ตอนที่ 6 ไม่อยากท้องก็ต้องป้องกัน

        ดนุพลนอนมองใบหน้าคนที่นอนหลับตาพริ้วมือโอบไว้ที่เอวของเขา นอนทับแขนเขาอย่างสบายใจเป็นครั้งแรกที่เขาได้นอนมองหน้าหญิงสาวแบบเต็มตา แคนดี้สวยมากสมแล้วที่คนในครอบครัวจะหวงขนาดนั้น

        “อึก อื้อ นาย!”

        “ตื่นมาก็เรียกผัวยังกับคนใช้ พอตอนอยู่บนตัวผมเรียกเสียงหวานเชียว” ภาพที่แคนดี้กำลังร่อนอยู่บนตัวเขาลอยมา สองเต้าเด้งตามแรงกระแทก ยิ่งมองยิ่งน่าหลงไหล

        “ฉันไม่คุยด้วยแล้วลงไปซื้อยาคุมให้ด้วย”

        “แล้วถ้าคุณเกิดพลาดท้องขึ้นมาละ”

        “ไม่มีทาง ฉันไม่มีวันท้องกับคุณเด็ดขาด!” ความสัมพันของเราก็เป็นแค่เรื่องสนุกๆ ใครรู้สึกก่อนคนนั้นแพ้คุณหนูแบบเธอ ไม่มีวันชายตามองเขาหรอก

        “วันหลังฉันจะโทรนัดเองว่าให้มาวันไหน”

        “แล้วคุณจะไปไหน?”

        “ฉันก็ต้องมีเวลาส่วนตัวบ้างสิ” ไหนจะต้องเรียนทำรายงานส่งอาจารย์ส่งอาจารย์ เทอมหน้าต้องลงฝึกงานอีกดนุพลจะอยู่ที่นี่ไม่ได้

        แคนดี้ทิ้งเท้าลงพื้นแต่รู้สึกเจ็บแสบที่บริเวณนั้นมาก หญิงสาวกัดฟันลุกและเดินเข้าห้องน้ำ โดยไม่สนใจชายหนุ่มเมื่อคืนก็มัวแต่สนุกกันจนลืมป้องกัน

        “คุณจะต้องรักผมแคนดี้” แล้วเขาจะเฉดหัวหญิงสาวทิ้ง มันทำเขาเจ็บก่อนในเมื่อทำอะไรเซริวไม่ได้ ก็หันมาทำน้องสาวมันแทน

        แคนดี้ออกมาจากห้องน้ำเห็นดนุพลกำลังนั่งอยู่ที่ปลายเตียง เขาแต่งตัวเรียบร้อยและในมือมีถุงยาที่เธอให้เขาส่งไปซื้อยาคุม ระหว่างนั้นมีเสียงออดหน้าประตูดังขึ้น หญิงสาวจึงเปิดดูผ่านกล้อง

        “พี่เซริวมาทำอะไรแต่เช้า คุณรีบหลบก่อนสิ!!”

        “ใครมาชู้คุณมารึไง”

        “หลบก่อน ในตู้ไปเร็วๆ” แคนดี้ผลักเขาเข้าไปในตู้เสื้อผ้า และเดินออกมาเปิดประตูส่งยิ้มทักทายพี่ชายที่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอหน้ากันเท่าไร

        “ทำอะไรเปิดช้าจัง”

        “แคนดี้อาบน้ำอยู่ค่ะพี่เซริวมาหาแคนดี้มีธุระอะไรเหรอคะ” ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นเซริวแวะมาเยี่ยม ช่วงนี้พอติดสาวก็หายหน้าหายตาไปนานเลย

        “พี่ผ่านมาเลยแวะมาหา”

        “ไม่อยู่เฝ้าสาวเหรอคะ”

        สองพี่สองคุยกันสักพักประตูห้องนอนที่เปิดไม่สนิท ทำให้ดนุพลได้ยินเขานั่งฟังไปเรื่อยๆ จนไปถึงเรื่องของแพรไหมเขายิ่งโกรธเซริว ที่มันบังคับแพรไหมไปอยู่ด้วย

        เคล้ง

        “เสียงอะไร” เซริวได้ยินเสียงของตกลงพื้นเหมือนมีใครอยู่ข้างใน เขาจะเดินเข้าไปแต่ถูกน้องสาวห้ามไว้เสียก่อน ที่เขาแวะมาหาลูกน้องเห็นว่าแคนดี้ควงอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง

        “น่าจะของค่ะแคนดี้วางไม่ดีเอง แคนดี้ไปแต่งตัวก่อนนะคะเดี๋ยวสาย ไม่ต้องนะคะ”

        เซริวจึงยอมกลับเพราะรู้นิสัยน้องสาวดีว่าถ้าไม่อยากบอกอะไรจะไม่มีทางพูด วันนั้นเขาเห็นแคนดี้เหมือนรู้จักกับดนุพล เขากลัวว่ามันจะเข้าหาแคนดี้

        แคนดี้ปิดประตูเสียงดังและยืมมองหน้าของเขา ที่กำลังนั่งรออยู่บลายเตียงอย่างสบายใจ พร้อมกับเลิ่กคิ้วเหมือนจะถามว่ามีปัยหาอะไรกับเขาหรือเปล่า

        “นายทำแบบนั้นทำไม”

        “ผมก็แค่ทำของหล่นคุณนั้นแหละตื่นตระหนกเอง”

        “หลีกไปฉันรีบ” วันนี้มีนัดสอบเก็บคะแนนแถมหนังสือก็ไม่ได้อ่านเลยสักนิด ดีที่เป็นคนเก่งหัวไวที่พอจะเอาตัวรอดได้ หญิงสาวแต่งตัวโดยไม่ได้หันมามองหน้าเขาเลย

        “ยาของคุณ”

        “ถ้าวันหลังนายลืมใส่ถุงอีก ก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน”

        “ดุจริงเลยแม่คุณ ใส่สั่นขนาดนี้กลัวคนไม่เห็นหรือไง” เขามองกระโปรงทรงเอของแคนดี้ มันปิดได้แค่ตูกแถมเสื้อนักศุกษายังแน่นจนกระดุมปริ

        “เห็นแล้วยังไง”

        “ปากดีนะวันหลังผมจะกระแทกให้คลานลงจากเตียงเลย”

        “หลีกไปสักทีฉันรีบ”

        “ผมจะไปส่ง”

        เขาคว้ากุญแจมาถือไว้และเดินนำหน้าหญิงสาวไป แววตาที่นิ่งเงียบของเขาทำให้เธอถึงกับเดาใจเขาไม่ออก ต่างฝ่ายต่างเงียบจนรถหรูเลี้ยวมาจอดหน้าตึก

        “เลิกเรียนโทรมาหาผมจะมารับ”

        “นายอย่าทำตัวเหมือนเป็นผัวฉันได้ไหม”

        “แล้วถ้าผมอยากเป็นละ?” ขาหันมาสบตากับแคนดี้เหมือนกำลังคากคั้นเอาคำตอบ หญิงสาวจึงรีบลงจากรถและเดินเข้าอาคารเรียนไป

        “หึ! เด็กเพิ่งหัดมีความรัก”

        คิดว่าจะเอาชนะเอาเขาหรือ ไม่มีวันนั้นหรอกเขาไม่ได้รักแพรไหมขนาดนั้น แต่เหมือนโดนหยามหน้ามากกว่าเลยคิดจะเอาคืน เหมือนที่แคนดี้เสียหน้าและอยากเอาชนะเขาก็เท่านั้น

        “นี่ใครมาส่งแก”

        “ไม่มีนะ”

        “ตาฉันไม่ได้บอดแถมรถก็เป็นของแก บอกมา!”

        “คนเดิม” แคนดี้ไม่อยากตอบคำถามเพื่อนแต่สายตาของส้มส้มกับเดซี่เหมือนไม่อยากเชื่อว่าเป็นแคนนั้น เมื่อคืนต้องมีอะไรมากกว่านี้

        “ยุงกัดเหรอที่คอ”

        “มะ ไม่ใช่ฉันน่าจะเกานะ” พอส่องกระจกดูแคนนั้นแหละดนุพลทำรอยไว้ แถมยังมองเห็นได้ชัดกลับไปต้องจัดการเขาก่อน

        “โอ๊ยย ชะแกโดนผู้ เย็ .-ด มาก็บอกเถอะไม่ต้องอาย”

        “เมื่อคืนแกไปกับใครมา” ส้มส้มหันมาคาดคั้นเอาคำตอบเอออกไปเด็กๆ และทิ้งเพื่อนไว้เลยไม่รู้ว่าแคนดี้ไปกับใครมา

        “ก็เด็กที่เธอประมูลมาไง”

        “ว้ายยย เขาแซ่บป่ะบอกหน่อยดิ”

        “นั้นดิเขาเอามันไหม”

        ทั้งสองรอคำตอบอยากรู้ว่าเพื่อนจะตอบว่ายังไง แต่ระหว่างนั้นมีกลุ่มเด็กนักศึกษาชั้นปีที่สี่เดินมาทางนี้ และมาหยุดตรงหน้าพวกเธอ

        ซ่า!

        “ว้าย แคนดี้ พวกพี่เป็นอะไรเนี้ย” ส้มส้มเห็นรุ่นพี่สาดน้ำใส่เสื้อแคนดี้จนเปียกไปหมด ดีที่ยังเป็นน้ำเปล่า

        “แค่น้ำเปล่านะ น้องมาทำหลอกให้น้องชายพี่รักทั้งๆ ที่มีผัวอยู่แล้ว บ้านรวยคิดจะทำอะรก้ได้งั้นเหรอ” ชมพูโกรธแทนน้องชายที่ร้องห่มร้องไห้ไปหาเธอว่าถูกสาวรุ่นพี่ทิ้งอย่างไม่ใยดี

        “แล้วพี่มีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้”

        “พอส้ม! ฉันจัดการเอง” แคนดี้เดินมาประจันหน้าไว้เท่าความคิดเธอหยิบแก้วกาแฟจากมือของเดซี่มา และราดไปที่ศีราะของชมพูจนเปียกไปทั้งตัว

        “กรี๊ดดดด แกอีบ้า”

        “แกล็อกประตูห้องน้ำ!!” เดซี่รีบไปล็อกประตูห้องน้ำเพื่อนๆ ของชมพูไม่มีใครกลบ้าเข้ามายุ่งเพราะรู้ว่าแคนดี้เป็นใคร

        เพียะ!

        “กรี๊ดดดด” เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังออกมาเป็นระยะ เมื่อแคนดี้ตั้งสติได้จึงวางมือและลากชมพูไปหาคณบดี ชมพูร้องห่มร้องไห้ขอความเห็นใจจากอาจารย์ว่าถูกรุ่นน้องรังแกและตบหน้าหลายครั้ง

        “มันตบหน้าชมพูค่ะ”

        “เอ่อ..” อาจารย์บางท่านถึงกับพูดไม่ออกเพราะไม่อยากขัดใจหลานสาวเจ้าของมหาวิทยาลัย

        “อาจารย์จะเอายังไงก็โทรตามที่ชายหนูมานะคะ พอดีมีสอบขอตัวก่อนค่ะ” แคนดี้ลุกออกมาจากห้องอย่างไม่สนใจเรื่องนี้ให้เซริวจัดการให้ แต่เธอเห็นเสือยืนอยู่ตรงหน้าพอดีผู้ชายไม่รู้จักโต

        “ผมขอโทษแทนพี่สาวด้วยนะครับ”

        “เธอไม่ควรพูดนะว่าฉันมีผัวอยู่แล้วเข้ามาหลอกเธอ พี่ฟ้องเธอได้นะ”

        แคนดี้รีบกลับเข้ามาสอบตอนนี้ชุดนักศึกษาแห้งพอดี การสอบผ่านพ้นไปด้วยดีทั้งสามคนเลยไปนั่งกินข้าวที่โรงอาหารของคณะ

        เกือบทั้งมหาวิทยาลัยที่รู้จักแคนดี้เพราะเป็นหลายสาวเจ้าของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ แถมยังมีพี่ชายสุดหล่อถึงสองคน สวย รวยขนาดนี้ผู้ชายเข้าหาเป็นเรื่องธนนมดา