พ่ายธาวิน

เสียงนาฬิกาปลุกดังภายในห้องของคอนโดแห่งหนึ่ง มือขาวซุกใต้ผ้าห่มยืนออกมาคว้าหาต้นตอของเสียง แล้วใช้มืออีกข้างดึงผ้าห่มนุ่มที่คลุมทั้งหัว ดวงตาปรือปรอยจากความง่วงงุน ค่อยๆ ลืมขึ้นรับกับแสงแดดอ่อนที่ส่องผ่านม่าน

เมญ่าปิดเสียงที่กำลังดัง มองเข็มนาฬิกาชี้ตรงเลขแปด วางมันลงตำแหน่งเดิม แล้วหยิบมือถือขึ้นมาอัปเดตข่าวสารต่างๆ ในแต่ละวัน ทว่าบนหน้าจอก็มีข้อความแจ้งเตือนถูกส่งเข้ามาเมื่อคืนตอนเที่ยงคืน

“แม่...”

เมญ่าเอ่ยเพียงเบาๆ เวลาอันดึกดื่นแม่ควรพักผ่อน แต่ทว่ายังส่งข้อความมาหาเธอ เรียวคิ้วได้รูปจรดชนกันเล็กน้อย เธอขยับตัวเอนหลังกึ่งนั่งกึ่งนอน คลุมผ้าห่มไว้ถึงแค่เอว แล้วเปิดอ่านสารจากผู้ให้กำเนิดอย่างสงสัย

ข้อความ : แม่มุตา

ญ่า...สิ้นเดือนนี้ต้องจ่ายค่าประกันชีวิตของแม่นะลูก น้องสองคนสอบเข้า ม.4 ที่โรงเรียนสตรีศิริเทพ เป็นโรงเรียนเน้นสายวิทย์โดยตรง มีค่าใช้จ่ายรวมทั้งค่าเทอมประมาณ 3 หมื่น แม่บอกเอาไว้นะ ไม่กล้าโทรกลัวจะรบกวนเวลาทำงาน

มุตารู้ดีว่าลูกสาวคนโตของบ้านทำงานกลางคืน แม้เป็นอาชีพที่เธอไม่ค่อยเห็นด้วยเสียเท่าไหร่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากให้ระวังและดูแลตัวเองดีๆ และเธอไม่รู้เลยว่าเมญ่าว่างงานมานานแล้ว

มือถือในมือวางลงเตียง สีหน้าง่วงงุนก็เปลี่ยนเป็นเครียดขึ้น เมื่อสองเดือนก่อน ส่งเงิน 3 แสนให้แม่ไถ่ถอนโฉนดบ้านที่จำนองนอกระบบและสิ้นเดือนนี้นอกจากต้องให้เงินเดือนแม่เดือนละหมื่น ค่าประกันชีวิตของแม่อีกหมื่นห้า และยังมีค่าเทอมของน้องสาวฝาแฝด 2 คน ค่าชุดและอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเรียนก็ปาไป 3 หมื่นแล้ว

แต่เงินเก็บที่มีตอนนี้เหลือแค่หลักแสนต้นๆ

“ต้องหางานทำแล้วล่ะญ่า”

ตั้งแต่ลาออกจาก Just’ 69 Harem ก็เป็นเวลา 6 เดือนที่เธอยังไม่ได้หางานใหม่ เพราะจิตใจที่ห่อเหี่ยว หมดไฟและไร้พลังขับเคลื่อน จมอยู่กับความคิดถึงและความเสียใจ ครั้นผิดหวังจากเมฆา เจ้าของฮาเร็มเดิมที่เคยทำงานมาหลายปี พยายามให้ความสุขตัวเอง พาตัวเองไปเที่ยว พบเจอผู้คนใหม่ๆ เพื่อหวังจะให้ลืมผู้ชายที่แอบรักมานานนม แต่ก็ทำไม่ได้สักที แต่ตอนนี้ภาระหน้าที่ต้องรับผิดทำให้เธอต้องกลับมาทำงานอีกครั้ง

ร่างขาวสวมชุดนอนตัวบางสีชมพูอ่อน ลงจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำ ถอดชุดบนกาย พลางมองตัวเองในกระจกตรงหน้า ทุกส่วนที่มีเคยเป็นของเฮียเมฆมาแล้วทั้งสิ้น ยกเว้นก็แค่หัวใจ ประเคนให้เฮียก็ไม่เอา

“ญ่าต้องลืมเฮียให้ได้”

บอกตัวเองให้ตัดใจมานับครั้งไม่ถ้วน ทิ้งทุกอย่างที่เมฆาเคยให้ ลบภาพแอบถ่ายออกจากมือถือ ก็ยังบังคับใจให้ลืมเลือนไม่ได้เสียที ทว่าวันนี้ เธอตั้งใจอย่างมาก เพราะหลังนี้ต้องเดินหน้าต่อ มูฟออนไปข้างหน้า ไม่ใช่เป็นวงกลม

22:00

Rogue Bar

สถานบันเทิงหรูย่านใจกลางเมือง เมญ่าหอบหัวใจช้ำๆ มาดื่มด่ำกับความเมามาย ก่อนจะกลับไปทำงานเพื่อส่งน้องเรียน และที่สำคัญ เธอหวังว่าการออกมาท่องเที่ยวในยามราตรีจะทำให้เธอลบคนรักของเฮียเมฆออกไปจากหัวใจได้อย่างหมดจด

ร่างขาวสวมชุดเดรสสีเงินปักเลื่อม ระยิบระยับเล่นไฟภายในบาร์หรูและต่างสะดุดกับสายตาของบรรดาชายหนุ่มน้อยใหญ่ พลางแวะเวียนมาชนแก้วและนั่งคุยจนจำหน้าไม่ได้เลยว่าใครเป็นใคร กระนั้นผู้ชายเหล่านั้น ไม่ได้เป็นที่ต้องตาต้องใจเมญ่าเลยสักคน

การหาจุดสนใจกับชายคนใหม่ ทำไมไม่ง่ายเหมือนเฮียเมฆเลย

อาจเป็นเพราะภายนอกที่มองเห็นไม่ใช่สเปกของเธอ

นั่งบาร์น้ำเพียงลำพัง ก็หยิบมือถือไถฟีดแอปพลิเคชันอย่างเคย เสียงเพลงดังอึกทึก ทั้งไฟแสงสีไม่ทำให้ความมัวหมองในใจดีขึ้น มันกลับเหงามากกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะทุกครั้งที่นั่งดื่ม มักจะเป็นลูกค้าที่ต้องคอยดูแล หรือไม่ก็เป็นเมฆาที่เธอเอาอกเอาใจ แต่วันนี้นั่งดื่มคนเดียว ท่ามกลางผู้คนมากมายที่ยืนเต้นโยกย้ายอย่างเมามัน แต่ตัวเองดันนั่งซึมราวกับว่าไม่สนุกเอาซะเลย

ระหว่างที่ดวงตามันเบลอจดจ้องหน้าจอมือถือ เห็นว่ามีแอปพลิเคชันหนึ่งขึ้นโฆษณาและดึงดูดความสนใจหญิงสาวได้มาก จนต้องกดโหลดติดตั้งบนตัวเครื่อง

CrushIt App

เป็นแอปสำหรับชายหญิงคุยกันแก้เหงา ทว่าก็ยังมีบุคคลบางกลุ่มสร้างแอคเคาน์เพื่อหารายได้จากแอปพลิเคชันนี้ เมญ่าปัดจอหน้าเรื่อยๆ เพราะรูปโปรไฟล์ที่ค่อนข้างสะดุดตา ทำชายหนุ่มรุ่นน้องยันรุ่นพ่อทักเข้าหา เธอไม่ได้สนใจมากและตอบกลับเพียงสติกเกอร์เป็นมารยาท แต่ดันไปสะดุดตากับผู้ชายคนหนึ่ง ถอดเสื้อโชว์รอยสักบนต้นแขนและมีข้อความใต้รูปว่า Sex for work

ความคิดหนึ่งแวบขึ้นมา บวกกับความเมาทำใจกล้ามากขึ้น เมญ่าครุ่นคิดทั้งความเมาชั่วครู่ กระทั่งแน่ใจแล้วว่าในค่ำคืนนี้อยากทิ้งร่างกับผู้ชายสักคนเพื่อลืมผู้ชายที่เขาไม่เหลียวแล และเป็นฝ่ายทักไปหาผู้ชายในแอปที่เธอเห็นเพียงไม่กี่นาที

M_ya : รับงานเหรอคะ

ข้อความที่ส่งไปยังไม่มีการตอบกลับมาในตอนนั้น เมญ่ามองหน้าจอ ยังไม่ปรากฏว่าคนปลายทางจะเปิดอ่าน ก่อนจะวางมือถือลง และหยิบเหล้าขึ้นมาดื่ม ยังไม่ทันพร่องแก้ว ไฟหน้าจอมือก็สว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับการแจ้งเตือนของแอปล่าสุดที่เธอใช้งาน

4View : ครับผม รับงานครับ

M_ya : ขอรายละเอียด

4View : ได้ครับ ผมชื่อวิว อายุยี่สิบสาม ส่วนนี่รายละเอียดครับผม

ชายหนุ่มส่งภาพที่ระบุข้อความไว้ชัดเจน รับงานเซ็กสร้างความสุขครั้งละ 3 พันและมีโรงแรมหรูหนึ่งที่เปิดไว้เพื่อทำภารกิจความเสียวโดยเฉพาะ

ดวงตามึนเบลอมองข้อความเหล่านั้นแทบจะเป็นภาพซ้อน รวมทั้งผลตรวจร่างกายล่าสุดว่าชายหนุ่มไม่เป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ หรือหากอยากให้นั่งคุยเป็นเพื่อนก็ได้ ผู้รับงานไม่ติดอะไร แต่ค่าจ้างไม่ลดลง

M_ya : มีเพื่อนไหม

4View : เพื่อน ???

M_ya : พาเพื่อนมาทำให้พี่ลืมคนคนหนึ่งได้หรือเปล่า

คำถามที่ส่งกลับไป ทำคนอายุน้อยกว่าเงียบไปสักพัก เมญ่าคิดว่าเขาคงไม่รับงานแบบสวิงกิ้ง กำลังจะส่งกลับไปอีกครั้งว่าไม่เป็นไร แต่อีกฝ่ายส่งกลับมาก่อน

4View : หกพันนะพี่

M_ya : โอเค ที่ไหนส่งโลมาได้เลย

เธอตอบตกลงอย่างไม่ลังเล ก่อนหน้าทำอาชีพให้บริการลูกค้า รับเงินและทำหน้าที่ของตัวเอง ตอนนี้กลับตรงกันข้าม ไม่เคยนึกว่าต้องมาซื้อผู้ชายปรนเปรอ แต่เพราะเสียใจและความเมาเต็มกำลังทำเมญ่าไม่ฉุกคิดอะไร จ้างผู้ชาย 2 คนเพื่อชำเราเรือนร่างตัวเอง