Novels by Tigerlilly

นุ่นรู้สึกประหม่าที่จู่ ๆ ก็มีผู้ชายสูงหล่อหน้าตาดีมาขอคุยเป็นการส่วนตัว “เอ่อ ที่คุณบอกว่ารู้จักฉันมาก่อน หมายความว่ายังไงคะ?” ประโยคแรกที่เขาทักทายเธอที่โต๊ะเมื่อครู่นี้ เขาบอกว่าเขารู้จักฉัน อยากคุยด้วยเป็นการส่วนตัว เธอจะไม่ลุกตามมาก็ไม่ได้ ยัยเพื่อนซี้สองคนยุให้มาเพราะเห็นว่าผู้ชายหน้าตาดี แถมยังใส่สูทผูกไทดูภูมิฐาน ประเมินจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้วท่าทางจะรวยไม่เบา แต่ว่า… ‘บ้าหรือเปล่าวะ ใส่สูทเต็มยศมาเที่ยวร้านเหล้าริมทะเล ประสาท!’ ถึงจะคิดแบบนั้นแต่นุ่นก็ต้องรักษามารยาทต่อลูกค้าคนสำคัญ “ที่เห็นว่าผมใส่สูทเป็นเพราะว่าผมเพิ่งเสร็จงานก็ขับรถมาภูเก็ตทันทีเลยครับ พอดีว่ามีธุระด่วนต้องรีบมาจัดการ” ไบรอันเดาสายตาคู่นั้นออกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ในหัว “อ๋อ ค่ะ คือ… เอ่อ… หล่อดีนะคะ” สาวเจ้ายิ้มกลบเกลื่อน ‘บ้าเอ๊ย! ดั๊นมารู้ทันความคิดเราอีก’ แล้วนี่ยังไงเนี่ย… เธอต้องคุยกับเขาไปเรื่อย ๆ งั้นเหรอ ถามว่ารู้สึกดีไหมที่ได้คุยกับคนหล่อขั้นเทพ เบ้าหน้าฟ้าประทานดุจดาราฮอลลิวูด ดีค่ะ ดีมากเลยด้วย

11:00 น. หลังจากช่วยม่อนเลือกซื้อของเสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งสามคนก็มานั่งกินไอศกรีมกันที่ร้านประจำ พูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ ต่างคนต่างงานยุ่ง แต่เพจขายของที่ทำร่วมกันก็ยังแบ่งหน้าที่กันรับผิดชอบอย่างเต็มที่ และเมื่อเพื่อนรักได้มารวมตัวกัน ออยจึงตัดสินใจปรึกษาเรื่องที่วันก่อนอิตาบ้านั่นส่งคลิปเสียงครางกระเส่าพร้อมรูปช่วยตัวเองมาหาเธอให้เพื่อนทั้งสองฟัง ระบายความอัดอั้นตันใจออกไปบ้าง ดีกว่าต้องเก็บความน่าอึดอัดนี้เอาไว้กับตัว พอได้เล่าได้พูดออยก็รู้สึกดีขึ้น ตอนแยกกับม่อนขึ้นรถขับกลับคอนโดฯ เพื่อน หญิงสาวเลยแวะซื้อผลไม้ที่ตลาดสักหน่อย ตั้งใจเอาไปทานกับยัยสองสาวจอมแก่นนั่นแหละ สาวสวยผิวน้ำผึ้งเนียนละเอียดซื้อมาหลายอย่าง ล้วนแล้วแต่เป็นของโปรดของเพื่อนทั้งนั้น พลันสายตาเหลือบไปเห็นกล้วยหอมหวีใหญ่ห้อยอยู่ที่ร้านผลไม้ข้าง ๆ กันกับร้านที่เธอกำลังควักเงินจ่ายค่าของ ตัวกล้วยเหลืองสุกกำลังดี แถมกลิ่นยังหอมน่ากิน “เอาหวีหนึ่งจ้ะป้า”อดใจไม่ไหวต้องซื้อติดมือ นึกขึ้นได้ว่าในห้องยัยม่อนมีไอศกรีมถ้วยแช่แข็งไว้หลายรส วิปครีมและท็อปปิ้งต่าง ๆ ก็มีพร้อม ถ้าเ

“หนูตื่นเต้นค่ะ” ม่อนตัดสินใจบอกคนข้างกาย ไทเลอร์จับมือน้องกอบกุม บรรยากาศภายในรถหรูอบอวลไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ตื่นเต้น กังวล ดีใจ และ สั่นประหม่า หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกยามมองไปด้านหน้า คฤหาสน์หลังงามมีบททดสอบอันยิ่งใหญ่กำลังรอเธออยู่ “ไม่ต้องกลัวนะ พ่อกับแม่พี่ใจดีมาก” ไทเลอร์ส่งยิ้มเป็นกำลังใจให้น้อง วันนี้เขาพาเธอมาเปิดตัวกับครอบครัว แน่นอนว่าตลอดเวลาที่ทั้งคู่ตกลงคบกันอย่างจริงจัง ม่อนยังไม่เคยเจอพ่อแม่ของเขาเลย เธอคิดมาตลอดว่าจะวางตัวอย่างไรหากมีโอกาสได้เจอพวกท่านทั้งสอง ด้วยว่าฐานะชาติตระกูลของเธอกับครอบครัวไทเลอร์แตกต่างกันมาก พ่อแม่ของชายหนุ่มเป็นถึงมหาเศรษฐีมีเงินมีชื่อเสียง ครอบครัวทำธุรกิจใหญ่โตระดับประเทศ มีผู้คนมากมายนับหน้าถือตาในแวดวงสังคมชั้นสูง ส่วนเธอเป็นแค่หญิงสาวธรรมดาที่ไม่มีอะไรเลย… “มาครับ จับมือพี่ไว้” ลงรถได้ไทเลอร์ก็จับมือน้องจูงเดินเข้าบ้าน เหล่าสาวใช้มากหน้าหลายตาโค้งศีรษะทำความเคารพเจ้านาย บรรยากาศเหมือนในซีรีส์ลูกคนรวยที่เธอเคยดูไม่มีผิด ม่อนแทบลืมหายใจเมื่อย

หลังจากวันที่ทั้งคู่ปรับความเข้าใจกัน กาลเวลาก็ล่วงเลยผ่านมานานกว่าสามเดือนแล้วที่ม่อนกับไทเลอร์ตกลงคบหากันเป็นแฟน เปิดตัวต่อที่สาธารณะ ทั้งในโลกโซเชียลและชีวิตจริง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นไปอย่างราบรื่น หวานชื่นจนใครก็ต่างอิจฉาโดยเฉพาะกลุ่มเพื่อนสนิท…ไทเลอร์พาม่อนมาทำความรู้จักกับเพื่อนของเขา ทุกคนหล่อมาก สมแล้วที่เป็นกลุ่มแอคเคออันดับหนึ่ง แต่ไม่ว่าจะหล่อแค่ไหนก็หล่อสู้หวานใจของเธอไม่ได้อยู่ดีพี่ไทเลอร์ของน้องม่อนหล่อกินขาดกว่าใคร! “เป็นไรครับ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่”ไทเลอร์ที่กำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะเห็นแฟนสาวนั่งยิ้มตาหยีอยู่ที่โซฟาตัวยาว ทีแรกเขาคิดว่าเธอกำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ แต่พอชะโงกหน้ามองกลับไม่เห็นว่ามือของน้องจะถืออะไรสักอย่าง นอกจากกอดหมอนอิงแนบอกแล้วยิ้มสดใสกับตัวเอง “ดีใจค่ะ” ม่อนตอบเสียงใส “ดีใจเรื่องอะไรครับ” ไทเลอร์ควงปากกาในมือไปมา แสงไฟในห้องตกกระทบปากกาด้ามโปรด ส่องสะท้อนความหรูหราลอยเด่นปะทะสายตา ม่อนยิ้มกว้างกว่าเก่า ของขวัญชิ้นแรกที่เธอตั้งใจให้เขาถูกหยิบใช้เป็นอย่างดี ไทเลอร์หวงแหนปากกาด้ามนี้มาก เขาจะใช้มันเฉพาะตอนทำงา

“ทีแรกก็คิดว่าเป็นผู้หญิงที่ฉันชอบซะอีก เห็นรูปร่างใกล้เคียงกัน”ไบรอันแกล้งพูดไปงั้นแหละ เธอคนนั้นสะโพกดุ้งกว่าเยอะ “ดูดี ๆ ผู้หญิงที่พี่ชอบนั่งอยู่ทางขวามือ” ไทเลอร์ชี้เป้าหมายให้ หางคิ้วเข้มกระตุกทันที เมื่อผู้หญิงหนึ่งในกลุ่มนั้นมีรูปร่างเหมือนสาวที่เขาชอบจากการดูไลฟ์สดเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว! “สวยว่ะ! สวยฉิบหาย สวยยิ่งกว่าตอนเห็นแค่ช่วงอกช่วงสะโพกอีก” ขนาดในไลฟ์สดไม่เห็นหน้าเขาก็ว่าสวยแล้วนะ แต่พอได้มายลโฉมเครื่องหน้าสวยเฉี่ยวดุจนางพญาลุคเย่อหยิ่งของเธอ ไบรอันยิ่งหลงใหลหนัก “แล้วนี่แกจะเอาไง เข้าไปเลยมะ”ที่ถามเพราะเขาอยากเข้าไปใกล้ ๆ เธอคนนั้นให้มากขึ้น“เดี๋ยวก่อน” ไทเลอร์ส่ายหน้า เขาจะไม่เข้าไปตอนนี้เด็ดขาด เขาจะรอให้น้องปลีกตัวแยกจากเพื่อน ๆ ก่อนถึงเข้าไป ไม่อย่างนั้นก็ไม่ได้คุยกันหรอกเพื่อนน้องม่อนแต่ละคนมีแต่แรง ๆ ทั้งนั้น แต่เดี๋ยวก่อนนะ… “พี่” “ว่า” “เข้าไปทักน้องคนนั้นสิ คนที่พี่ชอบอะ” ไบรอันขมวดคิ้ว มองหน้าน้องชายนิ่ง “อะไร ก็ไหนแกบอกว่าให้นั่งรอไปก่อนไม่ใช่หรือไง” “

“มันใช่หน้าที่กูไหมวะที่ต้องมาสลับเวรขับรถกับมึงตั้งหกชั่วโมงเนี่ย!!” ไบรอันบ่นอุบ ขณะนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว อีกชั่วโมงกว่า ๆ ก็จะถึงภูเก็ต แต่มีแนวโน้มว่าเขาอาจจะต้องขับไปอีกเกือบสามชั่วโมงเพื่อไปให้ถึงรีสอร์ตที่ไอ้น้องชายเวรตะไลมันปักหมุดเอาไว้ แล้วมันก็นั่งมองหมุดหมายบนหน้าจอมือถือตลอดเวลาที่มันให้เขาขับรถแทนมัน “ตกลงแกจะบอกฉันได้หรือยังว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมต้องถ่อสังขารไปภูเก็ตด่วนจี๋ตอนนี้ด้วยวะ” ช่วยบอกกันหน่อยเหอะเขาอยากรู้ จะได้มีแรงขับรถต่อ “ถึงแล้วจะบอก” ประโยคเดิมเหมือนเมื่อตอนหกโมงที่แล้วเปี๊ยบ “ถ้างั้นฉันจะหักเลี้ยวกลับกรุงเทพฯ เดี๋ยวนี้เลย” ในเมื่อใช้ไม้อ่อนแล้วไม่ได้ผล เขาก็ต้องใช้ไม้แข็ง “อย่าทำตัวเป็นเด็กได้ปะ มีหน้าที่ขับก็ขับไปเหอะ” ไทเลอร์ชักเริ่มหงุดหงิด ทีตอนเขาขับเขายังไม่บ่นสักคำ “อ๋อ นี่ฉันทำตัวเป็นเด็กเหรอ” ไบรอันลากเสียงสูง ให้รู้กันไปเลยว่าเขาไม่พอใจหนักมาก “ที่แกลากฉันมาด้วยทั้ง ๆ ที่ฉันมีงานกองท่วมหัว สรุปฉันเด็กว่างั้น?” “ก็ขอยืมรถดี ๆ แล้วพี่

“เดี๋ยวนัสขอเก็บของแป๊บหนึ่งนะคะ คุณไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนก็ได้”“คุณอีกแล้ว ไหนเรียกใหม่ซิว่าอะไร”“เอ่อ เฮ้อ เดี๋ยวพี่ปลื้มไปรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะคะ”เมื่อชำระล้างร่างกายกันเสร็จก็ถึงเวลาที่ร่างบางจะต้องรีบจัดแจงเก็บของส่วนตัวบางส่วนเพื่อจะได้ย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านของปลื้มตามที่คนตัวโตขอ แกมบังคับ“พี่นั่งรอตรงนี้ เรารีบเก็บของเถอะหรือว่ามีอะไรให้พี่ช่วยก็บอก”“ไม่มีหรอกค่ะ แต่ห้องนัสมันไม่ได้กว้าง พี่ปลื้มอยู่ตรงนี้นัสเก็บของไม่สะดวก”“ก็พี่อยากนั่งดูเมีย ผิดหรือไง เอาน่ะรีบ ๆ เก็บเข้าพี่ไม่กวนหรอก”“งั้นก็ตามใจค่ะ มีใครเคยบอกไหมคะว่าพี่ปลื้มเอาแต่ใจตัวเองที่สุดเลย”“ไม่เคยมีใครบอก เพราะไม่เคยให้ใครได้เข้ามาอยู่ในชีวิตพี่นานถึงขนาดจะพูดคำนั้นกับพี่ได้”วีนัสอดที่จะหน้าแดงกับคำพูดของร่างสูงซึ่งตอนนี้นั่งดูเธอเก็บของอยู่ที่ปลายเตียงด้วยท่าทีสบาย ๆ แผ่นอกกว้างของคนตัวสูงยังไม่ได้ใส่เสื้อโชว์เด่นหราอยู่จนวีนัสอดที่จะหันกลับไปมองบ่อยครั้งไม่ได้“พี่ปลื้ม ถ้าจะอยู่ตรงนี้ใส่เสื้อได้ไหมคะ คือพี่นั่งไม่ใส่เสื้อแบบนี้ทำนัสเสียสมาธิค่ะ”“ทำไม หื่นขึ้นมาอีกหรือไงเรา เพิ่งโดนไปสามน้ำไม่พอ

“คุณปลื้ม! ปล่อยนัสนะคะ คนมองกันเยอะแยะแล้ว!”“ทีเมื่อกี้ตอนพูดไม่เห็นกลัวว่าฉันจะโกรธ ตอนนี้ทำไมกลัวว่าคนอื่นจะมองยังไง ฉันไม่สนนะ เพราะเธอเป็นเมียฉันฉันอยากบอกให้โลกรู้ แล้วก็จะเตือนความจำเธอด้วยอีกสักที จะได้จำได้ขึ้นใจว่าฉันเป็นผัวเธอ”ปลื้มยังเดินต่อไป ดนัยเห็นภาพตรงหน้าของเจ้านายตัวเองและร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดก็อดจะยกยิ้มที่มุมปากไม่ได้“อ้าว ยืนจ้องกันอยู่นั่นแหละ เรื่องของเจ้านาย จ้องกันเสร็จแล้วก็กลับไปทำงานกัน ไป ๆ”เป็นดนัยที่เปล่งเสียงออกมาให้ทุกคนเลิกสนใจภาพที่อยู่ตรงหน้า เขาเองก็ดูออกว่าเจ้านายของเขาคิดยังไงกับคนตัวเล็ก แต่ด้วยความที่เห็นกันมานาน ปลื้มไม่เคยจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เขาจึงทำเพียงรอดูท่าทีต่อไปปังเมื่อปลื้มเข้ามาถึงห้องนอน ร่างสูงก็จัดการวางวีนัสลงและปิดประตูตามหลัง คนตัวเล็กตอนนี้หน้างอจากการกระทำที่เอาแต่ใจของคนที่อ้างสิทธิ์ตัวเองว่าเป็นผัวของเธอ“มานั่งนี่มา มาคุยกันให้รู้เรื่องซะทีวีนัส”ปลื้มตบมือลงที่หน้าตักของตัวเอง เขานั่งรอเธออยู่ที่โซฟาหรูกลางห้องนั่งเล่น วีนัสเห็นว่าปลื้มนั้นใจเย็นลงบ้างแล้วจึงเดินเข้าไปหาเขาอย่างว่าง่าย แต่ก็ยังไม่วายท

“ผัว เผอ อะไรของคุณ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”“เป็นสิ ก็เพิ่งจะเอากันไปเมื่อหัวค่ำเอง ไม่เรียกว่าเมียแล้วเรียกว่าอะไรดีครับ”“หึ ถ้าคุณเรียกทุกคนที่คุณนอนด้วยป่านนี้ก็เมียเต็มบ้านนับไม่ได้แล้วค่ะ”“ฉันไม่ได้มีอะไรกับโรส แค่ฉันยังพูดไม่จบเธอก็ตีโพยตีพายไปซะมากมาย”ในที่สุดปลื้มก็บอกสิ่งที่เกิดขึ้นให้ร่างบางของวีนัสรับรู้ เขาเพียงแค่จะแกล้งดูว่าคนตัวเล็กจะทำอย่างไร แต่ก็ไม่คิดว่าวีนัสจะคิดไปเองจนเรื่องเกือบจะเลยเถิดไปอีก“แล้วกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงบนตัวคุณ?”“โรสแค่กอดผม... ฟังก่อนสิอย่าเพิ่งถลึงตาใส่ผมแบบนั้น”วีนัสยังคงถลึงตาใส่ร่างสูงที่ยังไม่ยอมเลิกเล่นลิ้นเสียที“ผมบอกโรสไปว่าเรื่องเหมือนที่ผ่าน ๆ มาจะไม่เกิดขึ้นอีก เพราะผมไม่เคยคิดกับโรสมากไปกว่าพี่ชายของเพื่อน โรสเข้ามากอดผมเองไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น”เมื่อฟังจบวีนัสก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด“ก็น่าจะอธิบายให้เร็วกว่านี้สิคะ เล่นลิ้นอยู่ได้”“ก็ฉันเห็นเธอชอบให้ฉันเล่นลิ้นไม่ใช่เหรอ? เล่นลิ้นทีไรเธอก็ครางเสียงดังตลอด ใครจะรู้ว่าคราวนี้จะไม่ชอบใจแบบนี้”วีนัสเดินสาวเท้าเข้าไปประชิดตัวปลื้ม แล้วฟาดมือเรียวเข้าที่ปา

คลับหรูใจกลางเมือง“ออกมาได้ซะทีนะมึง เบี้ยวนัดแล้วเบี้ยวนัดอีก พวกกูกะว่าถ้ามึงเบี้ยวอีกนี่จะเลิกคบมึงละ”“ปกติก็ก็ไม่เคยจะเบี้ยว มีแค่ช่วงนี้แหละ”“ทำไมเข้าสู่หมวดวัยรุ่นหรือไงวะ สับสนชีวิตเรอะ? เป็นเพื่อนกับมึงมาตั้งนานไม่เคยเห็นมึงจะสับสนเลย”“กูไม่ได้สบสน เอาน่าแดก ๆ เข้าไปเถอะเหล้าน่ะพูดมาก”“แล้วกับโรสนี่ว่ายังไง เห็นบอกไม่กินซ้ำ กูเห็นสามรอบแล้วคนนี้”กันต์ถามเพื่อนสนิทของตัวเองขึ้นด้วยความสงสัยใคร่รู้“นั่นกูพลาดเอง ตอนนี้มีอะไรต้องคิดเยอะเลยไม่ได้คิดเรื่องนี้ให้ดี เดี๋ยวกูคงต้องคุยกับโรสให้รู้เรื่อง”“เออกูเห็นนั่งมองมึงไม่วางตาตั้งแต่มาถึงกันแล้ว”ปลื้มหันหน้าไปทางโรสที่ตอนนี้กำลังจ้องหน้าของเขาอยู่จริง สายตาของเธอแลดูเศร้าสร้อยและเต็มไปด้วยคำถาม“งั้นเดี๋ยวกูมา”ปลื้มยกตัวขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินไปยืนตรงหน้าเพื่อนน้องสาว เพื่อที่ต้องการจะพูดคุยให้เข้าใจกันทุกอย่างในคืนนี้“โรสครับ พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ”“ค่ะ”โรสรินแค่รับคำและหันไปบอกแป้งหอมกับเทเลอร์ว่าเธอจะไปคุยกับพี่ชายของเพื่อนเมื่อถึงห้องวีไอพีที่คนตัวโตพาร่างเล็กอรชรของโรสรินเข้ามา คนตัวเล็กก็โถมตัวเองกอดร่างสูงโดยท

เมื่อร่างเล็กตรงหน้าบอกอนุญาตแล้ว ปลื้มก็ไม่รอช้าค่อย ๆ จับแท่งรักที่พร้อมรบแล้วของตัวเองสาวขึ้นลงสามสี่ที แล้วกดหัวเห็ดที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดเข้าไปกลางกลีบกุหลาบฉ่ำเยิ้มซึ่งพร้อมรับบทรักของเขาแล้ว“อ่าห์ / อืม”เสียงครางออกจากลำคอของคนทั้งคู่ เพราะความรู้สึกของเนื้อที่แนบเนื้อ บวกกับความตื่นเต้นที่ไม่รู้ว่าอีกคนจะสอดใส่เข้าไปเมื่อไหร่“แน่นนน”วีนัสผวากอดคอร่างสูงที่ตอนนี้ดันตัวตนของตัวเองเข้าสู่ร่องแคบของเธอจนสุดความยาว ความคับแน่นและเสียวซ่านปะทุอยู่ภายใน“อ่าห์ คุณปลื้ม”“อยากให้ฉันขยับหรือยัง?”“ขยับเลยค่ะ ค้างไว้แบบนี้มันแน่น นัสไม่ไหว”เป็นครั้งแรกที่ร่างเล็กเผลอเรียกตัวเองแทนชื่อออกมา เพราะเธอกำลังลืมตัวจากความสุขสมที่อยู่ตรงกลางกายสาย“เรียกตัวเองแบบนั้นอีก ฉันชอบ”“อ่าห์!!!”พูดจบร่างสูงของปลื้มก็ขยับตัวหมุนวนสะโพกสอบทรมานคนตัวเล็กที่ตอนนี้กอดคอเขาไว้แน่นเพราะความเสียว และกลัวว่าจะตกจากขอบอ่างปลื้มเพิ่มความเร็วกระแทกกระทั้นร่องแคบของคนตัวเล็กระบายความต้องการที่ไม่ได้ลิ้มรสมันมาหลายวัน“ของเธอมันตอดฉันมากวีนัส เสียวเหรอ?”“สะ เสียวสิคะ ก็ของคุณมันใหญ่ แถมคุณกระแทกไม่ยั้งแบบน

เมื่อปลื้มและแป้งหอมกลับขึ้นมาบนรถเพื่อเดินทางกลับ ก็เป็นเวลาเกือบบ่ายสามแล้ว“ไม่เคยเห็นพี่ปลื้มปฏิเสธสาวเลยนะคะเนี่ย วันนี้พี่ชายสุดหล่อของแป้งไม่สบายหรือเปล่าคะ?”“เปล่าหรอกน้องแป้ง ทำธุรกิจด้วยกันคุยกันแบบมืออาชีพน่าจะดีกว่า”“เอ ปกติก็ธุรกิจ แต่ไม่เคยเห็นบอกปัดเบอร์สาวแบบไม่เหลือเยื่อใยแบบนี้เลยนี่คะ มีอะไรที่แป้งต้องรู้ไหมน้า?”ปลื้มขยับตัวไปอย่างมีพิรุธเมื่อแป้งหอมพูดจาแซวเขาเสียงดังพอให้คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างหน้าได้ยินด้วย“เอ หรือว่าพี่ปลื้มของแป้งจะแอบไปมีแฟนกันนะ”ครั้งนี้เป็นวีนัสที่เริ่มขยับตัวไปมาอยู่ที่เบาะของตัวเองอย่างมีพิรุธไม่แพ้พี่ชายตัวเอง ทำให้แป้งหอมพอจะเดาได้ว่าสถานการณ์นั้นเป็นอย่างไร“แป้งไม่แกล้งพี่ปลื้มแล้วก็ได้ค่ะ เดี๋ยวงานจะเข้าอีก แป้งดูออกหรอกน่า ชอบพี่วีนัสเข้าแล้วล่ะสิคะ”แป้งหอมเอียงตัวเข้ากระซิบข้างหูพี่ชายให้ได้ยินกันเพียงสองคน“อืม รู้แล้วก็เงียบ ๆ ได้แล้ว พูดมากนะเราอะ”ปลื้มทำแต่เพียงมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อกลบเกลื่อนความอายที่ถูกน้องสาวของตัวเองจับได้หมดกันลายเสือของกูที่สร้างมาหลายปี…ร่างสูงทำได้เพียงแค่คิดในใจ แต่ก็รู้สึกดีว่าเขานั้นไม่ได