INICIAR SESIÓN“แต่ฉันต้องไปช่วยเพื่อน แค่คุณให้ฉันติดรถไปด้วย สัญญาว่าจะไม่พูดไม่กวนใจคุณเลย คุณคงไม่ไร้น้ำใจขนาดนั้นหรอกใช่ไหม” เธอพยายามพูดดีด้วย
“ใช่! แต่สำหรับเธอฉันจะไร้น้ำใจยิ่งกว่านั้น เฮอะ! ไม่ต้องพูดให้เปลืองน้ำลาย ยังไงฉันก็ไม่ให้เธอไปด้วยแน่ๆ” เมื่อเขายังยืนยันคำตอบเดิม เธอจึงต้องเปลี่ยนแผนใหม่
“ฮือๆๆ อยู่กับฉันนะ ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไปเลย คุณจะซ้อมจะทำร้ายฉันยังไงก็ได้ฉันยอม ขอแค่คุณอยู่กับฉันก็พอ ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ นึกว่าเห็นแก่ลูกในท้องของเราก็ได้ เขาต้องการคุณนะ ฮือๆๆ” แก้วมุกดาลงทุนทรุดตัวคุกเข่าแสดงละครเรียกคะแนนสงสารจากคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเพื่อหวังให้อเล็กซิสอับอายจนต้องตอบรับคำขอของเธออย่างไม่มีทางเลือก ซึ่งมันก็ได้ผลเมื่อคนที่เอาแต่เดินจ้ำอ้าว จู่ๆ ก็สึกแปลกๆ เมื่อคนที่เดินผ่านไปผ่านมาแถวนั้นเอาแต่จับจ้องมาที่เขา ทำให้เขาต้องค่อยๆ หันกลับไปมอง
“เฮ้ย! ทำบ้าอะไรอีกวะเนี่ย” อเล็กซิสกุมขมับก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆ “คิดจะทำอะไรฮะยัยเพี้ยน ลุกขึ้นมา ฉันบอกให้ลุกขึ้นโว้ย” เขาพยายามจะไม่ใช้อารมณ์แต่มันก็อดไม่ได้อยู่ดี เมื่อเธอไม่ตอบรับคำสั่งของเขา แต่กลับยังเรียกคะแนนสงสารต่อไป
“ฮือๆๆ เอาเลยสิถ้าการซ้อมฉันทำให้คุณไม่ทิ้งฉันไป คุณทำเลยฉันยอมทุกอย่าง” แก้วมุกดาเล่นละครฉากใหญ่แสร้งปิดตารอรับความเจ็บปวดเรียกคะแนนสงสารได้อีกเป็นกอง ทำเอาอเล็กซิสโมโหจนเส้นเลือดปูดโปน
“บัดซบเอ๊ย” เขาสบถอย่างไม่รู้จะทำยังไง
“พ่อหนุ่ม สงสารเมียเถอะกำลังท้องกำลังไส้อย่าให้เมียต้องคุกเข่านานๆ เลย มีอะไรก็ค่อยๆ พูดค่อยๆ จากัน กำลังจะเป็นพ่อแม่คนกันแล้วจะทำอะไรก็คิดถึงลูกให้มากๆ คิดถึงเมื่อตอนยังรักกันใหม่ๆ นะพ่อหนุ่มนะ” ยายผู้หวังดีท่านหนึ่งทนเห็นภาพรันทดนี้ต่อไปอีกไม่ไหวจึงเอ่ยขอร้อง ทำเอาอเล็กซิสถึงกับวางหน้าไม่ถูก ‘นี่กูกลายเป็นชายใจโฉดโปรดหลีกเลี่ยงไปแล้วใช่ไหมเนี่ย โธ่! กูหนอกู’ แล้วในที่สุดเกมนี้เขาก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปโดยปริยาย
“ลุกขึ้น ฉันยอมให้เธอไปด้วยก็ได้ยัยตัวแสบ” อเล็กซิสกัดฟันบอกเสียงรอดไรฟันเพื่อตัดปัญหา แต่ปัญหากลับไม่ได้จบเพียงแค่นั้น
“ช่วยพยุงเมียหน่อยสิพ่อหนุ่ม เมียกำลังท้องนะ” คุณยายผู้หวังดีคนเดิมเจ้ากี้เจ้าการต่อ ตรงนี้เองที่ทำให้อเล็กซิสคิดอะไรดีๆ ขึ้นมาได้
“มาจ๊ะที่รัก ผัวช่วยนะ” อเล็กซิสได้ทีทำหน้าที่สามีที่แสนดีเข้าไปพยุงภรรยาตัวน้อยให้ลุกขึ้น แต่สายตาเจ้าเล่ห์ของเขามันทำให้เธออดระแวงไม่ได้
“อะ เอ่อไม่เป็นไร ฉันลุกเองได้” แก้วมุกดาพยายามปฏิเสธ ครั้นจะโวยวายก็ไม่กล้า ด้วยก่อนหน้าดันแสดงไว้เยอะ
“มาเถอะจ๊ะให้ผัวช่วยนะที่รัก ถือว่าไถ่โทษที่ผัวเคยทำไม่ดีกับเมีย จากนี้ไปผัวจะดีกับเมียให้มากๆ เพื่อลูกของเรานะ โถๆๆ มาจ๊ะมาให้ผัวจูบรับขวัญหน่อยเร้ว” แก้วมุกดาทำตาโตอยากจะขืนตัวแล้ววิ่งหนีออกไปให้ไกลๆ แต่เขาก็ไวเกินกว่าที่เธอจะได้ทำอย่างที่ใจคิด ที่สำคัญสามีกำมะลออย่างเขาก็ไม่ปล่อยโอกาสให้เธอได้ลอยนวลรุกประชิดประกบจูบเรียวปากนุ่มนิ่มของเธออย่างรวดเร็ว การจู่โจมแบบฟ้าผ่าในครั้งนี้ทำเอาคนไม่มีประสบการณ์ถึงกับหายใจหายคอไม่ทันต่างกับคนฉวยโอกาสอย่างเขาที่ดูเหมือนจะพอใจเอามากๆ แม้ว่านี่จะเป็นจูบแรกที่ไม่ประสาของเธอ แต่มันก็ทำเอาเขาแทบถอนตัวไม่ขึ้นได้เหมือนกัน แต่ด้วยสถานที่และจุดประสงค์หลักที่แค่อยากเอาคืน ทำให้เขาต้องยอมถอนจูบอย่างแสนเสียดายท่ามกลางสายตาชื่มชมแกมอิจฉาของคนนับสิบตรงนั้น
“โถๆๆ ดูซิเขินจนหน้าแดงเลย ไม่ต้องเขินนะไว้คืนนี้ผัวจะจัดหนักแบบชุดใหญ่ไฟกะพริบให้เลย จะได้เลิกเขินสักที ไม่เอาอย่าทำหน้าแบบนั้นสิเดี๋ยวลูกออกมาขี้เหร่ไม่รู้ด้วยนะ” อเล็กซิสแกล้งโอบไหล่ประคองร่างบางให้เดินออกไปพร้อมกับแสดงบทสามีที่รักเมียมากอย่างที่เธอต้องการไปด้วย ทำเอาท่านผู้ชมทั้งหลายต่างพากันปรบมือชื่นชมจนเธอไม่กล้าอาละวาดอย่างที่ตั้งใจ กระทั่งเดินมาถึงรถที่จอดรออยู่
“อ๊ะๆๆ อย่าได้กรี๊ดออกมาเชียว ไม่อย่างนั้นฉันจะปิดปากเธอซะ คงรู้นะว่าฉันจะใช้อะไรปิด” ขณะที่กำลังจะก้าวเท้าขึ้นรถ แก้วมุกดาก็ทำท่าจะกรีดร้องออกมาอย่างสุดจะทน แต่กลับถูกเขาขู่ไว้ สุดท้ายจึงได้กัดฟันข่มกลั้นความเจ็บแค้นเอาไว้
“ไว้ถึงทีฉันเมื่อไหร่ ฉันจะเอาคืนให้สาสมเลยคอยดู” เธอได้แต่ขู่อาฆาต ด้วยไม่อยู่ในฐานะที่จะเอาคืนเขาได้ในตอนนี้
“ฉันแทบอดใจรอให้ถึงตอนนั้นไม่ไหว อยากรู้ใจจะขาดว่าเธอจะเอาคืนฉันยังไง จะจับฉันขึงไว้กับเตียง แล้วเอาแส้มาเฆี่ยน เอาเทียนมาลน หรือจะเอาน้ำแข็งมาถูหลังให้ฉันกันแน่ แหม! คิดแล้วก็ตื่นเต้น อะไรๆ มันก็พาลจะตื่นตามไปด้วย” อเล็กซิสบอกขณะที่ผลักเธอเข้าไปในนั่งในรถเรียบร้อยแล้ว
“อี๋! หยาบคาย ไอ้ผู้ชายลามก ในหัวคุณคงคิดได้แต่เรื่องพวกนี้สินะ สกปรกที่สุด” เธอตอกกลับไปทันทีอย่างสุดจะทน
“เรื่องแบบนี้มันต้องลองสักครั้ง แล้วเธอจะรู้ว่ามันสวยงามขนาดไหน ไม่ได้สกปรกหรือลามกอย่างที่คิดหรอกน่า หรือจะให้ฉันพิสูจน์ให้ดูตอนนี้เลยก็ได้นะ ฉันจะยอมเป็นครูสอนให้สักครั้ง สอนแบบไม่คิดค่าเล่าเรียนเลยเอ้า” เขาเสนอตัวต่อปากต่อคำอย่างนึกสนุก ยิ่งได้เห็นหน้าแดงๆ ด้วยความโกรธขึ้งแกมกระดากของเธอก็ยิ่งชอบอกชอบใจ
“ไปตายซะ” เมื่อยิ่งพูดก็ยิ่งเข้าทางคนลามก เธอจึงสงบศึกด้วยการหันไปอวยพรให้เขาทีนึง ก่อนจะนั่งเงียบไม่พูดไม่จาอะไรอีก
“ฮ่าๆๆ แต่ถ้าก่อนตายได้เธอมาถูหลังด้วยน้ำแข็งสักครั้ง คงตายอย่างมีความสุขนะว่าไหม” แก้วมุกดาได้แต่หันมาถลึงตาใส่ ด้วยไม่อยากเถียงกับเขาให้เจ็บใจอีก
กระทั่งถึงที่หมายเธอถึงได้รู้ว่าคู่อริที่เธอเถียงด้วยก่อนหน้านั้น เขาเป็นถึงมาเฟีย เมื่อขึ้นชื่อว่ามาเฟียยังไงๆ มันก็น่ากลัวอยู่ดี แต่อะไรก็คงไม่น่ากลัวเท่ากับการที่เพื่อนรักของเธอเอาตัวเองเข้าไปพัวพันและเปิดเผยความลับของพวกเธอให้มาเฟียพวกนี้รู้
“ไอ้หยี แกบ้าไปแล้วรึไง เอาเรื่องพลังจิตของตัวเองไปบอกคนพวกนี้ได้ยังไง แกยังสติดีอยู่รึเปล่า” แก้วมุกดาต่อว่าเพื่อนเสียงดังด้วยความโมโห เมื่อรู้ว่ามาเฟียพวกนี้ล่วงรู้ความลับของพวกเธอ เป็นเพราะเคยได้ยินมาว่ามานักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มมีความต้องอยากรู้ถึงความซับซ้อนของสมองคนที่มีความพิเศษอย่างพวกเธอ และนั่นอาจนำมาซึ่งการผ่าพิสูจน์ แก้วมุกดาและสุดที่รักจึงพยายามปิดเรื่องนี้เป็นความลับมาโดยตลอด แต่วันนี้เพื่อนของเธอกลับเอาเรื่องนี้มาเปิดเผย ที่สำคัญคนที่รู้คือมาเฟียที่น่ากลัวเหล่านี้ด้วย
“แก้ว ฉันขอโทษแต่มันจำเป็นจริงๆ ฉันทำไปเพื่อช่วยผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเป็นตายเท่ากัน แต่ฉันทำไม่สำเร็จก็เลยอยากให้แกมาช่วยด้วยอีกแรง” สุดที่รักบอกเสียงอ่อยพลางถอยห่างออกมา ด้วยกลัวว่าเพื่อนจะกระโจนมาบีบคอซะก่อน เพราะนอกจากสุดที่รักจะบอกเรื่องของตัวเองแล้ว เธอยังบอกความลับของแก้วมุกดาที่เพียรพยายามปกปิดมาตลอดด้วย
“นี่อย่าบอกนะว่าแกบอกเรื่องฉันกับคนพวกนี้ไปแล้วด้วย แกบ้าไปแล้วรึไง” แก้วมุกดาต่อว่าเพื่อนอย่างฉุนขาด
“ฉันขอโทษ แต่แกอย่าเพิ่งโกรธได้ไหม ตอนนี้ช่วยคนสำคัญกว่านะ” สุดที่รักบอกเสียงอ่อยๆ เช่นเคย
“เอ้าๆๆ แล้วนั่นน่ะจะคุยกันอีกนานไหม พวกฉันจะได้นอนรอ ฉันล่ะไม่เข้าใจแกจริงๆ เลยว่ะไอ้เจฟ แกจะให้ฉันเอายัยนี่มาด้วยทำไม รู้ไหมว่ายัยนี่ทำแสบอะไรไว้กับฉันบ้าง พูดแล้วก็โมโหชะมัด” อเล็กซิสหันมาบ่นใส่เพื่อนอย่างจิโอวาโน่ทันที
“เอ้า! ทำไมยังไม่ไปทำงานคะ สายอีกแล้วนะ” แก้วมุกดาเอ็ดไม่เต็มเสียงนัก เมื่อเห็นว่าสามียังนั่งอยู่ที่เดิม “เมียจ๋าไปไหนมา รู้ไหมว่าผัวคิดถึงใจจะขาด” แทนที่เขาจะตอบคำถาม แต่กลับเข้ากอดออดอ้อนจนเธองง “ฉันก็อยู่แถวนี้ไม่ได้ไปไหนสักหน่อย คุณนั่นแหละเป็นอะไร ทำไมท่าทางแปลกๆ” แก้วมุกดาอดสงสัยไม่ได้ “ไม่เห็นแปลกเลย ผัวจ๋าก็คิดถึงเมียจ๋าแบบนี้ทุกวันอยู่แล้วนี่นา” เขาบอกพลางวางคางลงบนไหล่อย่างออดอ้อน ไม่ได้เกรงใจไซมอนกับอีวานเลยสักนิด “โอเค ปกติก็ปกติค่ะ งั้นฉันออกไปวาดรูปก่อนนะคะ คุณเองก็ไปทำงานได้แล้ว” แก้วมุกดาพยายามแกะมือหนาออกจากเอว เพื่อไปทำงานอดิเรกที่เธอรัก แต่แกะเท่าไหร่ก็แกะไม่ออกสักที “ไม่เอาไม่ให้ไป ทำไมเมียจ๋าต้องทิ้งผัวด้วย ผัวคิดถึงเมีย อยากอยู่ใกล้ๆ เมีย ทำไมเมียไม่เข้าใจ” เขางอแงหนักขึ้นพลางกอดเธอแน่นกว่าเดิม “แต่ฉันออกไปแค่ตรงนี้เองนะ” ตรงนี้ของเธอก็แค่ศาลาริมสระน้ำหลังบ้าน แต่เขากลับทำราวกับว่าเธอจะออกไปไหนไกลๆ อย่างนั้นแหละ “งั้นฉันไปด้วย เมียจ๋าอยู่ที่ไหน ผัวจ๋าก็จะอยู่ที่นั่น เราจะไม่พรากจากกัน
“กรี๊ด...! ทุเรศ อุบาทว์ที่สุด” เธอปิดหน้าปิดตาต่อว่าเขาเสียงเขียว ถึงจะผ่านการยิงประตูกับเขามาแล้วหลายครั้ง มากกว่ามองก็ทำมาแล้วหลายหน แต่ตอนนั้นตัณหามันบังตา กามามันดลใจ ทุกอย่างที่ทำไปเพราะโดนตัณหาครอบงำ เอาเป็นว่าเธอยังไม่ชินกับเจ้าหนอนยักษ์นี่ก็แล้วกัน “ตอนนี้มาทำเป็นว่า ทีเมื่อกี้ทำอย่างกับจะกลืนกินมันเข้าไป ใช่สิ! ก็สุขสมอารมณ์หมายไปแล้วนี่ พอหมดผลประโยชน์ก็ถีบหัวส่ง ผู้หญิงใจร้าย” เขาแสร้งทำเป็นโอดครวญจนเธอยังหมั่นไส้ “ถ้าขืนคุณยังไม่หยุดลามกแล้วก็เก็บไอ้หนอนยักษ์นั่นให้เป็นที่ล่ะก็ ฉันจะร้ายให้มากกว่านี้อีก ฮึ่ย! ถอยไปไกลๆ เลยคนจะนอน” เธอพยายามไม่เหลือบไปมองหนอนยักษ์ที่ว่านั่น ก่อนจะทั้งผลักทั้งดันคนหื่นออกไปไกลๆ แต่นอกจากเขาจะไม่ขยับไปไหน ยังทำท่าคุกคามจนเธอชักไม่ไว้ใจ “เก็บเหรอ? งั้นผัวขอฝากมันไว้ในกายเธอได้ไหม มันอุ่นดี ผัวชอบ” เขาบอกหน้าทะเล้น แต่เธอกลับทำหน้ายักษ์ตอบกลับมา จนเขาต้องโอดครวญอีก“โธ่! เมียจ๋า อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ เมียก็เห็นว่าผัวถอยไม่ได้แล้ว ของมันขึ้นขนาดนี้จะให้ถอยได้ยังไง เอาง่ายๆ นะ ดูอย่างของในตลาดสิ ขนาดไม่มีแรง
“มากกว่านี้ ขอมากกว่านี้อีก” เสียงออดอ้อนวอนขอที่ฟังดูคล้ายกำลังขู่เข็น แต่มันกลับทำเธอฮึกเหิมจนอยากทรมานผู้ชายกะล่อนให้มากกว่านี้ จากละเลียดชิมเพียงแผ่วๆ จึงแปรเปลี่ยนเป็นสวมครอบดูดเม้ม จนเขาคำรามลั่น แต่ยิ่งเขาเสียงดังมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งโหย่งขยับเร็วขึ้นมากเท่านั้น ปฏิเสธไม่ได้ว่าริมฝีปากกับลิ้นร้อนของเธอทำเขาแทบร้องขอชีวิต และถ้ายังปล่อยให้เธอมีอำนาจเหนือเขาแบบนี้ต่อไป เขาคงได้ระเบิดออกมาให้ต้องเสียเชิงชาย“คิดว่าฉันจะยอมถูกทรมานอยู่ฝ่ายเดียวรึไง อา...! แสบนักนะยัยตัวร้าย” ชายหนุ่มเบี่ยงตัวหลบหยุดความทรมานแสนหวานไว้แต่เพียงเท่านี้ แต่ให้ตายเถอะ ถึงจะหยุดความทรมานนั้นได้ แต่ภาพที่เธอกำลังแลบลิ้นเลียริมฝีปากก็ทำเอาเขาต้องครางออกมาอีกครั้ง แน่นอนว่าเขาจะต้องเอาคืน เธอจะต้องทรมานกว่าเขาหลายเท่า “อุ๊ย!” เธออุทานเสียงหลง ทันทีที่เพลี่ยงพล้ำกลายเป็นฝ่ายอยู่ใต้อำนาจเขาแทน มิหนำซ้ำยังถูกจับให้อยู่ในท่านอนคว่ำอีกครั้งด้วย สะโพกหนั่นแน่นถูกใบหน้าคมซุกซบลงไปอีกครั้ง ดูเหมือนเขาจะชื่นชอบและติดใจส่วนนี้ไม่หายถึงได้วกกลับมาหามันอีกครั้ง และไม่ใช่แค่ส่วนนี้ที่เขาติดใจ แต่ยังมีอีกส่วนท
ในขณะที่ปากหยักกำลังทำหน้าที่ มือทั้งสองข้างก็กำลังซุกไซร้ไล้ลูบไปทั่วสรรพางค์ด้วยความถวิลหา เพียงไม่นานชุดนอนเนื้อบางก็ค่อยๆ เลื่อนหลุดจากตัวด้วยน้ำมือและความช่ำชองของเขา ในขณะที่ตัวเขาเองผ้าเช็ดตัวที่นุ่งหมิ่นเหม่ในตอนแรกก็ถูกสลัดทิ้งไปอย่างไม่ใยดี ยังผลให้พวกเขาทั้งคู่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างกัน ผิวกายร้อนผ่าวที่ไร้ซึ่งอาภรณ์สัมผัสกันด้วยความโหยหา กายสาวเนียนนุ่มน่าหลงใหลอีกทั้งกลิ่นกายหอมๆ ชวนให้เขาเฝ้าวนเวียนสัมผัสมันซ้ำๆ ถ้านี่คือความลุ่มหลง ใช่! เขากำลังลุ่มหลงเธอจนโงหัวไม่ขึ้น ทุกส่วนบนเรือนร่างงดงามตรงหน้าทำให้เขาคลั่งไคล้จนไม่อาจละสายตาไปได้“อืม! หอมเหลือเกินทูนหัว” เขากระซิบชิดลำคอระหง นึกอยากจะทิ้งรอยจูบแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้เหลือเกิน แต่ก็เกรงว่าเธออาจจะอาละวาดในวันรุ่งขึ้น จึงได้แต่ซุกไซร้จูบเม้มเบาๆ จนพอใจ ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมาผ่านลาดไหล่ขาวเนียนเรื่อยมาจนถึงยอดผทูชูช่อที่กำลังท้าทายสายตาและเชิญชวนให้เขาครอบครอง“อา...! สวยเหลือเกิน” เสียงต่ำคำรามแหบพร่ากับภาพอกอวบอิ่มกลมกลึงเบื้องหน้า ความงดงามที่กำลังดีดเด้งเชื้อเชิญให้เขายื่นลิ้นไปสัมผ
“อืม! งั้นฉันไปอาบน้ำก่อน ถ้าเธอง่วงก็นอนก่อนได้เลยนะ” เขาก้าวเข้าห้องน้ำด้วยสีหน้าหดหู่ต่างกับตอนก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง เห็นแล้วเธอก็อดสงสารไม่ได้ แต่เธอสงสารตัวเองมากกว่า...หากว่าปล่อยให้เขาได้หื่นตามใจชอบ คืนนี้ทั้งคืนเธอไม่ได้นอน ก็ตั้งปณิธานจะยิงประตูซะขนาดนั้นนี่นา ระหว่างที่อเล็กซิสกำลังอาบน้ำด้วยความรู้สึกสุดเซ็ง พลันขาเจ้ากรรมก็ดันไปเตะเข้ากับถังขยะใบเล็กที่อยู่ในห้องน้ำจนมันล้มลง เดือดร้อนให้เขาต้องก้มลงเก็บมันอีก แต่แล้วสายตาเจ้ากรรมก็ดันสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง ในเมื่อเธอบอกว่าเธอเป็นวันนั้นของเดือน แต่ทำไมขยะใบนี้กลับยังว่างเปล่าไม่มีแม้แต่ขยะสักชิ้นเดียว จะว่าเธอเอาออกไปทิ้งข้างนอกก็ไม่น่าจะใช่ ในเมื่อเขานั่งดูอยู่ตลอดก็ไม่เห็นว่าเธอจะถืออะไรออกมา “ร้ายนักนะยัยตัวแสบ” อเล็กซิสกัดฟันคาดโทษเธอในใจ เมื่อคิดได้ว่าคงโดนเธอตุ๋นจนเปื่อยเข้าให้แล้ว “ยังไม่นอนอีกเหรอ หรือว่าปวดท้อง” เขาแสร้งถามเมื่อเห็นว่าเธอยังไม่นอน ในขณะที่เธอกลับมองหน้าเขางงๆ แต่เมื่อนึกขึ้นได้จึงรีบตอบกลับไป “อ๋อ! ใช่ๆ ปวดท้อง” ตอบไปแล้วก็ต้องถอนหายใจ ดีนะท
“ได้เวลาแล้ว ไปให้พรลูกกันเถอะค่ะ” เมษาตัดบทก่อนที่อีกฝ่ายจะบ่นไปมากกว่านี้ “การแต่งงานเป็นแค่จุดเริ่มต้นของคำว่าครอบครัว หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกัน หมั่นเติมความรักให้กันทุกวัน ความรักจะสมบูรณ์จะต้องมีความเข้าใจกันนะลูกนะ อเล็กซ์แม่ฝากลูกสาวแม่ด้วยนะ ถ้าน้องทำอะไรผิดพลาดไปบ้างก็อย่าถือน้องนะลูก แก้วเองก็เหมือนกัน วันนี้ลูกสาวแม่โตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวพร้อมจะสร้างครอบครัวเป็นของตัวเอง มีอะไรต้องใช้เหตุผลให้มากๆ นะ” เมษาอวยพรในขณะที่คู่บ่าวสาวกำลังนั่งพับเพียบรอรับพรอยู่บนเตียง “พ่ออาจจะมาช้าไป แต่ให้ลูกจำไว้ว่าพ่อคนนี้จะอยู่ข้างลูกเสมอ ถ้าหากวันไหนไอ้หมอนี่มันบังอาจมารังแกลูกของพ่อ พ่อจะไปจัดการมันให้ พ่อ...” ยังไม่ทันที่ก้องเกียรติจะได้อวยพรต่อ เมษาก็รีบขัดขึ้น “พอเลยคุณนี่พูดอะไรก็ไม่รู้” เมษาเอ็ดเสียงเขียว ทำเอาอเล็กซิสถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก ต่างจากแก้วมุกดาที่อดขำไม่ได้กับคำอวยพรของคนเป็นพ่อ ก็แหม! เล่นขู่ซะขนาดนี้ พ่อลูกเขยตัวดีก็ใจฝ่อไปหมดน่ะสิ “ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวมอนเตอโรของเรานะลูก จากนี้ไปหนูคือลูกสาวของมัม ถ้าเจ้าลูกชายต
“เฮ้ย! ใครอยู่ข้างนอก มานี่หน่อยซิ เอาสองคนนี้ออกไปรอฉันที่ห้องที เดี๋ยวฉันจะตามไปจัดการทีหลัง” อเล็กซิสสั่งคนของตัวเองที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา “เอาล่ะ ทีนี้ก็หมดตัวปัญหา” ‘ยังไม่หมดย่ะ ยังเหลือคุณอีกคน’ แก้วมุกดาต่อให้ในใจอีก “ทีนี้เรามาเคลียร์กันเรื่องระหว่างเราต่อ” แก้วมุกดาทำตาโตอย่าง
ในขณะที่สองหนุ่มกำลังยืนมองกันด้วยสายตาเชือดเฉือน อย่างไม่มีใครยอมใคร บุคลที่สามที่ดูเหมือนจะเป็นส่วนเกิน ก็ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างแม้แต่น้อย เมื่อตอนนี้ได้หลงเข้าไปอยู่ในโลกจินตนาการของตัวเอง และโลกที่เธอสร้างขึ้นก็เต็มไปด้วยภาพที่มีเดนิสเป็นพระเอก ส่วนใครเป็นนางเอกคงไม่ต้องบอก แบบนี้เขาเรียกว่
“ส่วนแก มากับฉัน” เขากวักมือเรียกเธอที่กำลังหันมามองอย่างสงสัย “ไปไหนครับ ผมมีงานต้องทำ คงไปไหนไม่ได้” ด้วยยังเคืองเรื่องเมื่อเช้าไม่หาย เรื่องอะไรจะยอมไปกับเขาง่ายๆ อีก “ก็ไปเดินดูรอบๆ เรือนี่ไง เมื่อเช้าเรายังเดินกันไม่ถึงไหนเลย” อเล็กซิสบอกหน้าตาเฉย ทำเป็นจำเรื่องเมื่อเช้าไม่ได้
“เป็นเกียรติและยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ” เธอบอกด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ที่ไม่สามารถปกปิดอาการดีใจของตัวเองได้ในตอนนี้ และในขณะนั้นเองขณะที่เธอกำลังปลื้มปริ่มกับความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้น จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา ซึ่งเธอนิยามให้มันเป็นเสียงแห่งความหายนะ “ยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกเหรอ







![4P ฮาเร็มของเลวาริน [เรย์xคริสxดีแลนxแทนคุณ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)