Masuk“เรียกว่าลับหรือไม่ข้าไม่แน่ใจ แต่ว่าครั้งนี้ข้าจะกำชับพวกเขาไม่ให้แพร่งพรายเรื่องของเราออกไปดีหรือไม่”หลงฮ้าวหน้าเปลี่ยนสีไปในทันที จากท่าทีระแวงกลายเป็นปั้นปึ่งแทน“อ้อ แท้จริงแล้วท่านก็อายที่จะมีตำนานเรื่องเล่ากับข้า เซียงฮวากับหลงฮ้าว ไม่ดีตรงไหนหรือ ข้าเสียใจนะ”เป็นอีกครั้งที่เขาทำให้ข้าอ้าปา
บทที่ ๑๕๒รักนิรันดร์พิธีรับตำแหน่งเทพบุปผาของข้าไม่ได้ยิ่งใหญ่อลังการอย่างที่ใครคิดไว้ ช่วงเช้าเข้ากล่าวคำสาบานต่อหน้าเทียนตี้และเทพเซียนชั้นสูงทั้งหลาย ตอนบ่ายกลับมาเลี้ยงฉลองที่แดนบุปผาไปจนถึงช่วงหัวค่ำ ไร้แววหลงฮ้าวเข้าร่วมแม้ข้าจะคิดไว้แล้วว่าเขาคงไม่เข้าร่วมงานด้วย แต่เมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ
หวงผิงมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย ย้ำว่า ‘เล็กน้อย’ ไม่นานก็กลับมานิ่งไร้อารมณ์เช่นเดิม“หน้าตาที่คล้ายกับสามีของเพื่อนนี่ยิ่งมองยิ่งรู้สึกเหมือนเป็นบาปในจิตใจ ขอถามท่านเรื่องจินเกาฉายได้หรือไม่ ตอนนี้เขาไปอยู่ที่ใดแล้วเจ้าคะ”“เขายังไม่บรรลุระดับสิบ เดิมทีก็ไม่สามารถขึ้นมาเป็นเทพฝึกหัดได้อยู่แล้ว แต่ก็ไม่
บทที่ ๑๕๑กุหลาบดำสระสัตบงกทั้งเก้าเกิดขึ้นมาได้เพราะพลังบริสุทธิ์จากเหล่าเทพเซียนในแดนบุปผาที่เทพบุปผาทุกรุ่นสะสมมาตลอดระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งแต่เดิมสัตตบงกชควรให้ผลเป็นน้ำอมฤต ทุกห้าพันปีจะมีเพียงหยดเดียวเท่านั้น เป็นไปได้หรือที่สิ่งกำเนิดใหม่จะเปลี่ยนเป็นดวงวิญญาณแทนมิหนำซ้ำวิญญาณที่ว่านั้นยังค
จื่อเจี่ยนเฉิงเองก็อึกอักท่าทางแปลกไป ดูท่าเรื่องที่จะเล่าต่อจากนี้เขาคงรู้สึกว่ามันเกินไปที่จะพูด“มันกระดากปากจนพูดยากถึงเพียงนั้น!”เขาพยักหน้าตอบ ข้าจึงลองคาดเดาคำตอบอยู่ในใจ เมื่อพิจารณาถึงเหตุผลที่พอจะเป็นไปได้แล้ว หรือว่า…“พวกเขาเป็นแบบเว่ยอู๋เซียนกับหลานวั่งจีหรือไม่”“ใครอีกล่ะนั่น/พวกเขาเ
“ข้ามาให้กำลังใจเจ้า เริ่มรู้สึกหรือยังว่าหากเลือกข้าตั้งแต่แรก เจ้าก็จะไม่เป็นเช่นนี้”รอยยิ้มสุภาพแต่สายตาจิดกัดของเขาทำให้ข้าแอบกำหมัดไว้แน่น“เยาะเย้ยข้าหรือเจ้าคะ”“ข้าพูดความจริง”เพราะนี่คือความจริงข้าจึงถอนหายใจยาว แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นข้าก็ยังมั่นใจว่าตนเลือกไม่ผิด“ทำให้ท่านเทพต้องผิดหวังแล
บทที่ ๑๒๕พลังความรักบ้านพักหรือรังรักที่เซียงฮวาสร้างเอาไว้เมื่อนานมาแล้วถูกใช้เป็นสถานที่แลกเปลี่ยนพันธะทางเคมีระหว่างพวกเขาหลังจากที่กลับมาจากป่าเช้าวันต่อมาคนที่เมื่อยล้าควรเป็นสองคน แต่ไฉนมีเซียงฮวาเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่ราวกับโดนสูบแรงออกไปทั้งตัว ไม่มีแรงแม้แต่จะกระดิกตัวไปไหน ทำได้แค่ใช้พ
แต่อยู่ ๆ ทั้งสามก็รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นโดยไม่รู้ตัว ในตอนนั้นเองที่รู้ที่มาของความขนลุกนี้“คำก็ท่านน้าสองคำก็ฟู่เอ๋อร์ นี่มันเรื่องอะไรกัน!”เฮือก!เฮือก!เซียงฮวากับจินจิ่นฟู่สะดุ้ง ค่อย ๆ หันไปมองด้านหลังตรงบริเวณม่านมายา ทางเข้าฐานลับตรงนั้นมีสตรีใบหน้ามืดครึ้มผู้หนึ่งกำลังย่างสามขุมเข้ามาหาทั
บทที่ ๑๒๔ไปไหนมาเอเอสเอ็มอาร์บรรยากาศนอกฐานลับดูแตกต่างจากด้านในถ้ำของฐานลับอย่างสิ้นเชิง จื่อหลีเฮยฟื้นจากการสลบไสลแล้ว คำถามแรกที่เขาได้รับหลังจากฟื้นขึ้นมาก็คือ เขาจะเลือกอะไร ระหว่างตายกับอยู่ไม่สู้ตายแน่นอนว่าตัวเลือกทั้งสองคือสิ่งที่เขารู้สึก!“เพียงไร้พลังธาตุกับพลังยุทธ์ก็เหมือนอยู่ไม่สู
บทที่ ๑๒๓อัลลิคอร์นอาเมี่ยววิ่งตามจินจิ่นฟู่ไปติด ๆ ร่างน้อยหยุดวิ่งแล้วนั่งลงร้องไห้ข้างคอกม้า ท่าทางน่าสงสารมากเสียจนคนมองใจปวดแปลบ“คุณชายอย่าร้องเลยเจ้าค่ะ เดี๋ยวปวดตานะเจ้าคะ”“ฮึก! ระ รู้ได้อย่างไรว่าปวดตา”อาเมี่ยวนิ่งเงียบไป นางเผลอยกนิ้วขึ้นแตะดวงตาทั้งสองข้าง เพราะความจริงแล้วนางไม่เคยร







