี้...” มือใหญ่ลูบศีรษะเล็กๆ และมันก็เลียปลายนิ้วเป็นการทักทาย ก่อนจะนอนหมอบใต้เก้าอี้นั่งของอดัมจอมแก้วเงยหน้าขึ้นมา เขาเห็นพี่เขยกำลังส่งสายตาหวานฉ่ำให้พี่สาว มันเป็นความรักที่เขารู้สึกดีใจแทน ไม่มีใครคิดมาก่อ
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่25.คุณพ่อดีเด่น วิลเลี่ยม เนลสัน... 1
บทที่25.คุณพ่อดีเด่น วิลเลี่ยม เนลสัน...ความสงบสุขเป็นเช่นนี้เอง วิลเลี่ยมนั่งมองลูกชายวัย3 ปี วิ่งเล่นที่สนามหญ้า โดยเขานั่งจิบกาแฟแก้วโปรดอยู่ที่เก้าอี้เหล็กริมระเบียง ความสดชื่น ความสงบสุข เขามีเต็มเปี่ยม นับตั้งแต่รับจอมขวัญเข้ามาอยู่ในชีวิต นับตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ วิลเลี่ยมยังไม่เคยรู้สึกถึงความร้อนรนสักที“ป๊า...ลงมาเล่นกับอดัมไหมคาบ” เสียงบุตรชายเอ่ยชวนเสียงโหวกเหวก วิลเลี่ยมส่ายใบหน้าเขาแค่ส่งยิ้มไปให้แทนสุนัขตัวเล็กๆ เพื่อนใหม่ของอดัม มันวิ่งนำหน้าหูตั้งหางชี้ และมีร่างกลมป้อมของบุตรชายเขาวิ่งไล่ เสียงเห่าบ็อกแบ็ก กับเสียงหัวเราะเอิกอ๊าก ผสมปนเปกันลอยฟ่องอยู่ในอากาศ ความสงบสุขของครอบครัวเป็นเช่นนี้เอง...มันสดชื่นและอิ่มสุขจอมขวัญยกถาดอาหารเช้ามาให้ วันนี้เธอนึกสนุกทำอาหารไทยๆ ให้สองพ่อลูกได้ลองชิม และน้องชายสุดหล่อที่กำลังเดินทางมาถึง จอมแก้ว... กลิ่นหอมฟุ้งของอาหาร ทำให้วิลเลี่ยมเหลียวกลับไปมองหา...กลิ่นกระเทียมเจียวที่เป็นเครื่องเทศประจำตัวของอาหารไทย“ขวัญทำอะไรทานครับวันนี้?”“ข้าวต้มกุ้งหมูสับค่ะ อีกสักครู่แก้วก็จะมาถึง คงช่วยลดอาการคิดถึงบ้านได้มั่ง” เธอวางถาดที่มี
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่24.แขวนนวม สิ้นลายกันเป็นแถบๆ 2
วันนี้เขาอาสาไปส่งเดซี่ที่โรงเรียน เพื่อจะได้มั่นใจว่าเด็กหญิงจะไม่กลับมากวนใจในช่วงเวลาที่เขาต้องตกลงกับกานดา เรื่องสำคัญเร่งด่วน เขาย้อนกลับมาที่บ้าน หลังส่งเดซี่ถึงประตูโรงเรียน มองจนแน่ใจว่าประตูปิดและเด็กหญิงถึงโรงเรียนเรียบร้อย...ต่อไปก็จะเป็นภารกิจเผด็จศึก เขาจะร้อยกานดาไว้ด้วยเสน่หา...ผูกเธอไว้ด้วยรสพิศวาส เขามั่นใจว่าหากเขาถึงตัวแม่สาวเฉิ่มเชยคนนั้น เขาจะเปลี่ยนเธอเป็นเปลวไฟพิศวาสได้ไม่ยากกานดาเหลือบมองประตูห้องครัว เมื่อจู่ๆ มีเงาดำๆ วูบวาบอยู่ตรงนั้น เป็นเพราะต้องการความเป็นส่วนตัวสูงมากของเพิร์ส เขาจึงจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดแค่นั้น ช่วงกลางวันหากทำเสร็จ ก็จะไม่มีใครอยู่ที่บ้านหลังนี้อีกเลย เธอจึงแปลกใจที่มีเงาวูบวาบของคน!!“ป้าเอมี่ลืมของไว้หรือคะ?” มีแม่บ้านสาวใหญ่คนเดียว ที่เข้าออกบ้านเพราะเธอมีกุญแจ“เปล่าไม่ได้ลืมของ...แต่อยากจะคุยกับเธอ” กานดาสะดุ้ง เธอเงยหน้าขึ้น รีบละมือจากการนวดแป้ง วันนี้เธออบขนมปังจึงกำลังนวดแป้งก่อนที่จะนำเข้าเตาอบ เป็นอาหารเช้าที่กินง่ายๆ และเธอไม่อยากซื้อหาจากข้างนอก เมื่อมีเวลาก็ทำเองดีกว่า สะอ
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่24.แขวนนวม สิ้นลายกันเป็นแถบๆ 1
บทที่24.แขวนนวม สิ้นลายกันเป็นแถบๆ“น้ากาน!!” เดซีสะดุ้งตื่น เมื่อเตียงไหวยวบ เธอมองเงาตะคุมๆ ข้างตัวแล้วจึงอุทานเสียงใส“น้ากานนอนด้วยนะเดซี่ ในห้องน้ากานมีตัวน่าขยะแขยง”“ตัวน่าขยะแขยง...แมลงสาบเหรอค่า...ยึ้ย!! ขนลุกเลย นอนก็ได้ค่ะ...ขยับเข้ามาสิค่า...อิอิ วันนี้เดซี่คงหลับสนิทยันเช้ามีน้ากานมานอนด้วย” เด็กหญิงโผกอดกานดาเธอซุกใบหน้าเล็กๆ แนบทรวงอกอิ่มและพริ้มเปลือกตาหลุบลง ใบหน้านั้นดีใจสุดขีด จนเปลือกตากระตุกยึกๆ“ไม่ง่วงเหรอคะเดซี่” เธอถามเสียงนุ่ม วางมือบนปรอยผมนุ่มสลวยของเด็กหญิง“เดซี่อยากอยู่แบบนี้ทุกวันเลยค่ะ...น้ากานอย่าทิ้งเดซี่ไปไหนนะคะ” เสียงออดอ้อนที่ทำให้กานดาทุกข์หนัก เด็กหญิงน่ารักและน่าสงสาร แต่พ่อเธอ น่ากลัว!! เธอต้องถอยหนีก่อนที่จะพลาดท่า“แล้วถ้าน้ากานต้องไปล่ะคะเดซี่...หนูจะว่ายังไง”เด็กหญิงลุกพรวด เธอนั่งกลางเตียงและเบ้ปากน้ำตาหยดแผละๆ ใบหน้าเล็กๆ นั่นนองน้ำตาแต่หามีเสียงหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากเม้มแน่นนั่นสักนิด&ldq
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่23.ป้าแม่ชีกับคุณชายเพลย์บอย 4
“เดซี่...หวังว่าหนูจะเข้าใจน้ากาน...เราเจอกันได้ แต่ต้องไม่ใช่ในบ้านนี้ ป๊าหนูเริ่มน่ากลัวขึ้นทุกวัน”กานดารีบปัดความไม่สบายใจทิ้งไป เธอมีวิธีที่จะตกลงกับเดซี่ คงค่อยๆ อธิบายให้เด็กหญิงเข้าใจเธอมีเวลา 1 อาทิตย์กับภารกิจครั้งนี้ ร่างสมส่วนผุดลุกขึ้นจากที่นอน เธอปลดเสื้อผ้าหนาชวนอึดอัดออกจากร่างกาย เปิดความอวบอิ่มที่หลบซ่อนไว้จากสายตาของเพิร์ส เธอจะเป็นตัวเองหลังประตูห้องปิดลง...อยู่ในชุดนอนบางๆ แสนเซ็กซี่ และจะแปลงร่างเป็นยัยป้าแม่ชีโทรมๆ เมื่อเปิดประตูห้องนอน แว่นตาหนาเตอะถูกถอดวางไว้หัวเตียง มันไม่ใช่แว่นสายตาเป็นแค่แอคเซสเซอร์รี่ที่เธอใช่ประกอบการแสดงปิดบังตัวตนที่แท้จริง เพื่อให้อยู่รอดปลอดภัยจากหมาป่าผู้หิวโหย อย่างเพิร์ส...สายน้ำอุ่นซ่านโลมลูบตามผิวกายเปล่าเปลือยขาวนวล หญิงสาวขัดสีฉวีวรรณ ล้างคราบเหงื่อและคราบสกปรกที่เกาะอยู่บนเนื้อตัว...ก่อนจะเดินขยี้ผมเปียกๆ ด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก ครางหงุงหงิงในลำคอ“อุ้ย!!” กานดาผวาเฮือก...ผู้ชายตัวใหญ่ยังกับยักษ์ นั่งอยู่กลางเตียงนอนของเธอ และเขาคือบุคคลแสนอันตรายที่สุด เท่าที่เธอเคยเจอ&l
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่23.ป้าแม่ชีกับคุณชายเพลย์บอย 3
“แค่คนมาจากที่เดียวกัน เธอสนิทกันไวไปไหม?” น้ำเสียงแข็งๆ ตวาดใส่จนกานดาหน้าตึง คำพูดของเขากระแทกใส่เธออย่างจัง หญิงสาวเชิดหน้าขึ้น ความโกรธเริ่มเกาะตามเส้นประสาทต่างๆ“มันเป็นสิทธิ์ของกานนะคะ จะสนิทสนมกับใคร? มันก็เรื่องของกาน ไม่เห็นจะเกี่ยวกับคุณเพิร์ส” โกรธ... คนบ้านี่ทำให้เธอโกรธจริงๆ เขาเป็นบ้าอะไรถึงได้เรียกเธอมาด่าปาวๆ ทั้งที่วันนี้ทั้งวันเธอทุ่มแรงกายแรงใจทุกอย่างเพื่อดูแลลูกสาวของเขา“ใช่มันเป็นสิทธิ์ของเธอกานดา แต่ฉันไม่ชอบ...เธอดูแลลูกสาวฉัน แต่กลับเอาเวลาที่มีไปอ่อยผู้ชาย” คิ้วหนาเลิกขึ้น “รับไม่ได้หรืออะไร ลองตอบฉันทีสิ ว่าที่ฉันพูดออกมามันไม่จริง เธอไปนั่งหัวเราะต่อกระซิกกับไอ้หนุ่มนั่น ปล่อยให้เดซี่เล่นอยู่กับอดัมตามลำพัง”กานดากรอกตามองเพดานห้องโถง เธอฉุนจัดจนเกือบฟิวส์ขาด...เดซี่อยู่ในสายตาเธอตลอด แม้ไม่อยู่ใกล้ อีกอย่างคุณจอมขวัญก็อยู่ เธอไม่ได้ปล่อยให้เด็กหญิงหลุดออกไปจากสายตาเสียหน่อย “กานกลับห้องก่อนนะคะ” กานดาตัดบท การเถียงกับคนเมาเปล่าประโยชน์ เธอรู้ว่าอย่างไรคนอย่างตาบ้านี่
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่3.ฝนตกฟ้าเป็นใจ 1
“ขวัญติดธุระค่ะ ผู้จัดการเรียกเธอไปพบพอดี”วิลเลี่ยมเงียบลงเขารู้สึกตงิดๆ ในใจดูเหมือนว่าเจ้าหล่อนกำลังหลบหน้าเขาอยู่ คงร้อนตัวสิ...ไม่เป็นไรหนีได้หนีไป หลังรับประทานทุกอย่างครบ วิลเลี่ยมนั่งทอดหุ่ยให้อาหารย่อยอยู่อีกเกือบครึ่งชั่วโมง เขาพยายามมองหาจอมขวัญแต่ดูเหมือนหญิงสาวจะรู
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่3.ฝนตกฟ้าเป็นใจ
บทที่3.ฝนตกฟ้าเป็นใจผลพวงของการโดนจูบ...ทำให้จอมขวัญนอนไม่หลับเลยตลอดทั้งคืน เธอนอนตาค้าง!! พลิกตัวกระสับกระส่ายและสะดุ้งเฮือกๆ เป็นระยะๆ จนทำให้ขอบตาเธอดำและกลวงโบ๋เมื่อถึงเวลาเช้าตรู่…“ไปทำงานแต่เช้าเลยนะขวัญ” คุณป้าคนเดิมร้อง
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่2.คนข้างห้อง... 1
“ยัยบ้า...สักวันเถอะ พ่อจะเล่นให้คลานลงจากเตียง ข้อหามายั่วแม้แต่ตอนหลับตา!!” ชายหนุ่มกระแทกเสียงฉุนๆ เขาโมโหตัวเองและโมโหคนข้างห้อง แต่สาวเจ้าไม่รู้เรื่องรู้ราว เธอหลับสนิทลึกสุดๆ ไม่รับรู้แม้แต่ว่าตัวเองถูกเอาไปทำมิดีมิร้ายในความฝันชายหนุ่มพยายามข่มตาหลับหลังปลดปล่อยความต้องการไปบ้างแล้ว...แต่..
บำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร บทที่2.คนข้างห้อง...
บทที่2.คนข้างห้อง...จอมขวัญแวะซื้ออาหารขยะข้างทาง มันถูกที่สุดสำหรับอาหารหนึ่งมื้อ และหาซื้อได้ง่ายๆ มีเกือบทุกหนแห่งริมถนนทั่วนิวยอร์ค เธอเดินละห้อยละเหี่ยหิ้วถุงพลาสติกที่บรรจุอาหาร ที่ต้องรับประทานเพื่อประทังชีวิต เดินกลับที่พักอย่างกระปรกกระเปลี้ย อเนจอนาถชีวิตตัวเองจัง...เมื่อไรนะ...เมื่อไรเธ
Anda juga akan menyukai
เรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C112.3K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.5K Dibacaรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา61.2K Dibacaชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน99.8K Dibacaเฟยหลงเจ้าจะทำเช่นนี้มิได้
กาสะลอง231 Dibacaเพื่อนพ่อที่ไม่ควรรัก
น้ำตาลหวาน16 DibacaBad Engineer เด็กคิเร็น
มดตัวจี๊ด647 DibacaSET รักร้ายของนายหัว
MOONY MAY85 Dibaca
