FAZER LOGINจีน พาร์ท
“ตอนเช้ากำลังดีมึง ถ้ามีโอกาสก็สร้างความประทับใจเลย” “ถ้าไม่เคยอย่าเอาเข้าลึก อ้วกต่อหน้าผู้ไม่ได้นะคะ” “ใช้มือกับปากพร้อมกันก็ได้ เห็นตรงฐานบอลสองลูกมั้ยเพื่อน เล่นได้แต่อย่าแรง ผู้จุกหดอดรับประทานนะคะ” ไม่รู้ว่าเขาประทับใจหรือเปล่า แต่พี่ทัพยิ้มไม่หุบเลยตั้งแต่เช้า เจ้าตัวส่งรูปตอนถึงห้องมาให้ดู พร้อมกับภาพอาหารเช้าที่มีเพียงคุ้กกี้กับกาแฟ เห็นกินแค่นั้นก็อยากจะแปลงโฉมเป็นแม่บ้านให้เขาเลย กินน้อยขนาดนั้นในช่วงเช้าในได้ยังไง ขนาดฉันซัดทั้งของคาวและของหวานในช่วงเช้า กะเพาะยังร่ำร้องขออาหารเพิ่ม นี่ยังไม่ทันไรก็เริ่มหิวอีกแล้ว “แล้วชอบมั้ยคะ ถ้าจีนเป็นเด็กดีพี่ทัพจะรักใช่มั้ย” “รักสิคะ” ภาพของฉันวาดฝันไปไกลหลายหมื่นลี้ ทว่าพอมองย้อนกลับมาปลายเท้าคู่นี้กลับไม่ได้เดินไปไกลนัก ไม่ได้ใกล้เฉียดคำว่ารักของเขาเลยสักนิด.. ฉันส่ายหัวให้กับภาพมัดกล้ามบนหน้าท้องของพี่ทัพ สลับกับเสียงของเพื่อนสนิทที่ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท บอกตามตรงว่าฟังอาจารย์บรรยายในคลาสไม่ค่อยรู้เรื่อง พยายามจะจดจ่อบนหน้าจอโปรเจคเตอร์แล้ว แต่ในหัวมันก็ฟุ้งซ่านขึ้นมา ครั้งแรกที่ทำแบบนั้นกับเขา.. ภาพในหัวติดกับสีหน้าของพี่ทัพที่ครางอืออาในลำคอ การช้อนสายตามองเขาจากมุมล่างมันทำให้เห็นสันกรามของเจ้าตัวชัดมาก ทุกสัดส่วนในร่างกายของเขาอยู่ใกล้สายตา ทั้งยังได้สัมผัสเขาด้วยมือเปล่านี้อีก ยอมรับเลยว่าฉันสั่นไปทั้งตัวกับการออรัลปากเปล่าแต่เช้าตรู่ มันไม่ได้สั่นกลัว แต่สั่นเพราะใจมันสู้ต่างหาก “มึงว่าอาจารย์เขาจะอวดลูกตัวเองอีกนานมั้ยวะ” “หะ” “เรื่องไปเรียนเมกาเล่ารอบที่ร้อยละ” สีหน้าของเพื่อนสนิทคือเบื่อโลกขั้นขีดสุด กลอกตามองบนแล้วลอบถอนหายใจกับผู้หญิงที่พูดไมค์หน้าชั้นเรียน “พูดพาร์ทต่อไปให้ฟังหน่อยดิ” “เนี่ยดูลูกครูเป็นตัวอย่าง.. จบปริญญาโทเข้าทำงานที่..” ฉันป้องปากขำมันที่ท่องตามเหมือนมีสคริปเดียวกันไม่มีผิด “แทนที่จะสอนมาพูดเรื่องตัวเองทำไม” ล่าสุดนางเหวี่ยงแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่ นั่งเท้าคางสีหน้าหมดอาลัยตายอยากไปแล้วเรียบร้อย เนื้อหายี่สิบเปอร์เซ็นต์ เพราะอีกแปดสิบเปอร์เซ็นต์คือออกทะเล เล่าเรื่องส่วนตัวที่ฉันกับยัยลีนแทบจะท่องบทได้อยู่แล้ว ฉันเอียงตัวไปทางยัยลีน ก่อนจะกระซิบกระซาบข้างหู ผ่านการพูดกรอดไรฟันยิ้มแย้มราวกับไม่ได้พูดถึงคนตรงหน้าอยู่ “เดี๋ยวก็หมดคาบแล้ว อย่าเยอะน่า” ฉันบอกแล้วฉีกยิ้มหวานให้เพื่อนสนิท มันยิ้มเจื่อน ก่อนจะลากเอียงตัวเข้ามาใกล้ฉันมากกว่าเดิม “ว่าแต่เรื่องมึงกับพี่ทัพ เวิร์คมั้ยคะ” มันทำตาใส ทั้งที่ริมฝีปากยกยิ้มร้ายอยู่ “ก็ไม่แย่” ฉันไหวไหล่ “แปลว่าราบรื่น” “.....” “โอ้โห กับผู้อื่นเข้ามาจีบแสนเย็นชา พอกับพี่ทัพล่ะหาทางมัดใจเชียว” คราวนี้เป็นฉันที่เป็นฝ่ายกลอกตามองบนใส่ เกลียดการรู้ทันของมันจริง การมีโค้ชที่เคยลงเล่นแล้วได้ผลจริงอย่างดาลีนคอยแนะนำมันก็ดี แต่ข้อเสียคือฉันปกปิดอะไรเพื่อนสนิทไม่ได้เลย เป็นพวกที่มองตาก็รู้ใจกันไปแล้ว “ขึ้นเตียงเมื่อไหร่อย่าแผ่วค่ะ มีโอกาสก็ต้องสิบเต็มสิบ” “โค้ชขา ขอพักหน่อยนะคะ ร่างจะพักแล้ว” “เมื่อคืนก็ไม่หยุดเหรอ” ฉันเม้มริมฝีปากนั่งเงียบไม่ได้ตอบอะไรกลับ ซึ่งยัยลีนก็คงจะเดาคำตอบได้ไม่ยาก ว่าเมื่อคืนฉันกับเขาทำอะไรกันบ้าง “เดี๋ยวส่งทริคออกกำลังกายให้ กระชับเหมือนครั้งแรกเลยค่า” “ไอ้ลีน” “เพื่อนกูต้องเป็นเบอร์หนึ่งสิ อย่าแผ่ว” ฉันนั่งก้มหน้าส่ายตาไปมาอย่างช่างใจว่าจะถามคำถามนี้กับเพื่อนดีมั้ย ถึงจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่พอจะพูดก็กระดากปากจนหน้าร้อนผ่าวซะอย่างงั้น “นั่งเทียนยากมั้ย” “หืม” ยัยลีนเหลือบตาใช้ความคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะไหวไหล่ด้วยทีท่าสบายๆ “กำลังขาต้องดีนะคะ เมื่อยตอนโยกอยู่ข้างบนไม่ได้ ได้ขึ้นแล้วต้องใส่สุดสถานเดียว” พูดพลางเอนหลังนั่งไขว่ห้าง บ่งบอกว่าเรื่องบนเตียงไม่มีใครเซียนเท่านางอีกแล้ว “ทำยังไงวะ” “จะไปยากอะไรวะมึง” “.....” “กินหัว.. แล้วค่อยเคลือบทั้งลำค่ะ ฟินตายแน่นอน” ใบหน้าฉันแดงฉานขึ้นสีระเรื่อจนเหมือนเอาหน้าไปอังกับเตาผิงไฟ เพราะมันไม่ได้พูดปากเปล่า แต่ยังจับด้ามปากกาขึ้นมากำ ใช้มือประกอบจนฉันเห็นภาพตามเลย เขาเหมือนสารเสพติด ชนิดที่ว่าเสพครั้งเดียวก็ต้องมีครั้งต่อไป มันไม่เกินจริงเลย เพราะฉันได้เสพสมกับผู้ชายที่ชื่อกองทัพเพียงครั้งเดียว ..ไม่เคยพอตกเย็นหลังเลิกเรียนฉันกำลังจะเดินออกจากตึกคณะ โดยที่มียัยลีนคอยเดินชวนคุยสัพเพเหระก่อนจะแยกทางกลับบ้าน ทว่าสายตาดันกวาดไปปะทะเข้ากับเจ้าของรถหรูยืนรออยู่ก่อนแล้ว“จีน” เขาโบกมือทันทีที่เห็นฉัน“พี่ทัพ” ริมฝีปากพึมพำชื่อเจ้าตัวออกมา พลางยกมือขึ้นจัดผมที่ดูยุ่งเหยิง เพราะเพิ่งจะเลิกจากคลาสสุดท้ายของวันยัยลีนใช้ศอกสะกิดให้ฉันหันกลับมามอง มันส่งสายตาพยักเพยิด พลางชี้ไปที่ริมฝีปากของตัวเอง“อะไรวะ” ฉันเลิกคิ้วถาม“เติมลิปสิคะ มึงจะออกไปหาผู้ทั้งที่ปากซีดเนี่ยนะ” มันว่าฉันรีบยืนหันหลังให้พี่ทัพ ก่อนจะหยิบลิปสติกแท่งโปรดขึ้นมาปาดบนริมฝีปากบนล่างสองสามที เม้มเข้าหากันเล็กน้อยตามที่เพื่อนสนิททำท่าให้ดู“ไปได้แล้ว พี่ทัพรออยู่” คนตรงหน้าพูดพลางเปรยตาไปทางด้านหลังฉัน“ขอบใจนะมึง โทษทีไม่ได้เดินไปส่งที่รถ”“ไม่เป็นไรค่า โสดสะบัดค่ะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้”“บาย”“เออ บาย”ฉันไล่สายตามองเพื่อนสนิทที่เดินห่างออกไป ก่อนจะหมุนเท้าหันกลับมาโฟกัสที่พี่ทัพ พลางเดินตรงดิ่งเข้าไปหาเจ้าตัวพร้อมรอยยิ้ม“วันนี้เลิกเร็วหรอคะ แล้วมารอนานหรือเปล่า”“ไม่นาน รอได้”ใบหน้าหล่อเหลาส่ายหน้าว่ารอไม่นาน แต่บนแก้มขาวกลับมี
จีน พาร์ท“ตอนเช้ากำลังดีมึง ถ้ามีโอกาสก็สร้างความประทับใจเลย”“ถ้าไม่เคยอย่าเอาเข้าลึก อ้วกต่อหน้าผู้ไม่ได้นะคะ”“ใช้มือกับปากพร้อมกันก็ได้ เห็นตรงฐานบอลสองลูกมั้ยเพื่อน เล่นได้แต่อย่าแรง ผู้จุกหดอดรับประทานนะคะ”ไม่รู้ว่าเขาประทับใจหรือเปล่า แต่พี่ทัพยิ้มไม่หุบเลยตั้งแต่เช้าเจ้าตัวส่งรูปตอนถึงห้องมาให้ดู พร้อมกับภาพอาหารเช้าที่มีเพียงคุ้กกี้กับกาแฟ เห็นกินแค่นั้นก็อยากจะแปลงโฉมเป็นแม่บ้านให้เขาเลยกินน้อยขนาดนั้นในช่วงเช้าในได้ยังไง ขนาดฉันซัดทั้งของคาวและของหวานในช่วงเช้า กะเพาะยังร่ำร้องขออาหารเพิ่มนี่ยังไม่ทันไรก็เริ่มหิวอีกแล้ว“แล้วชอบมั้ยคะ ถ้าจีนเป็นเด็กดีพี่ทัพจะรักใช่มั้ย”“รักสิคะ”ภาพของฉันวาดฝันไปไกลหลายหมื่นลี้ ทว่าพอมองย้อนกลับมาปลายเท้าคู่นี้กลับไม่ได้เดินไปไกลนักไม่ได้ใกล้เฉียดคำว่ารักของเขาเลยสักนิด..ฉันส่ายหัวให้กับภาพมัดกล้ามบนหน้าท้องของพี่ทัพ สลับกับเสียงของเพื่อนสนิทที่ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทบอกตามตรงว่าฟังอาจารย์บรรยายในคลาสไม่ค่อยรู้เรื่อง พยายามจะจดจ่อบนหน้าจอโปรเจคเตอร์แล้ว แต่ในหัวมันก็ฟุ้งซ่านขึ้นมาครั้งแรกที่ทำแบบนั้นกับเขา..ภาพในหัวติดกับสีหน้าข
เธอไม่ตอบ พลางเสตามองเหมือนเหลือบไปคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะก้มตัวลงไปนั่งคุกเข่าปลายเท้าราบไปกับพื้นขณะเดียวกันผมก็หันหน้ากลับมา ส่วนปลายของความยาวชี้ไปยังใบหน้าหวานที่ขึ้นสีระเรื่อเธอดูเขินอายเพราะความไม่เคย ทั้งยังดูตระหนกในแววตาแต่ก็ปิดซ่อนมันไว้ไม่มิด ด้วยการพยายามเอื้อมมืออันสั่นเทามาแตะส่วนกลางกายโคตรน่าหงุดหงิดผมแอบจิ๊ปากด้วยความรำคาญใจ ก่อนจะคว้ามือเล็กมาจับเอ็นอุ่น เล่นเอาอีกฝ่ายสะดุ้งเฮือกผวาราวกับฝันร้ายอยู่“อาา” ผมหลุดครางกระเส่า เพราะมือเธอมันโคตรนิ่มเลยเรียวคิ้วสวยของเธอเลิกขึ้น หลุบตาหลุกหลิกไปมาเหมือนไม่รู้ว่าต้องทำอะไรต่อไปผมเลยจับมือเธอให้หยอกล้อเล่นกับท่อนเอ็นในมือ สร้างความคุ้นชินที่จะทำให้ในอนาคตเธอพัฒนาขึ้นมากกว่านี้ก็ได้ทว่าเหมือนเธอจะมีปฏิกิริยาตอบรับไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แววตาช่างดูใสซื่อทั้งที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนด้วยซ้ำ“ตอนใช้ปากก็มองตาฉัน..”“อึก”“มองสิ”เธอเปรยตาขึ้นมอง กะพริบตาสองสามทีแล้วมองตามผมเหมือนรอให้ออกคำสั่งก่อนถึงจะทำตามผมแยกยิ้มบนมุมปากด้วยความพอใจ ก่อนจับแกนกายถูไถที่ริมฝีปากสีสวย สอดใส่เข้ากระทุ้งที่ข้างกระพุ้งแก้มนุ่ม“อย่าให้โดนฟันก็พอ” พ
กองทัพ พาร์ทคุณเคยเห็นรูปร่างที่ชวนใจสั่นมั้ย..คนเราต่างก็มีพื้นฐานความรักและความชอบเป็นของตัวเอง ยอมรับว่าผมเคยเห็นอะไรทำนองนี้มาบ้างแล้ว แต่ร่างกายของเด็กตรงหน้า มันทำให้ผมมีกำลังวังชาขึ้นเยอะเลยรู้สึกชอบจนต้องลุกขึ้นมานั่งวาดรูปของเธอลงบนสมุดสเกตส่วนตัวแต่เช้าไม่ได้วาดออกมาจนสมจริง ก็แค่ร่างเส้นไปตามอารมณ์ข้างใน ลากปลายดินสอไปมา จนกลายเป็นรูปของเธอที่นอนคว่ำหน้าหลับตาพริ้มอยู่ผ้าห่มแทบจะไม่ได้ปกปิดส่วนขาวเนียนบนผิวเธอเลย ร่องรอยร่วมรักยังชัดเจนบนผิวกายของเจ้าตัว ซึ่งมันทำให้ผมพึงพอใจพอสมควรเลย“อา แต่เช้าเลยกู” ผมสบถ ก่อนจะก้มมองกลางกายที่เสือกแข็งตอนวาดรูปเธอผิวขาวเนียนละเอียดนอนเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้า กำลังผ่อนปรนลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเธอเหน็ดเหนื่อยจากการร่วมรักเมื่อคืนแค่ไหนโคตรเด็ด..ว่าแล้วทำไมเจย์มันถึงหวงน้องมันขนาดนี้“อื้อ..” เสียงใสดังขึ้นจากการขยับตัวบิดขี้เกียจใบหน้าสวยปรือตาขึ้นมอง ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้า เมื่อเธอเห็นว่าผมกำลังนั่งจ้องเธออยู่ มือขวาก็ถือดินสอวาด ส่วนมือซ้ายคีบบุหรี่สูบไปพลางคาร์เทียร์ยังอยู่บนข้อมือเล็กดูเข้ากัน รวมถึงรอยจูบที่ย
ฉันกัดริมฝีปากสั่นระริก เนื้อแน่นที่อัดกระแทกบั้นท้ายจนขึ้นสีกำลังตอกหมุดด้วยการร่อนเอวพลิ้วเป็นเวฟคลื่นมัดกล้ามแน่นเด่นนูนชัดเจน รวมถึงสีหน้าของพี่ทัพที่เสียวจนเหยเกใบหน้า เรียวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน มือสองข้างจับก้นกลมแหวกออกแล้วตอกหมุดถี่ๆดวงตาคู่คมวาบวามไปด้วยกามารมณ์ ริมฝีปากเผยอขึ้น ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากหลุบตามองฉันที่กำลังมองเขาร่อนเอวสอบเข้าใส่“ชอบมั้ยคะเด็กดี” เสียงทุ้มเอ่ยถาม แล้วฟาดลงบนก้นฉันทีนึงน่าแปลกที่ฉันกลับชอบมัน..สัมผัสเร่าร้อนที่ทวีคูณความรุนแรงของเขา เป็นเหมือนการตกผลึกตัวตนของฉันให้สมยอมอย่างเต็มใจ“อ๊ะๆ .. ฮึก อ๊าา แรงเกินไปแล้ว อึก.. อ้ะะ” ฉันครางส่ำไม่เป็นภาษาร่างกายโยกไปข้างหน้าตามแรงกระแทก รู้สึกได้ถึงน้ำเหนียวที่ปลดปล่อยออกมาเยิ้มไปหมดเลย“ทำไมตอดเก่งจังวะ”“อย่าแหวกสิ.. มันเสียวนะ”“ไม่ชอบหรอคะ หืม”พูดจบเขาก็บีบก้นฉันอย่างถนัดมือ ก่อนจะแยกมันออกแล้วกระแทกเอ็นอุ่นเข้าร่องสวาทลึกเข้าไปจนมิดลำแยงเข้าออกจนร่างกายมันผวาเฮือก จิกมือลงบนผ้าปูที่นอนแน่นท่านี้มันโคตรลึกเลย“อ๊าา ฮึก.. จะไม่ไหวแล้วน้า อึก” ฉันร้องบอก ท่ามกลางกลุ่มผมที่ตกลงมาปรกหน้า“เสร็จเล
หลังจากที่พี่เจย์กลับไป เวลาก็ปาไปเกือบจะห้าทุ่มกว่า เขาเอาแต่นั่งเล่นนอนเล่นเหมือนคนไม่มีอะไรทำ ทั้งที่ตัวเองใกล้จะจบมหาวิทยาลัยอยู่แล้วข้อความจากพี่ทัพส่งเข้ามาตั้งแต่ช่วงเย็น จากนั้นก็ไม่มีข้อความจากเขาอีกเลย ส่วนฉันก็ไม่ได้ทักไป เพราะมัวแต่กลบเกลื่อนอาการพิรุธของตัวเองด้วยการนอนดูหนัง แล้วก็สั่งอะไรมากินด้วยกันพี่เจย์ไม่ได้เล่าอะไรเกี่ยวกับพี่ทัพ ส่วนเรื่องของพี่เจย์จากปากพี่ทัพก็ยังไม่มีอะไรออกมาเช่นกันทะเลาะกันแน่นอนหนังเรื่องที่สองจบบริบูรณ์ไปแล้ว แต่เนื้อเรื่องไม่ได้ผ่านสมองฉันเลยแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้เปลือกตามันหนักอึ้งใกล้จะหลับฉันคว้ารีโมทกดปิดโทรทัศน์ตรงหน้า พลางลอบถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่สุดท้ายแล้ววันนี้พี่ทัพอาจจะไม่ได้มาหา ส่วนฉันก็ไม่ได้โทรไปเพราะไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี นอกจากส่งสติกเกอร์บอกฝันดีเขาแล้วทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะตรงหน้า ก่อนย้ายสังขารไปนอนบนเตียงแทนกองทัพ..ชื่อของเขามันกวนใจฉันชะมัดเลยผล็อยหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันถึงอะไรบางอย่าง ที่ทำให้รู้สึกดีจนหลุดเสียงครางบางเบามีแสงสีขาวรายล้อมรอบตัวฉัน ตรงหน้าเป็นสว







