Share

บทที่ 637

Author: ปลาคาร์ปตัวน้อย
เจี่ยนจือรู้สึกว่าเรื่องนี้ยังต้องให้คุณป้ากับคุณย่าคุยกันให้เข้าใจก่อน แล้วเธอค่อยไปเกลี้ยกล่อมคุณย
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 640

    เธอถือถุงเค้กที่ซื้อไว้ แล้วเอ่ยเพียงคำว่า “โอเค”คำว่า “โอเค” นี้กลับทำให้เวินถิงเยี่ยนงงไปเลย “โอเคอะไร? หมายความว่าไง?”“ก็ที่นายบอกว่าหายกันแล้วไง” เจี่ยนจือเอ่ยเรียบ ๆ “นายกินขนมไหว้พระจันทร์ของฉัน แล้วก็เลี้ยงบะหมี่ฉันหนึ่งชาม ต่อจากนี้พวกเราก็ไม่ติดค้างอะไรกันแล้ว แบบนี้ก็โอเคแล้ว”“เธอ…” อารมณ์ของเวินถิงเยี่ยนพลุ่งขึ้นมาในดวงตาทันทีเขามีดวงตาที่สวยมากเจี่ยนจือในวัยสิบหกปีที่ชอบเวินถิงเยี่ยนซึ่งอายุเท่ากัน บางทีอาจเป็นเพราะในวันหนึ่งที่แดดสดใส เธอบังเอิญตกหลุมรักดวงตาของเขาที่ใสราวกับธารน้ำแข็งคู่นั้นเพียงแต่ว่าดวงตาของเขาแทบไม่เคยสั่นไหวเพราะใครหรือเรื่องอะไร เวลามองทุกคนก็ดูเรียบเฉยอยู่เสมอแต่ในเวลานี้ อารมณ์มากมายกลับพลุ่งพล่านอยู่ในดวงตาของเขา ทั้งความหงุดหงิด ความโมโห ความไม่ยอม ความอดกลั้น…มากมายเหลือเกิน จนเธอมองแล้วไม่เข้าใจ“เจี่ยนจือ เธอไม่มีหัวใจหรือไง?” เขากัดฟันถามเธอเจี่ยนจือยกมือแตะตรงอกตัวเอง นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนบอกว่าเธอไม่มีหัวใจเธอไม่ได้อธิบายอะไรอีก เพียงมองเด็กหนุ่มวัยสดใสตรงหน้า แล้วรู้สึกว่า…จู่ ๆ ดวงตาก็แสบขึ้นมาเล็กน้อยเธอเป็นคนอายุ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 639

    เจี่ยนจือมองเถ้าแก่ที่ถือชามบะหมี่ไว้อย่างทำอะไรไม่ถูก “คิดเงินรวมชามของเขากับของหนูเลยค่ะ”“จะทำแบบนั้นได้ยังไง เธอเองก็เป็นนักเรียน จะให้เด็กผู้หญิงอย่างเธอเป็นคนจ่ายได้ยังไง? ไม่เป็นไร เดี๋ยวหลานชายฉันกลับมาก็ให้เขากินเอง” เถ้าแก่รีบเอ่ยเถ้าแก่เพิ่งพูดจบ ที่หน้าร้านบะหมี่ก็มีคนพุ่งเข้ามาราวกับลมกรด เขาโยนธนบัตรสองร้อยห้าสิบบาทลงบนโต๊ะ แล้วชี้ไปทางเจี่ยนจือ “ค่าบะหมี่ครับ รวมของเธอด้วย”พูดจบเขาก็วิ่งหายไปไกลโดยไม่ถามหาเงินทอนเลยด้วยซ้ำ“เอ๊ะ นี่…” เถ้าแก่ถือเงินไว้ด้วยความรู้สึกทั้งขำทั้งจนใจเจี่ยนจือนั่งกินบะหมี่จนหมดอย่างเงียบ ๆ เถ้าแก่ก็ยื่นเงินทอนให้เธอ “เพื่อนร่วมชั้นของเธอใช่ไหม? นี่เงินทอน ฝากเอาไปคืนเขาที ร้านแถวหน้าประตูโรงเรียนอย่างพวกเราทำมาหากินกับเด็กนักเรียน จะไปรับเงินเด็กเกินได้ยังไง?”เจี่ยนจือคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวหนูเอาไปให้เขาเอง”เธอคิดว่าคงต้องรอถึงวันจันทร์ถึงจะเอาเงินไปคืนเวินถิงเยี่ยนได้สินะ?ไม่คิดเลยว่าหลังจากเธอซ้อมเต้นที่สถาบันเสร็จ จะได้เจอเขาที่ชั้นล่างอีกครั้งเขากำลังทำงานพิเศษอยู่ในร้านเค้กบนชั้นหนึ่งของอาคารที่สถาบันตั้งอยู่

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 638

    เวินถิงเยี่ยนไม่พูดอะไร ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าของตัวเองแล้วเดินจากไปเมิ่งเฉิงซ่งมองแผ่นหลังของเขา ก่อนจะยิ้มให้เพื่อนร่วมทีม “จะเป็นแบบนั้นได้ไง? พวกเรา…เป็นเพื่อนสนิทกัน สนิทกันจนแทบจะเป็นคนเดียวกันเลย”สายตาที่เขามองตามแผ่นหลังของเวินถิงเยี่ยนแฝงความหมายลึกซึ้งบางอย่างเอาไว้ช่วงเช้าเจี่ยนจือซ้อมเต้นกับอาจารย์ประจำสาขา ส่วนช่วงบ่ายยังต้องไปสถาบันสอนเต้นอีก วันอาทิตย์โรงอาหารของโรงเรียนไม่เปิด ดังนั้นตอนเที่ยงเธอจึงไปกินบะหมี่ที่ร้านหน้าประตูโรงเรียนในสนามบาสไม่มีร่างของพวกผู้ชายแล้ว หลังเล่นบาสเสร็จก็คงแยกย้ายกันไปหมดแล้วเจี่ยนจือเข้าไปในร้านบะหมี่ที่ปกติเธอไปกินเป็นประจำ แล้วสั่งบะหมี่ผักกาดดองใส่หมูไม่ติดมันหนึ่งชาม ทันทีที่บะหมี่ยกมาเสิร์ฟ ก็มีคนคนหนึ่งมานั่งลงตรงข้ามเธอ“เถ้าแก่ เอาบะหมี่ผักกาดดองใส่หมูไม่ติดมันหนึ่งชามครับ”เวินถิงเยี่ยนนั่นเองเจี่ยนจือเพิ่งกินบะหมี่ไปคำเดียวก็เกือบสำลัก เธอเงยหน้ามองคนตรงข้าม ก็เห็นว่าเวินถิงเยี่ยนกำลังมองเธออยู่พอดี พอสายตาของทั้งสองสบกัน เขาก็ไม่ได้หลบ ยังคงจ้องเธอเขม็งเธอยังคงก้มหน้ากินบะหมี่ต่อไปด้วยความสงบนิ่ง สุดท้ายกลับเป็นเข

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 637

    เจี่ยนจือรู้สึกว่าเรื่องนี้ยังต้องให้คุณป้ากับคุณย่าคุยกันให้เข้าใจก่อน แล้วเธอค่อยไปเกลี้ยกล่อมคุณย่าอีกที ดังนั้นเธอจึงตอบอีเมลพี่ชายกลับไปอีกฉบับเจี่ยนหลานตอบกลับมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน บอกให้เธอไม่ต้องกังวล ทุกอย่างมีพี่ชายคอยจัดการให้เจี่ยนจือถึงขั้นรู้สึกว่าพี่ชายของเธอเชื่อเธอเพียงเพราะอีเมลฉบับเดียวจริง ๆ เหรอ? นี่เป็นครั้งแรกที่เธอส่งอีเมลหาเขาในช่วงเวลานี้เลยนะ!แต่ไม่ว่าพี่ชายจะเชื่อเธอเพราะอะไร ยังไงเธอก็เชื่อพี่ชายของตัวเองร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่แล้วเมื่อพี่ชายเข้ามามีส่วนในชีวิตของเธอกับคุณย่าเร็วกว่าที่ควร ทุกอย่างก็น่าจะแตกต่างไปจากเดิมใช่ไหม?วันรุ่งขึ้น เธอต้องไปซ้อมที่โรงเรียน จึงกำชับคุณย่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ล็อกประตูให้ดี ไม่ว่าใครจะมาก็ห้ามเปิดเด็ดขาดคุณย่ายังพูดว่า “ไม่ต้องกลัว ถ้ามันไม่กลัวฟ้าผ่าก็ให้มันมาอีกสิ”เจี่ยนจือรู้สึกเจ็บปวดในใจ พ่อของเธอน่ะไม่กลัวฟ้าผ่าจริง ๆกว่าจะเกลี้ยกล่อมจนคุณย่ายอมตกลงได้ไม่ใช่เรื่องง่าย เจี่ยนจือจึงไปฝากฝังเพื่อนบ้านให้ช่วยดูแลคุณย่าด้วย ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ให้โทรหาเธอทันทีเธอกับคุณย่าอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว ความสัมพันธ์กับ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 636

    คุณย่าผัดกับข้าวขึ้นมาใหม่ แล้วทำข้าวอบหมูเค็มหอมกรุ่น เมิ่งเฉิงซ่งกินแค่ข้าวเปล่า ๆ ก็ซัดไปตั้งสองชามใหญ่ พอกินเสร็จก็เอนตัวพิงเก้าอี้ ลูบท้องพลางถอนใจ “คุณย่า อาหารที่คุณย่าทำอร่อยเกินไปแล้ว ผมขอจ่ายค่าอาหารแล้วมาฝากท้องที่นี่บ่อย ๆ ได้ไหมครับ?”เจี่ยนจือมองเขา ไม่รู้ทำไมเธอถึงได้รู้สึกว่าท่าทางอิ่มหนำสำราญแบบนี้ดูคุ้นตาอยู่หลายส่วนคุณย่ายิ้ม “มากินข้าวมื้อหนึ่งจะต้องจ่ายค่าอาหารอะไรอีก? ถ้าชอบอาหารที่ย่าทำก็มากินได้เลย!”“จริง ๆ นะครับคุณย่า ผมไม่ได้พูดเล่นนะ” เมิ่งเฉิงซ่งมีสีหน้าจริงจัง “ยังไงผมก็ต้องเอาเงินไปจ่ายให้ร้านอาหารอยู่แล้ว ผมกินอาหารพวกนั้นจนเบื่อ พอเอามาเทียบกับอาหารที่คุณย่าทำ ที่ผ่านมาผมกินอะไรเข้าไปกันเนี่ย!”เรื่องนี้เจี่ยนจือพอจะเป็นพยานให้ได้เธอพยักหน้า “พ่อแม่เขายุ่งกับธุรกิจ ต้องเดินทางทั้งในประเทศและต่างประเทศบ่อย ๆ ปกติก็กินที่โรงอาหาร ส่วนวันหยุดก็ไปกินตามร้านข้างนอก”“ได้ยังไงกัน?” คุณย่าเอ่ยขึ้นมาทันที “ต่อไปถ้ามีเวลาก็มากินข้าวที่บ้านย่านะ! จะกินข้างนอกตลอดได้ยังไง?”“ได้ครับคุณย่า งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ!” เมิ่งเฉิงซ่งเอ่ยยิ้ม ๆเจี่ยนจืออดไม่ได้ท

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 635

    เวินถิงเยี่ยนใช้โทรศัพท์ถ่ายวิดีโอไปด้วย ขณะเดียวกันก็คอยปกป้องเธอไว้ด้านหลัง พอไอ้หัวทองพุ่งเข้ามา เขาก็ซัดอีกฝ่ายอย่างหนักไปหนึ่งยกตอนนั้นเธอกลัวมาก แต่เธอก็อัดเสียงเอาไว้ด้วยตอนกินข้าว พ่อแม่ของเธอกำลังคุยกับครอบครัวของไอ้หัวทองเรื่องหมั้นหมายอะไรทำนองนั้น เธอโกรธมาก แต่ตอนนั้นเธอยังอายุน้อย ไม่เคยผ่านเรื่องราวอะไรมากนัก อีกทั้งถูกพ่อกดดันจนไม่กล้าอาละวาดออกมาตรงนั้น เธอจึงเปิดโทรศัพท์อัดเสียงไว้ บทสนทนาทั้งหมดของพวกเขา รวมถึงเสียงตอนที่ไอ้หัวทองพยายามจะล่วงเกินเธอ เธอก็อัดไว้ทั้งหมด และโทรศัพท์ก็อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเธอไฟล์เสียงนี้มีบทบาทสำคัญอย่างมากในการเผชิญหน้ากับครอบครัวไอ้หัวทองในภายหลัง รวมถึงการจัดการเรื่องนี้ให้จบลงอย่างเหมาะสม แต่ในเย็นวันนั้น หลังจากไอ้หัวทองถูกเวินถิงเยี่ยนต่อยจนหนีไปแล้ว เธอกลับไม่มีหน้าไปบอกเขาว่าเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับเธอทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่พ่อแม่แท้ ๆ ของเธอเป็นคนจัดการไว้ครอบครัวแบบนี้น่าอดสูยิ่งกว่าครอบครัวของเวินถิงเยี่ยนเสียอีกดังนั้นเวินถิงเยี่ยนจึงไม่เคยรู้เลยว่าเธอมีพ่อแม่ที่น่ารังเกียจถึงขนาดนี้ ตอนแต่งงานกับเธอ เขายังปฏิบัติ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status