تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 172
تاريخ النشر:
2026-01-11 17:20:42
أحدث فصل
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 186
“ข้าไม่อยากรอเลย อิงฮั่ว...ขอให้ข้าได้เชยชมเจ้าสักนิดได้หรือไม่” มือซนล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของนางบีบเคล้าคลึงเต้าอวบเป็นจังหวะ “ท่านอ๋อง...คนอยู่ข้างนอกมากมายนักเจ้าค่ะ” “ชิงชาง เจ้าไปปล่อยจินหลิวกับบ่าวไล่ออกไปจากตำหนักอุดร...นางจะไปที่ใดไม่รับรู้ แล้วใครอยู่ด้านนอก ออกไปให้หมด องค
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 185
เสวียตงซานกลับถึงตำหนักอุดร ที่มีกองทัพของท่านแม่ทัพว่านคอยดูแลความปลอดภัยอยู่ เขารู้จากชิงชางแล้วว่า พี่รองไปรบแทนตัวเขาที่บาดเจ็บ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้การรบเป็นอย่างไรกันบ้าง หลังจากถึงตำหนัก เมียรักของเขาก็เอาแต่บังคับให้เขากินยาและนอนหลับ จนกว่าแผลจะสมานดี และใช่เขาไม่ได้ร่วมรักกับนางเลยตล
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 184
“อื้อ...มันแน่นเกินไป...ถอนออกก่อน” ต่อให้นางเคยร่วมรักกับเขามานานแล้ว แต่ช่วงเวลาที่ห่างกันร่างกายของนางก็ไม่ชินกับเขาเหมือนเดิม “อ๊ะ...อดทนหน่อย...ข้าจะทำอย่างระวัง” อ๋องหนุ่มกัดฟันแน่น เขาแช่ตัวตนไว้ในกายของนาง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับท่อนล่างให้เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า แต่ไม่ได้เบามากนัก ริมฝี
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 183
ร่างเปล่าเปลือยต่อหน้าบุรุษเช่นนี้ ไม่มองได้อย่างไรกัน ยิ่งเขาเห็นนางดังเห็นขนมหวานมาก่อน หากเป็นตอนที่ยังรักหวานชื่น เขาก็กลืนกินนางทุกคืนวัน “ไม่มองก็ได้...แต่ข้าจะกินเจ้า” เขาแทบรอให้พูดจบไม่ไหว ดึงร่างของนางให้นอนลง แล้วก้มหน้าชิดอกอุ่นของนาง ก่อนจะจูบเบา ๆ สร้างความรัญจวนใจให้กับหญิงสา
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 182
เมื่อเรียวลิ้นของเขาเข้ามาดูดกลืนนางอย่างย่ามใจ สองมือเล็กก็ร่วมมือกับเขาอย่างดี นางโหยหาเขา...! เป็นนานกว่าเขาจะถอนจุมพิตออกจากริมฝีปากนุ่มของนาง เท่านั้นยังไม่พอ เขายังบดขยี้ริมฝีปากของอิงฮั่วก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ “หวานไม่เปลี่ยน” เขามองใบหน้าสวย ที่มีเพียงแสงจันทร์ด้า
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 181
“หากท่านอ๋องไม่ดื่ม วันนี้ก็นอนคนเดียวนะเพคะ” นางพูดลอย ๆ และมันได้ผลใบหน้าที่งอแงเหมือนเด็กเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มพรายเป็นประกายทันที “เจ้าพูดจริงหรือไม่” นางไม่ตอบแต่พยักหน้าอย่างเดียวเท่านั้น และเขาก็ดึงนางเข้าไปกอดไว้แน่น “ท่านอ๋อง ปล่อยเพคะ คนอยู่กันเต็มห้อง”
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 154
“ยังดูไม่พออีกหรือเพคะ” สายตาเขานั้นจ้องจะกินนางตลอดเวลา นี่เขาบ้าหรือไง “ยัง...ไม่เคยพอ” อิวฮั่วหลบหน้าเขา ดึงผ้าห่มขึ้นปิดคลุมกายก่อนจะหันหลังให้ และนางก็รำคาญเสียงสะอื้นของน้องสาวเต็มที เมื่อไหร่เขาจะไปปลอบใจนาง ยิ่งไปนอนกับนางเลยยิ่งดี เสวียตงซานยิ้มให้กับร่างเล็กที่โด
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 153
“ไม่ได้คือไม่ได้เจ้าค่ะ” “ข้าจะไปใครจะขวาง” นางกำนัลรับใช้ชั้นต่ำพวกนี้ริกล้าขวางนาง คอยดูนางจะสั่งให้ท่านอ๋องขายออกไปให้หมด “อย่าเพิ่งเข้าไปเลยนะเจ้าคะ...พวกข้าเองก็ลำบากใจ” ทั้งหมดคุกเข่าขวางไว้ ก่อนจะโดนจินหลิวผลักไปคนละทิศละทาง แล้วเดินเข้าไปตำยังห้องบรรทมสวามี เสียงที
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 149
อิงฮั่วนั่งลงบนกองฟางในคุกมืดใต้ดิน เหลียวมองซ้ายขวามีเพียงช่องที่ให้เสียงลอดเข้ามา เพื่อให้อากาศได้ถ่ายเทแค่เพียงสองฝ่ามือ เหล็กที่ทำเป็นกรงขังนักโทษนั้นก็ใหญ่มาก จนนางคิดดูแล้วคงไม่มีโอกาสได้หลบหนีง่าย ๆ เป็นแน่เมื่อคิดได้ดังนั้นก็หยิบหมอนที่ทำจากไม้ไผ่สานมาหนุนกับเอาเสื่อมัดพอให้เหมือนเป
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 147
เสวียตงซาน กลืนกินนางทั้งที่ยังป่วยไข้ แต่ทว่าเขาทำให้อย่างเบามือและถนอมนางอย่างที่สุด เพราะอยากให้นางหายเร็ว ๆ อิงฮั่วกัดฟันให้เขารังแก ยามนี้เรี่ยวแรงที่มีมันไม่เพียงพอจะต่อต้านเขาได้ เสียงที่แหบครางออกมาเมื่อความเป็นบุรุษลุกล้ำเข้าสู่กายสาว แต่ดีที่เขาไม่รุนแรงเหมือนครั้งแรกที่ต้องการจะล
قد تعجبك أيضًا
ทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน125.5K وجهات النظرซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา22.1K وجهات النظرสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ26.7K وجهات النظرบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง78.0K وجهات النظرลำนำรักเคียงใจ [NC30+]
ณ ธารา73 وجهات النظرแม่ทัพเจ้าขาช่วยทอผ้าด้วยเจ้าค่ะ
พลอยชนา74 وجهات النظرชายเสเพลผู้นี้ เป็นของข้า
หมอนบนโซฟา90 وجهات النظرหลินอวี้ซิน ผู้เขียนชะตาตัวเอง
Fairymanytails62 وجهات النظر
