EPISODE 6 : Drawing sex. [NC] 1/2

เธอไม่ตอบ พลางเสตามองเหมือนเหลือบไปคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะก้มตัวลงไปนั่งคุกเข่าปลายเท้าราบไปกับพื้น

ขณะเดียวกันผมก็หันหน้ากลับมา ส่วนปลายของความยาวชี้ไปยังใบหน้าหวานที่ขึ้นสีระเรื่อ

เธอดูเขินอายเพราะความไม่เคย ทั้งยังดูตระหนกในแววตาแต่ก็ปิดซ่อนมันไว้ไม่มิด ด้วยการพยายามเอื้อมมืออันสั่นเทามาแตะส่วนกลางกาย

โคตรน่าหงุดหงิด

ผมแอบจิ๊ปากด้วยความรำคาญใจ ก่อนจะคว้ามือเล็กมาจับเอ็นอุ่น เล่นเอาอีกฝ่ายสะดุ้งเฮือกผวาราวกับฝันร้ายอยู่

“อาา” ผมหลุดครางกระเส่า เพราะมือเธอมันโคตรนิ่มเลย

เรียวคิ้วสวยของเธอเลิกขึ้น หลุบตาหลุกหลิกไปมาเหมือนไม่รู้ว่าต้องทำอะไรต่อไป

ผมเลยจับมือเธอให้หยอกล้อเล่นกับท่อนเอ็นในมือ สร้างความคุ้นชินที่จะทำให้ในอนาคตเธอพัฒนาขึ้นมากกว่านี้ก็ได้

ทว่าเหมือนเธอจะมีปฏิกิริยาตอบรับไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แววตาช่างดูใสซื่อทั้งที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนด้วยซ้ำ

“ตอนใช้ปากก็มองตาฉัน..”

“อึก”

“มองสิ”

เธอเปรยตาขึ้นมอง กะพริบตาสองสามทีแล้วมองตามผมเหมือนรอให้ออกคำสั่งก่อนถึงจะทำตาม

ผมแยกยิ้มบนมุมปากด้วยความพอใจ ก่อนจับแกนกายถูไถที่ริมฝีปากสีสวย สอดใส่เข้ากระทุ้งที่ข้างกระพุ้งแก้มนุ่ม

“อย่าให้โดนฟันก็พอ” พูดพลางใช้นิ้วหัวแม่มือสอดเข้าไปในปาก ตอบรับกับลิ้นเล็กที่แลบออกมาปรนเปรอให้

ผู้หญิงตรงหน้าผมไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไปแล้ว..

เธอกำลังเติบโตขึ้นได้อย่างสวยงามเหมือนกับดอกไม้ไม่มีผิด

ตอนเพาะเป็นเมล็ดก็คงจะมองไม่ออกเหมือนกันว่าจะเติบโตขึ้นมารูปร่างหน้าตาแบบไหน แต่พอได้เห็นขั้นตอนสุดท้ายของการเบ่งบาน ผมถึงได้รู้ว่าดอกไม้ของเธอมันสวยงามมากจริงๆ

“อือ..”

“อ้าปากแล้วแลบลิ้นออกมา นั่นแหละ.. อืม.. อื้อ ดี”

ริมฝีปากเรียวเล็กเปิดออก อ้ารับส่วนหัวที่ผลุบเข้าไปข้างใน และเหมือนว่าเธอจะเข้าใจในสิ่งที่ผมสื่อ พยายามจะใช้ลิ้นเล็กชโลมเลียส่วนหัวบาน จนน้ำลายเปียกชุ่ม

มือนุ่มนิ่มนั่นก็พยายามรูดรั้งขึ้นลง ไม่ได้ออกแรงหนักมาก แต่ค่อยเป็นค่อยไปเหมือนว่ากำลังเรียนรู้หนังสือบทหนึ่งอยู่

ดูอ่อนหัด แต่กลับทำให้ผมเสียวจนจิกเกร็งปลายเท้าไปหมด

“ถ้าดูดแรงมันจะจุกนะคะคนดี”

“อึก.. อื้อ”

“มือใหม่อย่าเพิ่งกลืนหมดคำ เดี๋ยวสำลัก..”

“อ่อก”

“นั่นไง”

ผมเผยอริมฝีปากครางทุ้มต่ำพลางหอบหายใจหนัก ดวงตาคู่สวยที่เปรยมองกระตุ้นอารมณ์ให้ผมส่งมือสอดเข้าใต้กลุ่มผมของเธอ

จินตนาการคงไม่รู้สึกดีเท่าการได้เห็นของจริง นิ้วเรียวที่กำรอบเอ็นอุ่นรูดรั้งขึ้นลง ผ่อนน้ำหนักริมฝีปากราวกับรู้จุดว่าสัมผัสตรงไหนแล้วผมจะเสียวเป็นพิเศษ

เรียนรู้ไวดี

“อ่าห์.. อีกนิดสิครับ”

พอใกล้จะถึงฝั่งผมก็ถึงกับกลัดเกร็งหน้าท้องเตรียมจะปลดปล่อย หลุบตามองใบหน้าสะสวยกำลังปรนเปรอให้แล้วก็อดที่จะกดกายลึกเข้าไปไม่ได้

“อะ..อื้อ” เธอทำหน้าดุ คงจะเข็ดกับการสำลักเมื่อครู่แล้วแหละ

ผมถอดถอนแกนกายออกมาจากริมฝีปากสีสวย ส่วนหัวมีน้ำปริ่มออกมาเพราะใกล้จะแตก

“อะ..อาา”

ผมเงยหน้าเหยเก เสียวกระสันไปทั้งร่างที่ได้เสพสุขแต่เช้าของวัน แล้วก็เหมือนเธอจะเป็นเด็กดีรู้งานว่าควรจะทำยังไงต่อ จนผมอดระบายยิ้มออกมาไม่ได้

นั่นคือการที่จีนอ้าปากรอรับแล้วหลับตาลง ส่งผลให้ผมที่สาวกลางกายตัวเองกระตุกเกร็ง จนแตกใส่ปากของคนตรงหน้า

อีกฝ่ายสะดุ้งเล็กน้อย เพราะบางส่วนกระฉอกเลอะข้างแก้ม แต่น้ำกามส่วนใหญ่พุ่งตรงไปที่ริมฝีปากของเธอ

มันเป็นภาพที่ทำให้ผมตื่นตัวไม่น้อย

อยากวาดภาพเก็บไว้เลย..

“แค่กๆ”

“จีน”

“แค่กๆ อึก..”

ผมรีบหยิบฝักบัวเปิดน้ำให้เธอกลั้วปาก เจ้าตัวหน้าแดงจมูกแดงไปหมด เห็นแล้วก็น่าเอ็นดูจนอยากจะเอาเอ็นไปถูเลยทีเดียว

คนตัวเล็กลืมตาแป๋วมองมา ผมเลยย่อตัวลงไปนั่งใช้สายตาสำรวจร่างกายขาวอมชมพูอย่างถือสิทธิ์

“ทำไมวันนี้เป็นเด็กดีจัง.. อยากได้อะไร” ว่าพลางเชยปลายคางเล็กให้เงยหน้าขึ้นมอง

“แล้วชอบมั้ยคะ ถ้าจีนเป็นเด็กดีพี่ทัพจะรักใช่มั้ย” เธอตอบกลับแล้วทำตาแป๋ว

ผมแสยะยิ้มแทนคำตอบ ก่อนจะขยับใบหน้าเข้าใกล้แล้วจรดริมฝีปากวางไว้ข้างใบหู

“รักสิคะ”

ร่างเล็กสั่นเทา ก่อนที่เธอจะโผเข้ากอดผมทันที คงเป็นเพราะได้ยินประโยคที่อยากจะได้ยินล่ะมั้ง ถึงได้ทำให้เธอมีการตอบรับกลับมาแบบนี้

“เลิกเรียนแล้วโทรหาด้วย เดี๋ยวฉันจะไปรับ”

“อื้ม ค่ะ”

“เก่งมาก”

ผมขับรถกลับมาที่คอนโด เตรียมเปลี่ยนชุดไปมหาวิทยาลัย ทว่าสายตากลับไปปะทะกับคู่กรณีที่เป็นเพื่อนสนิทอย่างไอ้เจย์เข้าซะก่อน

ผมเลยชะลอฝีเท้า พลางล้วงกระเป๋าเดินตรงเข้าไปทักทายอย่างอารมณ์ดี

“ไงวะ”

“.....”

“มึงจะต่อยกูหรอ หรือจะกระทืบกูดี”

สิ้นเสียงผมคนตรงหน้าก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง คว้าคอเสื้อจนร่างผมเซถลาเข้าหามัน ไม่ได้หยัดยืนจะขัดขืนอยู่แล้ว เพราะยังไงถ้าเกิดมีสนามมวยกลางคอนโด ไม่พ้นมันถูกลากคอออกไปหรอก

“อารมณ์ร้อนจังครับเพื่อน ทำไมไม่ใจเย็นเหมือนตอนที่แอบเย็ดเมียเพื่อนเลยวะ”

“สัด”

“มึงไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องร่างกายกูด้วยซ้ำ”

“.....”

“สิ่งที่มึงควรทำ.. คือกราบขอร้องกูหรือเปล่า”

มันกัดฟันเสียงดังกรอด ผมที่เห็นไม่ได้สะทกสะท้านอะไร แค่แสยะยิ้มมุมปากเย้ยหยันที่ยั่วโมโหอีกฝ่ายได้

“กูบอกแล้วไงไอ้ทัพ มีเหี้ยอะไรมาลงกับกู อย่ายุ่งกับน้องกู” คนตรงหน้ายอมปล่อยคอเสื้อผมให้เป็นอิสระ

“กูก็แค่อยากรู้ว่ามึงจะลนลานแค่ไหน เวลาที่มีคนมายุ่งกับของรักของหวงมึงบ้าง”

“ไอ้เหี้ยทัพ”

“กูเหี้ยได้มากกว่านี้อีกเพื่อน.. ไม่ดิ กูเหี้ยได้มากกว่านี้อีกไอ้เจย์”

คำว่าเพื่อนคืออะไรวะ..

สำหรับผมบุคคลที่พบเจอแต่การหักหลักไม่เคยเข้าใจลึกซึ้งกับคำนี้ ชีวิตขรุขระยิ่งกว่าถนนดินแดงในทางชนบท แอบคิดอยู่เหมือนกันว่าผมผ่านเรื่องเลวร้ายพวกนั้นมาได้ยังไง

ทำไมถึงยังมีชีวิตอยู่

“กูจะทำให้มึงกับเธอรู้สึก.. เหมือนที่กูรู้สึก” ผมขบกรามแน่น ก่อนจะยักคิ้วให้คนที่อารมณ์ขุ่นตั้งแต่แรกเห็นหน้า

“อย่ายุ่งกับจีน น้องกูไม่เกี่ยว.. เธอไม่ได้ทำ เธอไม่ควรมารับผิดในสิ่งที่กูทำ”

“เหรอ”

“กูรับผิดเองทัพ มึงจะทำเหี้ยยังไงกับกูก็เชิญ แต่อย่ายุ่งกับน้องกู.. จีนไม่ผิด”

“ผิดดิ”

“ไอ้ทัพ”

“ผิดที่เธอเป็นน้องมึง..”

บางคนคาดไม่ถึงว่าจะโกหกได้แนบเนียน กับบางคนก็ภาวนาขออย่าให้โกหก เพราะมันเป็นสิ่งที่ผมเกลียดจนขยาดเข้าไส้ แต่เหมือนบนโลกมายานี้จะมีแต่คนหันหลังให้

การมีชีวิตอยู่ของผมมันเลยไม่ต่างอะไรจากการถูกสาป..

“กูไม่ยอมตกนรกคนเดียวหรอก.. แต่กูจะลากคอมึงลงไปด้วย”