เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 8 (ข้อเสนอ)
วันที่เผยแพร่:
2026-04-27 17:18:59วีนัสที่ตอนนี้หน้างอปานม้าหมากรุกก็ไม่ปาน จำใจต้องทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาถัดจากคนที่เธอแทบจะไม่อยากมองหน้าแล้วด้วยซ้ำ
“งั้นรีบ ๆ พูดมาเลยค่ะ ฉันไม่มีเวลาจะเสียกับคุณละ”
“ฉันหาบอดีการ์ดให้น้องสาวของฉันอยู่ เธอไม่อยากทำงานให้ฉันก็ไม่เป็นไร แต่ว่าลองคิดดูเรื่องข้อเสนอที่ฉันกำลังจะให้”
วีนัสนิ่งเงียบไปเล็กน้อย เพราะเธอเองก็กำลังหางานใหม่ทำที่เจ้านายจะไม่สามารถมารุ่มร่ามกับเธอได้ แถมงานนี่ก็ยังคุ้มกันผู้หญิงด้วยกัน
“ฉันกำลังฟังอยู่ค่ะ”
ปลื้มยกยิ้มที่มุมปาก อย่างน้อยตอนนี้คนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าก็มีท่าทีอ่อนลงกับข้อเสนอของเขา
“เงินเดือนฉันจะให้เธอสามเท่าจากงานเก่าของเธอ น้องฉันไปไหนเธอต้องไปด้วย ตามติดให้เหมือนเงา บอดีการ์ดที่นี่จะต้องย้ายเข้ามาอยู่ในบริเวณบ้านฉัน กลับได้เวลาที่เห็นสมควร แต่เธอจะมีห้องส่วนตัวที่ไม่ต้องใช้รวมกับบอดีการ์ดผู้ชายที่เรามีที่นี่ เธอผ่านการทดลองขั้นต้นมาแล้ว ตอนนี้ก็รอทดลองงานสามเดือน พักร้อนปีละสามสิบวัน ฉันจะให้ตั๋วเดินทางไปต่างประเทศชั้นธุรกิจหรือชั้นหนึ่งแล้วแต่เธอเลือก ส่วนเรื่องที่พักค่ากินค่าอยู่ฉันจะเป็นคนจ่ายทั้งหมด ประเทศไหนก็ได้ ถ้าอยากไปมากกว่าหนึ่งก็แล้วแต่เธออีกเช่นกัน”
ข้อเสนอของปลื้มช่างน่ายั่วยวนกว่าทุกที่ที่เธอเคยทำมา ปกติเธอจะได้ดูแลแต่นายที่เป็นผู้ชาย แล้วผลตอบแทนก็ไม่ได้ดีเท่าครึ่งหนึ่งจากที่ร่างสูงเสนอมา
“ฉันไม่จำเป็นต้องเจอคุณ หรือทำงานให้คุณ?”
“เธอต้องเจอฉันแน่ แต่ว่าเฉพาะเวลาที่น้องสาวฉันต้องมาเจอฉันเท่านั้น”
ซึ่งคนตัวสูงก็ไม่ได้บอกคนตัวเล็กไปว่าน้องสาวกับเขาเจอกันทุกวันแทบจะตลอดเวลาอยู่แล้ว เขาไม่ได้โกหก เพียงแค่บอกไม่หมดเท่านั้นเอง
“งั้นฉันขอคิดดูก่อนค่ะ”
“ไม่มีเวลาคิด เพราะถ้าเธออยากได้งานนี้เธอต้องเริ่มงานเลยวันนี้เพราะน้องสาวของฉันมีแต่บอดีการ์ดผู้ชาย ฉันอยากได้บอดีการ์ดผู้หญิงด่วนที่สุด มีคนต่อคิวประเมินความสามารถอยู่อีกหลายคน ถ้าเธอขอเวลาคิดฉันคงรอไม่ไหว”
ปลื้มรีบไขว้นิ้วเพื่อที่จะโกหกร่างบางได้อย่างสะดวกใจยิ่งขึ้น เพราะจริง ๆ แล้ววีนัสเป็นผู้หญิงคนเดียวที่มาสมัครตำแหน่งนี้
วีนัสยืนกัดริมฝีปากของตัวเอง เธอรู้สึกเหมือนถูกต้อนให้จนมุมในทุก ๆ ทาง เพราะข้อเสนอที่ร่างสูงให้มานั้นมันดีกว่าที่จะปฏิเสธได้ แต่เธอก็ไม่แน่ใจว่าทำไมเขาถึงเสนออะไรที่มันเยอะแยะมากมายแบบนี้
“สรุปว่ายังไง”
“ก็ได้ ฉันรับงานแต่ว่าคุณต้องทำตามที่พูด คือฉันจะเป็นบอดีการ์ดให้น้องสาวของคุณเท่านั้น”
“ดีล”
ปลื้มลุกขึ้นจากโซฟาราคาแพงที่นั่งอยู่เต็มความสูงแล้วสาวเท้าเข้าหาวีนัสซึ่งตอนนี้ชักเริ่มไม่แน่ใจว่าเธอควรจะเดินถอยหลังหรือไม่เพราะปลื้มไม่มีทีท่าว่าจะหยุด แม้ว่าเขาจะใกล้เข้ามามากแล้วก็ตาม มือเล็กกระชับเข้ากับผ้าเช็ดตัวผืนน้อยด้วยใจที่สั่นเทา
“นี่เสื้อผ้าของเธอ เดี๋ยวฉันจะให้ลุงดนัยขับรถไปส่งเธอเก็บข้าวของที่บ้าน แล้วเราค่อยมาคุยกันถึงเรื่องเอกสารอื่น ๆ ที่เธอต้องเซ็น”
“ฉันเอารถมาค่ะ แค่ไปเก็บของฉันใช้เวลาไม่นาน แล้วก็ไม่ต้องกลัวฉันจะหนี เพราะฉันพูดคำไหนคำนั้น คุณเองนั่นแหละที่อย่าผิดคำพูด”
“ผมเป็นนักธุรกิจคุณ เมื่อดีลตกลงกันได้แล้วผมไม่เบี้ยวแน่นอน”
วีนัสเบะปากใส่คนตัวสูงอย่างไม่เกรงใจและทำท่าเหมือนกับว่าคำพูดของเขาไม่สามารถเชื่อถือได้
“คุณออกไปรอข้างนอกไม่ได้หรือคะ ฉันต้องแต่งตัว จะมายืนจ้องกันแบบนี้เหรอ?”
“แล้วจ้องได้ไหมล่ะ ถ้าได้ผมก็อยากจ้องนะ เพราะมัน น่าจ้อง ไปทุกส่วนเลย”
“ไอ้บ้า! ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”
“หึหึ ฉันเป็นเจ้านายเธอแล้วนะครับคุณวีนัส กรุณาอย่าลืม ต่อไปเรียกฉันว่าคุณปลื้มให้เหมือน ๆ กับคนอื่น เอาล่ะ พอเธอกลับมาก็ไปหาลุงดนัย ท่านจะบอกเองว่าเธอต้องทำอะไรบ้าง”
“ค่ะคุณปลื้ม”
วีนัสทำเสียงล้อเลียนเรียกสรรพนามใหม่ของคนตัวโตอย่างท้าทาย ทำให้ร่างสูงอดที่จะยิ้มมุมปากกับท่าทางของคนชอบเอาชนะอย่างวีนัสไม่ได้
แอดดด... ปัง
ประตูห้องนอนถูกปิดลง วีนัสทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทันที
“นี่มันอะไรกันวะเนี่ย นังวีนัส จับพลัดจับผลูต้องมาเจอไอ้โรคจิต แถมยังเสียตัวให้มันอีก แล้วแกก็ดันชอบด้วย! โอ๊ย ไอ้อเล็กซ์รู้เข้ามันต้องแซวฉันยันลูกบวชแน่ ๆ !”
เมื่อบ่นระบายความอัดอั้นของตัวเองจบ วีนัสก็รีบจัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย แล้วเดินออกไปตามทางซึ่งเดินเข้ามาโดยที่ไม่หลงแม้เพียงน้อย จนมาเจอดนัยซึ่งตอนนี้รออยู่ที่ทางเข้าแล้ว
“ยินดีด้วยนะจ๊ะ แล้วก็ขอต้อนรับเข้าสู่ทีม คุณปลื้มบอกลุงแล้วละว่าเราต้องกลับไปเอาของก่อนแล้วจะกลับมาที่นี่ เดี๋ยวพอถึงแล้วลุงจะคุยเรื่องรายละเอียดต่าง ๆ ที่เราจะต้องรู้นะ มีค่อนข้างเยอะ เพราะเราจะต้องเป็นคนคุ้มกันคุณแป้งหอมน้องสาวคนเดียวของคุณปลื้ม แล้วเธอก็มีความสำคัญมาก ๆ เลยต้องทำงานให้รัดกุมเป็นพิเศษ”
“อ๋อ ค่ะคุณลุงดนัย นัสขอบคุณมากนะคะ ที่ให้ความเป็นกันเองถึงแม้ว่าเราจะเพิ่งเจอกันครั้งแรกเอง นัสจะทำงานให้เต็มที่เลยค่ะ”
ร่างบางส่งยิ้มหวานให้คนแก่กว่าเป็นรอยยิ้มที่ทำให้โลกดูสดใสและน่ามองอยู่ไม่น้อย
.
.
.
Line
Venus : อเล็กซ์ แกอยู่ไหน ฉันขอยืมกุญแจรถหน่อยสิ เดี๋ยวรีบไปเอาของที่บ้านแล้วเดี๋ยวจะรีบกลับ
Alex : เฮ้ย! แกได้งานแล้วหรือ? ทำไมเร็วจังวะต้องเริ่มวันนี้เลยเหรอ?
Venus : ใช่ คือคุณปลื้มเขาอยากให้ฉันเริ่มงานเลยอยู่กับคุณแป้งอะ ดีไหมละได้ทำงานกับแกด้วย
Alex : เฮ้ย ดีมากกก โอ๊ย ฟ้ามาโปรดจะได้มีคนมาช่วยอีกแรง เป็นผู้หญิงเหมือนกันน่าจะเข้ากันได้ รู้สึกแกกับคุณแป้งจะอายุเท่า ๆ กันนะ
Venus : งั้นดีเลย แกเอากุญแจรถมาให้ตรงทางออกทีเดี๋ยวฉันกำลังไป แล้วจะรีบไปรีบกลับ ขากลับเดี๋ยวค่อยเอากุญแจไปคืน
Alex : อย่าให้ลูกชายฉันมีรอยเชียวนะยัยวีนัส ไม่งั้นแกจะโดนดี
Venus : บ่นไปได้ ไม่มีหรอกน่า
เมื่อทั้งสองคนเจอกันตรงทางออก วีนัสที่รับกุญแจมาแล้วก็รีบตรงดิ่งกลับบ้านเพื่อเก็บข้าวของของตัวเองทันที
บทล่าสุด
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 49 (ยอมรับ จบ)
“เดี๋ยวนัสขอเก็บของแป๊บหนึ่งนะคะ คุณไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนก็ได้”“คุณอีกแล้ว ไหนเรียกใหม่ซิว่าอะไร”“เอ่อ เฮ้อ เดี๋ยวพี่ปลื้มไปรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะคะ”เมื่อชำระล้างร่างกายกันเสร็จก็ถึงเวลาที่ร่างบางจะต้องรีบจัดแจงเก็บของส่วนตัวบางส่วนเพื่อจะได้ย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านของปลื้มตามที่คนตัวโตขอ แกมบังคับ“พี่นั่งรอตรงนี้ เรารีบเก็บของเถอะหรือว่ามีอะไรให้พี่ช่วยก็บอก”“ไม่มีหรอกค่ะ แต่ห้องนัสมันไม่ได้กว้าง พี่ปลื้มอยู่ตรงนี้นัสเก็บของไม่สะดวก”“ก็พี่อยากนั่งดูเมีย ผิดหรือไง เอาน่ะรีบ ๆ เก็บเข้าพี่ไม่กวนหรอก”“งั้นก็ตามใจค่ะ มีใครเคยบอกไหมคะว่าพี่ปลื้มเอาแต่ใจตัวเองที่สุดเลย”“ไม่เคยมีใครบอก เพราะไม่เคยให้ใครได้เข้ามาอยู่ในชีวิตพี่นานถึงขนาดจะพูดคำนั้นกับพี่ได้”วีนัสอดที่จะหน้าแดงกับคำพูดของร่างสูงซึ่งตอนนี้นั่งดูเธอเก็บของอยู่ที่ปลายเตียงด้วยท่าทีสบาย ๆ แผ่นอกกว้างของคนตัวสูงยังไม่ได้ใส่เสื้อโชว์เด่นหราอยู่จนวีนัสอดที่จะหันกลับไปมองบ่อยครั้งไม่ได้“พี่ปลื้ม ถ้าจะอยู่ตรงนี้ใส่เสื้อได้ไหมคะ คือพี่นั่งไม่ใส่เสื้อแบบนี้ทำนัสเสียสมาธิค่ะ”“ทำไม หื่นขึ้นมาอีกหรือไงเรา เพิ่งโดนไปสามน้ำไม่พอ
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 48 (พี่ปลื้ม)
“คุณปลื้ม! ปล่อยนัสนะคะ คนมองกันเยอะแยะแล้ว!”“ทีเมื่อกี้ตอนพูดไม่เห็นกลัวว่าฉันจะโกรธ ตอนนี้ทำไมกลัวว่าคนอื่นจะมองยังไง ฉันไม่สนนะ เพราะเธอเป็นเมียฉันฉันอยากบอกให้โลกรู้ แล้วก็จะเตือนความจำเธอด้วยอีกสักที จะได้จำได้ขึ้นใจว่าฉันเป็นผัวเธอ”ปลื้มยังเดินต่อไป ดนัยเห็นภาพตรงหน้าของเจ้านายตัวเองและร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดก็อดจะยกยิ้มที่มุมปากไม่ได้“อ้าว ยืนจ้องกันอยู่นั่นแหละ เรื่องของเจ้านาย จ้องกันเสร็จแล้วก็กลับไปทำงานกัน ไป ๆ”เป็นดนัยที่เปล่งเสียงออกมาให้ทุกคนเลิกสนใจภาพที่อยู่ตรงหน้า เขาเองก็ดูออกว่าเจ้านายของเขาคิดยังไงกับคนตัวเล็ก แต่ด้วยความที่เห็นกันมานาน ปลื้มไม่เคยจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เขาจึงทำเพียงรอดูท่าทีต่อไปปังเมื่อปลื้มเข้ามาถึงห้องนอน ร่างสูงก็จัดการวางวีนัสลงและปิดประตูตามหลัง คนตัวเล็กตอนนี้หน้างอจากการกระทำที่เอาแต่ใจของคนที่อ้างสิทธิ์ตัวเองว่าเป็นผัวของเธอ“มานั่งนี่มา มาคุยกันให้รู้เรื่องซะทีวีนัส”ปลื้มตบมือลงที่หน้าตักของตัวเอง เขานั่งรอเธออยู่ที่โซฟาหรูกลางห้องนั่งเล่น วีนัสเห็นว่าปลื้มนั้นใจเย็นลงบ้างแล้วจึงเดินเข้าไปหาเขาอย่างว่าง่าย แต่ก็ยังไม่วายท
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 47 (ทบทวนความจำ)
“ผัว เผอ อะไรของคุณ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”“เป็นสิ ก็เพิ่งจะเอากันไปเมื่อหัวค่ำเอง ไม่เรียกว่าเมียแล้วเรียกว่าอะไรดีครับ”“หึ ถ้าคุณเรียกทุกคนที่คุณนอนด้วยป่านนี้ก็เมียเต็มบ้านนับไม่ได้แล้วค่ะ”“ฉันไม่ได้มีอะไรกับโรส แค่ฉันยังพูดไม่จบเธอก็ตีโพยตีพายไปซะมากมาย”ในที่สุดปลื้มก็บอกสิ่งที่เกิดขึ้นให้ร่างบางของวีนัสรับรู้ เขาเพียงแค่จะแกล้งดูว่าคนตัวเล็กจะทำอย่างไร แต่ก็ไม่คิดว่าวีนัสจะคิดไปเองจนเรื่องเกือบจะเลยเถิดไปอีก“แล้วกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงบนตัวคุณ?”“โรสแค่กอดผม... ฟังก่อนสิอย่าเพิ่งถลึงตาใส่ผมแบบนั้น”วีนัสยังคงถลึงตาใส่ร่างสูงที่ยังไม่ยอมเลิกเล่นลิ้นเสียที“ผมบอกโรสไปว่าเรื่องเหมือนที่ผ่าน ๆ มาจะไม่เกิดขึ้นอีก เพราะผมไม่เคยคิดกับโรสมากไปกว่าพี่ชายของเพื่อน โรสเข้ามากอดผมเองไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น”เมื่อฟังจบวีนัสก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด“ก็น่าจะอธิบายให้เร็วกว่านี้สิคะ เล่นลิ้นอยู่ได้”“ก็ฉันเห็นเธอชอบให้ฉันเล่นลิ้นไม่ใช่เหรอ? เล่นลิ้นทีไรเธอก็ครางเสียงดังตลอด ใครจะรู้ว่าคราวนี้จะไม่ชอบใจแบบนี้”วีนัสเดินสาวเท้าเข้าไปประชิดตัวปลื้ม แล้วฟาดมือเรียวเข้าที่ปา
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 46 (ไม่ใช่ผัวใจร้าย)
คลับหรูใจกลางเมือง“ออกมาได้ซะทีนะมึง เบี้ยวนัดแล้วเบี้ยวนัดอีก พวกกูกะว่าถ้ามึงเบี้ยวอีกนี่จะเลิกคบมึงละ”“ปกติก็ก็ไม่เคยจะเบี้ยว มีแค่ช่วงนี้แหละ”“ทำไมเข้าสู่หมวดวัยรุ่นหรือไงวะ สับสนชีวิตเรอะ? เป็นเพื่อนกับมึงมาตั้งนานไม่เคยเห็นมึงจะสับสนเลย”“กูไม่ได้สบสน เอาน่าแดก ๆ เข้าไปเถอะเหล้าน่ะพูดมาก”“แล้วกับโรสนี่ว่ายังไง เห็นบอกไม่กินซ้ำ กูเห็นสามรอบแล้วคนนี้”กันต์ถามเพื่อนสนิทของตัวเองขึ้นด้วยความสงสัยใคร่รู้“นั่นกูพลาดเอง ตอนนี้มีอะไรต้องคิดเยอะเลยไม่ได้คิดเรื่องนี้ให้ดี เดี๋ยวกูคงต้องคุยกับโรสให้รู้เรื่อง”“เออกูเห็นนั่งมองมึงไม่วางตาตั้งแต่มาถึงกันแล้ว”ปลื้มหันหน้าไปทางโรสที่ตอนนี้กำลังจ้องหน้าของเขาอยู่จริง สายตาของเธอแลดูเศร้าสร้อยและเต็มไปด้วยคำถาม“งั้นเดี๋ยวกูมา”ปลื้มยกตัวขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินไปยืนตรงหน้าเพื่อนน้องสาว เพื่อที่ต้องการจะพูดคุยให้เข้าใจกันทุกอย่างในคืนนี้“โรสครับ พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ”“ค่ะ”โรสรินแค่รับคำและหันไปบอกแป้งหอมกับเทเลอร์ว่าเธอจะไปคุยกับพี่ชายของเพื่อนเมื่อถึงห้องวีไอพีที่คนตัวโตพาร่างเล็กอรชรของโรสรินเข้ามา คนตัวเล็กก็โถมตัวเองกอดร่างสูงโดยท
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 45 (รับแรงกระแทก)
เมื่อร่างเล็กตรงหน้าบอกอนุญาตแล้ว ปลื้มก็ไม่รอช้าค่อย ๆ จับแท่งรักที่พร้อมรบแล้วของตัวเองสาวขึ้นลงสามสี่ที แล้วกดหัวเห็ดที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดเข้าไปกลางกลีบกุหลาบฉ่ำเยิ้มซึ่งพร้อมรับบทรักของเขาแล้ว“อ่าห์ / อืม”เสียงครางออกจากลำคอของคนทั้งคู่ เพราะความรู้สึกของเนื้อที่แนบเนื้อ บวกกับความตื่นเต้นที่ไม่รู้ว่าอีกคนจะสอดใส่เข้าไปเมื่อไหร่“แน่นนน”วีนัสผวากอดคอร่างสูงที่ตอนนี้ดันตัวตนของตัวเองเข้าสู่ร่องแคบของเธอจนสุดความยาว ความคับแน่นและเสียวซ่านปะทุอยู่ภายใน“อ่าห์ คุณปลื้ม”“อยากให้ฉันขยับหรือยัง?”“ขยับเลยค่ะ ค้างไว้แบบนี้มันแน่น นัสไม่ไหว”เป็นครั้งแรกที่ร่างเล็กเผลอเรียกตัวเองแทนชื่อออกมา เพราะเธอกำลังลืมตัวจากความสุขสมที่อยู่ตรงกลางกายสาย“เรียกตัวเองแบบนั้นอีก ฉันชอบ”“อ่าห์!!!”พูดจบร่างสูงของปลื้มก็ขยับตัวหมุนวนสะโพกสอบทรมานคนตัวเล็กที่ตอนนี้กอดคอเขาไว้แน่นเพราะความเสียว และกลัวว่าจะตกจากขอบอ่างปลื้มเพิ่มความเร็วกระแทกกระทั้นร่องแคบของคนตัวเล็กระบายความต้องการที่ไม่ได้ลิ้มรสมันมาหลายวัน“ของเธอมันตอดฉันมากวีนัส เสียวเหรอ?”“สะ เสียวสิคะ ก็ของคุณมันใหญ่ แถมคุณกระแทกไม่ยั้งแบบน
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 44 (ข้อเสนอที่น่าสนใจ)
เมื่อปลื้มและแป้งหอมกลับขึ้นมาบนรถเพื่อเดินทางกลับ ก็เป็นเวลาเกือบบ่ายสามแล้ว“ไม่เคยเห็นพี่ปลื้มปฏิเสธสาวเลยนะคะเนี่ย วันนี้พี่ชายสุดหล่อของแป้งไม่สบายหรือเปล่าคะ?”“เปล่าหรอกน้องแป้ง ทำธุรกิจด้วยกันคุยกันแบบมืออาชีพน่าจะดีกว่า”“เอ ปกติก็ธุรกิจ แต่ไม่เคยเห็นบอกปัดเบอร์สาวแบบไม่เหลือเยื่อใยแบบนี้เลยนี่คะ มีอะไรที่แป้งต้องรู้ไหมน้า?”ปลื้มขยับตัวไปอย่างมีพิรุธเมื่อแป้งหอมพูดจาแซวเขาเสียงดังพอให้คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างหน้าได้ยินด้วย“เอ หรือว่าพี่ปลื้มของแป้งจะแอบไปมีแฟนกันนะ”ครั้งนี้เป็นวีนัสที่เริ่มขยับตัวไปมาอยู่ที่เบาะของตัวเองอย่างมีพิรุธไม่แพ้พี่ชายตัวเอง ทำให้แป้งหอมพอจะเดาได้ว่าสถานการณ์นั้นเป็นอย่างไร“แป้งไม่แกล้งพี่ปลื้มแล้วก็ได้ค่ะ เดี๋ยวงานจะเข้าอีก แป้งดูออกหรอกน่า ชอบพี่วีนัสเข้าแล้วล่ะสิคะ”แป้งหอมเอียงตัวเข้ากระซิบข้างหูพี่ชายให้ได้ยินกันเพียงสองคน“อืม รู้แล้วก็เงียบ ๆ ได้แล้ว พูดมากนะเราอะ”ปลื้มทำแต่เพียงมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อกลบเกลื่อนความอายที่ถูกน้องสาวของตัวเองจับได้หมดกันลายเสือของกูที่สร้างมาหลายปี…ร่างสูงทำได้เพียงแค่คิดในใจ แต่ก็รู้สึกดีว่าเขานั้นไม่ได
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 10 (ตกหลุมพราง)
“อะ คะ คุณปลื้มมม…”เสียงเล็กสั่นไหวอย่างควบคุมได้ยากลำบาก เพราะคนตัวโตเล่นจู่โจมเธอแบบชนิดที่เธอไม่ได้คาดคิดมาก่อนคิดสินังนัส คิด ๆ แก้เกมยังไงดี!เสียงเล็กดังก้องอยู่ในใจคนที่กำลังโดนเอาเปรียบ ร่างหนาเริ่มส่งมือซนเข้าลูบไล้ไปตามขาเรียวอีกข้างของเธอ ขณะที่ลิ้นร้อนมากประสบการณ์ก็ยังหยอกล้อดูดเลียอ
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 9 (สัญญาสำคัญ)
เมื่อวีนัสเก็บของทุกอย่างเรียบร้อยก็รีบขับรถกลับมาที่บ้านหลังใหญ่ของคนเป็นนายป้ายแดงของเธอ ดนัยที่รอร่างบางอยู่แล้วจึงเริ่มอธิบายทุกอย่างที่เธอต้องรู้ วีนัสเป็นคนหัวไว เธอรับฟังด้วยความตั้งใจและเข้าใจว่านายจ้างของเธอต้องการอะไร“ห้องนอนของหนูนัสอยู่ชั้นบน ติดกับห้องคุณแป้ง เวลาเข้างานจะเป็นกะ เมื่อ
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 7 (ค่อย ๆ กินจนหนำใจ)
“อะ อื้มมม… เธอหัวเร็วนะวีนัส หมุนสะโพกแบบนั้นแหละ เสียวมาก”ปลื้มอดที่จะชมร่างเล็กซึ่งตอนนี้ทำได้ดีกว่าที่เขาคาดไว้มาก ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้สอนอะไรคนตัวเล็กมากมาย แต่เธอก็ทำให้เขาเสียวจนแทบจะล่มคาปากอ่าวอยู่หลายรอบ ถ้าไม่ติดว่ากลัวเสียหน้า เขาก็อยากจะปลดปล่อยความกระสันครั้งนี้ แต่อีกใจก็ยังอยากจะแกล้งร
ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด ตอนที่ 6 (ปากบอกอย่าง ร่างกายบอกอีกอย่าง)
“ไม่นะ ขยับตัวออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ! ปล่อยฉันได้แล้ว”“อ้าว ไม่เห็นเก่งเหมือนปากเลยนะเราทีนี้ หึ”ปลื้มปล่อยแขนทั้งสองข้างของวีนัสให้เป็นอิสระ แต่ก็ยังไม่ถอนตัวเองจากหว่างขาเรียวมือหนาทั้งสองส่งขึ้นสัมผัสอกอวบทั้งสองของร่างเล็กอีกครั้ง ปากหนาบดจูบลงที่ริมฝีปากบางหนักหน่วงกว่าเมื่อสักครู่“อะ อื้มมม”
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กฝึกงานของแม็กเครย์
รีล์ม17.5K viewsขืนรัก มาเฟีย NC25+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม115.6K viewsพันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+
เนตรกวี / Natekavees20.3K viewsเสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด12.3K viewsBAD GUY พลาดรักคนเลว
ไอส์'ลิต408 viewsDON'T BE MAD อย่าคลั่งรัก
6RICH94 viewsรักลนไฟ
นามปากกา โฉมงามสุดสวย690 viewsเบี้ยสวาทจอมเถื่อน
ณิการ์172 views
