พ่ายธาวิน

พ่ายธาวิน

last updateHuling Na-update : 2026-04-16
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
56Mga Kabanata
411views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เพราะความรักที่ไม่สมหวัง เมญ่าหยิ่งสาวผู้ถูกตอบแทนหัวใจด้วยการปฏิเสธจากชายที่แอบรัก ตัดสินใจทิ้งร่างกายในคืนที่เมามาย หมายจะมีสัมพันธ์กับชายแ

view more

Kabanata 1

Chapter 1 เมญ่ากับความเสียใจ

When Lucas Bennett was preparing to propose, I discovered flirtatious messages on his phone from a woman I didn’t recognize.

I created a fake profile and posed as a relationship counselor. Shortly after I added his mistress, Sophie Reid, she messaged me.

"He's proposing to his wealthy girlfriend and told me to keep my distance. What should I do?"

I kept my cool and asked her every detail about how they met. That was when I realized he'd been cheating on me for our entire five-year relationship.

The bitter irony was that he'd even met his mistress because of me. I was the one who had taken him to the hotel where she worked.

I was ready to confront him with everything I'd uncovered. But just as I approached his office, I heard him laughing and bantering with his friends.

"Once you tie the knot, you'll be tied down for good. You okay with that, man?"

Lucas scoffed, casually spinning the engagement ring on his finger that I'd once seen as a symbol of our love.

"It's just to put Mr. Thomas Cruise's mind at ease. I should probably rein myself in for a while and actually act like a good husband. I'll figure out the rest later."

One of his friends laughed and nudged him playfully.

"There's plenty of fish in the sea. Secure the bag with the marriage first, then you can settle down with Sophie."

My fists clenched so hard my phone dug painfully into my palm.

Lucas must have heard something, because he hurried out to see what was going on. When he spotted me in the doorway, a flicker of guilt crossed his face. He pressed his lips together briefly before settling into his signature easy smile.

"Why didn't you tell me you were coming?"

My mind flashed back five years, to when he had taken a huge hit in the business world and had begged my dad for help.

Dad hadn't wanted anything to do with him.

But I was the one who took pity on Lucas. I provided the capital to start this tech company and built him from nothing into the so-called tech wunderkind.

And now he had chosen to betray me.

I shot him a scathing look, shouldered past him into the office, and took his seat behind the desk, crossing my legs.

"What? Do I need to report to you before coming into my own company?"

My words caught him off guard. For years, I'd downplayed my role as the main investor to spare his pride. But now, I was done playing nice.

After a moment of stunned silence, Lucas let out a resigned sigh.

"Vee, why must you always be so assertive? Most men prefer a woman to be gentle. A little mischief is one thing, but it's better than being so domineering."

I wondered if this was his reason for betraying me. If I weren't assertive, this company would have gone bankrupt years ago.

My phone buzzed again with another insistent message from Sophie.

"You have to help me get him back. I'm willing to pay any consultation fee."

I typed out a quick reply.

"A little drama keeps the spark alive. If you don't stir things up now and then, how else will he remember to pay attention to you?"

A "thank you" sticker popped up in response.

I dragged myself home and collapsed on the bed, barely making it through the night in a daze.

The next morning, the moment I stepped into the company lobby, I stopped short. I saw Sophie standing at the reception desk, dressed in corporate attire.

At that moment, a message popped up on my phone.

"After I made a scene yesterday, not only did he not break up with me, he got me a job at his company. You're amazing."
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
56 Kabanata
Chapter 1 เมญ่ากับความเสียใจ
เสียงนาฬิกาปลุกดังภายในห้องของคอนโดแห่งหนึ่ง มือขาวซุกใต้ผ้าห่มยืนออกมาคว้าหาต้นตอของเสียง แล้วใช้มืออีกข้างดึงผ้าห่มนุ่มที่คลุมทั้งหัว ดวงตาปรือปรอยจากความง่วงงุน ค่อยๆ ลืมขึ้นรับกับแสงแดดอ่อนที่ส่องผ่านม่าน เมญ่าปิดเสียงที่กำลังดัง มองเข็มนาฬิกาชี้ตรงเลขแปด วางมันลงตำแหน่งเดิม แล้วหยิบมือถือขึ้นมาอัปเดตข่าวสารต่างๆ ในแต่ละวัน ทว่าบนหน้าจอก็มีข้อความแจ้งเตือนถูกส่งเข้ามาเมื่อคืนตอนเที่ยงคืน “แม่...” เมญ่าเอ่ยเพียงเบาๆ เวลาอันดึกดื่นแม่ควรพักผ่อน แต่ทว่ายังส่งข้อความมาหาเธอ เรียวคิ้วได้รูปจรดชนกันเล็กน้อย เธอขยับตัวเอนหลังกึ่งนั่งกึ่งนอน คลุมผ้าห่มไว้ถึงแค่เอว แล้วเปิดอ่านสารจากผู้ให้กำเนิดอย่างสงสัย ข้อความ : แม่มุตาญ่า...สิ้นเดือนนี้ต้องจ่ายค่าประกันชีวิตของแม่นะลูก น้องสองคนสอบเข้า ม.4 ที่โรงเรียนสตรีศิริเทพ เป็นโรงเรียนเน้นสายวิทย์โดยตรง มีค่าใช้จ่ายรวมทั้งค่าเทอมประมาณ 3 หมื่น แม่บอกเอาไว้นะ ไม่กล้าโทรกลัวจะรบกวนเวลาทำงาน มุตารู้ดีว่าลูกสาวคนโตของบ้านทำงานกลางคืน แม้เป็นอาชีพที่เธอไม่ค่อยเห็นด้วยเสียเท่าไหร่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากให้ระวังและดูแลตัวเองดีๆ และเธอไม่รู้เลยว่า
Magbasa pa
Chapter 2 นัดเด็ก
Ember Inn Hotel 00:20 เมญ่ามาถึงช้ากว่าที่นัดหมายเพียงเล็กน้อย ลงจากแท็กซี่ที่เรียกมาก็ยืนมองภายนอกของโรงแรม ไม่ใหญ่มากแต่ก็หรูระดับหนึ่ง คนเมายืนตัวโยกราวกับพื้นที่ตรงนี้มีแผ่นดินไหว ก่อนจะสูดหายใจ ตั้งสติเดินผ่านเคาน์เตอร์ที่ไม่มีคนอยู่เลยสักคน ลิฟต์ของโรงแรมขึ้นมาถึงชั้นที่ 5 คนตัวบางเดินออกจากลิฟต์ พลางมองป้ายบอกหมายเลขห้อง แล้วยกมือถือขึ้นดูเลขห้องที่วิว เด็กรับงานเซ็กส่งมาให้ “ห้องห้าศูนย์เก้า” น้ำเสียงที่เปล่งเปลี่ยนไปจากปกติ เมญ่าเมาหนักเพราะดื่มหลายแก้ว แต่ยังประคองตัวเองเดินมาถึงห้องที่นัดหมาย เพราะสติสัมปชัญญะเริ่มลดลงทำดวงตาพร่าเบลอหนัก รวมทั้งหมายเลขห้องที่ดันแตกเพียงเสี้ยวเดียว เปลี่ยนจาก 508 ดูคล้าย 509 ในทันที เมญ่า ! เธอกำลังเคาะห้องผิด... เสียงดัง ก๊อกๆ เพียงไม่กี่ครั้ง คนด้านในก็เปิดประตูให้ เท้าขาวสวมส้นสูง ก้าวเข้าห้องก็ล้มเพราะสะดุดกับพื้นต่างระดับ ทว่ามีชายร่างหนารับเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้น จมูกที่ทำด้วยกระดูกหลังหูคงโดนกระแทกแน่ๆ ภายในห้องเปิดเพียงไฟสลัว คนที่เมาอยู่แล้วยิ่งพร่ามัวทางสายตามากไปใหญ่ แต่รับกลิ่นหอมจากกายหนาได้ดี ชายคนนี้เพิ่งอาบน้ำเสร็จ
Magbasa pa
Chapter 3 ต่างคนต่างเข้าใจผิด Nc
เดินกลับมาหาคนนอน ร่างสวยช่างอรชรเย้ายวนดวงตาให้รู้สึกหลงใหลเป็นพิเศษ นอนกับผู้หญิงมาหลายคน แต่คนนี้ดันดึงดูดจุดสนใจเขาอย่างมาก“อมไหวไหม เอาเข้าปากจะอ้วกหรือเปล่า” เอ่ยถามเมญ่าที่ยังเข้าใจผิดคิดว่าเป็นสกายดาว ก่อนจะขยับกายขึ้นเตียงแล้วนั่งเอนหลังพิงหัวเตียง ดึงคนตัวเล็กกว่าแทรกกลางหว่างขา ใบหน้าสวยหวานผงกขึ้น ทว่าผมเผ้าที่ยาวก็ยุ่งเหยิงปิดใบหน้า จนมือหนาต้องเสยไปด้านหลังให้อย่างลวก ท่อนลำยังไม่ได้สวมเครื่องป้องกัน มันแข็งชันต่อดวงตามึนเมาของหญิงสาว ต่างคนก็ต่างเข้าใจว่าซื้อกันมา แต่ด้วยสัญชาตญาณของการเป็นผู้ให้บริการ ทำเมญ่าลืมตัว กุมเต็มมือแล้วขยับรูดขึ้นรูดลง ดวงตาคมมองคนที่กำลังสาวแก่นกาย กัดปากเบาๆ กระทั่งเห็นว่าหยาดน้ำลายไหลออกทางมุมปากของเธอ เมญ่าจับหัวหยักสีเข้มถูน้ำลาย แล้วอ้าปากงับ กดช่องคอค่อยๆ กลืนกินท่อนลำอันใหญ่โต ภายใต้การมองของผู้ชายแปลกหน้า “อ่า...!” เชี่ย !! ยาวขนาดนี้ อมเข้าไปได้ยังไงจนสุด เขาแปลกใจปนเสียว คนอื่นเต็มที่ก็ได้แค่ครึ่ง แต่กับคนนี้มิดดุ้น โดยไม่มีอาการอ่อกเลยสักนิด แต่เปล่าเลย เมญ่ากำลังปรับลมหายใจและจังหวะของการใช้ปาก เธอถอนออกก่อน ผงกหน้าขึ้
Magbasa pa
Chapter 4 บังเอิญเจอ
วันต่อมา แดดในช่วงสายค่อนข้างแรง เมญ่าอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็หยิบแว่นตากันแดดและกระเป๋าสะพายแบรนด์หรู ลงลิฟต์ของคอนโดชั้นที่ 7 เดินท่ามกลางอุณหภูมิที่อบอ้าวมาด้านหน้าเพื่อจะข้ามถนนไปยังธนาคารสีเขียวที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้าม ร่างขาวสวมกางเกงเข้ารูปสีดำ เสื้อแขนยาวที่ปกปิดผิวเนียนขาว ไม่ให้กระทบแดดโดยตรง รองเท้าแตะราคาหลักพัน ยืนกอดอกรอสัญญาณไฟจราจรเป็นสีแดง ภาพตรงหน้าคือรถที่เคลื่อนตัวสวนกันไปมา เพราะตรงนี้คือย่านใจกลางเมือง เรื่องจราจรติดชะงักช่วงเช้า เที่ยงวันและเวลาเลิกงานกลายเป็นภาพที่เคยชินของดวงตาสีอ่อนเสียแล้ว ใบหน้าไร้การแต่งแต้มเครื่องสำอางเชิดขึ้น มองสัญญาณไฟ กระทั่งเห็นว่ามันเป็นสีแดง พลันนั้นก็รีบเดินไปยังฝั่งตรงข้ามทันที เมญ่าไม่ได้เดินเข้าไปในภายในธนาคาร เธอเลือกไปยังตู้ฝากเงินอัตโนมัติที่มีชายวัยกลางคนกำลังต่อคิวรอใช้บริการเป็นลำดับ 2 ก่อนจะถอดแว่นตากันแดดที่สวมมา เพราะตัวเองอยู่ในที่ร่ม สักพักก็ถึงคิวของตัวเอง เธอขยับกายไปชิดตู้ฝาก หยิบเงินหนึ่งหมื่นออกจากกระเป๋า ยังไม่ทันจะหย่อนลง ภาพคืนอันร้อนฉ่าก็ผุดขึ้นมาในสมอง เสียงครางและจังหวะของร่างกายดังหยาบโลนก่อกวนจนต้องส่ายหน
Magbasa pa
Chapter 5 เมญ่ารองาน
บ้านเมฆา หนูหน่อยที่กำลังเดินเล่นกับไอ้มังคุด มองรถหรูสีแดงเพลิงเคลื่อนตัวเข้ามาด้วยความเร็ว แล้วค่อยๆ ช้าลง จนจอดในที่สุด เรียวคิ้วสีอ่อนขมวดเข้าหากัน อยู่ที่นี่มานาน ไม่เคยเห็นรถสีนี้ พลันชะเง้อคอมองด้วยความสงสัยตามประสาเด็ก กระทั่งเห็นว่าเป็นชายร่างสูงลงจากรถ ท่าทางดูดี หล่อเหลา แต่ดูแบดบอยและเจ้าเล่ห์ไม่น้อย “ใครมาบ้าน” “คุณธาวิน” รังสรรค์เดินมาพร้อมถาดขนม วางบนเก้าอี้ไม้และตอบให้หนูหน่อยหายสงสัย ขณะที่คนตัวเล็กยิ้มให้แบบเขินๆ ไม่นึกว่าคนอายุมากจะเดินมาได้ยินกับความขี้สงสัยของเธอ “เพื่อนเฮียเหรอคะ” “ก็ทำนองนั้นแหละ คุณเหมกับคุณพ่อคุณธาวินรู้จักกัน ลูกๆ เลยรู้จักกัน” หนูหน่อยพยักหน้า ก่อนจะหันมาหยิบขนมของโปรดกิน ส่วนรังสรรค์ก็หันไปเล่นกับไอ้มังคุด หมาจรจัดที่ใครๆ ก็รังเกียจเพราะเนื้อตัวสกปรก แต่ตอนนี้มันเป็นหมาที่คนในบ้านนี้รักมากมาย แขกมาบ้าน เมฆาก็ต้อนรับอย่างดี แม้ทั้งคู่จะไม่ใช่เพื่อนกันมาตั้งแต่แรกและรู้จักกันได้แค่ 2-3 ปี ทว่าก็ไปมาหาสู่และติดต่อกันตามโอกาส นับถือกันเป็นพี่น้อง แม้อายุจะห่างกันแค่ปีเดียว เช่นเดียวกับวันนี้เป็นโอกาสที่ดี ที่ธาวินได้มาเยี่ยมเยือนพร้อมกั
Magbasa pa
Chapter 6 ทฤษฎีโลกกลมกำลังทำงาน
ครืด... นั่งเหม่อได้สักพักพลันสะดุ้งจนตัวลอย เมญ่าตกใจเพราะการสั่นของมือถือ แต่ดีใจเมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าดังขึ้นมา ทว่ามองหน้าจอ พลันปรากฏเป็นมุตา แม่ของเธอ ไม่ใช่จุ๊บแจง เพื่อนที่ฝากฝังให้ช่วยหางาน เรียวปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อย เมญ่ากำลังนึกว่าแม่คงมีธุระต้องใช้เงินอีกแล้ว ก่อนจะรับสายและปรับอารมณ์จากเศร้าๆ เหงาๆ ให้ฟังเป็นปกติ “ค่ะแม่ เงินที่โอนให้ไม่พอใช้เหรอ” เมญ่าถามทันที เพราะส่วนมากคนปลายสายโทรมาก็มักมีเรื่องเงินมาเกี่ยวข้อง กระนั้นก็เข้าใจดีว่าแม่ต้องดูแลน้องสาวอีก 2 คน อีกทั้งภาระหนี้สินอีกจำนวนหนึ่งยังเหลืออยู่ “คิดว่าแม่โทรมาขอเงินอีกแล้วเหรอ” “อ้าว ก็นึกว่า...” ได้ยินที่แม่ถาม ก็หน้าเสียในทันที เธอปิดปากเงียบไม่พูดต่อ ทุกครั้งที่โทรมาแม่ก็ขอเงินจริงๆ “ทำไมเอาแต่นึกว่าแม่จะขอเงิน” “แม่มีหน้าที่ดูแลน้อง ไม่ได้ทำงานจะเอาที่ไหนใช้จ่ายล่ะ ถ้าไม่เอาจากญ่า” นั่นมันก็ถูก แต่เหมือนว่าเธอลืมนึกถึงอะไรบ่างอย่าง มากกว่าเรื่องนี้ “แม่ไม่ได้ยินเสียงญ่าหลายวัน คิดถึงเลยโทรมาหา” “...” คล้ายกับโดนก้อนหินกระแทกเข้ากลางอก ช่วงนี้เธอไม่ได้โทรหาแม่กับน้องเลย จะคุยกันแค่ผ่านแอปพ
Magbasa pa
Chapter 7 งานใหม่ของเมญ่า
“อะไรนะ !!” เมญ่าที่ยกแก้วน้ำแตะริมฝีปาก ยังไม่ทันจะกระดกดื่มหลังจากกินข้าวมื้อเที่ยงก็วางลงกลับที่เดิมและตั้งใจฟังคนในสายที่กำลังพูด จุ๊บแจงโทรมาแจ้งข่าวดี ตอนนี้มีงานให้ทำและฝากให้ผู้จัดการพิจารณาเธอเป็นพิเศษอีกด้วย (ที่โรงแรมเปิดรับสมัครพนักงานห้าตำแหน่ง) “ไม่ได้หูฝาดจริงๆ ใช่ไหม” (ไม่ฝาด) นึกว่าตัวเองอาจฝัน เมญ่าเอามือหยิกต้นขาอ่อนตัวเอง ก็ร้องโอ๊ยเบาๆ เพราะเจ็บ “เจ็บ...ไม่ฝัน” (ฉันบอกผู้จัดการไว้แล้ว ว่าแกกำลังหางานใหม่ รีบเข้าไปกรอกใบสมัครออนไลน์ อีกไม่กี่วันจะเรียกสัมภาษณ์) “ขอบใจนะจุ๊บ ขอบใจมากๆ” (ไม่เป็นไรเพื่อน) ทันทีที่วางสาย เมญ่ารีบเปิดเว็บไซต์ของโรงแรมและกรอกใบสมัครออนไลน์ พร้อมส่งหลักฐานการสมัคร ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลส่วนตัว วุฒิการศึกษา รวมทั้งประวัติการทำงานให้เรียบร้อย นั่งกำโทรศัพท์ ยิ้มจนเหงือกแห้งเพราะตั้งตารอนานเป็นอาทิตย์ จนแอบคิดว่างานที่ขอให้จุ๊บแจงช่วยหาจะไม่มีเสียแล้ว กระทั่งวันนี้ วันที่เธอได้ส่งใบสมัครและรอเรียกตัวเพื่อเข้าสัมภาษณ์ จากนั้นก็หยิบแก้วน้ำเย็นจัดที่ตอนนี้เริ่มจะกลายเป็นน้ำอุณหภูมิห้องขึ้นมาดื่มอย่างสบายใจ ระหว่างที่รอทางโรงแรมตอบกลับเพื
Magbasa pa
Chapter 8 เจอกันในฐานะเจ้านายใหม่
ห้องสัมภาษณ์งานมีคนนั่งรอหลายคน เป็นผู้สมัครที่ถูกเรียกตัวมาเช่นกัน เมญ่าและเต้นั่งรอบนเก้าอี้ด้านหน้า มองดูเพื่อนผู้ร่วมสัมภาษณ์เดินเข้าไปในด้านใน บางคนใช้เวลา 20 นาที บางคนใช้เวลามากกว่านั้น ทว่าพอเดินออกมาก็หน้าหงอยคอตก “ผ่านไหมครับ” เต้เอ่ยถามเพราะอยากรู้ “ไม่ผ่าน” The Grand Orchid Hotel จะแจ้งผลหลังจากสัมภาษณ์ทันที นั้นหมายความว่าเพื่อนๆ ที่เข้าไปก่อนยังไม่มีใครผ่านสักคน กระทั่งถึงคิวของเต้ ถูกผู้จัดการของโรงแรมเรียกตัวเข้าไปด้านใน ชายหนุ่มลุกขึ้น กระตุกชุดสุภาพให้เข้าที่ สูดหายใจสร้างความมั่นใจแล้วเดินเข้าไปนานเกือบ 30 นาที ขณะที่เมญ่านั่งกุมมือตัวเองแน่น ตื่นเต้นจนต้องระบายลมทางปาก มือชื้นเหงื่อทั้งที่มีอากาศเย็นจากแอร์ เต้เปิดประตูออกมาพร้อมรอยยิ้ม เมญ่ายังไม่ทันได้ถามก็ถูกเรียกเข้าไปก่อน หญิงสาวลุกขึ้น ลูบเส้นผมที่มัดรวบไว้อย่างเรียบร้อย สูดหายใจรวบรวมสมาธิ จากนั้นผลักประตูเข้าไปด้วยท่าทางแสนมั่นอกมั่นใจ ภายในห้องเย็นฉ่ำ เมญ่ากระชับเสื้อสูทบนกายราวต้องการไออุ่น แล้วเดินต่อด้วยท่าทางทะมัดทะแมง เธอยืนด้านหน้าโต๊ะทำงานขนาดใหญ่และหรูหรา มองชายหนุ่มร่างสูงปละหันหลังคุยโทรศัพท
Magbasa pa
Chapter 9 พนักงานใหม่ที่คุ้นเคย
ห้องประชุมย่อยของโรงแรม ผู้ผ่านการสัมภาษณ์มีทั้งหมด 3 คน นั่งเรียงหน้ากระดานฟังผู้จัดการอธิบายขอบเขตการทำงานและตำแหน่งที่ต้องทำ รวมทั้งเงินเดือนและสวัสดิการที่จะได้รับตลอดการเป็นพนักงาน พลังธรรมหรือเต้ ชายคนเดียวที่ได้รับคัดเลือกเข้าทำงานในตำแหน่ง Ballman หรือพนักงานยกกระเป๋า อีกคนคือน้ำทิพย์ หญิงสาววัย 22 ปี เด็กจบใหม่เข้าทำงานในตำแหน่งแคชเชียร์ห้องอาหาร ซึ่งลูกค้ารอบนอกที่ไม่ได้พักในโรงแรมแห่งนี้ สามารถเข้ามาใช้บริการได้เหมือนกัน ส่วนคนสุดท้ายคือเมญ่า ได้รับคัดเลือกมาแบบงงๆ ไม่เน้นสัมภาษณ์ เน้นความพึงพอใจจากผู้บริหาร เข้าทำงานในตำแหน่ง Receptionist เป็นพนักงานต้อนรับแทนคนเก่าที่ลาออกกะทันหัน “มีที่พักให้ทุกคน แยกโซนพนักงานชายหญิงชัดเจน ห้ามเดินข้ามไปหากันโดยพลการ มีเรื่องอยากคุยต้องออกมาคุยด้านนอก และใครอยากหาที่พักเองหรือมีบ้านอยู่แถวนี้ ก็สามารถแจ้งได้ จะได้ทำเรื่องเบิกค่าเช่าบ้านให้” “ญาติมาเยี่ยมได้ไหมคะ” น้ำทิพย์ยกมือขึ้นสูง เอ่ยถามผู้จัดการเพราะเธอเป็นเด็กต่างจังหวัดและเพิ่งจะได้โอกาสทำงานครั้งแรก “มาได้ แต่ไม่อนุญาตให้พัก อ้อ ถ้าจะมาต้องตรงกับวันหยุดเท่านั้น” สวัส
Magbasa pa
Chapter 10 เอาหัวใจมาพักรักษา
21:30บรรยากาศใหม่ทำเมญ่าไม่คุ้นชิน พลิกตัวหลายตลบก็ยังไม่มีท่าทีข่มตาลง สถานที่นอนแปลกไปจากเดิม ทำให้เกิดอาการนอนไม่หลับ คนตัวเล็กลุกขึ้นจากเตียง หยิบผ้าคลุมไหล่คลุมชุดนอนอันวาบหวิวออกมาสูดอากาศด้านนอก ค่ำคืนนี้ประดับด้วยพระจันทร์สวยดวงใหญ่ ลมเย็นโกรกเสียจนผมยาวสลวยปลิวไสวไปตามลม เมญ่ากระชับผ้าคลุมห่อตัวแน่น ชุดนอนผ้าบางๆ ก็ปลิวแนบเนื้อไปตามสรีระเว้าโค้ง“อากาศดี แต่คิดถึงกรุงเทพชะมัด”ไม่เพียงแต่คิดถึงเมืองหลวงที่อยู่มานาน ยังแอบคิดถึงคนที่เขามีเจ้าอย่างเฮียเมฆอีกแล้ว ผ่านมาหลายเดือนความเสียใจจากการผิดหวังนั้นเริ่มจางหาย แต่ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้เมฆามันยังคงอยู่ ทั้งที่ควรลืมไปเสียด้วยซ้ำ ก็อย่างว่าเฮียเมฆคือรักแรกของเธอผู้หญิงลืมยากงั้นหรือ...ยากแค่ไหนต้องลืมให้ได้...ใบหน้าสวยเชิดแหงนมองพระจันทร์ลดลงมา ดวงตาหวานพลันเห็นแสงไฟเป็นวงๆ ด้านหน้าหาด“มีควงไฟด้วยเหรอ”เมญ่าตื่นเต้น ครั้งล่าสุดได้ดูคือตอนเป็นเด็ก นั่งเรือประมงตกหมึกกับลุงและจอดหน้าหาดแห่งหนึ่ง เลยได้ดูการควงไฟอันตื่นตาตื่นใจ แต่เมื่อต้องย้ายไปกรุงเทพ ด้วยหน้าที่ของการเรียนและพ่วงไปถึงการงานก็ไม่มีโอกาสได้ดูอีกเลย เมญ่าเ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status