บทที่ 1 กลับไปเจออะไรเดิมๆ (4) NC18+

“เหอะ...พอมีคว...ใหม่ก็ลืมผัวเก่า”

“อย่ามาหยาบคายนะไอ้เลว!!” ฉากหน้าแสนดีที่กองทัพแสดงออกมามันเทียบกับการกระทำสุดแสนจะทุเรศของเขาตอนนี้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ คนอื่นคงไม่คิดว่ากองทัพจะเป็นคนแบบนี้เพราะเธอเป็นคนที่เห็นมุมนี้ของเขายังไงล่ะ

“เลวแล้วยังไงวะ กูก็เป็นคนเปิดซิงมึงนั่นแหละ” กองทัพบอกอย่างหัวเสีย เมื่อครู่ที่ได้ยินไลลาบอกว่าผู้ชายฝรั่งนั่นเป็นแฟนเธอหัวใจของกองทัพก็เต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แถมเจ้าหล่อนยังบอกจะไปนอนกับแฟนที่คอนโดฯ อีก

“แล้วยังไง แค่คนแรกไม่ใช่คนสุดท้ายสักหน่อย บอกเลยนะว่าสิ่งที่พี่ทำกับฉันมันไม่เคยมีความสุขเลย เมื่อเทียบกับเควินที่เขาทั้งดีทั้งเด็ดจนฉันติดใจเลยล่ะ”

“หุบปากของเธอซะ ก่อนที่ฉันจะจัดการเธอ!!” มือหนาของกองทัพยกขึ้นมาบีบที่แก้มนุ่มของไลลาอย่างแรงจนปากเล็กยู่ไปตามแรงกด

“อื้อ...เอ็บอะ...” มือน้อยพยายามทุบที่ต้นแขนหนาให้ชายหนุ่มปล่อยมือจากแก้มทั้งสองข้าง

“อย่ามาปากดีให้มาก ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเราสองคนเป็นอะไรกัน ก็กลับมาอยู่บ้าน อย่าสะเหล่อไปนอนกับคนอื่น!!”

“อื้อ...”

ตุ้บ!!

            เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กน้ำตาไหลกองทัพก็ค่อยๆ ปล่อยมือจากแก้มนุ่มแต่ยังจ้องมองคนตัวเล็กด้วยสายตาเดือดดาล

            “พี่มายุ่งอะไรด้วยวะ ฉันจะนอนกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม” เมื่อเป็นอิสระไลลาก็ยังส่งสายตาท้าทายคนตัวโต ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนกองทัพก็ยังคงความเกลียดเธอเหมือนเดิม เกลียดที่ไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิม

            “เธอเป็นเมียพี่ อย่าสะเหล่อเอาร่างกายร่านๆ ไปนอนกับคนอื่น!”

            “เสียใจด้วยนะ พอดีนอนกับคนอื่นไปหลายครั้งแล้วด้วยสิ”

            พลั่ก!!

            “อั๊ก!!”

            ร่างเล็กถูกดันไปชิดกับผนังห้องน้ำอย่างแรงจนเธอเจ็บจุก ไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มเป็นอะไรกันแน่ถึงชอบทำให้เธอเจ็บตัวได้มากขนาดนี้

            “ร่านจริงๆ ด้วย สงสัยไปอยู่เมืองนอกมานานคงจะลืมรสชาติของผัวเก่าแล้วสินะ ทบทวนกันหน่อยไหมคนสวย” กองทัพเอาลิ้นหนาของตัวเองดุนดันที่กระพุ้งแก้ม ดวงตาสวยมองกลับไปแล้วอดใจสั่นอย่างหวาดกลัวไม่ได้

            “อย่าลืมนะว่าตัวเองเป็นอะไร พี่ทัพเป็นพี่ชาย ถ้าคุณพ่อรู้ว่าพี่ทำอะไรกับไลลา คุณพ่อไม่เอาพี่ไว้แน่” เมื่อคิดว่าพูดเปล่าๆ ชายหนุ่มคงไม่หยุดทุกอย่าง เธอเลยคิดว่าการเอาคุณพ่อมาอ้างเผื่อจะทำให้ชายหนุ่มได้สติมากขึ้น

            “เหอะ...แล้วไงวะ พี่แท้ๆ ก็ไม่ใช่กลัวอะไร เย...ก็เย...กันมาแล้ว”

            “ไอ้...”

            “มาทบทวนกันหน่อยไหมจ๊ะเมียจ๋า...เดี๋ยวผัวจะสนองให้ดีกว่าไอ้ฝรั่งนั่นเลย” ร่างใหญ่ก้าวเข้ามาใกล้พร้อมกับสายตาที่ร้อนแรงจนเธออดใจเต้นแรงไม่ได้

            “มะ...ไม่”

            เพราะแผ่นหลังติดกับผนังแล้วทำให้ไลลาไม่สามารถรอดพ้นเงื้อมมือของกองทัพได้ สายตาดุดันที่จ้องมองมาเหมือนกับคืนนั้น คืนที่เป็นตราบาปของเธอจนถึงตอนนี้

            มือหนารวบเอวบางเอาไว้ด้วยมือเดียวจากนั้นก็ใช้มือหนาจับที่ปลายคางมนเพื่อให้หญิงสาวรับจูบร้อนๆ เอาไว้

            “อื้อ” ไลลาพยายามเม้มปากของตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในโพรงปากได้ กระทั่งเขาใช้มือหนาของตัวเองบีบที่ปลายคางจนเธอเจ็บแล้วเปิดปากให้สิ่งแปลกปลอมล่วงล้ำเข้าไป

            “เปิดปากไลลา...” ปากนุ่มนิ่มถูกปากร้อนๆ ของกองทัพบดขยี้ไปมาอย่างแรง จูบอันร้อนแรงที่เกิดขึ้นทำเอาคนตัวเล็กถึงกับมัวเมา เธอห่างหายจากเพศรสมาสองปีกว่า และที่บอกว่าเคยมีอะไรกับชายอื่นมันไม่จริงสักนิดเพราะเธอไม่กล้าเปิดใจรับใครใหม่เข้ามาเลย

            “อื้ม...”

            “หวานจัง...” ฟันคมๆ ขบงับที่ริมฝีปากล่างเบาๆ จากนั้นใบหน้าหล่อเหลาก็เลื่อนมาซุกไซ้ที่ซอกคอหอมกรุ่นของคนตัวเล็ก ความคิดถึงตลอดสองปีมันหลั่งไหลเข้ามาอีกครั้ง เขายอมรับกับตัวเองว่าติดใจในร่างกายเนียนนุ่มของไลลาอย่างไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน แต่เพราะความแค้นตนจึงต้องข่มความรู้สึกนี้เอาไว้

            “พะ...พี่ทัพอย่า...ออกไป” มือน้อยพยายามผลักไสคนตัวโตให้ออกห่างแต่เขาล็อกร่างกายไม่ให้เธอออกจากที่นี่ได้

            กองทัพไม่รอช้า เขาจัดการอุ้มคนตัวเล็กวางบนขอบอ่างล่างมือ จากนั้นก็แทรกตัวเองไปอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างของคนตัวเล็ก และไลลารู้สึกเจ็บใจที่ตัวเองใส่กระโปรงมาเนื่องจากนั่งเครื่องอยากจะนั่งสบายๆ เลยเลือกใส่เดรสสั้น

            “ไหนเช็กของสิ...ว่ายังดีหรือเปล่า”