MasukShare
เคสด่วน
Tanggal publikasi:
2026-10-30 12:12:31
Bab terbaru
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก เอาน้ำลดไข้
โครม! ภรภัทรใช้ฝ่าเท้าถีบประตูไม้ผุพังจนหลุดกระเด็นเข้าไปในห้อง เศษไม้หักสะบั้น ปากกระบอกปืนในมือล็อกเป้าเข้าใส่ชายฉกรรจ์ทั้งสามคน “คุณต้น... ช่วยฟ้าด้วย...” เสียงหวานสั่นเครือแหบพร่าลอยกระทบโสตประสาท น้ำฟ้านอนบิดกายทุรนทุราย เสื้อเชิ้ตสีอ่อนหลุดลุ่ยจนเห็นผิวเนื้อเนียนละเอียดที่เวลานี้แดงซ่านและชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ภาพตรงหน้าจุดชนวนเพลิงโทสะของภรภัทรจนถึงขีดสุด ชายฉกรรจ์ร่างหนาสามคนชะงักค้าง ปืนในมือพวกมันยังไม่ทันยกขึ้น ปลายกระบอกปืนของภรภัทรกับเรนก็ลั่นไกอย่างแม่นยำเพื่อตัดกำลังคนร้ายในเสี้ยววินาที ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนแผดก้องติดต่อกันสามนัด กระสุนเจาะเข้าที่หัวไหล่และต้นขาของพวกมันอย่างจงใจ แรงปะทะทำให้ร่างของคนร้ายเซถอยหลัง ปืนสั้นในมือหลุดกระเด็นตกพื้น สองคนที่ยังพอขยับไหวพยายามชักมีดพกพุ่งกระโจนเข้าใส่ด้วยความจนตรอก เรนปราดเข้ามาขวางตัวหนึ่งไว้ทันควัน หมุนตัวเตะกวาดตัดขามันล้มคว่ำลงกับพื้นแล้วล็อกแขนไพล่หลังกดซ้ำจนขยับไม่ได้ ขณะที่อีกคนพุ่งเงื้อมีดหมายจะแทงภรภัทร ชายหนุ่มเบี่ยงตัวหลบคมมีดเพียงคืบ ก่อนจะสวนหมัดหนักหน่วงเข้าเต็มปลายคางจนมันทรุดฮวบ แล้วกระแทกส้นเท้าซ้ำเข้าท
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ทุกคนปลอดภัย
เพลิงถือสายวิดีโอคอลรออยู่หลายวินาทีกว่าปลายทางจะกดรับ “ไอ้แตม! มึงรับช้าจังวะ มึงรีบเปิดกล้องดูเดี๋ยวนี้ ระเบิดเวลา มีถังสารเคมีล้อมรอบ กูต้องตัดสายไหน!” ภาพหน้าจอวิดีโอคอลสั่นไหว ปลายสายปรากฏใบหน้าของแตมที่กำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ตาแทบค้าง เสียงแป้นพิมพ์ดังรัวเเร็ว [“เฮีย! ใจเย็นๆ เอาโทรศัพท์ส่องเข้าไปใกล้ๆ แผงวงจร อย่าเพิ่งกระตุกสายมั่วซั่ว!”] แตมตะโกนสั่งแข่งกับเสียงเตือนของเครื่องวัด [“เชี่ย... วงจรสองชั้น! มันต่อสายหลอกไว้ ถ้าตัดสายหลัก ไฟจะจุดระเบิดสำรองทันที!”] “แล้วจะให้กูทำยังไง! พูดเป็นภาษาคนสิวะ อย่ามัวแต่พล่ามศัพท์เทคนิค กูไม่ได้จบวิศวะมานะโว้ย!” เพลิงตะคอกลั่นเหงื่อไหลเข้าตาจนแสบพร่า เขายกคีมตัดสายไฟในกระเป๋าเครื่องมือขึ้นมาจ่อ สองมือกำแน่นจนสั่นระริก 00:58... 00:57... “แม่มึงเอ๊ย เกิดมาเคยตัดแต่สายไฟบ้าน งานเสี่ยงตายแบบนี้ทำไมต้องเป็นกูด้วยวะ!” เพลิงบ่นสบถด่าตัวเองไม่หยุด ปากก็บ่นมือก็เกร็งจนแทบชัก “ไอ้ต้น... ถ้ากูรอดไปได้ มึงต้องจ่ายค่าทำขวัญให้กูเป็นร้อยล้านเลยนะเว้ย!” [“เฮียเพลิง ฟังผม!”] เสียงแตมดึงสติเขากลับมา [“ดูสายไฟเส้นคู่ที่ต่อจากแผงสวิตช์ล่าง มีสีน้ำ
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ข้อเสนอ
นิสายืนตระหง่านอยู่บนทางเดินดินลูกรังหน้าบ้านพักคนงานร้าง ใบหน้าสวยเฉี่ยวเชิดขึ้นอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า เมื่อเห็นร่างสูงของภรภัทรกับเรนก้าวพ้นแนวไม้ออกมา หญิงสาวก็ยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น“หยุดอยู่ตรงนั้นคุณต้น!” นิสายกมือข้างขวาขึ้น ชูรีโมตคอนโทรลสีดำมะเมื่อมที่มีไฟแอลอีดีสีแดงกะพริบถี่โชว์หรา “อย่าคิดจะก้าวเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว ไม่อย่างนั้น... ฉันจะกดระเบิดเดี๋ยวนี้!”ภรภัทรชะงักฝีเท้า เรนยกปืนขึ้นเล็งในเสี้ยววินาที ทว่านิสากลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย“ลดปืนลงสิคะ ถ้าไม่อยากให้โกดังฝั่งโน้นกลายเป็นหลุมฝังศพของพ่อคุณกับนังแก้วตา!” นิสาหัวเราะในลำคอเบาๆ “ฉันให้คนเอาระเบิดไปซ่อนไว้ใต้โต๊ะกลางโกดัง เชื่อมสายชนวนเข้ากับถังสารเคมีไว้ แค่ฉันขยับปลายนิ้ว หรือถ้าตัวเลขนับถอยหลังหมดลง ทุกคนที่นั่นจะแหลกละเอียดเป็นผุยผง!”แววตาของภรภัทรนิ่งสนิท ทว่าประกายตาคมกริบลุกโชนด้วยรังสีอำมหิต เครื่องดักฟังขนาดจิ๋วที่ติดอยู่ใต้ปกเสื้อส่งสัญญาณเสียงของนิสาตรงเข้าหูฟังของปลัดธาวินทุกลำดับคำนิสายกมือซ้ายขึ้นมาอีกข้าง ปลายนิ้วหันหน้าจอมือถือที่กำลังเชื่อมสัญญาณภาพสดจากกล้องวงจรปิดในห้องพักคนงานร้าง
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก พี่ปลอดภัยดี
ร่างของศักดากระตุกเกร็งอย่างแรง ก่อนจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นปูนอย่างหมดสภาพ เลือดสีแดงฉานไหลทะลักออกจากบาดแผลตรงหัวไหล่และสีข้างประกายไฟและควันดินปืนที่พวยพุ่ง ไม่ได้มาจากกระบอกปืนที่ยื้อแย่งกันบนพื้นปลายกระบอกปืนของตำรวจนอกเครื่องแบบที่ยืนคุมเชิงอยู่หน้าประตูยังมีควันจางๆ ลอยกรุ่น เจ้าหน้าที่ตัดสินใจเหนี่ยวไกตัดกำลังคนร้ายในเสี้ยววินาทีวิกฤตได้อย่างแม่นยำ ปืนพกสั้นในมือของศักดากระเด็นตกพื้นไถลออกไปไกล“พี่พัฒน์!”แก้วตาโผเข้าไปหาพร้อมพัฒน์ทั้งที่สองมือยังถูกมัดไพล่หลัง น้ำตาแห่งความหวาดกลัวระคนโล่งอกทะลักอาบสองแก้ม “พี่พัฒน์เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า!”พร้อมพัฒน์ยันกายลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้จะมีรอยฟกช้ำและรอยถลอกตามแขนเสื้อจากแรงกระแทก แต่ร่างสูงใหญ่ยังปลอดภัยดี ชายหนุ่มไม่สนใจความเจ็บของตัวเอง รีบทรุดตัวลงคุกเข่าตรงหน้าหญิงคนรัก สองมือหนาประคองใบหน้าของแก้วตาไว้ด้วยความทะนุถนอม สายตาเต็มไปด้วยความห่วงใยสุดหัวใจ“พี่ไม่เป็นไรแก้ว พี่ปลอดภัยดี... ปลอดภัยแล้วนะแก้วตา”ตำรวจสองนายกรูเข้าไปล็อกตัวศักดาที่นอนบิดตัวครางโหยหวนด้วยความเจ็บปวดลงกับพื้นอย่างแน่นหนา นายตำรวจอีกคนรีบสาวเท้
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก แก้วใจตายไปแล้ว
“มึงก็ชั่วพอๆ กับกูนั่นแหละ!” ศักดาแผดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “มึงหลอกให้กูหลงจนหัวปักหัวปำ แล้วมึงก็ถีบหัวส่งกู มึงวางแผนร่วมมือกับมุกดาลวงนังแก้วตาไปฆ่าทิ้ง แล้วยังวางยากูกับมุกดาให้ได้เสียกัน เพื่อที่มึงจะได้ชุบตัวไปเป็นเมียไอ้พร้อมพัฒน์อย่างสมใจอยากไง!” “แต่ฉันไม่ใช่แก้วใจ! ฉันคือแก้วตา!” “หึ! มึงคิดว่ากูจะเชื่อมึงเหรอวะ!” ศักดาแสยะยิ้มเหี้ยม บีบคางแน่นขึ้น “พวกมึงเป็นฝาแฝดกัน หน้าตาพิมพ์เดียวกันเป๊ะ อย่ามาตอแหลเพื่อเอาตัวรอดหน่อยเลย!” “ฉันมีไฝที่หางตาซ้าย... แต่แก้วใจไม่มี!” ศักดาชะงักกึก สายตากร้าวเลื่อนไปจับจ้องหางตาซ้ายของหญิงตรงหน้า เม็ดไฝสีน้ำตาลเข้มขนาดเล็กเด่นหราอยู่ตรงนั้น ซึ่งผู้หญิงที่มันเคยนอนกอดเมื่อยี่สิบปีก่อนไม่มีแน่นอน ความลังเลผุดขึ้นในแววตาของศักดาแค่วูบเดียว แก้วตาก็ตอกย้ำความจริงเสียงดังฟังชัด “แก้วใจถูกคนร้ายฆ่าตายตามแผนชั่วของมุกดาไปตั้งแต่วันนั้นแล้ว! เพราะพวกมันคิดว่าคนที่พวกมันฆ่าคือฉัน!” “ไม่จริง! มึงโกหก!” ศักดาตัวสั่นเทิ้มด้วยความสับสน แผดเสียงลั่นห้องอย่างไม่ยอมรับความจริง “จริง!” แก้วตาสบตามันอย่างเด็ดเดี่ยว “แก้วใจตายไปยี่สิบกว่าปีแ
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ทักทายผัวเก่า
เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องป่า รถเอสยูวีสีดำแล่นฝ่าดงหญ้ารกชัฏเข้ามาจอดสนิทหน้าโกดังร้าง ประตูเปิดผางออกพร้อมร่างสูงตระหง่านของภรภัทรที่ก้าวลงมาเพียงลำพัง มือหนาหิ้วกระเป๋าเดินทางหนังใบใหญ่ที่บรรจุเงินค่าไถ่สี่สิบล้าน สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบลานดินอย่างไม่สะทกสะท้าน ชายฉกรรจ์ห้าหกคนในชุดดำถืออาวุธปืนก้าวออกมาล้อมหน้าล้อมหลัง นำโดยชิด ลูกน้องมือขวาของศักดา “มาคนเดียวจริงๆ เสียด้วย ใจถึงดีนี่หว่าคุณภรภัทร!” ชิดแสยะยิ้มกวนประสาท ยื่นมือไปกระชากกระเป๋าเดินทางจากมือภรภัทรแล้วรูดซิปเปิดออก ฟ่อนธนบัตรสีเทาฉบับละหนึ่งพันบาทเรียงรายอัดแน่นเต็มชั้นบน ชิดใช้มือกรีดลูบเช็กดูอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง “เงินสดสี่สิบล้าน... ครบถ้วนตามสั่ง!” “เงินก็ได้ไปแล้ว... ส่งตัวแม่แก้วตากับหมอน้ำฟ้าคืนมา!” ภรภัทรเค้นเสียงสั่ง แววตานิ่งสนิททว่าแฝงรังสีสังหาร ชิดปิดกระเป๋าดัง ฉับ ก่อนระเบิดเสียงหัวเราะเย้ยหยันลั่นลานปูน “ส่งคืนเหรอ ฝันไปเถอะมึง! ทั้งนังแก่กับเมียมึง... ไม่มีใครได้กลับไปทั้งนั้น วันนี้แหละที่มึงกับตระกูลอัศวธารากุลจะต้องลงนรกพร้อมกัน!” ชิดตวัดปากกระบอกปืนขึ้นเล็งแสกหน้าภรภัทรหมายจะลั่นไกปิ
Anda juga akan menyukai
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.1K Dibacaบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์330.6K Dibacaนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย73.2K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย319.6K Dibacaสุวรรณกาย
ไอดีลม65 Dibacaพันธะรักแม่อุ้มบุญ
พิมธารา189 Dibacaเผลอรักหมดใจให้กับเจ้านายแบดบอย (อ่านฟรี)
Molin-T434 Dibacaอลิสกับเล่าสามีทั้งหลาย
ราตรีสีรุ้ง296 Dibaca
