LOGINความสัมพันธ์ที่ผูกมัดจากใครไม่รู้ จู่ๆ ก็ต้องมามีคู่หมั้นที่ไม่เคยพบไม่เคยเจอกันมาก่อน ....
View MoreคลับLook u.
เสียงเพลงที่เปิดดังสนั่น ผู้คนในคลับเต้นโยกย้ายไปตามเสียงเพลง แต่มีบุคคลนึงที่ไม่ค่อยสนุกกับการมาเที่ยวในครั้งนี้สักเท่าไหร่ " นี่ เม็ดทราย แกช่วยทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยได้ไหม ฉันอุตส่าห์พาแกมาเปิดโลกเลยนะ " เตยหอมพูด พร้อมมองเม็ดทรายที่ทำหน้าเบื่อเหมือนจะหนีพวกเธอกลับบ้าน เตยหอม เป็นเพื่อนของเม็ดทราย ตั้งแต่ม.ต้น ในกลุ่มของเม็ดทราย จะมีกันอยู่ 3 คน นั้นคือ เม็ดทราย ยาหวาน และ เตยหอม " ก็ฉันไม่อยากมานี่น่า วันนี้ ฉันอยากนอนดูซีรีย์มากกว่าอะ " เม็ดทรายก็เที่ยวคลับเหมือนกัน แต่ช่วงนี้ เธอไม่อยาก เที่ยว เธอ อยากกิน นอน และก็ดูซีรีย์ เธอไม่อยากไปไหน " นี่แกกิน นอน ดูซีรีย์ จนไม่ออกบ้าน ออกช่อง ขนาดพวกฉันชวนแกออกมากินข้าวด้วยกัน แกยังปฏิเสธเลย " เตยหอม สาวขาลุยประจำกลุ่มพูดบ่นเพื่อน " แต่ฉันก็ไม่อยากมานะ ฉันอยากอ่านนิยายมากกว่า ไม่มีเวลาว่างแบบนี้มานานแล้ว " ยาหวาน เพื่อนผู้อ่อนโยนและอ่อนหวานประจำกลุ่มพูด " นั่นไง พอกันเลย เอ้าๆ ไหนๆก็เข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันได้แล้ว แถมยังอยู่คณะเดียวกันด้วย ต้องฉลองหน่อย " เตยหอมพูดพร้อมรินเหล้าให้กับเพื่อนทั้ง2คน เม็ดทราย ยาหวาน เตยหอม เริ่มสนุกไปกับบรรยากาศในคลับ เพราะพวกเธอได้ดื่มกันไปเยอะมากพอสมควร " สาวๆ โต๊ะนี้ ชนแก้วหน่อยครับ " " นี่ เสียมารยาท " เม็ดทรายหันไปพูดกับคนที่มาใหม่ จู่ๆ เดินมาขอชนแก้ว แถมยื่นแก้วมาจะชนหน้าเธออยู่แล้ว " อ้าว ผมแค่ขอชนแก้วเองครับ " ผู้ชายกลุ่มนี้มากัน4-5คน " กลับโต๊ะคุณไปค่ะ พวกเราไม่ดื่มแก้วของคนอื่น " เม็ดทรายพูดและหันหนี เธอไม่ได้อยากมีปัญหากับใคร เพราะตอนนี้แอลกอฮอล์ในร่างกายกำลังพุ่งพล่านมาก " หยิ่งซะด้วย คิดว่าสวยมากมั้ง " ผู้ชายในกลุ่มพูดพร้อม ยกยิ้มมุมปาก " ปากเหรอนั่น สวยไม่สวยไม่รู้ แต่มีมือมีทีนเหมือนกัน สนใจไหม ! " เตยหอมพูดพร้อมเดินมาประจันหน้าผู้ชายกลุ่มนี้ เธอ พร้อมมากตอนนี้ ร่างกายถูกแอลกอฮอล์ไปเยอะ เลือดกำลังร้อนมากๆ " ว้าว แต่ละไม่ธรรมดาจริงๆ แต่พี่ก็ไม่ได้กลัวไงครับ พี่สนใจพวกเรามากกว่า ชนแก้วกับพี่หน่อยเป็นไงครับ " เขาไม่ละความพยายาม ยังชวนกลุ่มพวกเธอชนแก้วต่อ " ฉันไม่มีพี่ชาย ถึงมีก็ไม่ใช่ผู้ชายหูดำแบบแกหรอกโว้ย " เม็ดทรายพูด " ใจเย็นเม็ดทราย " ยาหวานพูดเตือนเพื่อน เพราะผู้ชายกลุ่มนี้ มากันเยอะ เธอ3คน เอาไม่อยู่แน่ๆ " อะไรคือหูดำว่ะ " " ก็หน้าม่อไง จ้ะพี่ นอกจากไม่หล่อ ยังโง่อีก ตอนคลอดหัดพกสมองมาด้วยนะคะ ไม่ใช่พกแต่ปากออกมาเกิด " เตยหอมไม่ห้ามเม็ดทราย เธอพร้อมลุยกับเพื่อนเสมอ มีแต่ยาหวานที่คอยห้ามเพื่อนทั้ง2คน เพราะสถานการณ์ตอนนี้ เพื่อนทั้ง2คนของเธอ น่าจะไม่ไหว แต่เพื่อนของเธอก็ไม่ชอบยอมใครซะด้วย " เฮ้ย!!!น้อง เป็นผู้หญิงหัดปากแจ๋วใส่ผู้ชายได้ไงว่ะ " ผู้ชายในกลุ่มนี้พูดพร้อมเสียงดัง ผู้คนรอบข้างเริ่มให้ความสนใจกับกลุ่มที่ต้องวงยืนล้อมกัน " ทำไมจะไม่ได้ พวกนายมายุ่งวุ่นวายกับพวกเราทำไม กลับโต๊ะไปสิ " เม็ดทรายชี้หน้าผู้ชาย 4-5 คนที่รุมล้อมโต๊ะพวกเธออยู่ ไล่เท่าไหร่ก็ไม่กลับ พอถูกด่าหน่อยทำใจเซาะรับไม่ได้ " มีอะไรกันครับ " พนักงานของร้านรีบเดินมาที่โต๊ะเพราะเจ้านายของเขาจากด้านบนเห็นคนกลุ่มนี้กำลังมีปากเสียงกัน จึงให้มาเชิญทุกคนไปหาเขา " พี่มาก็ดี จัดการพวกหูดำนี้หน่อย มาวุ่นวายโต๊ะคนอื่นเขา ที่บ้านไม่สอนมารยาท มารึไง " เตยหอมพูดและชี้หน้าพวกผู้ชายที่ตั้งท่าจะมีเรื่องกับพวกเธอที่เป็นผู้หญิง ไม่มีความเป็นผู้ชายสักนิด " ใจเย็นกันสิพวกแก เมาแล้วก็เป็นแบบนี้ตลอดเลย " ยาหวานเอยเตือนเพื่อนๆ ที่เวลาเมา จะห้าวเกินผู้หญิง " นายให้ผมมาเชิญพวกคุณไปคุยครับ มาทะเลาะกันในคลับแบบนี้ ลูกค้าท่านอื่นจะตกใจได้นะครับ " พนักงานรีบบอกก่อนทั้ง2ฝั่งจะด่ากันอีก " ทำไมพวกเราต้องไป พวกเราไม่ผิดสักหน่อย " เม็ดทรายถามพนักงาน " ครับ ผมรู้ นายผมก็เชิญพวกคุณไปอยู่ดี เชิญครับ " พนักงานรู้ว่าผู้หญิงกลุ่มนี้ไม่ผิดหรอก แต่โต๊ะของพวกเธอ ให้ความสนใจกับนักท่องราตรีผู้ชายได้ดีเลยวันนี้ คนกลุ่มนี้ก็คงคิดจะมาทักทาย หรือมาตกเหยื่อ เขาคิดว่าแบบนั้น แต่กลุ่มพวกเธอไม่เล่นด้วย " เหอะ วุ่นวายฉิบหาย เพราะพวกเธอนั่นแหละ ทำให้คนอื่นมองพวกฉันแย่ เหอะ " พวกผู้ชายพูดพร้อมชี้หน้าเม็ดทราย เธออยากจะหักนิ้วมันจริงๆเลย " เพราะพวกฉันเหรอ หน้าจรวดอย่างแก ยังหาทำนิสัยแบบนี้ คิดเหรอว่าใครเขาจะมองดูดี ไปเลยนะ ! " เตยหอมพูดพร้อมผลักอกผู้ชาย ที่ยืนประจันหน้าเธอ ผู้ชายกลุ่มนี้เตรียมตั้งท่าจะสวนกลับพวกเธอ เม็ดทรายดึงยาหวานมาไว้ด้านหลังตัวเอง " พวกแกพอเถอะ ฉันกลัวแล้วนะ " ยาหวานจับแขนเพื่อนทั้ง2คน " พอเลยครับ พวกคุณ เดินไปก่อนครับ พาไป " พนักงานรีบห้ามก่อนที่จะมีสนามรบ เขามองผู้หญิง3 คนอย่างตะลึงนิดหน่อย พวกเธอไม่มีความกลัวผู้ชายกลุ่มนี้เลย พนักงานอีกคนเดินนำ เม็ดทราย เตยหอมและยาหวาน ไปชั้นบน ผู้ชายที่ทะเลาะกับกลุ่มพวกเธอก็เดินตามหลังมาเหมือนกัน ตอนแรกพวกนั้นตั้งท่าจะไม่ยอมมา แต่ไม่รู้พนักงานบอกพวกเขาว่ายังไงถึงได้ยอมมาแต่โดยดีตอนที่11#วายุ ผมออกตามหลังเม็ดทรายมา ผมเห็นสีหน้าท่าทางของเธอ ยังไม่เต็มร้อยเท่าไหร่ สงสัยจะช็อกหนักที่เจอผมในวันนี้ ผมไม่ได้เป็นห่วงนะ แต่แค่รู้สึกแปลกใจ ยัยเด็กนี้จำผมไม่ได้จริงเหรอ ผมจำเม็ดทรายได้เพราะผมให้คนตามสืบเรื่องคนที่ผมจะต้องหมั้นด้วย และ ก็ดันเป็นคนที่รู้จักกัน ลุงมาวินเป็นเพื่อนสนิทของพ่อผม ผมเคยเจอกับเม็ดทรายตั้งแต่เธอยังเด็กมากๆ น่าจะ ตอนที่เม็ดทราย4-5 ขวบล่ะมั้ง ทีแรกผมก็จำเม็ดทรายไม่ได้หรอก แต่มานึกถึงตอนที่เธอหลับที่คอนโดผม ภาพมันย้อนกลับมาในหัวผม เป็นภาพที่ผมไปเจอเธอนอนอยู่ในห้องทำงานของพ่อผม เธอมากับลุงมาวิน ลุงมาวินจะมาคุยงานกับพ่อผมประจำ วันนั้นเม็ดทราย หลับ ผมก็ต้องนั่งรอแบบเงียบๆ ผมจ้องมองใบหน้าเล็กตลอด และจู่ๆ เม็ดทรายก็ร้องไห้โวยวาย ผมเองก็ตกใจไม่น้อย เม็ดทรายตื่นและลุกขึ้นวิ่งมากอดผม ขอให้ผมพาไปหาพ่อเธอ ผมก็พาไปนะ ถ้าไม่พาไปเม็ดทรายคงร้องไห้จนตาบวมแน่ๆ พอได้เจอหน้าลุงมาวินเม็ดทรายไม่ใช่เด็กขี้แยเลย เธอเป็นเด็กคุยเก่ง ถึงนิสัยจะออกแนวเอาแต่ใจ แต่ยัยเด็กนี้ อ้อนเก่งมากครับ นั่นแหละ แต่หลังจากวันนั้นผมก็ไม่เคยเจอเม็ดทรายอีกเลย ไม
ตอนที่10 วันนี้วันอาทิตย์ ฉันมีนัดกับพ่อ เรื่องไปดูตัวคู่หมั้น เมื่อวาน ฉันไปกับพ่อตามนัดหมอ พ่อยังคงต้องกินยาอยู่เรื่อยๆ พอหลังจากนี้อีกเดือน พ่อต้องเข้ารับยาและทำคีโมรักษา ถ้าได้รับการรักษาเร็ว ก็มีโอกาสที่จะหายเร็ว " พ่อ เราต้องแต่งตัวขนาดนี้เลยเหรอคะ " วันนี้พ่อจับฉันใส่ชุดจัดเต็ม ชุดเดรสสั้น มีเสื้อสูทคลุมไหล่ รองเท้าส้นสูง " ลูกพ่อใส่ชุดนี้สวยมากเลยนะ " มาวินลูบผมนิ่มลูกสาว สายตามองลูกสาวคนเดียวด้วยความเอ็นดู ตอนนี้ทั้งฉันและพ่อมาถึงร้านอาหารที่นัดกับลุงแวนไว้ เรา 2 คนพ่อลูกมาก่อนเวลานิดหน่อย พ่อเดินนำฉันเข้าไปยังด้านใน ฉันเดินตามหลังพ่อ " ได้จองไว้ก่อนไหมครับ " พนักงานตอนรับถามฉันและพ่อ " จองครับ ของคุณแวน " พ่อฉันตอบพนักงาน " ครับ เชิญทางนี้เลย " พนักงานเดินนำเรา2คนพ่อลูกเข้าไปด้านใน ร้านอาหารนี้เป็นร้านอาหารไทยแต่การตกแต่งร้านออกแนวไปทางยุโรป สวย หรูมาก จริงๆ ร้านนี้ไม่ได้มีแค่อาหารไทยหรอก ก็มีอาหารอีกมากมายให้เลือก พนักงานเดินนำฉันและพ่อมายังห้องอาหารส่วนตัวแบบ vip มากๆ ด้านนอกจะเป็นแบบโต๊ะรวม แต่ก็ยังจัดออกมาเหมือนโต๊ะใครโต๊ะมันแล้ว
ตอนที่9 ฉันจะอ้าปากด่าเขาอีก แต่เขายกอะไรบางอย่างขึ้นให้ฉันดู และมันคือสำลีที่ชุบแอลกอฮอล์แล้ว อะไร นี่เขากำลังนั่งทำแผลที่เท้าให้ฉันเหรอ ไม่ใช่ ฉันว่าไอ้บ้านี่ ผีเข้าแน่ๆ " นายเป็นใคร " ฉันถามเพื่อความแน่ใจ " อะไรของเธอ " เขาถามฉันกลับพร้อมทำคิ้วขมวดไม่เข้าใจกับคำถามฉัน" นายกินอะไรผิดมารึเปล่า หรือ ผีเข้านาย " ฉันยังคงพูดจาเพ้อเจ้อไปเรื่อย ก็จะไม่ให้พูดแบบนี้ได้ไง จู่ๆ คนโรคจิตแบบเขาจะมานั่งทำแผลให้ฉัน มันไม่แปลกหน่อยเหรอ " นั่งเฉยๆ อยู่นิ่งๆ ไม่เป็นรึไง " เขาส่ายหน้าและจับเท้าฉันไว้แน่น พร้อมก้มหน้าทำแผลต่อ โดยไม่สนใจคำพูดของฉันเลย ฉันก็ยอมนั่งดีๆ ให้เขาได้ทำแผล พร้อมมองไปรอบๆ ที่ฉันอยู่ " ห้องนายเหรอ " ฉันถามเขา" ใช่ " เขาตอบพร้อมเอาพลาสเตอร์ยาปิดที่แผลให้ฉัน " ทำไมนายไม่ไปส่งฉันที่บ้าน พามาห้องนายทำไม " " ก็ถ้าเธอตื่นมาบอกทางฉันสักนิด ฉันคงไม่พาเธอมาห้องหรอก " " เฮ้อ ฉันจะกลับแล้ว " " นั่งให้มันดีๆ " วายุพูดพร้อมมองรอดไปที่ใต้กระโปรงฉัน ฉันรีบหุบขาทันที และหันไปมองเขาตาขวาง " นายมันโรคจิต เสร็จรึยัง " " อื้ม " เขาตอบและเก็บของลงกล่องยา จากนั
ตอนที่8 วายุขับรถพา นายคนข้างๆ ฉันมาส่งบ้านเขา ตอนเข้าไปในรั้วบ้านเขาฉันนึกว่าวัง ทำไมฉันยังเรียกเขาว่าเขาคนข้างฉันอยู่เหรอ ก็เพราะฉันยังไม่รู้จักชื่อเขาเลย " พี่ ลงมาสิ เดี๋ยวผมเปลี่ยนชุดและไปส่ง " นายคนข้างฉันพูด " อ๋อ อื้ม " ฉันไม่รู้จะทำตัวยังไง ได้แต่ตอบไปแบบนั้น แต่ฉันรู้สึกถึงสายตาหนึ่งที่กำลังจ้องมองฉันด้วยความไม่พอใจ ฉันหันไปมองวายุ " นายลงไปเคลียร์กับแม่นายเถอะ แผลเต็มตัวอย่างนี้ แม่นายคงจะถามนายอีกนาน ส่วนยัยนี้เดี๋ยวพี่ไปส่งเอง " วายุพูดนิ่งๆ กับนายคนข้างฉัน " โอ๊ะ เป็นคำพูดที่ยาว และแสดงถึงความเป็นห่วงอย่างลึกซึ้ง พี่นี่ เหมือนรู้เลยว่าแม่ผมจะทำอะไร งั้นผมรบกวนพี่ด้วยนะ " นายคนข้างๆฉันพูดกับวายุยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ฉันถึงกับคิ้วขมวดคำพูดไหนของวายุมันแสดงถึงความรู้สึกที่เป็นห่วง ฉันเห็นแต่ความนิ่ง และเย็นชา ที่เขาพูดออกมา " พี่ ผมชื่อ เจเจ เป็นหลานของพี่วายุ ไว้เจอกันนะครับ " เขาหันมาแนะนำตัวกับฉัน และลงจากรถไปเลย และฉันยังคงมึนๆ งงๆ ว่าจะเอายังไงต่อ วายุจะไปส่งฉันที่บ้านเหรอ " มานั่งข้างหน้า ฉันไม่ใช่คนขับรถของเธอ " วายุพูดนิ่งๆ และฉั