مشاركة

บทที่ 309

مؤلف: ปลาคาร์ปตัวน้อย
บ้านลั่วอวี่เฉิง

ตอนเช้า

เมื่อเวินถิงเยี่ยนได้สติขึ้นมา เขาก็รู้สึกปวดหัวหนักมาก เขาขมวดคิ้วแล้วพล
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 628

    “ยังดีที่ก่อนหน้านี้พื้นฐานเธอไม่ได้แย่มาก ถ้าพยายามอีกหน่อยน่าจะ……”ขณะที่พูด ๆ อยู่ ทั้งสองคนก็มาถึงบอร์ดประกาศตอนนี้หน้าบอร์ดประชาสัมพันธ์เต็มไปด้วยนักเรียน ทุกคนกำลังคุยกันเจี๊ยวจ๊าวว่าใครได้อยู่ห้องไหนบ้าง ถ้าเห็นว่าตัวเองได้อยู่ห้องเดียวกับเพื่อนสนิท เสียงโห่ร้องดีใจก็จะดังขึ้นเป็นระยะเจี่ยนจือไม่ได้มองทางฝั่งสายวิทย์เลย เธอเดินตรงไปดูรายชื่อของสายศิลป์“ทางนี้ เธอจะไปไหน……” เวินถิงเยี่ยนพูดยังไม่ทันจบ ทันใดนั้นเองเขาก็ฉุกคิดอะไรขึ้นได้จึงรีบตามเธอไปแล้วเขาก็เห็นชื่อของเจี่ยนจืออยู่ในรายชื่อห้องทดลองสายศิลป์ 1“เธอหลอกฉัน?”ทั้งที่วันนี้อากาศร้อนจัด แต่เจี่ยนจือกลับรู้สึกเหมือนว่ามีไอเย็นยะเยียบแผ่ออกมาจากด้านหลัง หลังจากนั้น เธอก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกตอนที่เจี่ยนจือหันกลับไป คนที่ยืนอยู่ด้านหลังก็หายไปแล้ว กลับเป็นเมิ่งเฉิงซ่งที่เดินเข้ามาหาเธอ พร้อมหัวเราะอย่างดีใจ “เจี่ยนจือ!พวกเราได้อยู่ห้องเดียวกันจริงด้วย!”ใช่ เมิ่งเฉิงซ่งก็มีชื่ออยู่ในห้องทดลองสายศิลป์ 1 เช่นกัน“วันนี้ฉันต้องเลี้ยงข้าวเธอให้ได้!ฉลองกันหน่อย!” เมิ่งเฉิงซ่งกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจเจี่ยนจ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 627

    เจี่ยนจือรู้สึกสังหรณ์ไม่ดีเท่าไหร่แต่ตอนนี้เวินถิงเยี่ยนเห็นเธอแล้ว และจากสายตาของเขาก็ดูท่าว่าจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ เธอได้แต่เดินเข้าไปอย่างไม่เต็มใจนัก ซึ่งในมือของเวินถิงเยี่ยนกำลังถือใบคะแนนของนักเรียนในห้องอยู่จริงสิ เขาเป็นกรรมการฝ่ายการศึกษา ย่อมต้องได้เห็นคะแนนทั้งหมดก่อนอยู่แล้ว“ดูเธอสิ” เขาชี้ไปที่ใบคะแนน “ดูสิว่าเธอสอบออกมาเป็นยังไงบ้าง?วิชาสายวิทย์ไม่ผ่านเลยสักวิชา!”เจี่ยนจือไม่มีอะไรจะเถียงสิบกว่าปีแล้ว เธอไม่ได้แตะความรู้พวกนั้นเลยตั้งแต่เรียนจบมัธยม จะให้จำได้ยังไงล่ะ?ยิ่งไปกว่านั้น ตอนเรียนเธอก็แทบจะเอาตัวไม่รอด ที่ทุ่มเทไปทั้งหมดก็เพราะอยากเรียนสายวิทย์กับเขา“คะแนนตกลงแบบนี้ เธอจะยังสอบเข้ามหาวิทยาลัยอยู่ไหม?หรือต่อให้เธอเป็นนักเรียนศิลปะ แต่คะแนนวิชาสามัญแย่ขนาดนี้ก็สอบไม่ติดหรอกมั้ง?” เวินถิงเยี่ยนชี้ไปที่ใบคะแนน พลางมองเธอด้วยแววตาราวกับตัวเองเป็นครูประจำชั้นเสียเอง“ฉันรู้แล้ว ต่อจากนี้ฉันจะตั้งใจให้มากขึ้น” เธอเดินผ่านเขาแล้วตรงไปข้างหน้าวันนี้เป็นวันประกาศผลการจัดห้องเรียน น่าจะมีการเอารายชื่อไปติดไว้ที่บอร์ดประชาสัมพันธ์“หยุดนะ!เธอจะรีบไปไ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 626

    เจี่ยนจือไม่ค่อยอยากหยิบให้เขาดูเท่าไหร่เพราะแบบฟอร์มแจกมาให้สักพักแล้ว และเจี่ยนจือในตอนนั้นกรอกเลือกสายวิทย์เอาไว้ เธอยังไม่ทันได้แก้เมื่อเวินถิงเยี่ยนเห็นเธอนั่งนิ่งไม่ขยับ สีหน้าก็เริ่มไม่สู้ดีนัก เขาจ้องเธอเขม็ง “เอาออกมาสิ เดี๋ยวจะต้องส่งแล้ว……เธอคงไม่……” เขาลังเลไปนิดหนึ่ง “เชื่อคำพูดของเมิ่งเฉิงซ่งจริง ๆ หรอกนะ?”“เมิ่งเฉิงซ่ง?เขาพูดอะไร?” หร่านเฉินโพล่งขึ้นมาเวินถิงเยี่ยนถูกถามจนพูดไม่ออกเจี่ยนจือหันไปสบตาหร่านเฉิน จะให้พูดเรื่องนี้ตอนนี้ก็คงไม่เหมาะเท่าไหร่“ฉันคิดดูแล้ว ฉันว่าฉัน……” เจี่ยนจือเตรียมจะบอกว่าเธอเลือกเรียนสายศิลป์ แต่จู่ ๆ เวินถิงเยี่ยนก็แย่งกระเป๋าของเธอไปเสียก่อน“ทำอะไรของนาย?” เจี่ยนจือยื่นมือแย่งกระเป๋าคืนมาแต่แฟ้มเอกสารในกระเป๋าถูกเวินถิงเยี่ยนดึงออกมาแล้ว และในนั้นก็มีแบบฟอร์มของเธออยู่ด้วย แถมยังวางอยู่ด้านบนสุดทำให้มองเห็นผ่านซองใสได้อย่างชัดเจนว่าเธอเลือกสายวิทย์พอเห็นคำว่า “สายวิทย์” มุมปากของเวินถิงเยี่ยนก็กระตุกขึ้นเล็กน้อย เขายื่นกระเป๋าคืนให้เธอ แล้วดึงแบบฟอร์มออกมาจากซองเอกสาร “ส่งเลยนะ”“ไม่!” เจี่ยนจือรีบตอบ “ผู้ปกครองฉันยังไม่

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 625

    ถ้าเป็นไปได้ เธออยากจะเกลี้ยกล่อมเมิ่งเฉิงซ่งว่าอย่าไปเรียนต่อต่างประเทศ ไม่รู้ว่าถ้าทำแบบนั้นแล้ว จะสามารถเปลี่ยนจุดจบที่เขาต้องจากไปตั้งแต่อายุยังน้อยได้หรือเปล่า?แต่ดูเหมือนว่าการทำแบบนั้นจะเป็นการก้าวก่ายชีวิตของเขามากเกินไปหน่อยทว่าเมิ่งเฉิงซ่งกลับยิ้มแล้วส่ายหน้า “ฉันไม่มีแพลนจะไปเรียนต่างประเทศหรอก ตั้งใจจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยในประเทศนี่แหละ ฉันบอกเธอแล้วนี่นา?ฉันเรียนสายศิลป์ และต่อจากนี้เราก็จะได้อยู่ห้องเดียวกันแล้ว”ถ้าเป็นแบบนี้ได้จะดีที่สุดเลยไม่นานก็ถึงช่วงเวลาที่ต้องตัดสินใจเลือกสายการเรียนกันจริง ๆตั้งแต่วันที่เจี่ยนจือได้เจอกับเวินถิงเยี่ยนหน้าโรงเรียนในวันนั้น เมิ่งเฉิงซ่งกับเวินถิงเยี่ยนก็มีเรื่องไม่ลงรอยกัน ตั้งแต่นั้นมาเวินถิงเยี่ยนก็ไม่สนใจเจี่ยนจืออีกเลยเวลาเก็บการบ้านก็ไม่คุยกับเธอ แค่หยิบการบ้านบนโต๊ะแล้วสะบัดหน้าเดินไปเลยถ้าเป็นเจี่ยนจือที่อยู่ในวัยมัธยมจริง ๆ เธอคนนั้นคงจะเสียใจมากสินะ?แต่ตอนนี้ไม่ใช่……ตอนนี้เธอคือเจี่ยนจือที่อายุขึ้นเลขสามเจี่ยนจือในช่วงอายุสิบหกถึงสิบแปดปี ความสุขและความเศร้าของเธอล้วนขึ้นอยู่กับเวินถิงเยี่ยน ส่วนเจี่ยนจือในว

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 624

    ชั่วขณะนั้น สีหน้าของเวินถิงเยี่ยนเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาจนแทบจับอารมณ์ไม่ถูก ทั้งอับอายทั้งกระอักกระอ่วนราวกับหาทางลงไม่ได้ สุดท้ายความอับอายก็แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ “เรื่องของฉันกับเจี่ยนจือ พวกเรามีแผนกันอยู่แล้ว เกี่ยวอะไรกับนายด้วย?”“ไม่” เมิ่งเฉิงซ่งสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ “มันเป็นเรื่องของเจี่ยนจือ ไม่ว่าจะฉันหรือนาย ก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับเรื่องนี้ทั้งนั้น!เธอเต้นรำได้ดีขนาดนั้น แถมยังเคยได้รางวัลจากการแสดงนาฏศิลป์จีนตั้งไม่รู้เท่าไหร่ คนแบบนี้ควรจะได้ไปเรียนในสถาบันนาฏศิลป์ที่ดีที่สุด ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาขวางเธอ!”“ฉันไปห้ามไม่ให้เจี่ยนจือเข้าเรียนในสถาบันที่ดีที่สุดตั้งแต่เมื่อไหร่?” เวินถิงเยี่ยนตวาดเสียงดังลั่นอย่างที่ไม่ค่อยมีให้เห็นนัก“การที่นายให้เธอเลือกสายวิทย์ มันก็เท่ากับจำกัดทางเลือกของเธอตั้งแต่การเลือกมหาวิทยาลัยไปจนถึงสาขาที่จะเรียนแล้ว!” เสียงของเมิ่งเฉิงซ่งเองก็ดังไม่แพ้กันเวินถิงเยี่ยนโกรธจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด เขาใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะสงบสติอารมณ์ลงได้ สุดท้ายเขาก็หันไปกระซิบกับเจี่ยนจือว่า “เจี่ยนจือ ไม่ว่าเธอจะเลือกเรียนสายไหนมันก็เป็นสิทธิ์ของเธอ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 623

    ดังนั้น ไม่ว่าเธอจะย้อนกลับมาที่อดีตหรือไม่ มีอยู่สองเรื่องที่เธอต้องทำเรื่องแรก คือห้ามให้ตัวเธอในตอนนี้ตกหลุมรักเวินถิงเยี่ยนอีก ส่วนอีกเรื่องคือไม่ปล่อยให้เวินถิงเยี่ยนตกหลุมรักลั่วอวี่เฉิง ถ้าเป็นแบบนี้ เวินถิงเยี่ยนก็จะไม่ดื่มเหล้าจนเมามายขาดสติเพราะสูญเสียลั่วอวี่เฉิง เธอเองก็จะไม่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เพราะช่วยเวินถิงเยี่ยน ยิ่งกว่านั้นก็จะไม่ต้องแต่งงานกับเวินถิงเยี่ยน ส่วนเวินถิงเยี่ยนเองก็ไม่จำเป็นต้องมาช่วยชีวิตเธอในภายหลัง……ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปต่อให้ทั้งหมดนี้เป็นเพียงความฝัน แต่ตราบใดที่เธอยังอยู่ในฝันนี้เพิ่มขึ้นอีกวัน เธอก็จะพยายามทำสองเรื่องนี้ให้สำเร็จในทุก ๆ วันถ้าเกิดมันเป็นเรื่องจริงขึ้นมาล่ะ?ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ช่วงเวลาที่เธอกลับเข้ามาในฝันล้วนแตกต่างกันไป บางครั้งเป็นช่วงก่อนเรียนจบ บางครั้งก็เป็นช่วงที่คุณย่าของเวินถิงเยี่ยนป่วย บางครั้งก็เป็นตอนที่เธอเพิ่งขึ้นมัธยมปลาย ซึ่งทุกอย่างยังไม่ทันเกิดขึ้นแต่ครั้งนี้ เธอกลับมาอยู่ในช่วงเวลาที่เร็วที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา เป็นช่วงเวลาที่เรื่องราวทั้งหมดยังไม่ทันเริ่มต้นขึ้นคุณย่าของเวินถิงเยี่ยนยังไม่ป่วย

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status