ปลัดที่รัก11

หลังจากที่เข้มและพราวได้เปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงต่อกัน ค่ำคืนนั้นก็กลายเป็นค่ำคืนที่แสนหวานและอบอุ่น ทั้งสองจูงมือกันเดินกลับบ้านภายใต้แสงจันทร์เต็มดวงที่ส่องสว่างราวกับโคมไฟดวงใหญ่ หัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความสุขและความตื้นตัน

เมื่อถึงหน้าบ้านของพราว เข้มหยุดเดินและหันมาเผชิญหน้ากับเธออีกครั้ง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรักและความเสน่หา

“คืนนี้… ผมอยากจะอยู่กับคุณ” เข้มกระซิบเสียงแผ่วเบา

พราวหน้าแดงระเรื่อ แต่ในแววตาก็ฉายความปรารถนาเช่นกัน เธอพยักหน้าเบาๆ ด้วยความเขินอาย

เข้มจูงมือพราวเข้าไปในบ้านอย่างเงียบเชียบ กำนันและภรรยาหลับไปแล้ว ทั้งสองเดินไปยังระเบียงหลังบ้านที่มองเห็นทุ่งนาในยามค่ำคืน แสงจันทร์สาดส่องลงมาทำให้บรรยากาศดูโรแมนติกและเงียบสงบ

เข้มโอบกอดพราวจากด้านหลัง ซบใบหน้าลงบนกลุ่มผมนุ่มสลวยของเธอ ทั้งสองยืนอยู่ด้วยกันอย่างเงียบๆ ดื่มด่ำกับความรู้สึกที่แสนพิเศษ

“ผมไม่เคยรู้สึกมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลยพราว” เข้มกระซิบข้างหูเธอ

พราวหันหน้ากลับมาสบตากับเขา แววตาของเธอเต็มไปด้วยความรักและความเชื่อมั่น “พราวก็เหมือนกันค่ะเข้ม การมีเข้มอยู่เคียงข้าง ทำให้พราวรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย”

เข้มค่อยๆ โน้มใบหน้าลงจูบพราวอีกครั้ง จูบนี้ลึกซึ้งและเนิ่นนานกว่าครั้งแรก มันเต็มไปด้วยความรัก ความปรารถนา และความผูกพันที่ทั้งสองมีให้กัน

ทั้งสองนั่งลงบนแคร่ไม้ที่ระเบียง กอดกันและกระซิบกระซาบถึงความรู้สึกในใจ เข้มเล่าถึงความเหงาและความโดดเดี่ยวที่เขาเคยรู้สึกก่อนที่จะมาที่นี่ และพราวก็เล่าถึงความชื่นชมที่เธอมีต่อเขามาโดยตลอด

ค่ำคืนนั้น ทั้งสองได้มอบความรักและความเสน่หาให้แก่กันภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องสว่าง เป็นค่ำคืนที่ความรู้สึกที่เก็บซ่อนไว้ได้เบ่งบานอย่างเต็มที่

เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศระหว่างเข้มและพราวเต็มไปด้วยความหวานชื่น ทั้งสองดูแลเอาใจใส่กันและกันด้วยความรักที่เพิ่งเริ่มต้น แต่ก็แน่นแฟ้นราวกับรู้จักกันมานานแสนนาน

แต่ความสุขมักจะมาพร้อมกับเงาที่คืบคลานเข้ามาอย่างเงียบๆ โรสหลังจากที่เสียใจและอับอายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็เก็บตัวเงียบอยู่ในบ้านร้านทอง เธอครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา และความรู้สึกอิจฉาริษยายังคงกัดกินหัวใจของเธอ

“ยัยพราว… ทำไมเธอถึงได้ทุกอย่างไป?” โรสพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความแค้น “ฉันไม่ยอมให้เธอมีความสุขอยู่คนเดียวหรอก”

ความคิดร้ายกาจเริ่มก่อตัวขึ้นในสมองของโรส เธอตัดสินใจที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อทำลายความสัมพันธ์ของเข้มและพราว และแย่งชิงเข้มกลับมาเป็นของเธอให้ได้

โรสเริ่มสืบเสาะหาข้อมูลเกี่ยวกับอดีตของเข้มและพราว เธอพยายามหาจุดอ่อนหรือความลับที่สามารถนำมาใช้ทำลายความเชื่อใจที่ทั้งสองมีให้กัน

วันหนึ่ง เธอได้ยินชาวบ้านพูดคุยกันถึงเรื่องที่เข้มเคยเล่าให้ฟังว่าในวัยเด็ก เขาเคยมีเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องพลัดพรากจากเพื่อนสนิทไปอย่างกะทันหัน เหตุการณ์นั้นยังคงเป็นรอยแผลในใจของเข้มมาจนถึงทุกวันนี้

โรสคิดว่านี่อาจจะเป็นช่องทางที่เธอสามารถใช้ประโยชน์ได้ เธอเริ่มวางแผนที่จะสร้างสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน เพื่อทำให้เข้มเข้าใจผิดในตัวพราว และหวนกลับไปหาเธอ

ในขณะเดียวกัน เข้มและพราวก็ยังคงใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในโลกของกันและกัน พวกเขาทำงานร่วมกันอย่างราบรื่น และใช้เวลาว่างด้วยกันอย่างโรแมนติก ทั้งคู่เริ่มวาดฝันถึงอนาคตที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกันที่หมู่บ้านทุ่งรวงทองแห่งนี้

แต่ความสุขของพวกเขากำลังจะถูกท้าทายด้วยแผนการร้ายที่ถูกซ่อนไว้ และเงาแห่งความอิจฉาริษยากำลังจะคืบคลานเข้ามาใกล้พวกเขามากขึ้นเรื่อยๆ โดยที่ทั้งสองยังไม่รู้ตัว...

ความหวานชื่นในคืนพระจันทร์เต็มดวง อาจเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนที่พายุแห่งความอิจฉาจะพัดกระหน่ำเข้ามา...