LOGIN“ต้องให้ฉันตายไปเลยใช่ปะพี่ถึงจะพอใจ ฉันต้องตายให้พี่ดูเลยไหม พี่ถึงจะรู้ว่าฉันก็เจ็บเป็น จะจองเวรจองกรรมกันไปถึงไหน ฉันเป็นคน ฉันเจ็บเป็น จะทำร้ายกันไปถึงเมื่อไหร่ สิ่งที่พี่ทำกับฉันมันไม่ต่างจากสิ่งที่แม่ฉันทำกับแม่พี่สักนิดเดียว!”คำพูดในอดีตของไลลามันไหลย้อนเข้ามาในความคิดของเขา น้ำตาของไลลาที่เขาไม่เคยใส่ใจเพราะเอาความแค้นมาเป็นที่ตั้ง วันนี้เขาเข้าใจแล้วว่าถ้าวันหนึ่งเขาต้องเสียไลลาไปเขาเองก็อยู่ไม่ได้“ไลลา...”ประมาณยี่สิบนาทีเพื่อนๆ และไอลดาก็มาถึงโรงพยาบาลพร้อมกับเดินเข้าไปหากองทัพที่นั่งหน้าซึมอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน“พี่ทัพ...” ไอลดาเป็นคนแรกที่เดินเข้าไปหาพี่ชายที่กำลังก้มหน้าเพราะเครียดเรื่องของไลลา“ไลลาจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมไอ...พี่กลัว...เลือดของไลลาเต็มไปหมด” เสียงทุ้มบอกอย่างสั่นๆใบหน้าคมซบกับหน้าท้องของไอลดาที่กำลังยืนกอดปลอบพี่ชายด้วยความสงสาร ครั้งนี้แทบจะเป็นครั้งแรกที่ไอลดาเห็นน้ำตาของพี่ชาย“พี่ทัพ...ไลลาเข้มแข็ง ไลลาไม่เป็นอะไรแน่นอน” ไอลดาพยายามพูดให้กำลังใจพี่ชายเพราะไม่อยากให้กองทัพเครียดไปมากกว่านี้ ถึงแม้เธอเองจะกังวลเช่นเดียวกัน แต่เชื่อว่าไลลาจะไม่ยอมให้ตัวเ
คำตอบของหมอเจ้าของไข้ทำเอาทุกคนถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเพราะตอนนี้ไลลากับลูกปลอดภัยแล้วใบหน้าของกองทัพคลี่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจที่ได้ยินคำตอบที่พึงพอใจ หัวใจแกร่งเต้นแรงด้วยความลิงโลดและได้แต่ขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ทำให้ไลลากับลูกปลอดภัยไอลดาเงยหน้าขึ้นมองสามีแล้วยิ้มออกมาเมื่อไลลาไม่เป็นอะไรมากแล้ว แต่หลังจากนี้ชีวิตของกองทัพและไลลาจะเป็นยังไงก็คงต้องติดตามกันต่อไป“พี่ทัพ...ไลลาปลอดภัยแล้ว งั้นพี่กลับบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไหมคะ” ไอลดาบอกอย่างเป็นห่วง“ไม่เอา...เดี๋ยวพี่ให้คนที่บ้านเอาเสื้อผ้ามาให้ ไอกับทุกคนกลับไปเถอะ พี่จะอยู่เฝ้าไลลาเอง” เสียงทุ้มบอกอย่างอ่อนแรง เขาเหนื่อยล้าเหมือนตาจะปิด แต่จะนอนไม่ได้ถ้าไม่เห็นว่าไลลาปลอดภัยแล้วจริงๆ“แต่...พี่ทัพ” ยังไม่ทันที่ไอลดาจะได้พูดอะไรต่อมือหนาของสามีอย่างวิคเตอร์ก็เลื่อนมาแตะไหล่เชิงบอกว่าอย่าไปขัดใจกองทัพตอนนี้เลย จิตใจของกองทัพกำลังอ่อนแอ อย่าทำอะไรที่ขัดความต้องการของมันเลยแต่ยังไม่ทันที่ทุกคนจะไปไหนร่างใหญ่ของเซบาสเตียนบิดาของวิคเตอร์ และอัครพลบิดาของไอลดาและกองทัพก็รุดมาที่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างเป็นห่วงลูกสาว หลังจากได้
“อันนา!! กูบอกมึงแล้วใช่ไหมว่าอย่ามายุ่งกับไลลา! มึงอยากตายใช่ปะ!” กองทัพมองตัวต้นเรื่องอย่างเดือดดาล เพราะไม่คิดว่าอันนาจะกล้าทำแบบนี้ทั้งๆ ที่เขาเตือนหล่อนไปแล้ว“ทัพ...อันนา...”“ถึงมึงจะเป็นผู้หญิงใช่ว่ากูจะไม่ทำอะไรนะ” ดวงตาเข้มจ้องเขม็งไปยังร่างสูงของอันนาอย่างโกรธจัดแต่เลือกที่จะหันไปมองไลลาแทนเพราะไม่อยากเสียเวลาจัดการตัวต้นเรื่อง“เดี๋ยวเรื่องนี้กูจัดการเองทัพ มึงพาผู้หญิงไปหาหมอเถอะ” เคย์เดนกับคาร์เตอร์อาสาเก็บกวาดที่นี่เองเนื่องจากอีกไม่กี่นาทีตำรวจคงมาแล้ว“ถึงเวลาชดใช้กรรมแล้วอันนา” เคย์เดนมองผู้หญิงร่างสูงที่มองพวกเขาราวกับหวาดผวาทางด้านของกองทัพเดินเข้าไปช้อนร่างเล็กของไลลาที่นอนเจ็บอยู่บนเตียงด้วยหัวใจแหลกสลาย ไลลาเหมือนเจ็บปวดมากเธอนอนคุดคู้ไม่ขยับตัว“ไลลา...ไหวไหม” เมื่อร่างเล็กเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนเขาก็ถามด้วยเสียงสั่น ใบหน้าหวานขาวซีดราวกับไม่มีสีเลือดจนอดห่วงเธอไม่ได้ ที่ต้นขาของไลลามีเลือดไหลออกมาจนหัวใจของเขาเริ่มกลัวไปหมด เขากำลังทรมานไม่ต่างกันเมื่อเห็นว่าเธอเลือดออกมากขนาดนี้“พี่ทัพ...พาไลลาไปหาหมอด่วนเลย ไลลาโดนมันชกท้อง ไลลากำลังท้องด้วย!”“อะไรนะ!” หัวใจข
ฝ่ามือหนาของชายร่างใหญ่ฟาดลงบนใบหน้าหวานของไลลาอย่างแรงจนเธอรับรู้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในปากมันเจ็บจนชาไปหมด เจ็บจนร้องไม่ออกแต่เธอพยายามสู้เพราะกลัวลูกในท้องจะเป็นอันตราย“ปล่อยนะ...ฮือๆ ไอ้สารเลว”อันนามองภาพตรงหน้าอย่างสะใจเมื่อเห็นว่าคนที่เธอจ้างมากำลังรุมทึ้งเพื่อหวังข่มขืนผู้หญิงทั้งสองคน และต่อให้กองทัพหรือวิคเตอร์มาช่วยก็คงไม่ทันแล้ว“กรี๊ด...” สองสาวกรีดร้องออกมาพร้อมกันเสียงดังเมื่อเสื้อที่ใส่อยู่ถูกคนร้ายฉีกกระชากจนขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี เผยให้เห็นบราเซียร์ที่ปกปิดอกอิ่มเอาไว้เพียงนิดเดียว“เชี่ย...แม่งสวยโคตร ขาวเนียนไปหมดทั้งตัว”“เอาเลยปะลูกพี่...ผมอยากละ สวยอะไรขนาดนี้”น้ำตาของไลลาไหลออกมาอย่างเสียใจ เมื่อชีวิตของเธอมันไม่มีอะไรจะมาเสียอีกแล้ว เธอเลยพยายามสู้สุดใจเพื่อปกป้องลูกน้อยของตัวเอง“กรี๊ด...อย่ามายุ่ง...อย่ามาแตะต้องตัวฉันไอ้เลว” เพียะ!!ไลลาใช้มือบางของตัวเองฟาดไปที่ใบหน้าของชายร่างใหญ่จนมันหน้าหันไปอย่างแรง จากนั้นชายตรงหน้าก็หันมามองใบหน้าหวานของไลลาอย่างเดือดดาล“อีนี่! ฤทธิ์เยอะนักนะมึง!”ผัวะ!กำปั้นหนักๆ ของชายร่างใหญ่ต่อยเข้าไปที่ท้องน
เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตมันเริ่มทำให้ไอลดาจับเค้าลางบางอย่างได้แล้วว่าบางทีพี่ชายของเธอคิดเกินเลยกับไลลามาตั้งนานแล้วเพียงแต่ไม่มีใครรู้เท่านั้นเอง ไม่รู้ว่าเธอจะอึ้งกับอะไรก่อนดีในตอนนี้ “วันนี้ฉันจะทำให้แกไม่มีหน้ายืนในสังคมอีกต่อไป ถ้าทัพรู้ว่าแกโดนย่ำยีไปแล้วอยากจะรู้นักว่าเขายังจะรักแกอยู่ไหม แกน่าจะดีใจนะที่วันนี้จะมีผัวทีเดียวสี่คนรวด...” น้ำเสียงของอันนาเต็มไปด้วยความเยือกเย็นจนคนฟังอดขนลุกไม่ได้ ฤทธิ์รักแรงหึงของผู้หญิงมันมีอานุภาพทำลายล้างน่ากลัวกว่าสิ่งใดเสียอีก “อย่าทำอย่างนี้ ขอร้อง...พี่ปล่อยฉันกับไอไปเถอะ ฉันสัญญาว่าจะอยู่ให้ห่างจากพี่ทัพ ไม่มายุ่งกับเขาอีก” ไลลาพยายามต่อรองเพราะไม่อยากให้ตัวเอง ไอลดา และลูกเป็นอันตราย “มันสายไปแล้วไลลา ในเมื่อแกกลับเข้ามาในชีวิตทัพอีก ฉันจะทำให้แกยับเยินจนทัพไม่สนใจแกอีกต่อไป!” “พี่อันนา...อย่าทำไลลาเลยนะคะ ถือว่าไอขอ...” เสียงหวานของไอลดาบอกเพื่อนของพี่ชายที่เธอเคยเห็นหน้าค่าตาบ้างแต่ไม่ได้สนิทอะไรมาก “โอ๊ะ...อันนี้น้องสาวแท้ๆ ของกองทัพนี่นา...ต้องขอโทษน้องไอด้ว
“ฉันไม่รู้เรื่อง ฉันไม่เข้าใจ” ไลลาตอบตามความจริงเพราะไม่เข้าใจว่าตัวเองไปทำอะไรอันนา มีแต่อันนาด้วยซ้ำที่เข้ามาทำลายชีวิตของเธอก่อน “ไม่รู้อย่างนั้นเหรอ แกเอาเรื่องที่ฉันตบแกไปฟ้องทัพจนเขาเกือบมาฆ่าฉันตาย มันเพราะแก อีไลลา!!” อันนาบอกด้วยน้ำเสียงเหลืออดเพราะตอนนั้นอีกนิดเดียวเธอเกือบขาดอากาศหายใจตาย แววตาของกองทัพที่มองมามันเต็มไปด้วยความเกลียดชัง และต้นเหตุทั้งหมดมันมาจากไลลา ผู้หญิงตรงหน้าของเธอ “ฉันไม่เคยทำแบบนี้ พี่อันนาปล่อยนะ!” ไลลาไม่เคยรู้มาก่อนว่ากองทัพไปจัดการอันนา แต่วันที่เธอโดนตบเธอไม่ได้บอกเขาเลยด้วยซ้ำว่าใครทำ แล้วเธอจะผิดได้ยังไง “รู้ไหมชีวิตของฉันตอนนี้เป็นยังไง ฉันแทบไม่เหลืออะไรเพราะผู้หญิงตอแหลอย่างแกยังไงล่ะไลลา” “ฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลยนะ” “เพราะแก...ถ้าไม่มีแกทัพก็ต้องสนใจฉัน...” “พี่ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน คนอย่างพี่ทัพเขาไม่เอาทั้งพี่ทั้งฉันหรอกนะ” ไลลาตอบตามความจริง “ไม่จริง เพราะมีแกยังไงล่ะอีไลลา ตั้งแต่แกยังเด็กหรือกระทั่งโตมาทัพไม่เคยสนใจใครเลยนอกจ







