LOGINความสัมพันธ์ที่ผูกมัดจากใครไม่รู้ จู่ๆ ก็ต้องมามีคู่หมั้นที่ไม่เคยพบไม่เคยเจอกันมาก่อน ....
View MoreคลับLook u.
เสียงเพลงที่เปิดดังสนั่น ผู้คนในคลับเต้นโยกย้ายไปตามเสียงเพลง แต่มีบุคคลนึงที่ไม่ค่อยสนุกกับการมาเที่ยวในครั้งนี้สักเท่าไหร่ " นี่ เม็ดทราย แกช่วยทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยได้ไหม ฉันอุตส่าห์พาแกมาเปิดโลกเลยนะ " เตยหอมพูด พร้อมมองเม็ดทรายที่ทำหน้าเบื่อเหมือนจะหนีพวกเธอกลับบ้าน เตยหอม เป็นเพื่อนของเม็ดทราย ตั้งแต่ม.ต้น ในกลุ่มของเม็ดทราย จะมีกันอยู่ 3 คน นั้นคือ เม็ดทราย ยาหวาน และ เตยหอม " ก็ฉันไม่อยากมานี่น่า วันนี้ ฉันอยากนอนดูซีรีย์มากกว่าอะ " เม็ดทรายก็เที่ยวคลับเหมือนกัน แต่ช่วงนี้ เธอไม่อยาก เที่ยว เธอ อยากกิน นอน และก็ดูซีรีย์ เธอไม่อยากไปไหน " นี่แกกิน นอน ดูซีรีย์ จนไม่ออกบ้าน ออกช่อง ขนาดพวกฉันชวนแกออกมากินข้าวด้วยกัน แกยังปฏิเสธเลย " เตยหอม สาวขาลุยประจำกลุ่มพูดบ่นเพื่อน " แต่ฉันก็ไม่อยากมานะ ฉันอยากอ่านนิยายมากกว่า ไม่มีเวลาว่างแบบนี้มานานแล้ว " ยาหวาน เพื่อนผู้อ่อนโยนและอ่อนหวานประจำกลุ่มพูด " นั่นไง พอกันเลย เอ้าๆ ไหนๆก็เข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันได้แล้ว แถมยังอยู่คณะเดียวกันด้วย ต้องฉลองหน่อย " เตยหอมพูดพร้อมรินเหล้าให้กับเพื่อนทั้ง2คน เม็ดทราย ยาหวาน เตยหอม เริ่มสนุกไปกับบรรยากาศในคลับ เพราะพวกเธอได้ดื่มกันไปเยอะมากพอสมควร " สาวๆ โต๊ะนี้ ชนแก้วหน่อยครับ " " นี่ เสียมารยาท " เม็ดทรายหันไปพูดกับคนที่มาใหม่ จู่ๆ เดินมาขอชนแก้ว แถมยื่นแก้วมาจะชนหน้าเธออยู่แล้ว " อ้าว ผมแค่ขอชนแก้วเองครับ " ผู้ชายกลุ่มนี้มากัน4-5คน " กลับโต๊ะคุณไปค่ะ พวกเราไม่ดื่มแก้วของคนอื่น " เม็ดทรายพูดและหันหนี เธอไม่ได้อยากมีปัญหากับใคร เพราะตอนนี้แอลกอฮอล์ในร่างกายกำลังพุ่งพล่านมาก " หยิ่งซะด้วย คิดว่าสวยมากมั้ง " ผู้ชายในกลุ่มพูดพร้อม ยกยิ้มมุมปาก " ปากเหรอนั่น สวยไม่สวยไม่รู้ แต่มีมือมีทีนเหมือนกัน สนใจไหม ! " เตยหอมพูดพร้อมเดินมาประจันหน้าผู้ชายกลุ่มนี้ เธอ พร้อมมากตอนนี้ ร่างกายถูกแอลกอฮอล์ไปเยอะ เลือดกำลังร้อนมากๆ " ว้าว แต่ละไม่ธรรมดาจริงๆ แต่พี่ก็ไม่ได้กลัวไงครับ พี่สนใจพวกเรามากกว่า ชนแก้วกับพี่หน่อยเป็นไงครับ " เขาไม่ละความพยายาม ยังชวนกลุ่มพวกเธอชนแก้วต่อ " ฉันไม่มีพี่ชาย ถึงมีก็ไม่ใช่ผู้ชายหูดำแบบแกหรอกโว้ย " เม็ดทรายพูด " ใจเย็นเม็ดทราย " ยาหวานพูดเตือนเพื่อน เพราะผู้ชายกลุ่มนี้ มากันเยอะ เธอ3คน เอาไม่อยู่แน่ๆ " อะไรคือหูดำว่ะ " " ก็หน้าม่อไง จ้ะพี่ นอกจากไม่หล่อ ยังโง่อีก ตอนคลอดหัดพกสมองมาด้วยนะคะ ไม่ใช่พกแต่ปากออกมาเกิด " เตยหอมไม่ห้ามเม็ดทราย เธอพร้อมลุยกับเพื่อนเสมอ มีแต่ยาหวานที่คอยห้ามเพื่อนทั้ง2คน เพราะสถานการณ์ตอนนี้ เพื่อนทั้ง2คนของเธอ น่าจะไม่ไหว แต่เพื่อนของเธอก็ไม่ชอบยอมใครซะด้วย " เฮ้ย!!!น้อง เป็นผู้หญิงหัดปากแจ๋วใส่ผู้ชายได้ไงว่ะ " ผู้ชายในกลุ่มนี้พูดพร้อมเสียงดัง ผู้คนรอบข้างเริ่มให้ความสนใจกับกลุ่มที่ต้องวงยืนล้อมกัน " ทำไมจะไม่ได้ พวกนายมายุ่งวุ่นวายกับพวกเราทำไม กลับโต๊ะไปสิ " เม็ดทรายชี้หน้าผู้ชาย 4-5 คนที่รุมล้อมโต๊ะพวกเธออยู่ ไล่เท่าไหร่ก็ไม่กลับ พอถูกด่าหน่อยทำใจเซาะรับไม่ได้ " มีอะไรกันครับ " พนักงานของร้านรีบเดินมาที่โต๊ะเพราะเจ้านายของเขาจากด้านบนเห็นคนกลุ่มนี้กำลังมีปากเสียงกัน จึงให้มาเชิญทุกคนไปหาเขา " พี่มาก็ดี จัดการพวกหูดำนี้หน่อย มาวุ่นวายโต๊ะคนอื่นเขา ที่บ้านไม่สอนมารยาท มารึไง " เตยหอมพูดและชี้หน้าพวกผู้ชายที่ตั้งท่าจะมีเรื่องกับพวกเธอที่เป็นผู้หญิง ไม่มีความเป็นผู้ชายสักนิด " ใจเย็นกันสิพวกแก เมาแล้วก็เป็นแบบนี้ตลอดเลย " ยาหวานเอยเตือนเพื่อนๆ ที่เวลาเมา จะห้าวเกินผู้หญิง " นายให้ผมมาเชิญพวกคุณไปคุยครับ มาทะเลาะกันในคลับแบบนี้ ลูกค้าท่านอื่นจะตกใจได้นะครับ " พนักงานรีบบอกก่อนทั้ง2ฝั่งจะด่ากันอีก " ทำไมพวกเราต้องไป พวกเราไม่ผิดสักหน่อย " เม็ดทรายถามพนักงาน " ครับ ผมรู้ นายผมก็เชิญพวกคุณไปอยู่ดี เชิญครับ " พนักงานรู้ว่าผู้หญิงกลุ่มนี้ไม่ผิดหรอก แต่โต๊ะของพวกเธอ ให้ความสนใจกับนักท่องราตรีผู้ชายได้ดีเลยวันนี้ คนกลุ่มนี้ก็คงคิดจะมาทักทาย หรือมาตกเหยื่อ เขาคิดว่าแบบนั้น แต่กลุ่มพวกเธอไม่เล่นด้วย " เหอะ วุ่นวายฉิบหาย เพราะพวกเธอนั่นแหละ ทำให้คนอื่นมองพวกฉันแย่ เหอะ " พวกผู้ชายพูดพร้อมชี้หน้าเม็ดทราย เธออยากจะหักนิ้วมันจริงๆเลย " เพราะพวกฉันเหรอ หน้าจรวดอย่างแก ยังหาทำนิสัยแบบนี้ คิดเหรอว่าใครเขาจะมองดูดี ไปเลยนะ ! " เตยหอมพูดพร้อมผลักอกผู้ชาย ที่ยืนประจันหน้าเธอ ผู้ชายกลุ่มนี้เตรียมตั้งท่าจะสวนกลับพวกเธอ เม็ดทรายดึงยาหวานมาไว้ด้านหลังตัวเอง " พวกแกพอเถอะ ฉันกลัวแล้วนะ " ยาหวานจับแขนเพื่อนทั้ง2คน " พอเลยครับ พวกคุณ เดินไปก่อนครับ พาไป " พนักงานรีบห้ามก่อนที่จะมีสนามรบ เขามองผู้หญิง3 คนอย่างตะลึงนิดหน่อย พวกเธอไม่มีความกลัวผู้ชายกลุ่มนี้เลย พนักงานอีกคนเดินนำ เม็ดทราย เตยหอมและยาหวาน ไปชั้นบน ผู้ชายที่ทะเลาะกับกลุ่มพวกเธอก็เดินตามหลังมาเหมือนกัน ตอนแรกพวกนั้นตั้งท่าจะไม่ยอมมา แต่ไม่รู้พนักงานบอกพวกเขาว่ายังไงถึงได้ยอมมาแต่โดยดีตอนที่55 วันนี้ทุกคนใส่ชุดปาร์ตี้ ธีมสีพีช ไม่มีอะไรมากแล้วแต่จะแต่งกันมาเพราะว่าที่กินอยู่คนกันเองทั้งนั้น ปาร์ตี้ของงานแต่งของฉันกับพี่วายุ ทำให้ เพื่อนๆ สนุกสุดเหวี่ยงกันจนเกือบเช้าจากนั้นก็แยกกันขึ้นพักที่โรงแรม เช้า “ อื้ม คอแห้งจัง เจ็บคอ แค่ก แค่ก “ ฉันพยายามลืมตาขึ้นแต่รู้สึกมันหนักอึ้งไปหมดทั้งตาและร่างกาย “ เป็นไงบ้าง ไหวไหม “ เสียงพี่วายุ ฉันลืมตา และปรับสายตาสู้กับแสงสว่างในห้อง “ ไหวค่ะ แต่หิวน้ำ คอแห้ง และเจ็บคอด้วย “ ฉันพูดพร้อทำหน้างอๆ ใส่พี่วายุเป็นการอ้อน เขาไม่ได้พูดอะไร เดินหายไป และกลับมาพร้อมกับน้ำ เขาป้อนน้ำให้ฉันกิน “ ฮ่าาา ขอบคุณมากนะคะ “ ฉันพูดยิ้มกับพี่วายุ พอได้กินน้ำแล้วรู้สึกสดชื่นขึ้นมาเยอะเลย “ สนุกไหม “ เขาถามและยิ้มบางๆ “ สนุกมากค่ะ แต่เมื่อคืนเรา... “ “ เราทำไม “ “ เราไม่ได้เข้าหอ แถมพี่วายุยังต้องมาดูแลคนเมาอย่างเม็ดทรายด้วย “ ฉันพูดพร้อมลุกขึ้นไปกอดพี่วายุอย่างอ้อนๆ “ ไม่เป็นไร เมื่อคืนไม่ได้เข้า เดี๋ยวเช้า ก็เข้าเลย “ พี่วายุพูดยิ้มแววตาสื่อความหมายส่งมาให้ฉัน “ งั้นเหรอ อื้มมมม รู้สึกอยากได้คนถูหลังให้จังเลยค่ะ พี่วายุอาบ
ตอนที่54 6 เดือนต่อมา และแล้ววันนี้ก็มาถึง หลังจากที่ฉันกับพี่วายุหมั้นกันไว้ตั้งแต่ฉันปี 1 และอีกไม่กี่ชั่วโมงทุกอย่างกำลังเป็นจริงเพราะฉันกำลังจะแต่งงานกัน ถามว่าตื่นเต้นไหม ตื่นเต้นมากกก งานแต่งเลยนะ และเป็นงานใหญ่มากด้วย พี่วายุเป็นคนที่สังคมกำลังจับตามอง นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เท่ากับว่า งานแต่งต้องใหญ่ สมศักดิ์ศรีและฐานะของเขา ตอนนี้ฉันกับเขาต้องแยกกันอยู่ งานแต่ง ของฉันถูกจัดขึ้นในอีก 6 เดือนต่อมาหลังจากที่พี่วายุขอแต่งงาน ฉันกับวายุเตรียมงานนี้ด้วยกันเอง เลือกทุกอย่างเองกับมือ การเลือกผ้าชุดแต่งงาน ออกแบบชุด เลือกออแกไนซ์ เลือกช่างแต่งหน้าทำผม ออกแบบงาน ฉันกับพี่วายุจัดการทุกอย่างเอง งานช่วงเช้า ไม่มีอะไรมาก จะเป็นญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย ผูกข้อมือ ไหว้พระสวดมนต์ ช่วงเช้าก็มีอาหารเลี้ยงให้ งานช่วงเช้าจัดที่บ้านของฉัน พ่ออยากให้บ้านได้มีงานบ้าง ก็เลยต้องเตรียมสถานที่กันอีก ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร พ่ออยากทำอะไรให้เขาทำ “ สวยมาก วันนี้เป็นวันที่เพื่อนฉันสวยที่สุดเลย “ ยาหวานพูดยิ้มทั้งน้ำตา ยัยนี้ร้องไห้อีกแหละ ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งคุยกัน ยาหวานและ เตยหอมมาดูความเรียบร้อยใ
ตอนที่53 เจ้าของที่นี้กำลังมีปัญหาในหลายๆ ด้านและต้องการขายพื้นที่นี้ วายุคิดว่าราคานี้ไม่ได้แพง และเขามองว่า อนาคตข้างหน้าตึกนี้ และย่านแห่งนี้ พื้นที่ดินจะแพงอีก 5 เท่าตัว โอ้วว แค่เขาพูดมาความฉลาดก็ทะลุหน้าตามาเลย “ แล้วมาใส่ชื่อเม็ดทรายทำไมล่ะคะ “ “ ฉันซื้อให้ “ พี่วายุพูดนิ่งๆ ตามสไตล์พี่เขา ฉันลุกจากเก้าอี้ตัวเอง และเปลี่ยนไปนั่งตักเขา “ อยากให้เฉยๆ หรือมีข้อแลกเปลี่ยนคะ “ ฉันกอดคล้องคอพี่วายุและยิ้มถามเขา “ หึ มีข้อแลกเปลี่ยน รอดูนะ “ เขายกยิ้มพูดกับฉันและหอมแก้มของฉันเบาๆ จู่ๆก็มีเสียงดนตรีเปิดเบาๆ พนักงานเดินเรียงกันออกมา 2 คน พร้อมกับเอาอาหารมาเสิร์ฟ พนักเงินเติมเครื่องดื่มให้เราและเดินกลับเข้าไป ในห้องกระจกจึงเหลือแค่ฉันกับพี่วายุ “ หิวแล้ว ลูกค้าพี่จะมาตอนไหนคะ อาหารมาเสิร์ฟแล้วด้วย “ “ ไม่ต้องรอหรอก กินเลย “ เขาพูดพร้อมกับยกไวน์ดื่ม ฉันพยักหน้ายิ้มและเปิดฝาอาหารของตัวเอง แต่... ต้องหยุดชะงักค้าง และหันไปมองพี่วายุที่นั่งทำหน้านิ่งๆ แต่แววตาดูอบอุ่นมากๆ “ แต่งงานกันนะ “ พี่วายุพูด น้ำตาของฉันไหลหยดลงอาบแก้ม พี่วายุลุกขึ้นมาหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเป
ตอนที่52 5 ปีต่อมา วันนี้เป็นที่วายุพาฉันออกมากินข้าวข้างนอก จริงๆ เขามาคุยงานด้วยแหละ และเขาก็เลยพาฉันมาด้วย เขาบอกเขานัดลูกค้าไว้ที่ร้านอาหาร “ ใช่ที่นี้แน่เหรอคะ ทำไมมันเงียบจัง ร้านปิดรึเปล่า “ ฉันถามเขา เพราะเข้ามาในร้านแล้วยังเงียบอยู่ เหมือนไม่มีใครมาเลย วายุเดินนำไปนั่งที่โต๊ะ ร้านอาหารสไตล์ยุโรป บรรยากาศดี มองเห็นวิวด้านนอกร้าน “ นั่งเถอะ กินอะไรดี “ พี่วายุถามฉันพร้อมรับเมนูจากพนักงานแล้วมายื่นให้ฉัน “ ไม่รอลูกค้าก่อนเหรอคะ “ ฉันถามพี่เขา ไหนว่านัดลูกค้ามาคุยงาน “ ไม่รอ เมื่อกี้เห็นบ่นว่าหิวไม่ใช่เหรอ เรากินรอเขาก็ได้ “ พี่วายุพูด ฉันยิ้มและพยักหน้า ก้มมองดูเมนู พี่วายุใส่ใจฉันทุกอย่าง เขาไม่เคยปล่อยปะละเลยฉันสักเรื่อง ไม่ว่างานเขาจะยุ่งแค่ไหน เขาก็มีเวลาให้ฉันเสมอ และที่สำคัญ ฉันไม่เคยเรียกร้องอะไร แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ช่วยงานเขา ฉันก็พอใจแล้ว เขาจะไปไหน หรือ ฉันจะไป เราทั้งคู่จะไปด้วยกันเสมอ เหมือนขาดกันไม่ได้ ไม่เข้าใจตรงนี้เหมือนกัน ตอนนี้ฉันเรียนจบแล้ว และเข้ามาช่วยงานพี่วายุ ที่บริษัทแม่เขา พี่วายุต้องดูแล 2 บริษัทควบกันหลังจากที่เขาเรียนจบ และตอนนี้ฉันเรีย





