บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก

เสียงโกลาหลและเสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่วงานแต่งงานอันหรูหรา เมื่อ นิค คู่อริสุดชั่วร้ายและลูกน้องของเสี่ยทรงพลบุกเข้ามาพังงานมงคล

“ปล่อยน้องกู!”

ภรภัทรคำรามลั่นด้วยโทสะ ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปตะบันหมัดใส่หน้านิคอย่างแรงจนอีกฝ่ายล้มคว่ำลงกับพื้น!

“พี่ต้น! ช่วยตาลด้วย!” น้ำตาลโวยวายด้วยความตกใจ ขณะถูกชายฉกรรจ์ลูกน้องเสี่ยทรงพลล็อกตัวไว้

“มึงกับกูต้องตายกันไปข้างนึงไอ้ต้น!” นิคใช้นิ้วเช็ดเลือดที่มุมปาก พลางถลึงตามองภรภัทรด้วยความแค้นเคืองสุดขีด

“ไอ้เพลิงมันเคยให้โอกาสมึงมีชีวิตอยู่ แต่มึงก็ยังแว้งกัดมันอีก... สารเลว!”

ภรภัทรไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายตั้งตัว ชายหนุ่มขึ้นคร่อมร่างแล้วประเคนหมัดใส่หน้านิคนับครั้งไม่ถ้วน สายตาคู่นั้นเดือดดาลพร้อมจะฆ่าคนได้ทุกเมื่อ สองร่างกอดรัดฟัดเหวี่ยงชุลมุนกันอยู่บนพื้นห้องโถง

“มึงสมควรตายไอ้ต้น! มึงสมควรตายตั้งแต่ตกลงไปในเหวครั้งนั้นแล้ว... คราวนี้กูจะส่งมึงลงนรกจริงๆ ซะที!”

ขณะที่นิคกำลังเพลี่ยงพล้ำและถูกกดติดพื้น สายตาชั่วร้ายก็เหลือบไปเห็นแจกันเซรามิกเนื้อหนาที่ตกอยู่ข้างกาย มือหนาคว้ามันขึ้นมาแน่น ก่อนจะเหวี่ยงฟาดลงบนศีรษะของภรภัทรอย่างแรง!

เพล้งงง!!

เสียงแจกันแตกกระจายพร้อมกับร่างของภรภัทรที่ทรุดวูบลงไปกองกับพื้น เลือดสีแดงฉานค่อยๆ ไหลซึมออกจากบาดแผล นัยน์ตาคมกริบพร่ามัวลงเรื่อยๆ ก่อนที่ทุกอย่างรอบตัวจะดับมืดลง...

“เห้ย! ไอ้ต้น! สมน้ำหน้ามึง... ไปสู่ที่ชอบๆ นะมึง!” นิคสบถพึมพำ พลางพยุงตัวลุกขึ้นเช็ดเลือดมุมปาก หันหลังเตรียมจะวิ่งตามเสี่ยทรงพลไป

“หยุดอยู่ตรงนั้นแหละมึง!”

ยังไม่ทันที่ไอ้นิคจะก้าวพ้นประตู คนของเพลิงกลุ่มใหญ่ก็พุ่งชาร์จเข้ามาล้อมจับและกดร่างของมันลงกับพื้น เสียงกุญแจมือสับล็อกดัง คลิก!

เพลิงและธาวินวิ่งพรวดเข้ามาในห้องโถงด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ภาพแรกที่เห็นคือภรภัทรนอนนิ่งจมกองเลือดอยู่บนพื้น

“ไอ้ต้น! / พี่ต้น!” ทั้งสองอุทานลั่น ธาวินพุ่งเข้าไปประคองร่างที่ไร้สติของภรภัทรทันที

“คุณเพลิง! ไอ้ต้นอาการหนักมาก เลือดไหลไม่หยุดเลย ต้องส่งโรงพยาบาลด่วน!”

“วิน! มึงพาไอ้ต้นไปโรงพยาบาลก่อน ส่วนไอ้สวะพวกนี้กูจัดการเอง!”

ณ หน้าห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาล

สัญญาณไฟหน้าห้องฉุกเฉินดับลง พร้อมกับร่างของ แพทย์หญิงนรินทิพย์ อัศวธารากุล หรือ ‘หมอน้ำฟ้า’ เดินออกมาด้วยสีหน้าเหนื่อยล้าและแววตากังวล น้ำตาลและบรรดาญาติทางฝั่งคุณพร้อมพัฒน์รีบผุดลุกขึ้นยืนแล้วถลาเข้าไปหาทันที

“พี่น้ำฟ้า! พี่ต้นเป็นยังไงบ้างคะ... พี่ต้นปลอดภัยไหม” น้ำตาลละล่ำละลักถาม ขอบตาร้อนผ่าวด้วยความห่วงใยทั้งพี่ชายและความรู้สึกของพี่สะใภ้

น้ำฟ้ายกมือขึ้นลูบหน้าเบาๆ พยายามถอนหายใจเรียกสติ ก่อนจะส่งยิ้มบางๆ ให้น้องสาวสามีเพื่อลดทอนความกังวล

“ใจเย็นๆ นะน้ำตาล... พี่นะพ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ ผลเอ็กซเรย์พบว่าฐานกะโหลกร้าวเล็กน้อยเนื่องจากโดนกระแทกอย่างแรง หมอเจ้าของไข้เย็บแผลที่ท้ายทอยและให้ยาฆ่าเชื้อแล้ว ตอนนี้ย้ายไปห้องพักฟื้น รอแค่พี่นะฟื้นคืนสติขึ้นมาก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วค่ะ”

คำพูดของน้ำฟ้าเหมือนยกภูเขาใหญ่ออกจากอกของทุกคน น้ำตาลยกมือขึ้นปิดปากสะอื้นออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนจะเข้าไปสวมกอดน้ำฟ้าไว้แน่น ธาวินและพร้อมพัฒน์ต่างพากันถอนหายใจยาวด้วยความโล่งใจ... ทว่าในอกของน้ำฟ้ากลับว้าวุ่นและเต็มไปด้วยความกังวลอย่างประหลาด