LOGIN“ก็มันร้อนหนิ” “ที่ร้อน ไม่ใช่เพราะอากาศใช่ไหม” เขายิ้มมุมปาก รู้ว่าเธอต้องการอะไรแค่ไม่กล้าเริ่มก่อนเท่านั้น ส่วนเขายังคงรักษาสัญญาได้ดีเขาจะไม่ทำอะไรเธอ ตราบใดที่เธอไม่พร้อม “หมายถึงอะไรคะ” “ป่าว นอนเถอะ” เขาสวมกอดเธอไว้แน่นก่อนจะหลับตาลง “พลึ๊บบบ” ร
“ความจริงคือ....ฉันแอบชอบเธอมาตั้งนานแล้ว หลงรักเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ขี้แย ร้องไห้ขี้มูกโป่งทุกวัน ก็อย่างว่า ฟังดูเหมือนตลก ใครจะไปคิดว่าหลงรักเด็กคนนี้ได้ที่สำคัญเธอยังเด็กมากๆ ได้เจออีกทีตอนอายุ 14 ที่ญี่ปุ่น ได้อยู่กับเธอในวันหิมะแรกด้วย โคตรมีความสุขเลย ตอนนั้นเธอกำลังโตเป็นสาวเห็นครั้งแรกแอบตกใจ
“ใช่ครับ ปราบพยศหงส์ได้สำเร็จแล้ว หงส์เป็นหงส์ที่สง่างาม ทั้งแข็งและแกร่งในเวลาเดียวกัน เธอมีความยุติธรรมตัดสินทุกอย่างบนความถูกต้อง ถ้าพ่อยังอยู่ต้องภูมิใจในตัวเธอมากๆ ” “ป๊าคะ ปราบไม่ได้พยศหงส์สำเร็จนะคะ หงส์ต่างหากที่พยศปราบ” “ปราบพยศหงส์ต่างหาก” “หงส์ พยศ ปรา
“คุณหมอคะ คนไข้ที่ถูกแทง เป็นยังไงบ้างคะ” ทันทีที่หมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน หงส์รีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปถามไถ่อาการทันที เธอคาดหวังว่าจะได้ยินคำตอบที่ทำให้สบายใจ “หมอเสียใจด้วยนะครับ คนไข้เสียเลือดไปเยอะ หมอช่วยเต็มที่แล้วไม่สามารถยื้อชีวิตได้จริงๆ” แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดหงส์ไม่อยากเชื่อ
“มาขอฉันทำไม ถ้าเขาอยากไปก็เชิญ” หงส์แสดงสีหน้าท่าทางไม่พอใจแต่ต้องรีบเก็บอาการ “ว่าไง จะไปอยู่กับฉันไหม” ชุนถาม ปราบคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าเธอไม่ต้องการฉันแล้ว ก็ไม่รู้จะอยู่ทำไม” หงส์อ้าปากค้าง ทำตาโต ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากเขา ไหนก่อนหน้าบอกว่าอยากอยู่กับเธอนักหนา ยอมกร
“คนใจร้าย” เขาต่อว่าเธอ ทั้งที่คำนั้นมันควรหลุดออกจากปากเธอไม่ใช่เขา “ใครกันแน่ที่ใจร้าย” หงส์กัดฟัน แววตามีความโกรธแค้น “ถ้าพี่ตายไป หงส์จะเสียใจไหม” เขาถาม “ไม่” พูดจบเธอสะบัดแขนเขาออกอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะเดินจากไปไม่หันกลับมา ปราบได้แต่มองดูแผ่นหลังผู้หญิงที่เ
“หิวน้ำ” ปราบรีบเทน้ำใส่แก้วให้เธอทันที เขาจะป้อนแต่เธอไม่ยอมคว้าแก้วยกดื่มเองจนหมดคงกระหายมากเพราะนอนหลับไปตั้งสามวัน“ขอบคุณค่ะ” เธอยื่นแก้วคืนให้พร้อมคำขอบคุณ ปราบไม่อยากเชื่อว่าจะได้ยินคำนี้หลุดออกมาจากปากเธอเป็นบุญหูแท้ๆ“เธอชื่อหงส์เป็นลูกสาวเจ้าพ่อประสบอุบัติเหตุทำให้ความจำเสื่อม ความจริงก่อน
น้ำตาไหลพราก มือข้างหนึ่งประคองแขนอีกข้างที่มีเลือดไหลรอยฟันเป็นทางยาวตั้งแต่หัวไหล่ลงมาถึงข้อศอก หงส์พยายามตั้งสติเธอมองดูชายสองคนที่นอนกองบนพื้น ทันใดนั้นตาเหลือบไปเห็นพวงกุญแจรถยนต์ที่ห้อยติดกับกางเกงเวลาตีสองกว่าๆ รถกระบะขับมาจอดหน้าคฤหาสน์คนเสียเลือดไปเยอะหน้าซีด ตัวเหลือง ปากแห้งเป็นสะเก็ด ร่
“แม่งเอ๊ยยยย” โคร้มมม” คนหัวร้อนทำอะไรไม่ได้ถีบเก้าอี้ข้างๆ ล้ม ชุนกำหมัดแน่น ถ้าเป็นผู้ชายเขาคงซัดหน้าไปนานแล้ว“น่าผิดหวังแทนพ่อแกเนาะ อุตส่าห์วางหมากส่งลูกชายโง่ๆ มาแต่งงานเพื่อหวังฮุบเอาสมบัติ แต่โชคร้ายลูกชายหน้าโง่ดันทำพลาด เปิดเผยตัวตนชั่วๆ ต่อหน้าคู่หมั้นตัวเองทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงานกันเลยด้
“กรี๊ดดดดดด.......อ่วยอ้วยยย อ้ายเอี้ย!” หงส์กรีดร้องจนสุดเสียงแต่มันคงหนึ่งล็อคเธอจากด้านหลัง อีกคนเอาผ้าอุดปากคนตรงกลางดิ้นทุรนทุรายใช้แรงทั้งหมดต่อสูงกับศัตรูทั้งแตะต่อยถีบมือไม้วาดลวดลายไปทั่วจนในที่สุดแล้ว คนอวดเก่งต้องจำยอม“....................................” เธอแน่นิ่งไปเพราะฤทธิ์ของยาสลบ







