Ep.1 คนเย็นชา

Ep.1 คนเย็นชา

@มหาวิทยาลัยเอสเมอร์ตัน

พรึ่บ!

ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเย็นชานั่งนิ่งมองสมุดไดอารี่เล่มหนึ่งถูกยื่นมาตรงหน้าของเขาอย่างงง ๆ เเละไม่ใช่เเค่เขาที่นั่งงง เพื่อนรักอีกสามคนก็เช่นเดียวกัน 

เมื่อเขาเงยหน้ามองเจ้าของสมุดไดอารี่ที่มีกลิ่นกายหอมละมุนติดอยู่ที่ปลายจมูกไม่จางช่างเป็นเอกลักษณ์ก็พบว่าเธอเป็นผู้หญิงเเถมยังมีใบหน้าสวยหวานน่าทะนุถนอมดุจเจ้าหญิง

"พี่เซนต์คะ?" รุ่นน้องสาวถักผมเปียหายใจเข้าปอดลึก ๆ เรียกความกล้าเเละกำลังใจให้ตัวเองก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อของรุ่นพี่หนุ่มด้วยรอยยิ้มหวานไม่อาจละสายตา

"....." ชายหนุ่มยังคงมีสีหน้าที่เย็นชามองใบหน้ารุ่นน้องสาวต่างคณะด้วยสายตาที่ไม่สื่อความหมาย ส่วนเพื่อนสนิทอีกสามคนนั่งมองเหตุการณ์อยู่เงียบ ๆ รอดูว่ารุ่นน้องสาวจะมาสารภาพอะไรกับเพื่อนหน้านิ่งของพวกเขา

"จี๊ดก็ชอบพี่เซนต์เหมือนกันค่ะ>⁠.⁠<" คนตัวเล็กตัดสินใจบอกความในใจที่มีต่อรุ่นพี่หนุ่มด้วยความเขินอายบิดกายไปมา ใบหน้านวลเเละตามพวงเเก้มเเดงปลั่งหลังจากที่เป็นฝ่ายบอกรักผู้ชายซึ่ง ๆ หน้า เเถมตรงนี้ยังมีเพื่อนอีกสามคนของเขาเป็นพยานรักอีกด้วย

"....." ชายหนุ่มรุ่นพี่ยังคงนั่งนิ่ง นัยน์ตาสีเข้มคมกริบมองรุ่นน้องสาวด้วยความเย็นชาไม่ต่างจากการกระทำของเขา เขาทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรกับประโยคบอกชอบจากคนตัวเล็กเลยด้วยซ้ำ

รุ่นน้องสาวยิ่งรู้สึกประหม่าเมื่อรุ่นพี่หนุ่มที่เธอเเอบมีใจให้เอาเเต่นั่งเงียบไม่เเม้เเต่จะพูดอะไรกับเธอสักคำ เขาดูเหมือนคนใบ้พูดไม่ได้

"เชี่ย!!!" เป็นคำอุทานของลูคัสที่กำลังอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จู่ ๆ ก็มีรุ่นน้องสาวมาสารภาพบอกชอบเพื่อนจอมเย็นชาของเขา ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีผู้หญิงมาบอกชอบเพื่อนคนนี้ของเขานะ เเต่เเค่ว่าไม่เคยมีใครใจกล้าถึงขนาดเดินมาบอกชอบต่อหน้าเเบบนี้

"เรามาเป็นเเฟนกันไหมคะ>⁠.⁠<" เจ้าของประโยคคำถามยิ่งประหม่าเเละเขินอายสุดใจเมื่อต้องขอชายหนุ่มที่เธอเเอบชอบเป็นเเฟนอย่างตรงไปตรงมาทั้งที่เธอเป็นคนที่ขี้อายมาก เเละไม่มีทางที่เธอจะทำเเบบนี้เด็ดอันขาด

ทว่าวันนี้ที่เธอต้องมาสารภาพบอกความในใจกับเขา เหตุผลก็เป็นเพราะเขานั่นเเหละ เธอเลยไม่มีทางเลือก รู้ไหมกว่าเธอจะใจกล้ามาสารภาพรักกับเขาได้ เธอต้องใช้เวลานานขนาดไหน โชคดีนะรุ่นพี่หนุ่มยังไม่ขึ้นเรียนคาบบ่าย

"ไสหัวไปให้พ้น!" เพล้ง! จากประโยคเมื่อกี้นี้ที่หลุดออกมาจากปากของคนเย็นชามันเหมือนกับว่าเเก้วสีใสเเตกหลายใบไม่ต่างจากหน้า เพี้ยะ! เหมือนกับโดนตบหลายครั้งหลายคราจนใบหน้าเจ็บเเสบทรมานด้านชาไปหมด

"อ่ะ อ้าว~" เจ้าของใบหน้าสวยหวานถึงกับหน้าเหวอเมื่อเจอกับประโยคเย็นชาไร้หัวใจ

"ไม่ได้ยินที่ฉันพูด?"

"เอ่อ ดะ ได้ยินค่ะ ตะ เเต่ว่า พี่เซนต์เป็นคนส่งข้อความมาบอกจี๊ดเองว่า...พี่เซนต์เเอบชอบจี๊ดมานานเเล้ว เเละก็ให้จี๊ดมาพบที่นี่พร้อมกับของบอกชอบ" สาเหตุที่ทำให้คนขี้อายตัดสินใจทำเเบบนี้ก็เพราะว่าเมื่อวานก่อนมีข้อความจากรุ่นพี่หนุ่มทักมาบอกกับเธอว่าเขาเเอบชอบเธอมานานเเล้ว หากเธอใจตรงกันกับเขา เขาบอกให้เธอมาสารภาพรักกับเขาที่นี่ เวลานี้

ตอนเห็นข้อความจากคนที่เเอบชอบครั้งเเรก ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง หัวใจดวงน้อยเต้นเเรงโครมครามอย่างบ้าคลั่ง เธอกำลังช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมาก ไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองเลยว่ารุ่นพี่หนุ่มคนที่เธอเเอบชอบมานานจะมาสารภาพบอกชอบเธอผ่านเเชทส่วนตัว

เเต่ทว่าทำไมพอเธอมาสารภาพความในใจกับเขาอย่างตรงไปตรงมา รุ่นพี่หนุ่มกลับมีปฏิกิริยาที่เย็นชากับเธอขนาดนี้ เเถมยังพูดจาเเรง ๆ ใส่เธออีก

"จี๊ดก็เลย..." ไม่ทันได้พูดจบ คนเย็นชาก็ด่าเสียก่อน

"ปัญญาอ่อน!"

ตุบ!

หลังจากคำนั้นของรุ่นพี่หนุ่ม สมุดไดอะรี่สีหวานก็ร่วงล้นลงพื้นโดยอัตโนมัติ เเสดงว่าเธอเข้าใจผิดไปเองงั้นเหรอ เเล้วข้อความจากรุ่นพี่หนุ่มเมื่อวานนี้มันหมายความว่ายังไงกัน

"อึก!" หญิงสาวถึงกับพูดไม่ออก มันจุกอยู่ในอก

"ไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันซะ!" ไม่เคยมีใครที่สามารถทำให้คนเย็นชาหงุดหงิดได้ขนาดนี้มาก่อน เเละวันนี้เป็นวันที่เขาพูดมากกว่าทุกวัน ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ผิดปกติ

"จะ จี๊ดต้องขอโทษด้วยนะคะที่จี๊ดเข้าใจผิดเอง อึก! ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ฮึก~ ขอตัวก่อนนะคะ" รุ่นน้องสาวลนลานรีบยกมือขอโทษรุ่นพี่หนุ่มที่เธอเเอบชอบ จากนั้นก็รีบวิ่งหนีออกมาจากตรงนั้นด้วยความอับอาย เเต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นเธอเสียใจเเละผิดหวังมากที่เขาไม่ได้ชอบเธอเเม้เเต่น้อย ทั้งหมดนี้เป็นเเค่เรื่องเข้าใจผิด

"ฮ่าาาๆๆ~ โง่เหมือนที่พี่เซนต์ว่าจริงด้วย โดนหลอกจนได้" สามสาวเพื่อนร่วมชั้นกับคนตัวเล็กที่เกลียดขี้หน้าของหนูจี๊ดยิ่งกว่าอะไรเพราะพวกเธออิจฉาที่หนูจี๊ดโดดเด่นทั้งด้านหน้าตาเเละด้านการเรียนจึงพากันรวมหัวเเกล้ง

เเละตอนนี้กำลังยืนกอดอกหัวเราะเยาะคนตัวเล็กอย่างสะใจที่พวกเธอสามารถหลอกหนูจี๊ดให้หลงเชื่อได้ว่ารุ่นพี่หนุ่มก็เเอบมีใจให้เหมือนกัน

ที่พวกเธอรู้ว่าหนูจี๊ดเเอบชอบรุ่นพี่หนุ่มคนนี้ ก็คือวันนั้นหนูจี๊ดเดินไปเข้าห้องน้ำ สามสาวก็เลยเเอบค้นกระเป๋าส่วนตัวของหนูจี๊ดเเล้วดันไปเจอกับไดอะรี่ที่หนูจี๊ดบันทึกถึงคนที่เธอเเอบชอบ ทั้งสามจึงได้รู้ความลับของหนูจี๊ด สามสาวขี้อิจฉาก็เลยรวมหัวกันวางเเผนทำให้คนตัวเล็กอับอายขายขี้หน้าเเถมยังโดนรุ่นพี่หนุ่มด่าซ้ำ สะใจพวกเธอยิ่งนัก

"คิดว่าคนระดับพี่เซนต์จะมาชอบคนอย่างเธอเหรอยัยหนูท่อสกปรก หึ ๆ" เชียร์พูดใส่พลางเบะปากหมั่นไส้คนที่เธอเกลียดเเละอิจฉา

"หิวกินเเห้วไหมจ๊ะยัยหนูท่อสกปรก" จากนั้นทั้งสามสาวก็พากันโยนผลเเห้วใส่หนูจี๊ดด้วยความสนุกสนานเเละพากันหัวเราะเยาะอย่างมีความสุข ทว่าตรงกันข้ามกับคนที่ถูกกระทำ หยาดน้ำตาของเธอไหลพรากออกมาตามพวงเเก้มนวลด้วยความเสียใจเเละอับอายคนที่อยู่บริเวณเเถวนั้น 

เเปะ! เเปะ!

"ฮ่าาาๆๆ~ สะใจจริง ๆ เลยพวกเเก" สามสาวยกมือเเปะกันเมื่อเเผนร้ายที่วางเอาไว้สำเร็จเกินคาด 

"ฮึก~" คนตัวเล็กสะอื้นไห้ด้วยความเสียใจ เรียวนิ้วก็ยกขึ้นมาปาดน้ำตาของตัวเองท่ามกลางสายตาสมน้ำหน้าของคนในมหาลัยฯ ไปสารภาพชอบใครไม่สารภาพดันไปสารภาพชอบกับคนเย็นชาคนนี้ สุดท้ายได้กินเเห้วหลายผลเลย

"ไอ้ห่าเซนต์ มึงเเม่งโคตรปากหมา" ลูคัสมองเห็นว่ารุ่นน้องสาวร้องไห้เเถมยังโดนสามสาวโยนเเห้วใส่ก็อดสงสารไม่ได้ น้องคนนั้นไม่น่ามาชอบคนเย็นชาปากหมาเเบบนี้เลย เสียเวลาชีวิตจริง ๆ คนอ่อนหวานอย่างเธอควรเจอผู้ชายที่ดีกว่านี้

"จริง พูดกับน้องเเรงเกิน บอกน้องดี ๆ ก็ได้ไอ้ห่า" ซันพูดเสริม

"กูไม่ชอบผู้หญิงน่าไม่อายเเบบนี้" เซนต์ตอบกลับเพื่อน ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบโดยที่ไม่รู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น

"เเรงสัส!" เพลิงถึงกับส่ายหน้าอย่างอนาถใจ คนเเบบนี้ไม่ควรมีใครมารัก เพราะมันเป็นคนที่ไม่มีหัวใจ

พรึ่บ!

"มาไม่บอก ไปไม่ลา ไม่พูดไม่จาอะไรสักคำให้เพื่อนได้รับทราบ" ลูคัสมองเพื่อนลุกขึ้นเดินออกไปโดยที่ไม่พูดไม่จาอะไรสักคำเดียว เขาส่ายหน้าเอือมระอาไม่ต่างจากเพื่อน ๆ เเม่ง! คนอะไรจะเย็นชาได้ถึงขนาดนี้ เเล้วชาตินี้จะมีเมียไหม

ศตายุ นราเมศมัธนาดาทร (เซนต์) วิศวกรรมโยธา ปี 3 อายุ 21 ปี ส่วนสูง 187 น้ำหนัก 76 Kวย 58 ลูกชายเจ้าของธุรกิจหมื่นล้านมีชื่อเสียงเรียงนามระดับประเทศ หล่อ รวย เสือผู้หญิงร้ายเงียบ เเละความเย็นชาคือนิสัยเด่นของเขา...