LOGINเสียงเพลงดังสนั่นไปทั่วทั้งผับ แคนดี้นัดเจอเพื่อนที่บาร์โฮสแห่งหนึ่งซึ่งเธอไม่ไปเหยียบสถานที่ของดนุพลแน่นอน รอบนั้นขายหน้าพอแล้ว
“อีเดซี่มันไม่มาติดผู้”
“แล้วแกมีอะไรกับถึงนัดมาที่นี่”
“ก็อยากเปย์หนุ่มๆ บ้าง” ส้มส้มไม่ได้สนไม่ได้แคร์เรื่องแบบนั้น สมัยนี้ไม่มีใครต้องมาสนใจกันแล้วว่าจะผ่านผู้ชายมากี่คน
“แล้วนัดมาหรือยัง”
“คนอย่างฉันไม่พลาดว่าแต่แกจะไปกับใคร?”
“อะไรคือไปกับใคร?” เธอมาคนเดียวก็ต้องกลับคนเดียวสิ ตอนออกมาไม่เห็นเขาเธอจึงไม่ได้บอกว่าไปไหน ส่วนดนุพลคงออกไปทำงาน
“ไปกับเด็กที่ฉันซื้อไว้ให้ไง”
“พอเลยเด็กแกแต่ละคนทำฉันแสบมาก” รอบนี้เธอขอบาย ปล่อยให้เพื่อนมีความสุขคนเดียวไปเลย หลังจากที่เปย์หนุ่มจนสมใจส้มส้มจึงไล่เธอกลับ เพราะจะออกไปกับเด็กบาร์โฮสต์
“อุ้ย นาย!”
“ไปไหนมา!” เขารอหญิงสาวตั้งแต่ช่วงหัวค่ำจนเลยเข้าเช้าวันใหม่แล้ว อุตส่าห์ไม่ไปทำงานเพราะอยากอยู่กับหญิงสาวแต่ต้องผิดหวัง
“ปล่อยฉันก่อน”
“คุณหายไปไหนมา”
“ฉันจะหายไปไหนแล้วมันทำไมนายลืมข้อตกลงของเราแล้วเหรอ”
“ไม่ลืมหรอกวันนี้ผมจะทำตามสัญญาของเรา”
“อื้อ อ๊ะ” เขาชอบจูบเธอด้วยความกังขฬะ การขบเม้มริมฝีปากของเขาเต็มไปด้วยความรุนแรงและความปรารถนา ริมฝีปากของเขากดลงบนริมฝีปากของเธออย่างแนบแน่น ขณะที่ลิ้นของเขาสัมผัสกับลิ้นของเธออย่างโหยหา
“ผมต้องการคุณแคนดี้”
“นายอย่า...”
“ผมขอนะ” ความหึงหวงเมื่อสักครู่หายไปหมดเมื่อได้จูบหญิงสาว เขาเห็นว่าแคนดี้ออกไปเที่ยวบาร์โฮสดีที่ไม่ได้ประมูลใครมานั่งดื่มด้วย จากที่คิดว่าจะไม่รู้สึกอะไรตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้ว
“ผมจะทำให้คุณลืมผู้ชายทุกคนที่ผ่านมา”
“ฉันยังไม่พะ...”
“ผมจะทำให้คุณไม่กล้าให้ใครมาแทนที่ผม” เพราะเข้าใจว่าแคนดี้คงผ่านเรื่องพวกนั้นมามากแล้ว เด็กสมัยนี้ไม่มีใครบูชาพรหมจรรย์ และเขาก็ไม่เคยรังเกียจว่าใครจะผ่านอะไรมาบ้าง
“อืมมม”
“นอนกับผมนะ นะครับ” เสียงนุ่มเอ่ยออกมาเหมือนกำลังเว้าวอนให้แคนดี้เห็นใจ
“ค่ะ แต่อย่าลืมใส่ถุง”
“ผมเก่งขนาดนี้ยังไงก็เอาออกทัน” เขาโน้มตัวมาจูบแคนดี้อีกครั้ง แต่ครั้งนี้จูบของเขาเร่าร้อนจนเธอแทบยืนไม่ไหว ดีที่ยังมีมือของเขาโอบเอวเธอไว้แน่น หญิงสาวเบียดตัวเข้าหาเขา
ดนุพลอุ้มหญิงสาวเข้ามาในห้องทั้งๆ ที่ปากยังไม่ผละออกจากกัน เขาวางหญิงสาวลงที่เตียงกว้างก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูงจัดการเสื้อผ้าที่ขวางกั้น
“ละ เลียให้หน่อยได้ไหม”
“หืมมม” เขาไม่เคยใช้ลิ้นให้ใครนอกจากว่าที่เมียเท่านั้น แต่แคนดี้ถือว่าเป็นข้อยกเว้นเพราะอยากรู้จะส่วนนั้นจะหวานเหมือนข้างบนหรือเปล่า
“นะฉันอยากลอง”
“ไม่ขอผมก็จัดให้อยู่อยากรู้ว่าน้ำข้างล่างจะหวานเหมือนในปากไหม”
“อึ้ยยย...อืมม...ตรงนั้นแหละ...อึ้ยยย...” เธอครางเสียงสั่นสะท้าน เมื่อเขาเล้าโลมจุดอ่อนไหว เธอรีบแอ่นอกรับสัมผัสของเขา
มือหนาล้วงเข้ามาด้านล่าง แต่ปากยังคงครอบครองเต้าคู่งามของเธอเต็มปาก เรียกว่าตะกละตะกลามเหมือนเด็กกำลังกินนมจากเต้า
“โอโซน”
“ครางชื่อผมดังๆ ผมชอบที่คุณเรียกผมชื่อนี้”
“อื้อ...”
เธอครางออกมาเมื่อลิ้นหนาสัมผัสเบาๆ ที่เม็ดเสียวก่อนจะลากลิ้นลงต่ำไปเรื่อยๆ ผ่านกลีบร่องทั้งสองข้างก่อนจะดูดเลียรูร่องอย่างไม่รังเกียจ
“อูยยย ดีมากขอลึกๆ”
เขาทำตามความต้องการของแคนดี้ทุกอย่าง ลิ้นหนาบดขยี้อย่างเอาเป็นเอาตาย หญิงสาวเล่นร่อนกีใส่ลิ้นของเขาไม่หยุด ไม่รู้ว่าไปจำเรื่องนี้มาจากใคร
“โอ้ววว”
หญิงสาวเกร็งตัวสักพักและปลดปล่อยน้ำสีขาวออกมา ดนุพลปาดเลียจนสะอาดเขาดันตัวออกมาจากกึ่งกลางสาว และจูบปากหญิงสาวอีกครั้ง สองลิ้นพันตวัดรัดกันไปมา
“หวานไหมน้ำของตัวเอง”
“โอโซนขาเอาเข้ามาตอนนี้เลย”
“ชอบมากคนที่ร่านๆ เวลาอยู่บนเตียง” เขามองแคนดี้ที่ดิ้นไปมาด้วยความทรมาน เด็กสาวใสซื่อหายไปหมดแล้ว
ดนุพลจับท่อนเอ็นของเขาชักรูดไปมาก่อนจะนำมาจ่อที่ทางเข้า ถูไถกลีบร่องอยู่แบบนั้นจนหญิงสาวเริ่มปล่อยออกมาอีกครั้ง
“เอาเข้ามาเลย”
เสียงเธอครางอย่างหื่นกระหายเมื่อเขาเร่งเร้าความต้องการของเธอ แต่เหมือนว่าเขาจะเริ่มเล่นตัวมากจนแคนดี้จับพลิกตัวเขานอนลงและเธอขึ้นมาคร่อมตัวเขา
“คุณใจร้อนจริงๆ ทำเป็นแน่นะ”
“อื้อออ...” แคนดี้ค่อยๆ นั่งทับท่อนเอ็นของเขาอย่างเชื่องช้า แต่ต้องหยุดชะงักเพราะในเจ็บมากไม่เหมือนในคลิปที่เคยดูทำไมถึงเข้าไปง่าย
“อ๊ะ...”
“แคนดี้!! ผมจะหวดให้ก้นลายเลย” ดนุพลเริ่มโมโหที่ถูกหญิงสาวหลอก เพราะแคนดี้ยังไม่เคยผ่านมือชายที่ไหน เขาพลิกตัวให้เธอนอนใต้ร่างเขา
“อ๊ะ...เจ็บ”
“ต่อไปห้ามทำตัวร่านแบบนี้อีก” ชายหนุ่มกันท่อนเอ็นเข้าไปจนมิดลำและแช่ไว้แบบนั้น เพื่อให้หญิงสาวปรับตัวดวงตาคมกริบมองหญิงสาวไปบิดตัวไปมาจนผมกระจายเต็มหมอน
“อา...ซี๊ดด..แคนดี้ลืมตามองผม”
ดนุพลขยับสะโพกเข้าออกและเริ่มปรับจังหวะให้เร็วขึ้น สองเสียงครางแข่งกันจนฟังไม่ออกว่าเสียงใครเป็นใคร รูร่องขมิบบีบรัดตัวตนของเขาแน่น จนเขาอยากจะแตกเสียตอนนั้นเลย
เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงแคนดี้เสร็จไปหลายรอบจนเขาไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เล่นอุ้มเธอเดินไปรอบห้องและสอนท่าใหม่จนแคนดี้หมดแรง
“อ๊ะ...ฉันเหนื่อยแล้ว”
“ใกล้เสร็จแล้ว...อ้า...”
ขณะที่เขาเข้ามาจากทางด้านหลัง เขากระแทกเข้าไปให้ลึกที่สุด ทำให้หญิงสาวสะท้านด้วยความเสียวซ่าน
“อ๊า...จุก”
มือของเขาจับสะโพกของเธอแน่น ขณะที่เขาเคลื่นไหวอย่างรวดเร็ว ความร้อนแรงแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องในห้อง
“สะ ใส่ถุงก่อน...อื้อ”
“ผมเอาออกทัน”
“อ๊ะ...โอโซนขา” เธอเองก็ใกล้ถึงจุดหมายปลายทางเช่นกัน หญิงสาวแนบหน้าไปกับหมอนสองมือกำผ้าห่มไว้แน่นจนยับยู่ยี่
“ซี๊ดดด...ไหวแล้ว...อาา...”
เขากระแทกเข้าออกไม่หยุดหย่อน จนกระทั่งทั้งสองถึงปลายทางพร้อมกัน
“อ๊า ผมเอา...”
ฉิบหายเพราะเขาเล่นดึงออกไม่ทันดนุพลกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาดึงท่อนเอ็นออกมาและมองหลักฐานว่าเขาได้ปล่อยในเข้าไปแล้ว เพราะน้ำกามเล่นไหลเปรอะเปื้อนตามง่ามขาของแคนดี้
“นายแตกในเหรอ!”
“ผม...มัวแต่มันส์อยู่”
แคนดี้จ้องมองใบหน้าของเขาเพราะความอุ่นที่เข้ามาในช่องท้อง ถึงไม่มีประสบการณ์แต่พอรู้ว่าเขาไม่ได้หลั่งนอกตามที่บอกไว้
“พรุ่งนี้เช้าผมไปซื้อยาคุมฉุกเฉินให้นะ”
“หลีกไปฉันจะไปอาบน้ำ”
“ผมพาไปนะคุณคงเดินไม่ไหว เพราะของผมใหญ่มาก”
ดนุพลเห็นหน้าหญิงสาวแดงก่ำจึงอุ้มแคนดี้ เข้าไปในห้องน้ำ จากเสียงอาบน้ำกลายเป็นเสียงครางแทนเพราะเขายังไม่อิ่มกับรอบแรกเท่าไร
ดนุพลอุ้มแคนดี้ที่หลับไปแล้วออกมาจากห้องน้ำและใส่เสื้อผ้าให้ ก่อนที่เขาจะสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกัน และกอดแคนดี้ไว้แน่น และผล็อยหลับตามกันไปติดๆ คืนนี้เขามีความสุขที่สุด
งานแต่งสุกยิ่งใหญ่ของสองตระกูลถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติของทั้งสองฝั่ง ต่างฝ่ายต่างถกเถียงกันว่าเพราะอะไรทายาทคนเล็กของเซนต์มอร์ หยาง ถึงรีบเข้าประตูวิวาห์เพราะเพิ่งเรียนจบได้แค่ไม่กี่เดือน ส่วนมากหลายคนจะคิดว่าแคนดี้ตั้งครรภ์ถึงต้องรีบจัดงานแต่ง แต่เป็นเพียงข้อสันนิษฐานเพราะไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ เพราะอะไร “แคนดี้พร้อมหรือยังลูก” “พร้อมแล้วค่ะ” แคนดี้ในชุดไทยสีงาช้างสวยราวกับนางในวรรณคดี งานแต่งถูกจัดขึ้นแบบไทยๆ เพราะแคนดี้ชอบชุดแต่งงานของทั้งบ่าวสาว “ลูกแม่จะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วต้องดูแลสามีเหมือนที่แม่ดูแลแคนดี้ ทะเลาะกันก็อย่าปล่อยมือกันนะลูก” “แคนดี้จะจำคำที่มามี้สอนค่ะ” แคนดี้ได้ยินเสียงขบวนขันหมากกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ จึงเข้าไปส่องที่หน้าต่างเห็นพี่ชายทั้งสองกำลังทำให้ดนุพลเต้นอยู่หน้าประตูเงินประตูทอง “มึงเต้นเป็นมั้ยวะ วิดพื้นดีกว่าไอ้เซบไปนั่งบนหลังน้องเขยดิ” “พี่ทำไมถึงเล่นอะไรพิเรนจัง” งานแต่งน้องสาวก็ไม่เว้น แต่เขาก็ยอมทำตามโดยไปนั่งบนหลังของดนุพล แต่เขาไม่ได้ลงน้ำหนักตัว “พอๆ พี่เซริว
แคนดี้ยืนยิ้มให้กับช่างภาพที่เข้ามาถ่ายภาพความสำเร็จเก็บไว้ วันนี้เป็นวันจบการศึกษาของเธอ และอีกสองเดือนข้างหน้าเป็นวันแต่งงานจองเธอกับเขา เพื่อนๆ หลายคนต่างตกใจเพราะรู้ข่าวว่าเธอกำลังจะแต่งงานทั้งๆ ที่เพิ่งจบได้ไม่กี่เดือน บางคนก็หาว่าเธอท้องเลยต้องแต่งงาน ทีแรกเธอยังไม่อยากแต่งแต่ทำยังไงได้ในเมื่อผู้ชายเขาต้องการแบบนั้น ถมยังหวงเธอมากด้วย ดนุพลให้เหตุผลว่ากลัวคนอื่นจะเข้ามาจีบ แต่งงานกันก็ยังใช้ชีวิตได้ปกติ หากยังไม่พร้อมมีลูกเขาก็รอได้ แคนดี้ไม่รอช้าที่จะตอบตกลง “ยิ้มหน่อยครับ” “อีเดซี่มึงบังกู” “ช่วยไม่ได้เตี้ยเอง” เดซี่กับส้มส้มมัวแต่ทะเลาะกันรูปที่ออกมาแต่ละภาพมีแต่รอยยิ้ม ทั้งสามถ่ายภาพด้วยกันเก็บไว้เป็นความทรงจำ “ใครกรี๊ดอะไร” ทั้งสามหันไปมองว่าสาวๆ เขากรีดร้องอะไรกัน พอเพ่งเล็งดีๆ แคนดี้ถึงกับตาโตเบิกกว้างเพราะดนุพลถือดอกไม้ขนาดใหญ่ที่พับด้วยแบงก์เทา เดาๆ ว่าน่าจะถึงล้านเดินตรงเข้ามาหาเธอ “แคนดี้วาสนาแกมากเลย” “ผู้ชายอะไรอบอุ่นมากเลย พ่อไมโครเวฟ” แคนดี้ยังคงยืมมองเขานิ่งแต่ในหัวใจก
ดนุพลนั่งมองดูกล้องวงจรปิดทั่วทุกมุม ตั้งแต่เขาเข้าไปนั่งตำแหน่งแทนพ่อ เขาเลยยกหน้าที่ดูแลผับแห่งนี้ให้กับดีน นานครั้งเขาถึงจะกลับมาดู ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ดื่มอะไรหน่อยมั้ยคะ” “ยังทำงานอยู่ที่นี่อีกเหรอ” ทีแรกคิดว่าพนักงานรุ่นเก่าๆ ลาออกกันไปหมดแล้ว ทำงานกลางคืนส่วนมากไม่เหมาะกับคนที่คิดจะมีครอบครัว “จะให้ป่านไปไหนคะ?” “คนสวยๆ แบบป่านน่าจะมีครอบครัวได้แล้ว” เขารู้ว่าคนตรงหน้าคิดกับเขายังไง เขาไม่อยากให้เด็กมันต้องมาจมปรักอยู่กับเขา “พี่ดอมไม่คิดจะเปิดใจให้ป่านบ้างเหรอคะ” “พี่มีคนรักแล้วป่านก็น่าจะรู้ดี” “ป่านขอโทษค่ะที่ถามไปแบบนั้น” ที่ยอมทำงานอยู่ตรงนี้เพราะอยากอยู่ในสายตาของเขาบ้าง ทำไมเธอถึงไม่เป็นคนถูกเลือกกันนะ “มองหน้าพี่ทำไม” “พี่ดอมไม่ได้คบกับเขาเพียงเพราะเงินใช่มั้ยคะ” “อะไรที่ทำให้ป่านคิดแบบนั้นพี่เองก็มีเงินไม่แพ้แคนดี้” คนตรงหน้าคงจะหมายถึงว่าเขาคิดจะเกาะผู้หญิงกินแน่ๆ “ป่านไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น หากพี่ดอมไม่รักเขาป่านก็ยังอยู่ตรงนี้” ตอนที่รู้ว่ามะนาวเป็นเด็กของดนุพลเธอทั้งอิจฉาและเกลียดขี้หน้า จนถึงวันที่มะนาวถูกไล่ออกเธอยิ่งดีใจคิดว่าเขาจะหันกลับมามองเธอ “ป่
วันสุดท้ายของการทำงานในฐานะนักศึกษาฝึกงาน แคนดี้หอบข้าวของที่รุ่นพี่ทั้งหลายให้เนื่องจากอาจไม่ได้เจอหน้ากันแล้ว จนกำลังจะผ่านแผนกหนึ่งไปแต่หูกลับได้ยินพนักงานพูดคุยกันอย่างออกรส “ไม่อยากจะเชื่ออ่อยจนถูกขอแต่งงาน” “ทีแรกก็งง ว่าทำไมบอสถึงให้ไปฝึกงานหน้าห้องฝึกไปฝึกมาทำไมได้ไปฝึกอยู่บนเตียง” “ลีลาคงจะเด็ดจนถูกขอแต่งงาน” แคนดี้ต้องขมวดคิ้วเพราะสิ่งที่พนักงานพูดคุยกันเหมือนจะเป็นเรื่องของเธอ แต่เธอกับเขาคบกันมานานแล้วคงไม่น่าจะใช่ “คิดว่าสวยมากมั้งผมสีชมพูทำไมถึงกล้าทำ” “บ้านรวยแล้วยังไง” พนักงานต่างหัวเราะคิกคักกันเมื่อคิดถึงข่าวที่พวกเธอเพิ่งเห็น ว่าท่านประธานหนุ่มขอนักศึกษาฝึกงานแต่งงาน แคนดี้ยืนฟังพร้อมกับกำหมัดแน่นเธอจะไม่ทนอีกต่อไป เธอก็สวยมาตั้งแต่เกิดทำยังไงได้แถมบ้านรวยอีก คนไม่มีวาสนาก็ต้องทนหน่อยนะ “ก็รวยตั้งแต่เกิด หน้าตาก็ดีไม่ต้องเพิ่งมีดหมอมีเงินในบัญชีกี่บาทถึงกล้านินทาคนอื่น” แคนดี้ยืนมองจนกลุ่มนั้นสลายตัวกันเหลือแค่ไม่กี่คน คนพวกนี้มีดีแต่ปาก “เงียบทำไมละ เก่งแต่ปากเหรอไม่มีบุ
“คุยอะไรกับผู้หญิงคนนั้น” “คุยเรื่องทั่วไปไม่รู้มาเยี่ยมพี่ได้ยังไง” ดนุพลเลือกที่จะไม่โกหกเพราะเขานั้นบริสุทธิ์ใจ และไม่ได้รู้สึกอะไรกับอิษยาอีกแล้ว “แคนดี้ลืมของไว้ที่รถขอลงไปเอาก่อนนะคะ” แคนดี้รีบออกมา เพื่อให้ทันกับหญิงสาวคนนั้นเธออยากฟังจากปากผู้หญิงคนนั้นก่อนว่าคิดจะทำอะไร “เดี๋ยวสิคุณ” “มีอะไร?” “เรื่องที่คุณบอกว่าลูกของเราคืออะไร?” อิษยาลิ้มมุมปากเพราะมีอะไรสนุกๆ ให้ทำแล้วทั้งสองจึงพากันมานั่งร้านคาเฟ่ที่อยู่ชั้นล่างของโรงพยาบาล สองนั่งมองหน้ากัน “ทำไมดอมเขาถึงชอบผู้หญิงแบบนี้” “แบบไหนที่เขาชอบเหรอคะ? หรือแบบคุณ” ไม่รู้จักแคนดี้เสียแล้วพร้อมจะบวกได้ตลอดเวลา “หึ ฉันเคยท้องกับเขา” เธอมองหน้าคนที่พูดออกมาด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำ ไม่เห็นเขาเคยพูดถึงเรื่องนี้ว่าเคยมีลูก แล้วตอนนี้เด็กคนนั้นอยู่ที่ไหน “เขาไม่เคยพูดถึงละสิเพราะเธอไม่สำคัญไง” อิษยาถือไพ่เหนือกว่า ครั้งหนึ่งเธอก็เคยเอาเรื่องนี้ไปต่อรองกับดนุพลให้เขารับผิดชอบ แต่สุดท้ายแผนก็ล่มไม่เป็นท่า “...” แคนดี้เม้มปากเพราะกำลังระ
แคนดี้มาทำงานด้วยหัวใจที่ห่อเหี่ยวจะอยู่เฝ้าดนุพลก็ไม่ได้ เพราะเธอต้องฝึกงานจะทำตัวเป็นเมียท่านประธานที่อยู่เหนือคนอื่นไม่ได้ “แล้วแบบนี้ไม่เป็นแผลเป็นเหรอ” “เป็นอยู่แล้ว ทำไมเขาต้องซวยเพราะฉัน” “ซวยอะไรกันเขาเรียกว่าปกป้องคนที่เรารัก” ส้มส้มไม่เรียกว่าซวย คนเราหากรักใครก็อยากปกป้องคนที่เรารักเป็นเรื่องธรรมดา “น้องส้มครับพี่ซื้อกาแฟมาฝาก” แคนดี้มองหน้าเพื่อนหนุ่มคนนี้น่าจะเป็นพนักงานของที่นี่ แล้วไปมากันยังไงถึงได้ซื้อกาแฟมาฝากกัน เพื่อนเธอคงไม่หลอกลูกเขามาติดกับดักหรอกนะ “แกเรื่องมันเป็นมายังไง” “ก็ตามที่เห็นเมื่อเราสองคน...” “ส้มส้มเราเพิ่งมาฝึกงานเมื่อวานเองนะ” “คนมันสวยช่วยไม่ได้” ส้มส้มไม่สนใจเรื่องเหล่านั้นเธอก็แค่สนุกๆ ไม่ได้จริงจังเขาแค่เข้ามาเธอก็แค่เหงาไม่เห็นมีอะไรต้องซีเรียส “แล้วถ้าเกิดเขามีเมียละ” “แล้วฉันบังคับให้เขามาเอาฉันเหรอ” “เมียเขามาแหกอกเอาฉันช่วยไม่ได้นะ” “ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคต” แคนดี้ส่ายหน้ามองเพื่อนเดินเข้าลิฟต์ไปพร้อมกับชายหนุ่มคนน







