مشاركة

บทที่ 7

last update تاريخ النشر: 2026-02-24 13:03:26

EP7.แผนล้มเหลว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ภายหลังจากที่รับประทานอาหารเช้าเสร็จ คริสเตียนก็เดินขึ้นมาส่งมารีน่าเอาไว้บนห้องนอนของเขา ที่เขาไม่เคยยอมให้ใครหน้าไหนเข้ามาได้ง่ายๆ พร้อมกับกำชับแกมขู่เธอเอาไว้ว่าให้ทำตัวดีๆ หากเธอคิดจะทำอะไรแผลงๆอีกรอบ เขาจะรีบกลับมาจัดการเธอแน่

แต่มีหรือว่าคนอย่างมารีน่าจะฟังเขา คนที่ไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆแบบเธอนั้นคิดหาทางออกอยู่ตลอดเวลาว่าเธอควรจะทำยังไงต่อไป เธอจะไม่ยอมอยู่เป็นนางบำเรอของเขาไปตลอดหรอกนะ และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาถึงจะยอมปล่อยเธอไป ดังนั้นทุกครั้งที่มีโอกาส มารีน่าจะไม่ยอมอยู่เฉยๆเด็ดขาด ถึงจะลองทำแล้วไม่สำเร็จ มันก็ดีกว่าเธอไม่ยอมทำอะไรเลย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

มารีน่าเคาะประตูออกไปจากด้านในห้อง หวังให้คนที่เฝ้าเธออยู่ด้านนอกได้ยินเสียง ก็เขาเป็นคนบอกเธอเองว่าถ้าอยากได้อะไรให้เคาะเรียกลูกน้องของเขาได้เลย และตอนนี้มารีน่าก็คิดออกแล้ว ว่าเธอจะหนีออกไปจากที่นี่ได้ยังไง

“อยากได้อะไรครับคุณมารีน่า”

ชาลีเปิดประตูเข้ามาทันทีที่ได้ยินเสียงเคาะ วันนี้เขาไม่ได้ตามเจ้านายออกไปด้วย เพราะได้รับคำสั่งให้อยู่เฝ้าเธอที่นี่

“ช่วยไปตามทีน่าให้หน่อยสิ”

นี่แหละหนทางเดียวที่มารีน่าพอจะมองเห็น เธอรู้ว่านางบำเรอของคริสเตียนไม่ชอบขี้หน้าเธออย่างแรง มันก็พอจะเข้าใจอยู่หรอก เพราะเขาเล่นไม่สนใจทีน่าเลย หันมาสนใจแต่เธอคนเดียว หากยัยนั่นชอบเธอก็คงจะแปลกเกินคน

ทำไมมารีน่าจะได้ไม่รู้ว่าทีน่ากำลังคิดอะไร เธอเห็นช่องทางนี้ก็เลยคิดจะใช้มันให้เกิดประโยชน์ ด้วยความที่มารีน่าเป็นคนฉลาด เธอจึงต้องการให้ศัตรูที่เกลียดขี้หน้าเธอมาช่วยเธอหนีออกไปจากที่นี่ เพราะทีน่าเองก็คงจะดีใจไม่น้อยถ้าได้กำจัดเธอออกไปสมใจ

“ให้ผมตามทีน่ามาทำไม?”

ชาลีขมวดคิ้ว เขาเห็นว่ายายนั่นไม่ชอบมารีน่าเลยสักนิด แล้วมารีน่าจะอยากพบกับคนที่ไม่ชอบตัวเองไปทำไมกัน

“เอ่อ คือ…ฉันมีเรื่องของผู้หญิ้งผู้หญิงจะถามทีน่าอะ ถ้าฉันคุยกับนายคงไม่รู้เรื่องเท่าคุยกับผู้หญิงด้วยกันหรอก ว่ามั้ยล่ะ”

มารีน่าเล่นละครได้ดีมากจนชาลีไม่สามารถจับพิรุธใดๆได้เลย

สิบนาทีต่อมา

“เรียกฉันมาทำไมไม่ทราบ?”

เมื่อเข้ามาถึงในห้องที่ตัวเองแทบจะไม่เคยเข้ามา เลย ทีน่าก็จีบปากจีบคอพูดพร้อมกับกอดอกยกหน้าเชิดขึ้นตามสไตล์ของเธอ

มารีน่ามองภาพนั้นแล้วแอบหมั่นไส้อยู่ไม่น้อย ถ้าหากไม่มีธุระจำเป็น คิดว่าเธออยากจะคุยนางหรือยังไงกัน คนอะไรหยิ่งเป็นบ้า!

“ฉันมีเรื่องอยากขอให้เธอช่วย”

หญิงสาวไม่คิดจะรีรอ เธอมีเวลาไม่มากนัก เพราะไม่รู้คริสเตียนจะกลับมาตอนไหนและที่สำคัญเธอคิดว่าคงจะทนเห็นหน้าแม่นางคนนี้ได้ไม่นานเท่าไหร่ เพราะมารีน่าเองก็ไม่ได้ชอบขี้หน้าของทีน่าเหมือนกัน!

“เรื่องอะไรของหล่อน”

ทีน่ามองมารีน่าด้วยสายตาไม่เข้าใจและไม่เป็นมิตรเอามากๆ

“เธออยากกำจัดฉันให้ออกไปจากที่นี่ใช่มั้ย งั้นเธอก็ช่วยฉันสิ”

ทีน่านิ่งงัน เธอหรี่ตาลงเพื่อครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ในเมื่อมารีน่าเสนอมาแบบนี้มีหรือเธอจะไม่ช่วย ในเมื่อเธอเองก็อยากนอนกอดคริสเตียนจะแย่อยู่แล้ว ถ้าไม่มีมารีน่าอยู่ที่นี่สักคน หน้าที่นั้นคงตกเป็นของเธอ

“แล้วจะให้ฉันช่วยยังไง?”

นี่เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่ทีน่ายอมพูดดีๆกับคนตรงหน้า

“ขอยืมโทรศัพท์เธอหน่อยสิ ฉันจะอีเมลไปหาพี่ชายให้มาช่วยฉันที่นี่”

ถึงแม้จะไม่อยากให้ครอบครัวรับรู้แต่มารีน่าก็มองไม่เห็นทางออกที่มันดีกว่านี้แล้ว เธอตัดสินใจจะเขียนอีเมลไปหาพี่ชายคนโตนั่นก็คือ’มาติเนส มัส’ มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในประเทศไทย เพราะอยู่กันคนละประเทศ การติดต่อสื่อสารจึงดูเป็นเรื่องยาก ยิ่งเธอโดนเขายึดโทรศัพท์ ยิ่งทำอะไรยากไปอีก ซึ่งมารีน่าก็พอจะจำชื่ออีเมลของพี่ชายได้บ้าง วิธีนี้คงเป็นวิธีที่เร็วที่สุดแล้ว

“ก็ได้ หวังว่าพี่ชายเธอจะมาช่วยเธอออกไปได้นะ!”

ถึงจะยอมยื่นโทรศัพท์ที่เคยโดนขโมยไปให้มารีน่าแต่โดยดี แต่ทีน่าก็ไม่ลืมที่จะแยกเขี้ยวใส่หล่อนก่อน

“ขอบใจนะ”

มารีน่าเอ่ยออกไปก่อนจะรีบส่งอีเมลไปหามาติเนส ด้วยความหวังของเธอ เธอหวังว่าพี่ชายจะรับรู้และตามมาช่วยเธอออกไปจากเกาะนรกนี่ให้ไวที่สุด!

พระเจ้าได้โปรดเมตตาเธอด้วย….

เพียงไม่นานหลังจากที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อย มารีน่าก็เดินออกมาส่งทีน่าที่ประตูห้อง เพื่อต้องการไม่ให้ชาลีสงสัยในสิ่งที่เธอกำลังทำ และทำให้ดูเหมือนว่าเธอสองคนคุยกันในเรื่องของผู้หญิงๆจริงๆ

“ขอบใจมากนะทีน่า ฉันดีขึ้นมากแล้วล่ะ”

มารีน่าแสร้งเอ่ยขึ้นไปงั้นแหละ

“ไม่เป็นไร เธอก็นอนพักผ่อนได้แล้ว”

ชาลีรู้สึกประหลาดใจไม่น้อยที่เห็นว่าทั้งสองสาวพูดจากันดีๆราวกับว่าไม่เคยเกลียดกันมาก่อน แถมทีน่านั้นดูเหมือนจะอารมณ์ดีเอามากๆอีกด้วยหลังจากที่เดินออกมา

“ฉันว่าเธอดูแปลกไปนะ?”

“ทำไม? แค่ฉันยิ้มก็ดูแปลกแล้วงั้นหรอ นายนี่มันประสาทจริงๆ”

ทีน่าหุบยิ้มก่อนจะหันไปตวาดชาลีแล้วก็ยกหน้าเชิดเดินลงบันไดไปเลย

“ใครกันแน่ที่ประสาท! ยัยบ้าเอ้ย!”

เขาว่าเธอออกไปตามหลังก่อนจะนั่งลงเฝ้ามารีน่าบริเวณหน้าห้องตามเดิม

อีกด้านของคนที่อยู่ในเมือง

คริสเตียนนั่งรอบุคคลสำคัญที่เขานัดมาเจรจาเรื่องธุรกิจอยู่ภายในร้านอาหารชื่อดังห้องVVVIPด้วยสีหน้าเรียบนิ่งตามสไตล์ของเขา อาชีพของคริสเตียนคือคนกลางในการค้าขายอาวุธให้แก่มาเฟียทั่วโลก หากใครที่ต้องการอาวุธชั้นดีและราคาดีงามคุ้มค่า เขาก็พร้อมที่จะส่งออกอาวุธพวกนั้นไปให้ทุกคน และแน่นอนว่าไม่ใช่แค่เขาที่ทำอาชีพเช่นนี้ มีมาเฟียอีกหลายตระกูลที่ทำ แต่เนื่องจากเมื่อวานโกดังของเขาถูกลอบวางระเบิด คริสเตียนจึงจำเป็นต้องหาสินค้าล็อตใหม่เข้ามาแทนที่ล็อตเก่าที่เสียหาย

ซึ่งคู่ค้าคนใหม่ที่เขานัดมาเจรจาวันนี้คือ’จิมมี่ มาแชล’ มาเฟียฝั่งประเทศไทยที่มีข้อมูลน่าสนใจ ทำให้เขาอยากตกลงซื้อขายด้วย จึงเป็นที่มาของการนัดคุยงานในวันนี้

“สวัสดีครับคุณคริสเตียน”

เพียงไม่นานจิมมี่ก็เปิดประตูเข้ามา เนื่องจากเขาบินมาจากออสเตรเลียโดยตรง วันนี้จึงเดินทางมานี่นี้เลทสักหน่อย

“สวัสดีครับคุณจิมมี่ เชิญนั่งก่อน”

“ขอบคุณครับ”

จิมมี่ยิ้มตอบก่อนจะนั่งลงพร้อมกับยกแก้วน้ำขึ้นมาจิบตามมารยาท

“ผมอยากได้ของเเบบเร็วที่สุด พวกคุณมีของมากแค่ไหน”

คริสเตียนไม่ปล่อยเวลาให้เสียอยู่นาน เพราะเขาเอาแต่นั่งคิดถึงร่างกายนุ่มนิ่มของมารีน่าที่เขานอนกกกอดมาทั้งคืน และอีกอย่างเขาไม่ไว้ใจจะปล่อยให้เธออยู่คนเดียวนานๆ เพราะความแสบของมารีน่ามีมากกว่าที่เขาคิด

“ผมเกรงว่าจากจำนวนของที่คุณต้องการพวกผมน่าจะมีไม่พอ แต่ถ้าคุณคริสอยากได้จริงๆผมจะหาเพิ่มให้ เพราะพวกผมก็พอจะรู้จักมาเฟียอีกตระกูล แต่เขาค่อนข้างหาตัวจับยาก แต่ก็คงไม่เกินความสามารถของเพื่อนผมหรอกครับ”

จิมมี่หมายถึงมาเฟียตระกูลมัส ที่ค่อนข้างจะโด่งดังมากๆไม่แพ้พวกเขา แต่รายนั้นหัวหน้าแก๊งค์อย่างมาติเนสค่อนข้างหาตัวจับยาก แต่รับรองว่าสินค้าของฝั่งนั้นก็ดีมากๆไม่แพ้ของพวกเขาเลย

“ถ้าคุณหามาให้ผมได้ ผมจะให้ราคาอย่างงาม”

“ผมรับประกันคุณจะได้ของดีแน่นอนครับ”

ชายทั้งสองนั่งคุยกันต่ออีกพอประมาณ หลังจากนั้นจึงแยกย้ายกันกลับ ทันทีที่ขึ้นมาบนรถคันหรู คริสเตียนก็รีบสั่งให้ลูกน้องพาเขากลับเกาะส่วนตัวทันที

ในระหว่างทางขึ้นรถ

เสียงโทรศัพท์ของมารีน่าที่คริสเตียนหยิบออกมาจากคฤหาสน์ด้วยดังขึ้นมาเพราะมีสายเข้า ชายหนุ่มจึงหยิบมันขึ้นมาดูแล้วเขาก็พบว่ามีใครบางคนโทรเข้ามาหาเธอจริงๆ ‘My first bro’ คริสเตียนอ่านชื่อนั้นด้วยความแปลกใจ ‘พี่ชายคนแรก?’ งั้นหรอ เมื่อนึกขึ้นได้เขาเองก็ยังไม่ได้รับประวัติของมารีน่าที่สั่งให้ชาลีไปตามสืบเลย ไม่รู้ว่าคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว เอาไว้ค่อยถามทีหลังก็แล้วกัน

ชายหนุ่มปล่อยให้เสียงโทรศัพท์ของเธอดับลง เขาเลือกที่จะไม่รับสาย แต่ทว่าเสียงข้อความที่ดังขึ้นอีกครั้งทำให้มาเฟียหนุ่มจำต้องหยิบมันขึ้นมาเปิดดู

มาติเนส:‘รีน่าน้องเป็นยังไงบ้าง สบายดีใช่ไหม? พี่ได้รับอีเมลแปลกๆ จากใครก็ไม่รู้บอกว่าน้องโดนลักพาตัวไปที่เกาะ ถ้าน้องไม่ตอบกลับผ่านข้อความนี้พี่จะรีบตามไปช่วย แต่หากน้องสบายดีช่วยบอกให้พี่สบายใจหน่อยนะ ว่าน้องไม่เป็นอะไร’

คริสเตียนรู้สึกตะหงิดใจขึ้นมาทันที เมื่ออ่านข้อความที่ส่งเข้ามาจนจบ ชายหนุ่มรีบกดโทรศัพท์โทรออกหาลูกน้องคนสนิททันที

‘ฮัลโหลครับนาย’

“มารีน่าเป็นยังไงบ้าง วันนี้เธอได้ทำอะไรแปลกๆบ้างหรือเปล่า?”

ที่เขาต้องถามแบบนี้เพราะเขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่ามารีน่าจะสามารถทำอะไรได้อีก เขาอุส่าห์ขังเธอเอาไว้ขนาดนั้นแล้วเธอยังจะหาหนทางบอกพี่ชายตัวเองได้อีกงั้นหรอ หรือไอ้ชาร์ลเป็นคนบอก?แต่ถ้าไอ้นั่นบอกจริงชายของเธอคงจะไม่ทักมาถามหรอกจริงมั้ย คงพากันบุกไปที่เกาะของเขาตั้งแต่แรกแล้ว

“ก็ปกตินะครับ เอ่อ แต่มีแปลกอยู่เรื่องนึง”

ชาลีเว้นวรรคเอาไว้เพราะกำลังครุ่นคิด ก็การที่มารีน่าเรียกทีน่าให้ขึ้นมาพบ มันก็นับมาเป็นเรื่องแปลกสำหรับเขาอยู่ไม่น้อย

“อะไร”

“คุณมารีน่าขอให้คุณทีน่าขึ้นมาพบครับ บอกว่ามีเรื่องของผู้หญิ้งผู้หญิงจะคุยกัน”

คริสเตียนเข้าใจได้ในทันทีว่าสมองน้อยๆของมารีน่ากำลังคิดจะทำอะไร หรือบางทีเธออาจจะทำไปแล้วด้วย กลับถึงบ้านเมื่อไหร่เจอลงโทษแน่ยัยตัวดี!

“เฝ้าไว้ ห้ามให้มารีน่าคุยกับใครอีกเด็ดขาด ฉันกำลังกลับ”

“ครับนาย”

เมื่อวางสายเสร็จคริสเตียนจึงหยิบโทรศัพท์ของมารีน่าขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะกดตอบกลับข้อความที่พี่ชายของเธอส่งมาถาม เพื่อแกล้งเป็นเธอ เขาบอกทางนั้นไปว่าเธอสบายดี เรื่องโดนลักพาตัวคือเรื่องเข้าใจผิด ชายหนุ่มยิ้มกริ่มออกมาอย่างพึงพอใจ เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังถือไพ่เหนือกว่าแม่ลูกนกอ่อนหัดอย่างเธอ กลับไปเขาจะจับเธอกดให้หายอยากเลย คอยดูสิ!

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 112

    ลูคัสกระแอมไอแก้เขิน “ก็...แค่ถามดู เห็นว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องพวกนาย ตอนเด็กๆ ยัยนั่นเคยแย่งขนมฉันกินเฉยๆ หรอก เลยจำได้” “จริงเหรอออออ” เคย์เดนลากเสียงยาวพลางขยับเข้าไปใกล้ลูคัส “ จำได้แค่นั้นจริงเหรอ? แต่ฉันจำได้ว่าตอนเจอกันครั้งล่าสุด นายแอบเอาเปลือกหอยสวยๆ ไปวางไว้หน้าห้องพักแคลร์นะ แถมพอแคลร์เ

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 111

    ตอนพิเศษ 4. เกาะอันดารา 5 ปีต่อมา น้ำทะเลสีครามจัดของเกาะอันดาราสะท้อนแสงอาทิตย์ระยิบระยับ เรือยอร์ชลำหรูเคลื่อนตัวเข้าจอดเทียบท่าอย่างนุ่มนวล ครูซ ในวัยสิบสามปี ก้าวลงจากเรือเป็นคนแรก เด็กหนุ่มที่เคยตัวเล็กในวันนั้น บัดนี้ส่วนสูงเริ่มพุ่งพรวดจนเกือบเท่าไหล่ของผู้เป็นพ่อ ใบหน้าหล่อเหลาถอดแบบ ค

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 110

    “เบาๆ หน่อยเคย์เดน เดี๋ยวก็ปวดท้องเหมือนคราวก่อนหรอก” มารีน่าดุลูกชายคนเล็กอย่างไม่จริงจังนัก ข้างๆ กันนั้น มาติเนส พี่ชายคนโตที่บัดนี้กลายเป็นผู้นำตระกูลที่น่าเกรงขาม กำลังนั่งคุยเรื่องธุรกิจกับคริสเตียน โดยมีนาริกาภรรยาสาวคอยดูแล นาวิน และ นาวา ลูกชายทั้งสองที่ซนไม่แพ้ใคร ส่วนมาร์โคคุณหมอหนุ่

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 109

    ตอนพิเศษ 63. กลับประเทศไทย หลายปีต่อมา สนามบินนานาชาติคึกคักตั้งแต่เช้า ครูซกับเคย์เดนในวัยเก้าขวบยืนลากกระเป๋าใบเล็กของตัวเองคนละใบ ใส่เสื้อฮู้ดเหมือนกันแต่คนละสี แม้ทั้งสองคนจะหน้าเหมือนกันเปี๊ยบ แต่ด้วยความที่นิสัยแตกต่างกันสิ้นเชิง ถ้าลองจ้องมองดีๆหลายคนก็อาจจะแยกออกได้ง่าย “แด๊ด เราจะได้นั

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 108

    “ทำไมหน้าเครียดจังครับที่รัก งานมีปัญหาหรอหื้ม” เขาสวมกอดเธอจากด้านหลัง เมื่อรู้ว่าใครมา หญิงสาวจึงเลิกสนใจหน้าจอแล้วหันมาสนใจสามีของตัวเองแทน “ค่ะ สาขาหนึ่งกำลังขาดแคลนพนักงานหนักมาก” “ปล่อยให้ผู้จัดการจัดการไปเถอะนะ อย่าเครียดไปเลย” “จะไม่ให้เครียดได้ยังไงคะ ลูกค้าโวยวายใหญ่เลย” “ปล่อยผ

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 107

    “ยังไม่เยอะเท่าไหร่เลยค่ะแม่ คงต้องป้อนนมผงไปด้วยก่อน” เธอเงยหน้าขึ้นมาตอบเสียงเครียด ถึงแม้จะอยากให้ลูกทั้งสองกินนมแม่มากแค่ไหน แต่ก็คงต้องค่อยเป็นค่อยไป “ไม่ต้องเครียดลูก บำรุงเยอะๆ เดี๋ยวก็มาเอง” “ป้าเซียกำลังทำอาหารบำรุงน้ำนมให้ เดี๋ยวสักพักค่อยลงไปทานนะ” คริสเตียนนั่งลงข้างๆภรรยา ตั้งแ

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 104

    คารีน่าที่เดินออกมารับลมบริเวณใกล้ๆโรงรถเอ่ยขึ้น วันนี้เธอเองก็แอบตื่นเต้นแทนพี่ชาย แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี อย่างน้อยๆเธอก็มีส่วนที่ทำให้ทั้งสองบังเอิญเดินทางมาพบกัน ถึงแม้ว่ามันจะไม่น่าจดจำเท่าไหร่ก็เถอะ แต่มารีน่าเป็นคนดี เธอเป็นผู้หญิงที่งดงามทั้งร่างและจิตใจ “เดี๋ยวก่อนเคท คือ…..เมื่อกี้

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 103

    “แหม๋ เรียกน้องว่าเมียได้เต็มปากเลยนะ แกยังไม่ได้แต่งงาน น้องจะเป็นเมียแกได้ยังไงตาเนส ถ้าอยากได้น้องเป็นเมียนักก็รีบแต่งตามรีน่าไปเลยสิ” มาติเนสหลุบตามองเมียสาวด้วยแววตาสีหม่น ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากแต่ง เธอต่างหากที่ไม่อยากแต่งกับเขา ซึ่งนาริการู้ข้อนั้นดีเธอถึงแกล้งทำเป็นหูทวนลมแล้วหันไปเชยชมเจ้าบ่

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 92

    ตกค่ำ คริสเตียนแต่งตัวรอให้น้ำส้มมารับตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ชายหนุ่มเดินตัวลอยออกมาอยู่ที่หน้าบ้าน มาเรียมเห็นเข้าจึงกะจะมาชวนให้เข้ามาทานข้าวด้วยกันแต่เขาก็ปฎิเสธไป เพราะบอกว่าจะออกไปข้างนอก นางจึงไม่เซ้าซี้ เพียงไม่นานรถเก๋งสีขาวของน้ำส้มก็ขับเข้ามารับ มาเรียมเห็นดังนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร นางเดินกลับเข

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 91

    EP56. ไม่เชื่อใจ มารีน่าพาน้ำส้มเดินมาหาคริสเตียนอีกครั้ง ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะล้างสระเสร็จเรียบร้อยแล้วตามที่เธอสั่ง ร่างบึกบึนภายใต้เสื้อกล้ามสีขาวสะอาดนั้นเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ซึ่งมันไม่ได้แต่งต่างกับการถอดเสื้อออกโชว์กล้ามเลยสักนิดเดียว เพราะตอนนี้เสื้อของเขามันนาบไปกับร่างกายจนเห็นสัดส่วนชัดเ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status