Se connecter“เรียกว่าลับหรือไม่ข้าไม่แน่ใจ แต่ว่าครั้งนี้ข้าจะกำชับพวกเขาไม่ให้แพร่งพรายเรื่องของเราออกไปดีหรือไม่”หลงฮ้าวหน้าเปลี่ยนสีไปในทันที จากท่าทีระแวงกลายเป็นปั้นปึ่งแทน“อ้อ แท้จริงแล้วท่านก็อายที่จะมีตำนานเรื่องเล่ากับข้า เซียงฮวากับหลงฮ้าว ไม่ดีตรงไหนหรือ ข้าเสียใจนะ”เป็นอีกครั้งที่เขาทำให้ข้าอ้าปา
บทที่ ๑๕๒รักนิรันดร์พิธีรับตำแหน่งเทพบุปผาของข้าไม่ได้ยิ่งใหญ่อลังการอย่างที่ใครคิดไว้ ช่วงเช้าเข้ากล่าวคำสาบานต่อหน้าเทียนตี้และเทพเซียนชั้นสูงทั้งหลาย ตอนบ่ายกลับมาเลี้ยงฉลองที่แดนบุปผาไปจนถึงช่วงหัวค่ำ ไร้แววหลงฮ้าวเข้าร่วมแม้ข้าจะคิดไว้แล้วว่าเขาคงไม่เข้าร่วมงานด้วย แต่เมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ
หวงผิงมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย ย้ำว่า ‘เล็กน้อย’ ไม่นานก็กลับมานิ่งไร้อารมณ์เช่นเดิม“หน้าตาที่คล้ายกับสามีของเพื่อนนี่ยิ่งมองยิ่งรู้สึกเหมือนเป็นบาปในจิตใจ ขอถามท่านเรื่องจินเกาฉายได้หรือไม่ ตอนนี้เขาไปอยู่ที่ใดแล้วเจ้าคะ”“เขายังไม่บรรลุระดับสิบ เดิมทีก็ไม่สามารถขึ้นมาเป็นเทพฝึกหัดได้อยู่แล้ว แต่ก็ไม่
บทที่ ๑๕๑กุหลาบดำสระสัตบงกทั้งเก้าเกิดขึ้นมาได้เพราะพลังบริสุทธิ์จากเหล่าเทพเซียนในแดนบุปผาที่เทพบุปผาทุกรุ่นสะสมมาตลอดระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งแต่เดิมสัตตบงกชควรให้ผลเป็นน้ำอมฤต ทุกห้าพันปีจะมีเพียงหยดเดียวเท่านั้น เป็นไปได้หรือที่สิ่งกำเนิดใหม่จะเปลี่ยนเป็นดวงวิญญาณแทนมิหนำซ้ำวิญญาณที่ว่านั้นยังค
จื่อเจี่ยนเฉิงเองก็อึกอักท่าทางแปลกไป ดูท่าเรื่องที่จะเล่าต่อจากนี้เขาคงรู้สึกว่ามันเกินไปที่จะพูด“มันกระดากปากจนพูดยากถึงเพียงนั้น!”เขาพยักหน้าตอบ ข้าจึงลองคาดเดาคำตอบอยู่ในใจ เมื่อพิจารณาถึงเหตุผลที่พอจะเป็นไปได้แล้ว หรือว่า…“พวกเขาเป็นแบบเว่ยอู๋เซียนกับหลานวั่งจีหรือไม่”“ใครอีกล่ะนั่น/พวกเขาเ
“ข้ามาให้กำลังใจเจ้า เริ่มรู้สึกหรือยังว่าหากเลือกข้าตั้งแต่แรก เจ้าก็จะไม่เป็นเช่นนี้”รอยยิ้มสุภาพแต่สายตาจิดกัดของเขาทำให้ข้าแอบกำหมัดไว้แน่น“เยาะเย้ยข้าหรือเจ้าคะ”“ข้าพูดความจริง”เพราะนี่คือความจริงข้าจึงถอนหายใจยาว แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นข้าก็ยังมั่นใจว่าตนเลือกไม่ผิด“ทำให้ท่านเทพต้องผิดหวังแล
บทที่ ๔๑ โปรดช่วยปลุกไฟในตัวข้าที ชาติภพก่อนเซียงฮวาไม่ใช่เด็กเรียนดี ไม่ชอบระบบการศึกษาเน้นแต่กีฬา ยังแอบภูมิใจในตัวเองที่มาชาติภพนี้ไม่ใช้ตำรารองเป็นหมอน ให้ตำราอ่านแทนที่จะอ่านตำรา การเข้าเรียนสำนักศึกษากลางเข้าสู่ระบบการศึกษาที่นางไม่ชอบทำจิตใจนางห่อเหี่ยวเป็นอย่างมาก พอได้เข้ามานั่งในห้อ
การทำงานหนักแล้วยังฝึกฝนเพื่อพัฒนาตนเองอยู่เสมอของเขาในหลาย ๆ เดือนที่ผ่านมานี้ทำให้เขาเหนื่อยไม่น้อย แต่เพียงได้เห็นท่าทางสดใสมีความสุขของนาง ความเหน็ดเหนื่อยที่สะสมมาทัั้งหมดพลันสลายหายไป “ข้าไปด้วยขอรับท่านอาจารย์” เฮยหลงเดินเข้ามาขออนุญาตไช่เฟิงหยูซึ่งก็ได้รับการอนุญาตในทันที “แล้วแต่เจ้า”
“นี่เขานับเราเป็นสหายหรือไม่” หากเป็นจื่อเจี่ยนเฉิงโดนกระทำเช่นนี้ใส่ย่อมหัวเสีย ผิดกับจินเกาฉายที่ทำเพียงถอนหายใจแผ่วเบา “ในสายตาเขา นอกจากเซียงฮวาแล้วคงมองไม่เห็นใคร อย่าถือสาเลย ไม่ตอบรับก็จริงแต่ก็ไม่ได้ผลักไส เพียงเท่านี้ก็ดีมากแล้ว” จื่อเหมยฮวาถอนหายใจแล้วเดินตามหลังเฮยหลงเข้าไปด้านใน ด้า
บทที่ ๔๐ ความเปราะบางของสตรีไม่มีจริง “เซียงฮวา ท่านอาจารย์มาหาเจ้าที่นี่” ชิวเฉินยี่จากไปก่อนที่เฮยหลงจะเดินมาถึงเซียงฮวา “อ้อ” เซียงฮวารู้อยู่แล้วว่าบิดาต้องมาหาที่นี่ ตอนนางรับคำจึงไม่ได้แสดงความแปลกใจออกไป “เมื่อครู่เจ้าสนทนากับใครอยู่หรือ แผ่นหลังคุ้น ๆ” เฮยหลงแย่งตะกร้าในมือของเซียงฮวา







