LOGIN1.ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสู้ชีวิตของคุณทหารจอมเย็นชา หญิงสาวชะตาอาภัพ ตายเพราะถูกสามีทุบตี วิญญาณของเธอทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายยุค80 แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ใช่นางเอก แต่กลับได้เป็นนางร้ายตัวประกอบที่ตายตั้งแต่ต้นเรื่อง หนำซ้ำยังปีนเตียงพระเอกอีกต่างหาก! 2.ย้อนเวลามาเป็นภรรยาสุดแกร่งของคุณทหารมาดหยิ่ง ถ้าย้อนเวลามาเป็นเจียหลัวได้เร็วกว่านี้ หล่อนจะไม่ยอมแต่งเข้าบ้านตระกูลหมิงเด็ดขาด ใครมันจะไปอยากแต่งงานกับไก่แก่กันล่ะ ยุคนี้มันยุคไหนแล้ว ไม่ใช่ยุคราชวงศ์สักหน่อย ทำเป็นกดขี่กันไปได้ น่าเขกหัวชะมัด! 3.ย้อนเวลามาสร้างตัวพร้อมมิติโลกขนาน ลูกสาวมาเฟียผู้ทรงอำนาจดันสิ้นวาสนา ต้องมาอยู่ในร่างของคุณหนูตระกูลไป๋ผู้ตกอับ เธอจึงได้เรียนรู้ว่าชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก อย่าหวังพึ่งพาใครยกเว้นตัวเอง ทว่าการเอาตัวรอดในยุค80ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิดไว้ 4.เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายสู้ชีวิต กับภารกิจเลี้ยงดูบุตรในยุค 80 เฟยชิงหลีปากกัดเท้าถีบกว่าจะกลายมาเป็นคนที่มีชื่อเสียง ไฉนสวรรค์ถึงได้กลั่นแกล้งซ้ำอีก พาเธอกลับมาลำบากในยุค80 ถูกสามีทิ้งไม่พอ ยังถูกตราหน้าว่าเป็นหม้าย ในเมื่ออดีตแก้ไขไม่ได้ งั้นเธอจะสร้างอนาคต!
View More**เซ็ทนิยายจีนย้อนยุค นางเอกสู้ชีวิตและพระเอกคลั่งรัก มี 4 เรื่องค่ะ**
ประกอบด้วย
1.เรื่อง : ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสู้ชีวิตของคุณทหารจอมเย็นชาในยุค80
2.เรื่อง : ย้อนเวลามาเป็นภรรยาสุดแกร่งของคุณทหารมาดหยิ่ง (ยุค 80’s)
3.เรื่อง : ย้อนเวลามาสร้างตัวพร้อมมิติโลกขนาน ในยุค 80's
4.เรื่อง : เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายสู้ชีวิต กับภารกิจเลี้ยงดูบุตรในยุค 80
-----------------------------------------------------
1.เรื่อง : ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสู้ชีวิตของคุณทหารจอมเย็นชาในยุค80
คำโปรย
หญิงสาวชะตาอาภัพ ตายเพราะถูกสามีทุบตี วิญญาณของเธอทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายยุค80 แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ใช่นางเอก แต่กลับได้เป็นนางร้ายตัวประกอบที่ตายตั้งแต่ต้นเรื่อง หนำซ้ำยังปีนเตียงพระเอกอีกต่างหาก!
แนะนำเรื่อง
ชาติก่อนเธอมีชะตาสุดอาภัพ เกิดใหม่อีกชาติ ก็ยังชะตาอาภัพอีกเหมือนเดิม
การที่ได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายยุค80 ไม่รู้ว่าเพราะสวรรค์กลั่นแกล้ง หรือเพราะสวรรค์เมตตากันแน่ จ้าวถงอวี่ถึงต้องกลายเป็นหรงเนี่ยนซินนางร้ายตัวประกอบที่ปีนเตียงพระเอกเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากการถูกจับแต่งงานกับชายแก่ขาเป๋ ชีวิตใหม่ที่จ้าวถงอวี่ต้องเผชิญ มันหนักหนาแทบไม่ต่างอะไรกับชาติก่อนเลยสักนิด ในเมื่อเคยตายมาแล้วหนึ่งครั้ง งั้นครั้งนี้เธอจะไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองถูกกดขี่จนตัวตายเด็ดขาด จ้าวถงอวี่ในคราบของแม่ลูกอ่อนหรงเนี่ยนซิน ตัดสินใจหอบลูกหนีเข้าเมืองหลวงไปหาสามีที่ค่ายทหาร 'เอาเถอะ! หวังไปตายเอาดาบหน้า ยังดีกว่าปล่อยให้ตัวเองต้องถูกกดขี่จนตัวตายที่กระท่อมซอมซ่อท้ายหมู่บ้าน! หากเขาไม่เห็นแก่หน้าฉันแล้วล่ะก็ ยังไงก็ต้องเห็นแก่หน้าลูกอยู่บ้าง!'-----------------------------------------------------
2.เรื่อง : ย้อนเวลามาเป็นภรรยาสุดแกร่งของคุณทหารมาดหยิ่ง (ยุค 80’s)
คำโปรย
ถ้าย้อนเวลามาเป็นเจียหลัวได้เร็วกว่านี้ หล่อนจะไม่ยอมแต่งเข้าบ้านตระกูลหมิงเด็ดขาด ใครมันจะไปอยากแต่งงานกับไก่แก่กันล่ะ ยุคนี้มันยุคไหนแล้ว ไม่ใช่ยุคราชวงศ์สักหน่อย ทำเป็นกดขี่กันไปได้ น่าเขกหัวชะมัด!
แนะนำเรื่อง
หล่อนงงงวยอยู่พักใหญ่ แต่สุดท้ายก็เข้าใจได้ว่า
ที่แท้ตัวหล่อนที่ตายไปแล้ว ก็มีโอกาสได้กลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง แต่การมีชีวิตใหม่ของหล่อนมันจะไม่น่าปวดหัวเลยสักนิด หากหล่อนตายแล้วเกิดใหม่เหมือนวิญญาณทั่ว ๆ ไป แต่นี่อะไร! หล่อนได้เกิดใหม่ในร่างของผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว หนำซ้ำยังเป็นสะไภ้เจ้าน้ำตาอีกต่างหาก ถ้าอันเจียหลัวเป็นสะไภ้ที่สู้คน หล่อนจะขอบคุณมาก แต่อันเจียหลัวดันเป็นสะไภ้ผู้แสนอ่อนแอที่ถูกบ้านสามีเอารัดเอาเปรียบ จนตัวเองมีสภาพไม่ต่างจากสาวใช้ก้นครัว เหอะ!!! งั้นกับคำว่าสะไภ้ใหญ่ของบ้านตระกูลหมิงมันจะไปมีประโยชน์อะไร แม้แต่วันแต่งงานของตัวเอง หล่อนก็ไม่มีโอกาสได้เจอหน้าสามี หนำซ้ำตัวแทนฝั่งเจ้าบ่าวยังเป็นแค่ไก่หนึ่งตัว แล้วมันน่าเจ็บใจก็ตรงที่ว่า! ไก่ตัวนั้น!! ดันเป็นไก่แก่หงำเหงือกที่พร้อมจะเซลงหม้ออยู่ร่อมร่อ เพราะงั้นเรื่องเข้าหอยิ่งไม่ต้องพูดถึง! อันเจียหลัวแต่งงานมาหนึ่งปีเต็ม! แต่เยื่อพรหมจรรย์ยังอยู่ครบ ไม่มีแม้แต่รอยฉีกขาด สาบานว่า! ถ้าลู่จื่อเถียนย้อนเวลามาเป็นอันเจียหลัวได้เร็วกว่านี้ หล่อนจะไม่ยอมแต่งเข้าบ้านตระกูลหมิงเด็ดขาด! ใครมันจะไปอยากแต่งงานกับไก่แก่กันล่ะ ยุคนี้มันยุคไหนแล้ว ไม่ใช่ยุคราชวงศ์สักหน่อย ทำเป็นกดขี่กันไปได้ น่าเขกหัวชะมัด!-----------------------------------------------------
3.เรื่อง : ย้อนเวลามาสร้างตัวพร้อมมิติโลกขนาน ในยุค 80's
คำโปรย
ลูกสาวมาเฟียผู้ทรงอำนาจดันสิ้นวาสนา ต้องมาอยู่ในร่างของคุณหนูตระกูลไป๋ผู้ตกอับ เธอจึงได้เรียนรู้ว่าชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก อย่าหวังพึ่งพาใครยกเว้นตัวเอง ทว่าการเอาตัวรอดในยุค80ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิดไว้
แนะนำเรื่อง
"ไป๋ชิงเยว่! คุณร้ายกว่าที่ผมคิดนะ คุณรู้ทั้งรู้ว่าผมจับตามอง แต่คุณก็ยังแสร้งทำเป็นเฉยงั้นเหรอ"
"แล้วยังไงคะ คุณอยากมองก็มองไปสิ ฉันจะไปห้ามอะไรคุณได้ คุณเป็นคนพูดเอง ว่าพวกเราอย่ารู้จักกัน และอย่ายุ่งกันดีกว่า ฉันก็แค่ทำตามที่คุณแนะนำ" "นี่คุณ!!!" "หรือว่าต้องให้ฉันไปโวยวายใส่คุณ แบบนั้นคุณถึงจะพอใจ?"คราวนี้หยางเว่ยเฉินผู้เก่งกาจเถียงไม่ออกสักคำ ยิ่งพูดยิ่งขายหน้าหนัก ยิ่งเถียงก็ยิ่งขายหน้าเข้าไปอีก ด้านเหลียนซีไฉกลั้นขำจนหน้าดำหน้าแดงไปหมด เพราะไม่เคยเห็นหยางเว่ยเฉินสิ้นท่าได้ขนาดนี้
-----------------------------------------------------
4.เรื่อง : เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายสู้ชีวิต กับภารกิจเลี้ยงดูบุตรในยุค 80
คำโปรย
เฟยชิงหลีปากกัดเท้าถีบกว่าจะกลายมาเป็นคนที่มีชื่อเสียง ไฉนสวรรค์ถึงได้กลั่นแกล้งซ้ำอีก พาเธอกลับมาลำบากในยุค80 ถูกสามีทิ้งไม่พอ ยังถูกตราหน้าว่าเป็นหม้าย ในเมื่ออดีตแก้ไขไม่ได้ งั้นเธอจะสร้างอนาคต!
แนะนำเรื่อง
"หลีกทางไปค่ะ! ฉันจะรีบไปหาลูก" พอกันทีเถอะ! กับผู้ชายคนนี้!
"ผมไม่หลีก! ผมสนใจในตัวคุณ ผมอยากคืนดีกับคุณ" "ผู้ชายคนใหม่ของฉัน ไม่มีวันเป็นคุณเด็ดขาด เพราะงั้นถอยไปค่ะ อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทน"แม้ว่าเรื่องเหล่านี้จะยากทำใจยอมรับ แต่ท้ายที่สุดแล้วเธอรู้ดีว่าเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้ สิ่งที่พอจะเปลี่ยนแปลงได้ ก็คืออนาคต... เพราะงั้นเธอจะไม่ยอมเป็นเหยาฟางหนิงที่ไม่เอาไหนคนนั้นอีก เธอจะเป็นเหยาฟางหนิงที่ใครหลายคนต้องอิจฉา
ในไม่ช้าจะกลายเป็นเหยาฟางหนิงในอุดมคติของผู้ชายหลาย ๆ คน สามีตัวดีของเธอ จะต้องเสียใจน้ำตาเช็ดหัวเข่า ที่กล้าให้ทะเบียนหย่า!
-----------------------------------------------------
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นจากจินตนาการเท่านั้น ไม่ได้อิงหลักการใด สถานที่และตัวละครล้วนถูกสมมุติขึ้นมาทั้งสิ้น
นิยายเรื่อง ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสู้ชีวิตของคุณทหารจอมเย็นชาในยุค80, ย้อนเวลามาเป็นภรรยาสุดแกร่งของคุณทหารมาดหยิ่ง (ยุค 80’s), ย้อนเวลามาสร้างตัวพร้อมมิติโลกขนาน ในยุค 80's และ เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายสู้ชีวิต กับภารกิจเลี้ยงดูบุตรในยุค 80
สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์เว้นแต่ได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของผลงาน หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายต่อผู้กระทำการละเมิดอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น
หากผิดพลาดประการใด โปรดชี้แนะด้วยคำสุภาพ เนื่องจากนักเขียนใจบาง ขอให้สนุกกับโลกจินตนาการของหวงตี้คนงาม ณ บัดนี้
บทที่ 9 หลุดพ้นจากขุมนรก (1)“ถุยยย ไม่ต้องทำมาเป็นพูดดีเข้าตัว พูดชั่วเข้าคนอื่นหรอก แล้วจะบอกให้นะ ว่าต่อให้ฉันไม่ถูกไล่ออกจากบ้านหลังนี้ ฉันก็จะหาทางไปจากที่นี่อยู่ดี เพราะงั้นขอบคุณมาก ที่ช่วยทำให้ฉันเป็นอิสระสักที แล้วก็รู้ไว้ซะ ว่าต่อจากนี้ไปฉันจะใช้ชีวิตให้เต็มที่ จะไม่เป็นอีโง่คนเดิมอีก แล้วพวกแก แก แก และแก อย่ามาเสียดายทีหลังก็แล้วกัน อ้อ!!! แล้วก็คนอย่างฉันน่ะมีศักดิ์ศรีมากพอ ไม่ปล่อยให้ตัวเองเจ็บตัวเปล่าหรอก ถ้าสู้มาฉันก็จะสู้กลับแบบไม่ยั้งมือ ดูจากรอยนิ้วมือบนใบหน้าของม่านเหยา ก็บอกได้แล้วว่าฉันไม่ได้แค่พูดลอย ๆ”คำพูดและน้ำเสียงของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสะใภ้ใหญ่ของบ้าน ตอนนี้มันดูร้ายกาจพอตัว ทำผู้อาวุโสประจำตระกูลถึงกับอ้าปากเหวอด้วยความคาดไม่ถึง หลี่เว่ยหรานคาดไม่ถึงว่าผู้หญิงจนตรอกอย่างอันเจียหลัวจะกล้าขึ้นเสียงกับหล่อน และไม่รอให้หล่อนเป็นฝ่ายออกปากขับไล่ แต่นังนั่นดันชิงพูดตัดหน้าขึ้นมาซะก่อน ว่าจะตัดขาดและออกไปจากบ้านหลังนี้
บทที่ 8 ช่างหัวตระกูลหมิง (2)“เหอะ แผนใช้ความรุนแรงเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ลูกไม้ตื้น ๆ พวกนี้ คิดว่าฉันจะรู้ไม่ทันหรือไง”จื่อเถียนเอียงตัวแค่เล็กน้อยก็สามารถหลบพ้นฝ่ามือของม่านเหยาได้ง่าย ๆ ต่างจากม่านเหยาที่มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ข้อมือของตัวเองถูกสะใภ้ใหญ่คว้าไว้ ไหนยังถูกอีกฝ่ายออกแรงบีบเน้นจนเนื้อนุ่มโดยรอบขึ้นสีแดงเป็นรอยนิ้วมือ จากนั้นเพียงแค่ไม่กี่ลมหายใจ ใบหน้าสวย ๆ ของม่านเหยาก็ถูกฝ่ามือเรียวที่ทั้งหยาบและกระด้างของสะใภ้ใหญ่ตบเข้าอย่างจังลำพังแค่โดนสะใภ้ใหญ่พูดจาถากถาง ม่านเหยาก็โมโหร้ายจะตายชัก คราวนี้โดนตบสั่งสอนจนหน้าสั่น ผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองสูงอย่างเจียวม่านเหยา อาจจะเจ็บใจจนเส้นเลือดในสมองแตกตายก็ได้ ใครจะไปรู้!?“สะใภ้ใหญ่!! เธอชักจะทำเกินไปแล้วนะ กล้าลงไม้ลงมือกับลูกสะใภ้คนดีของฉันได้ยังไง!”หลี่เ
บทที่ 8 ช่างหัวตระกูลหมิง (1)“หล่อนไปฟัดกับหมาที่ไหนมา ไม่มีใครเขาอยากรู้หรอก เพราะงั้นเลิกแต่งเรื่องมาปั่นหัวคุณแม่ได้แล้ว”เจียวม่านเหยาถึงกับลุกขึ้นยืนแล้วชี้นิ้วสั่งให้สะใภ้ใหญ่หยุดพูด แต่ทว่าขณะเดียวกันนั้นหลี่เว่ยหรานก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างจากสะใภ้รอง หล่อนจึงเป็นฝ่ายยกฝ่ามือโบกตบอากาศสองสามทีเพื่อส่งสัญญาณให้ม่านเหยานั่งลง“ตกลงว่ารอยฟกช้ำพวกนั้น เธอได้มาจากไหนกันแน่?”หลี่เว่ยหรานจดจ้องเข้าไปในดวงตาของคู่สนทนาอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ เพียงเท่านี้ลู่จื่อเถียนก็พอจะตกผนึกได้แล้ว ว่าหลี่เว่ยหรานกำลังคล้อยตามในสิ่งที่หล่อนพูด และกำลังสงสัยในตัวของชายคนรักกับลูกสะใภ้คนโปรด“ฉันก็ทำงานบ้านของฉันอยู่ดี ๆ แต่ดันหูไวตาไวไปเห็นสัตว์นรกสองตัวกำลังจะผสมพันธุ์กัน พอพวกมันไหวตัวทัน จากที่ตั้งใจจะทำเรื่องอย่
บทที่ 7 ร้ายมาร้ายกลับ (2)“วัน ๆ ฉันมุดหัวทำงานบ้านให้คนตระกูลหมิงจนสายตัวแทบขาด แล้วคุณแม่จะให้ฉันเอาเวลาไหนไปหาชายชู้เหรอคะ เพราะงั้นเรื่องหนีตามผู้ชาย ตัดออกไปได้เลย ฉันไม่มีชู้อะไรทั้งนั้น”“เจียหลัว!! นั่งลงเดี๋ยวนี้นะ เธอถือดีอะไรมายืนโก่งคอพูดต่อหน้าหรานหรานของฉัน ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองเป็นใคร!!”คราวนี้เป็นหวังเวินลิ่วที่พูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหนักเน้น เขาไม่ได้ห่วงใยเมียแก่เลยแม้แต่นิดเดียว แต่ที่ต้องสอดปากเข้ามาพูดดัก ก็เพราะกลัวว่านังอันเจียหลัวมันจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ขืนความแตกขึ้นมา มันคุ้มซะที่ไหน!“ทำไมคะ? ทำไมฉันจะยืนพูดไม่ได้ คุณแม่ไม่ใช่เทพเซียนผู้วิเศษ ส่วนฉันก็ไม่ได้ขาด้วน เป็นคนเหมือนกัน ยืนคุยกันก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอคะ หรือว่า... ที่พี่หวังรีบพูดสวนขึ้นมา เพราะกลัวว่าฉันจะหลุดปากพูดอะไร











