Home / มาเฟีย / ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด / ตอนที่ 10 (ตกหลุมพราง)

Share

ตอนที่ 10 (ตกหลุมพราง)

Author: Tigerlilly
last update publish date: 2026-04-27 17:19:08

“อะ คะ คุณปลื้มมม…”

เสียงเล็กสั่นไหวอย่างควบคุมได้ยากลำบาก เพราะคนตัวโตเล่นจู่โจมเธอแบบชนิดที่เธอไม่ได้คาดคิดมาก่อน

คิดสินังนัส คิด ๆ แก้เกมยังไงดี!

เสียงเล็กดังก้องอยู่ในใจคนที่กำลังโดนเอาเปรียบ ร่างหนาเริ่มส่งมือซนเข้าลูบไล้ไปตามขาเรียวอีกข้างของเธอ ขณะที่ลิ้นร้อนมากประสบการณ์ก็ยังหยอกล้อดูดเลียอยู่ที่นิ้วเท้าเรียวทั้งห้าของเธอ

พรึ่บ!

ก่อนที่สมองของวีนัสจะทำงาน เป็นปลื้มเองที่เริ่มเคลื่อนไหวก่อน ร่างสูงจัดการสอดแทรกตัวเองเข้ากลางหว่างขาของคนตัวเล็ก กดน้ำหนักลงเพื่อไม่ให้เธอขยับหนีเขาไปไหนได้ ปากหนาผละสายตาจากนิ้วเท้าเรียว พรมจูบไล่ลงมาที่น่องขาวเนียนลากลิ้นเลียขึ้นลงจนวีนัสต้องส่งเสียงครางออกมาระบายความรู้สึกที่ตอนนี้มันทำให้สายตาของเธอพร่าเลือน

เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังตกหลุมพรางที่ตัวเองวางไว้ คนตัวโตไม่รอช้าส่งนิ้วเรียวเข้าสัมผัสจุดหวงแหนของคนตัวเล็กที่ตอนนี้สายตาฉ่ำเยิ้มจากสัมผัสของเขา และไม่มีสิ่งใดปกปิด

“อ่าห์!!!”

“อืมมม นี่ยังไม่ถึงไหนเลยนะครับคุณวีนัส แฉะซะแล้ว”

แก้มหนายกยิ้มขึ้นด้วยความพอใจที่ตอนนี้ร่างบางตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างดี มือร้ายก็ยังไม่หยุดปรนเปรอให้อีกคนอ่อนระทวย

“หะ หยุดนะ…”

“หืม? อะไรนะครับ พูดดัง ๆ ผมไม่ได้ยินเลย”

ปลื้มจงใจก้มใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองเข้าชิดสนิทกับใบหูเล็กของอีกฝ่าย ส่งลิ้นร้อนลากเลียตามใบหูแล้วกระซิบถามเสี่ยงกระเส่า จงใจให้วีนัสพูดออกมาดัง ๆ ว่าเธอต้องการอะไร

“ฉะ ฉัน บะ บอก ว่าาา อ่าห์ อย่าขยี้ตรงนั้น…~”

คนขี้แกล้งไม่รอให้ร่างบางได้ตอบอะไร แต่บดบี้นิ้วเรียวลงบนติ่งเกสรของคนตัวเล็กอย่างเบามือ เพียงแค่อยากให้เธอคล้อยตาม

“อ๋อ ให้ขยี้แรง ๆ เหรอครับ? ได้สิจ๊ะ จัดให้เลย”

ปลื้มเพิ่มแรงที่นิ้วเรียว จากหมุนวนบนติ่งสีสวยเบามือเปลี่ยนเป็นสัมผัสที่หนักหน่วงจนคนตัวเล็กแทบลืมหายใจ

“อ่าห์!”

ครั้งนี้วีนัสส่งเสียงครางดังสนั่นออกมาจนห้องดังก้องไปด้วยเสียงของเธอ

“เสียงดังอีกนิดคนสวย การ์ดหน้าห้องยัยแป้งจะได้ได้ยิน”

วีนัสรีบเอามือปิดปากบางของตัวเอง เพื่อกลั้นไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมาเพิ่มจากที่ครางอยู่ในลำคออยู่แล้ว

เมื่อเห็นว่าคำขู่ของตนเองได้ผลกับคนตัวเล็ก คนตัวโตก็ได้ใจ รีบกดนิ้วเรียวเข้าในจุดหวงแหนกลางตัวเป็นครั้งที่สองของวันโดยที่ไม่คิดจะถามคนใต้ร่างแต่อย่างใด

“อ่าห์ ซี้ดดด คุณปลื้ม…”

“อืมมม ขนาดเพิ่งจะเอาเธอไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ยังรัดแน่ขนาดนี้...”

เสียงที่หลุดออกมาจากลำคอหนา ฟังแล้วเหมือนจะเป็นเสียงเพ้อมากกว่าคำพูดจริงจัง

วีนัสจำใจต้องยอมรับว่าร่างกายไม่รักดีของเธอรู้สึกชอบพอกับสัมผัสของคนเอาแต่ใจเข้าอย่างจัง จนไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าเธอเองก็อยากจะให้เขาทำมากกว่าที่ทำอยู่ตอนนี้ แต่ก็กลัวว่าจะเสียฟอร์มที่วางไว้ตั้งแต่ต้น

สมองตื้อตันจากการขับเคลื่อนของนิ้วยาวกลางกายสาว จากหนึ่งนิ้วเป็นสอง จากเนิบนาบตอนนี้เปลี่ยนเป็นรุ่มร้อนขึ้นจนร่างกายของเธอแทบจะระเบิดออกมาเพราะความต้องการที่มากขึ้น

พรึ่บ!

เมื่อคนตัวเล็กไม่เห็นว่าร่างสูงจะสอดใส่ตัวตนของเขาเข้ามาในตัวเธอเสียที เธอจึงรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีผลักคนตัวโตออกแล้วจัดการขึ้นคร่อมเขาซะเอง

“ไม่ไหวแล้วเหรอแมวน้อย ฉันยังไม่ถึงไหนเลยนะ”

เสียงชอบใจในการกระทำของร่างเล็กดังขึ้นจากปากของคนตัวโต แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าวีนัสนั้นกล้ามากกว่าที่เขาคิด

“พูดมาก ชักช้าอยู่นั่นแหละ” วีนัสพูดเสียงค่อย แถมยังไม่สบตาคนตัวโตที่ตอนนี้กลับกลายมาเป็นฝ่ายนอนอยู่ใต้ร่างของเธอ

ปลื้มยอมปล่อยให้ตัวเองนอนราบลงกับโซฟาตัวใหญ่ มองดูการกระทำของคนที่ยังไม่มีประสบการณ์เรื่องการทำรัก แต่ด้วยความต้องการทำให้เธอใจกล้าถึงขนาดจะขึ้นให้เขาเอง ชุดคลุมถูกปลดออกให้เห็นผิวเนื้อขาวเนียนละเอียด ผมยาวจนถึงกลางหลังปรกหน้าสวยบางส่วน

เสียงรูดซิปของมือเล็กสั่นเทา ไม่แน่ใจว่ามาจากความกระสันหรือเขินอาย แต่ปลื้มก็นอนเอาศีรษะพาดแขดมองดูภาพตรงหน้าด้วยความพอใจ

วีนัสจัดการถอดกางเกงและบ็อกเซอร์ของปลื้มออก รูดลงจนสุดปลายเท้า ส่งผลให้แท่งร้อนที่แข็งขืนออกมาสู่สายตาคมสวย

วีนัสแอบลอบกลืนน้ำลายตัวเองลงคอกับขนาดที่ใหญ่โตเกินมาตรฐานชายไทยของมัน

“ถุงยาง”

เธอกระชากเสียงถามคนตัวโตที่ตอนนี้มองหน้าเธอด้วยแววตากระหาย ปลื้มส่งสายตาไปยังกางเกงของเขาที่โดนคนตัวเล็กโยนทิ้งไว้บนพื้นข้างโซฟา

วีนัสรีบลุกขึ้นจากเอวหนาของปลื้มส่งมือเรียวเข้าไปในกระเป๋ากางเกงจนเจอห่อฟอยล์สีน้ำเงินแล้วรีบส่งให้เขาโดยที่ไม่กล้าสบตา

“ใส่ให้ฉัน”

“จะบ้าหรือไง ฉันจะไปใส่เป็นได้ยังไง อย่ามัวเล่นลิ้นอยู่รีบ ๆ เข้า”

วีนัสส่งเสียงตะคอกร่างหนาของปลื้มแต่สายตาก็ยังมองไปทางอื่นเพราะไม่อยากจะสบตากับสายตาเจ้าเล่ห์

ร่างสูงส่งยิ้มกว้างแกะห่อฟอยล์ที่เขาเตรียมเอาไว้ด้วยปากและจัดการรูดเครื่องป้องกันลงบนแท่งรักใหญ่โตจนสุด

วีนัสไม่รอช้า รีบส่งร่างบางของตัวเองขึ้นคร่อมร่างสูงที่ตอนนี้กลับไปเอาแขนทั้งสองหนุนศีรษะของตัวเอง เหมือนกับว่ากำลังใจจดใจจ่อรอดูหนังรอบพิเศษก็ไม่ปาน

“อื้อออ”

วีนัสค่อย ๆ หย่อนสะโพกของตัวเองลงบนแท่งรักแข็งขืนของอีกฝ่ายอย่างทุลักทุเลเพราะไม่เคยต้องทำอะไรแบบนี้กับใครมาก่อน แต่เพราะความต้องการที่ไม่สามารถหยุดมันได้ ทำให้เธอมีความกล้าอย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะมี

“อ่าห์ ไม่เลวสำหรับครั้งแรก ค่อย ๆ ยกสะโพกขึ้น กดร่างลงแบบนั้นวีนัส”

ความตอดรัดเข้าเล่นงานร่างสูงจนต้องหยัดตัวขึ้นจากโซฟาหรูเพื่อมองร่างเล็กที่กำลังบดสะโพกเข้ากับแท่งรักของเขา ถึงแม้ว่าจะไม่สมบูรณ์แบบแต่ก็ทำให้เขาเสียวสะท้านได้พอสมควร

หมับ…

มือเล็กทั้งสองถูกจับมาวางไว้บนแผ่นอกแกร่งเพื่อให้คนตัวเล็กมีที่ยันตัวเองไว้

เมื่ออยู่ในท่าที่มั่นคงแล้ววีนัสก็จัดการทำตามสัญชาตญาณของตัวเองโดยการปลดปล่อยความต้องการด้วยการยกสะโพกขึ้นสูงแล้วกระแทกตัวตนของตัวเองกับตัวตนของร่างหนาใต้ร่างทันที

“อ่าห์ วีนัส! ซี้ดดด”

เหมือนคนตัวเล็กจะเรียนรู้ได้เร็วว่าเธอต้องทำยังไงเพื่อตอบสนองความกระสันของตัวเอง เมื่อสะโพกกลมมนกระแทกกระทั้นความเป็นชายของปลื้มจนพอใจ วีนัสก็โน้มตัวไปข้างหลัง ส่งแขนทั้งสองข้างจับเข้าที่ขาแกร่งพร้อมกับแยกเรียวขาของตัวเองออกเพื่อให้เข้าถึงตัวตนของเขามากขึ้น ทำให้ร่างหนาของปลื้มเห็นกลีบกุหลาบสวยเต็มตา มันทั้งฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำสวาท ทั้งน่ามองเมื่อตัวตนของเขาถูกกลืนกินจนสุดความยาวด้วยร่องรักของเธอ

วีนัสยังขยับขึ้นลงเพิ่มความเร็วเพื่อสนองความต้องการที่แทบจะกระอักของตัวเอง เมื่อปลื้มเห็นว่าเธอใกล้แตะขอบสวรรค์เพราะร่องรักของเธอเริ่มบีบตอดแท่งรักของเขาถี่ขึ้น เขาจัดการพลิกร่างเล็กลงมาอยู่ในท่าโก้งโค้ง กดใบหน้างามลงแนบสนิทกับโซฟา

“อยากให้ฉันกระแทกให้ไหม? หืม?”

วีนัสพยักหน้ารัว ๆ แต่ไม่ยอมส่งเสียงใด ๆ ออกมา

“ถ้าเธอไม่พูดฉันจะไม่กระแทกไม่ทำอะไรทั้งนั้นนะ”

“โอ๊ย กระแทกเข้ามาเดี๋ยวนี้ ฉันจะตายอยู่แล้วคุณ!”

ปลื้มยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับชัยชนะในครั้งนี้ แต่ยังไม่พอใจเพียงเท่านี้

แกรก

อยู่ ๆ ร่างหนาก็เอื้อมไปหยิบแผ่นกระดาษสัญญาการว่าจ้างงานมาวางตรงหน้าคนตัวเล็ก

“เซ็น”

“ฉันยังไม่ได้อ่านเลย”

“เซ็น…”

ปลื้มขยับสะโพกเข้าออกเนิบนาบยั่วเย็ด ทรมานร่างเล็กของวีนัสจนแทบจะส่งเสียงออกมาไม่เป็นภาษา

“ถ้าเธอไม่เซ็นฉันจะไม่ยอมให้เธอเสร็จแน่ ๆ วีนัส เซ็นเดี๋ยวนี้”

วีนัสรีบหยิบปากกาขึ้นมา จรดหัวปากกาลงบนสัญญาที่ปลื้มต้องการและลงลายเซ็นของเธอลงไปอย่างรีบร้อน

“เสร็จแล้ว! กระแทกเข้ามาสักที!”

เอวหนาส่งแรงกระแทกเข้าออก ครั้งนี้ไม่มีความอ่อนโยนใด ๆ เหลืออยู่ มีแต่ความเร่าร้อนรุนแรงที่จะส่งทั้งคนตัวเล็กและตัวเขาเองให้ถึงสวรรค์ไปพร้อม ๆ กัน

เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังลั่นสนั่นห้องหรู เสียงครางของทั้งสองคนกับลมหายใจหอบกระชั้น เมื่อถึงที่สุดร่างของทั้งสองสั่นเทาจนแทบจะควบคุมไม่ได้ สุขสมไปพร้อม ๆ กัน

“อ่าห์ / อ่าาา”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 49 (ยอมรับ จบ)

    “เดี๋ยวนัสขอเก็บของแป๊บหนึ่งนะคะ คุณไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนก็ได้”“คุณอีกแล้ว ไหนเรียกใหม่ซิว่าอะไร”“เอ่อ เฮ้อ เดี๋ยวพี่ปลื้มไปรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะคะ”เมื่อชำระล้างร่างกายกันเสร็จก็ถึงเวลาที่ร่างบางจะต้องรีบจัดแจงเก็บของส่วนตัวบางส่วนเพื่อจะได้ย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านของปลื้มตามที่คนตัวโตขอ แกมบังคับ“พี่นั่งรอตรงนี้ เรารีบเก็บของเถอะหรือว่ามีอะไรให้พี่ช่วยก็บอก”“ไม่มีหรอกค่ะ แต่ห้องนัสมันไม่ได้กว้าง พี่ปลื้มอยู่ตรงนี้นัสเก็บของไม่สะดวก”“ก็พี่อยากนั่งดูเมีย ผิดหรือไง เอาน่ะรีบ ๆ เก็บเข้าพี่ไม่กวนหรอก”“งั้นก็ตามใจค่ะ มีใครเคยบอกไหมคะว่าพี่ปลื้มเอาแต่ใจตัวเองที่สุดเลย”“ไม่เคยมีใครบอก เพราะไม่เคยให้ใครได้เข้ามาอยู่ในชีวิตพี่นานถึงขนาดจะพูดคำนั้นกับพี่ได้”วีนัสอดที่จะหน้าแดงกับคำพูดของร่างสูงซึ่งตอนนี้นั่งดูเธอเก็บของอยู่ที่ปลายเตียงด้วยท่าทีสบาย ๆ แผ่นอกกว้างของคนตัวสูงยังไม่ได้ใส่เสื้อโชว์เด่นหราอยู่จนวีนัสอดที่จะหันกลับไปมองบ่อยครั้งไม่ได้“พี่ปลื้ม ถ้าจะอยู่ตรงนี้ใส่เสื้อได้ไหมคะ คือพี่นั่งไม่ใส่เสื้อแบบนี้ทำนัสเสียสมาธิค่ะ”“ทำไม หื่นขึ้นมาอีกหรือไงเรา เพิ่งโดนไปสามน้ำไม่พอ

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 48 (พี่ปลื้ม)

    “คุณปลื้ม! ปล่อยนัสนะคะ คนมองกันเยอะแยะแล้ว!”“ทีเมื่อกี้ตอนพูดไม่เห็นกลัวว่าฉันจะโกรธ ตอนนี้ทำไมกลัวว่าคนอื่นจะมองยังไง ฉันไม่สนนะ เพราะเธอเป็นเมียฉันฉันอยากบอกให้โลกรู้ แล้วก็จะเตือนความจำเธอด้วยอีกสักที จะได้จำได้ขึ้นใจว่าฉันเป็นผัวเธอ”ปลื้มยังเดินต่อไป ดนัยเห็นภาพตรงหน้าของเจ้านายตัวเองและร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดก็อดจะยกยิ้มที่มุมปากไม่ได้“อ้าว ยืนจ้องกันอยู่นั่นแหละ เรื่องของเจ้านาย จ้องกันเสร็จแล้วก็กลับไปทำงานกัน ไป ๆ”เป็นดนัยที่เปล่งเสียงออกมาให้ทุกคนเลิกสนใจภาพที่อยู่ตรงหน้า เขาเองก็ดูออกว่าเจ้านายของเขาคิดยังไงกับคนตัวเล็ก แต่ด้วยความที่เห็นกันมานาน ปลื้มไม่เคยจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เขาจึงทำเพียงรอดูท่าทีต่อไปปังเมื่อปลื้มเข้ามาถึงห้องนอน ร่างสูงก็จัดการวางวีนัสลงและปิดประตูตามหลัง คนตัวเล็กตอนนี้หน้างอจากการกระทำที่เอาแต่ใจของคนที่อ้างสิทธิ์ตัวเองว่าเป็นผัวของเธอ“มานั่งนี่มา มาคุยกันให้รู้เรื่องซะทีวีนัส”ปลื้มตบมือลงที่หน้าตักของตัวเอง เขานั่งรอเธออยู่ที่โซฟาหรูกลางห้องนั่งเล่น วีนัสเห็นว่าปลื้มนั้นใจเย็นลงบ้างแล้วจึงเดินเข้าไปหาเขาอย่างว่าง่าย แต่ก็ยังไม่วายท

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 47 (ทบทวนความจำ)

    “ผัว เผอ อะไรของคุณ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”“เป็นสิ ก็เพิ่งจะเอากันไปเมื่อหัวค่ำเอง ไม่เรียกว่าเมียแล้วเรียกว่าอะไรดีครับ”“หึ ถ้าคุณเรียกทุกคนที่คุณนอนด้วยป่านนี้ก็เมียเต็มบ้านนับไม่ได้แล้วค่ะ”“ฉันไม่ได้มีอะไรกับโรส แค่ฉันยังพูดไม่จบเธอก็ตีโพยตีพายไปซะมากมาย”ในที่สุดปลื้มก็บอกสิ่งที่เกิดขึ้นให้ร่างบางของวีนัสรับรู้ เขาเพียงแค่จะแกล้งดูว่าคนตัวเล็กจะทำอย่างไร แต่ก็ไม่คิดว่าวีนัสจะคิดไปเองจนเรื่องเกือบจะเลยเถิดไปอีก“แล้วกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงบนตัวคุณ?”“โรสแค่กอดผม... ฟังก่อนสิอย่าเพิ่งถลึงตาใส่ผมแบบนั้น”วีนัสยังคงถลึงตาใส่ร่างสูงที่ยังไม่ยอมเลิกเล่นลิ้นเสียที“ผมบอกโรสไปว่าเรื่องเหมือนที่ผ่าน ๆ มาจะไม่เกิดขึ้นอีก เพราะผมไม่เคยคิดกับโรสมากไปกว่าพี่ชายของเพื่อน โรสเข้ามากอดผมเองไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น”เมื่อฟังจบวีนัสก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด“ก็น่าจะอธิบายให้เร็วกว่านี้สิคะ เล่นลิ้นอยู่ได้”“ก็ฉันเห็นเธอชอบให้ฉันเล่นลิ้นไม่ใช่เหรอ? เล่นลิ้นทีไรเธอก็ครางเสียงดังตลอด ใครจะรู้ว่าคราวนี้จะไม่ชอบใจแบบนี้”วีนัสเดินสาวเท้าเข้าไปประชิดตัวปลื้ม แล้วฟาดมือเรียวเข้าที่ปา

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 46 (ไม่ใช่ผัวใจร้าย)

    คลับหรูใจกลางเมือง“ออกมาได้ซะทีนะมึง เบี้ยวนัดแล้วเบี้ยวนัดอีก พวกกูกะว่าถ้ามึงเบี้ยวอีกนี่จะเลิกคบมึงละ”“ปกติก็ก็ไม่เคยจะเบี้ยว มีแค่ช่วงนี้แหละ”“ทำไมเข้าสู่หมวดวัยรุ่นหรือไงวะ สับสนชีวิตเรอะ? เป็นเพื่อนกับมึงมาตั้งนานไม่เคยเห็นมึงจะสับสนเลย”“กูไม่ได้สบสน เอาน่าแดก ๆ เข้าไปเถอะเหล้าน่ะพูดมาก”“แล้วกับโรสนี่ว่ายังไง เห็นบอกไม่กินซ้ำ กูเห็นสามรอบแล้วคนนี้”กันต์ถามเพื่อนสนิทของตัวเองขึ้นด้วยความสงสัยใคร่รู้“นั่นกูพลาดเอง ตอนนี้มีอะไรต้องคิดเยอะเลยไม่ได้คิดเรื่องนี้ให้ดี เดี๋ยวกูคงต้องคุยกับโรสให้รู้เรื่อง”“เออกูเห็นนั่งมองมึงไม่วางตาตั้งแต่มาถึงกันแล้ว”ปลื้มหันหน้าไปทางโรสที่ตอนนี้กำลังจ้องหน้าของเขาอยู่จริง สายตาของเธอแลดูเศร้าสร้อยและเต็มไปด้วยคำถาม“งั้นเดี๋ยวกูมา”ปลื้มยกตัวขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินไปยืนตรงหน้าเพื่อนน้องสาว เพื่อที่ต้องการจะพูดคุยให้เข้าใจกันทุกอย่างในคืนนี้“โรสครับ พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ”“ค่ะ”โรสรินแค่รับคำและหันไปบอกแป้งหอมกับเทเลอร์ว่าเธอจะไปคุยกับพี่ชายของเพื่อนเมื่อถึงห้องวีไอพีที่คนตัวโตพาร่างเล็กอรชรของโรสรินเข้ามา คนตัวเล็กก็โถมตัวเองกอดร่างสูงโดยท

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 45 (รับแรงกระแทก)

    เมื่อร่างเล็กตรงหน้าบอกอนุญาตแล้ว ปลื้มก็ไม่รอช้าค่อย ๆ จับแท่งรักที่พร้อมรบแล้วของตัวเองสาวขึ้นลงสามสี่ที แล้วกดหัวเห็ดที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดเข้าไปกลางกลีบกุหลาบฉ่ำเยิ้มซึ่งพร้อมรับบทรักของเขาแล้ว“อ่าห์ / อืม”เสียงครางออกจากลำคอของคนทั้งคู่ เพราะความรู้สึกของเนื้อที่แนบเนื้อ บวกกับความตื่นเต้นที่ไม่รู้ว่าอีกคนจะสอดใส่เข้าไปเมื่อไหร่“แน่นนน”วีนัสผวากอดคอร่างสูงที่ตอนนี้ดันตัวตนของตัวเองเข้าสู่ร่องแคบของเธอจนสุดความยาว ความคับแน่นและเสียวซ่านปะทุอยู่ภายใน“อ่าห์ คุณปลื้ม”“อยากให้ฉันขยับหรือยัง?”“ขยับเลยค่ะ ค้างไว้แบบนี้มันแน่น นัสไม่ไหว”เป็นครั้งแรกที่ร่างเล็กเผลอเรียกตัวเองแทนชื่อออกมา เพราะเธอกำลังลืมตัวจากความสุขสมที่อยู่ตรงกลางกายสาย“เรียกตัวเองแบบนั้นอีก ฉันชอบ”“อ่าห์!!!”พูดจบร่างสูงของปลื้มก็ขยับตัวหมุนวนสะโพกสอบทรมานคนตัวเล็กที่ตอนนี้กอดคอเขาไว้แน่นเพราะความเสียว และกลัวว่าจะตกจากขอบอ่างปลื้มเพิ่มความเร็วกระแทกกระทั้นร่องแคบของคนตัวเล็กระบายความต้องการที่ไม่ได้ลิ้มรสมันมาหลายวัน“ของเธอมันตอดฉันมากวีนัส เสียวเหรอ?”“สะ เสียวสิคะ ก็ของคุณมันใหญ่ แถมคุณกระแทกไม่ยั้งแบบน

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 44 (ข้อเสนอที่น่าสนใจ)

    เมื่อปลื้มและแป้งหอมกลับขึ้นมาบนรถเพื่อเดินทางกลับ ก็เป็นเวลาเกือบบ่ายสามแล้ว“ไม่เคยเห็นพี่ปลื้มปฏิเสธสาวเลยนะคะเนี่ย วันนี้พี่ชายสุดหล่อของแป้งไม่สบายหรือเปล่าคะ?”“เปล่าหรอกน้องแป้ง ทำธุรกิจด้วยกันคุยกันแบบมืออาชีพน่าจะดีกว่า”“เอ ปกติก็ธุรกิจ แต่ไม่เคยเห็นบอกปัดเบอร์สาวแบบไม่เหลือเยื่อใยแบบนี้เลยนี่คะ มีอะไรที่แป้งต้องรู้ไหมน้า?”ปลื้มขยับตัวไปอย่างมีพิรุธเมื่อแป้งหอมพูดจาแซวเขาเสียงดังพอให้คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างหน้าได้ยินด้วย“เอ หรือว่าพี่ปลื้มของแป้งจะแอบไปมีแฟนกันนะ”ครั้งนี้เป็นวีนัสที่เริ่มขยับตัวไปมาอยู่ที่เบาะของตัวเองอย่างมีพิรุธไม่แพ้พี่ชายตัวเอง ทำให้แป้งหอมพอจะเดาได้ว่าสถานการณ์นั้นเป็นอย่างไร“แป้งไม่แกล้งพี่ปลื้มแล้วก็ได้ค่ะ เดี๋ยวงานจะเข้าอีก แป้งดูออกหรอกน่า ชอบพี่วีนัสเข้าแล้วล่ะสิคะ”แป้งหอมเอียงตัวเข้ากระซิบข้างหูพี่ชายให้ได้ยินกันเพียงสองคน“อืม รู้แล้วก็เงียบ ๆ ได้แล้ว พูดมากนะเราอะ”ปลื้มทำแต่เพียงมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อกลบเกลื่อนความอายที่ถูกน้องสาวของตัวเองจับได้หมดกันลายเสือของกูที่สร้างมาหลายปี…ร่างสูงทำได้เพียงแค่คิดในใจ แต่ก็รู้สึกดีว่าเขานั้นไม่ได

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 9 (สัญญาสำคัญ)

    เมื่อวีนัสเก็บของทุกอย่างเรียบร้อยก็รีบขับรถกลับมาที่บ้านหลังใหญ่ของคนเป็นนายป้ายแดงของเธอ ดนัยที่รอร่างบางอยู่แล้วจึงเริ่มอธิบายทุกอย่างที่เธอต้องรู้ วีนัสเป็นคนหัวไว เธอรับฟังด้วยความตั้งใจและเข้าใจว่านายจ้างของเธอต้องการอะไร“ห้องนอนของหนูนัสอยู่ชั้นบน ติดกับห้องคุณแป้ง เวลาเข้างานจะเป็นกะ เมื่อ

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 8 (ข้อเสนอ)

    วีนัสที่ตอนนี้หน้างอปานม้าหมากรุกก็ไม่ปาน จำใจต้องทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาถัดจากคนที่เธอแทบจะไม่อยากมองหน้าแล้วด้วยซ้ำ“งั้นรีบ ๆ พูดมาเลยค่ะ ฉันไม่มีเวลาจะเสียกับคุณละ”“ฉันหาบอดีการ์ดให้น้องสาวของฉันอยู่ เธอไม่อยากทำงานให้ฉันก็ไม่เป็นไร แต่ว่าลองคิดดูเรื่องข้อเสนอที่ฉันกำลังจะให้”วีนัสนิ่งเงียบไปเล็ก

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 7 (ค่อย ๆ กินจนหนำใจ)

    “อะ อื้มมม… เธอหัวเร็วนะวีนัส หมุนสะโพกแบบนั้นแหละ เสียวมาก”ปลื้มอดที่จะชมร่างเล็กซึ่งตอนนี้ทำได้ดีกว่าที่เขาคาดไว้มาก ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้สอนอะไรคนตัวเล็กมากมาย แต่เธอก็ทำให้เขาเสียวจนแทบจะล่มคาปากอ่าวอยู่หลายรอบ ถ้าไม่ติดว่ากลัวเสียหน้า เขาก็อยากจะปลดปล่อยความกระสันครั้งนี้ แต่อีกใจก็ยังอยากจะแกล้งร

  • ปราบหัวใจยัยบอดิการ์ด   ตอนที่ 6 (ปากบอกอย่าง ร่างกายบอกอีกอย่าง)

    “ไม่นะ ขยับตัวออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ! ปล่อยฉันได้แล้ว”“อ้าว ไม่เห็นเก่งเหมือนปากเลยนะเราทีนี้ หึ”ปลื้มปล่อยแขนทั้งสองข้างของวีนัสให้เป็นอิสระ แต่ก็ยังไม่ถอนตัวเองจากหว่างขาเรียวมือหนาทั้งสองส่งขึ้นสัมผัสอกอวบทั้งสองของร่างเล็กอีกครั้ง ปากหนาบดจูบลงที่ริมฝีปากบางหนักหน่วงกว่าเมื่อสักครู่“อะ อื้มมม”

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status