Todos os capítulos de ผู้หญิงของทัพ: Capítulo 1 - Capítulo 10

“พี่ทัพอื้อ..”สิ้นเสียงเขาริมฝีปากนุ่มหยุ่นก็ทาบทามลงมา มือประคองใบหน้าฉันเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว ขยับริมฝีปากขึ้นลงตามอำเภอใจ พลางลากไล้ฝ่ามืออุ่นลงไปที่แขนฉันแล้วสอดมือประสานกันเอาไว้เขาจับมือฉันขลึงตึงไว้เหรือศีรษะ บดเบียดเสียดกายเข้าหาจนอุณหภูมิห้องสูงขึ้นฉันหายใจตามไม่ทัน เขาพยายามจะสอดแทรกเรียวลิ้นเข้ามา แต่ว่าฉันไม่รู้ประสีประสาอะไรรีบเบือนหน้าหนีจนเขามุ่นคิ้วใส่“นึกว่าจะต่อยซะอีก” เขาพูดขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ ดังในลำคอ“พี่ทัพเมา” ฉันนิ่วหน้ามองอีกฝ่ายที่เอาแต่ยิ้มหวานไม่หยุด“เปล่า” เขาส่ายหน้าปฏิเสธ“ได้กลิ่นเหล้านะคะ”“ก็.. นิดหน่อยเอง ไม่เมาหรอก”“.....”“ไม่เมาจริงๆ ครับ สาบานได้”พูดจบเจ้าตัวก็ชูนิ้วขึ้นสาบาน ก่อนจะโปรยรอยยิ้มหวานให้อีกครั้ง พร้อมกับซุกหน้าลงมาออดอ้อนฉันที่ข้างแก้มเขาไม่ปฏิเสธ นั่นก็แปลว่าก่อนหน้านี้ไปแอบแวะดื่มมาก่อนแน่นอนเลย“พี่ทัพอย่ามาอ้อน” ฉันบอกเขาที่เอาหัวไซ้ข้างแก้มไม่หยุด“ก็อ่านข้อความในไดอารี่แล้วมันน่ารักไง” เขาตอบกลับ เล่นเอาฉันริมฝีปากสั่นไปหมดเราเพิ่งจูบกัน แล้วเขาก็เพิ่งจะชอบว่าฉันน่ารักเนี่ยนะ“พี่ทัพ.. จีนเขินนะคะ ทำไมต้องแอบอ่

ไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะรู้สึกเสียวกระสันไปทั้งร่างขนาดนี้ เอ็นอุ่นขนาดกำรอบมือไม่มิดกำลังผลุบเข้าออกตรงนั้นของฉัน มันกลืนกินและตอดรัดราวกับว่าเป็นของหวานชั้นเลิศฉันยืนจับระเบียงเป็นที่ยึดเหนี่ยว รองรับแรงกระแทกจากเอวหนาที่ยังคงรังแกร่างกายฉันไม่หยุดหน้าอกกระเพื่อมชนกัน แผ่นหลังเว้าโค้งโก่งบั้นท้ายรับองศากับแกนกายใหญ่ของพี่ทัพเขาจับสะโพกฉันเอาไว้ก่อนจะซอยไม่ยั้ง และยิ่งมาอยู่เหนือลมกับบรรยากาศในยามค่ำคืนแบบนี้แล้ว ฉันก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวมันลอยละลิ่ว น้ำในร่องเยิ้มเหนียวไปหมดเลย“ครางดังระวังข้างห้องได้ยิน..”“ไม่มีคนอยู่สักหน่อย”“ห้องข้างล่างก็ด้วย”ลมเย็นโกรกปะทะเข้าที่ใบหน้าทำให้ฉันหลับตาลงรับสัมผัสหวานลิ้มจากกิจกรรมร่วมรักเสียงน้ำในร่องดังแฉะ เนื้อขาวที่ถูกกระแทกซ้ำแล้วซ้ำอีกเป็นรอยแดง รวมถึงแผ่นหลังที่ถูกพี่ทัพทิ้งรอยจูบไว้หลายจุดอีกด้วยหมุดยักษ์ถูไถผนังด้านในจนมันกระตุ้นให้ฉันเสียวกระสันขึ้นมา ใบหน้าเหยเกเสียวซ่านไปทั้งทรวงจนเผลอรัดตัวตนอีกฝ่ายแน่น“อาา” พี่ทัพครางเมื่อฉันตอดหนักๆ“อึก.. อ้ะ พี่ทัพ.. อื้ออ อ๊ะๆ อย่าเขี่ย..” ฉันร้องบอกเขาที่ใช้เรียวนิ้วแหวกร่องเขี่ยคลิสตอริค

หลังจากที่พี่เจย์กลับไป เวลาก็ปาไปเกือบจะห้าทุ่มกว่า เขาเอาแต่นั่งเล่นนอนเล่นเหมือนคนไม่มีอะไรทำ ทั้งที่ตัวเองใกล้จะจบมหาวิทยาลัยอยู่แล้วข้อความจากพี่ทัพส่งเข้ามาตั้งแต่ช่วงเย็น จากนั้นก็ไม่มีข้อความจากเขาอีกเลย ส่วนฉันก็ไม่ได้ทักไป เพราะมัวแต่กลบเกลื่อนอาการพิรุธของตัวเองด้วยการนอนดูหนัง แล้วก็สั่งอะไรมากินด้วยกันพี่เจย์ไม่ได้เล่าอะไรเกี่ยวกับพี่ทัพ ส่วนเรื่องของพี่เจย์จากปากพี่ทัพก็ยังไม่มีอะไรออกมาเช่นกันทะเลาะกันแน่นอนหนังเรื่องที่สองจบบริบูรณ์ไปแล้ว แต่เนื้อเรื่องไม่ได้ผ่านสมองฉันเลยแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้เปลือกตามันหนักอึ้งใกล้จะหลับฉันคว้ารีโมทกดปิดโทรทัศน์ตรงหน้า พลางลอบถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่สุดท้ายแล้ววันนี้พี่ทัพอาจจะไม่ได้มาหา ส่วนฉันก็ไม่ได้โทรไปเพราะไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี นอกจากส่งสติกเกอร์บอกฝันดีเขาแล้วทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะตรงหน้า ก่อนย้ายสังขารไปนอนบนเตียงแทนกองทัพ..ชื่อของเขามันกวนใจฉันชะมัดเลยผล็อยหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันถึงอะไรบางอย่าง ที่ทำให้รู้สึกดีจนหลุดเสียงครางบางเบามีแสงสีขาวรายล้อมรอบตัวฉัน ตรงหน้าเป็นสว

กองทัพ พาร์ทคุณเคยเห็นรูปร่างที่ชวนใจสั่นมั้ย..คนเราต่างก็มีพื้นฐานความรักและความชอบเป็นของตัวเอง ยอมรับว่าผมเคยเห็นอะไรทำนองนี้มาบ้างแล้ว แต่ร่างกายของเด็กตรงหน้า มันทำให้ผมมีกำลังวังชาขึ้นเยอะเลยรู้สึกชอบจนต้องลุกขึ้นมานั่งวาดรูปของเธอลงบนสมุดสเกตส่วนตัวแต่เช้าไม่ได้วาดออกมาจนสมจริง ก็แค่ร่างเส้นไปตามอารมณ์ข้างใน ลากปลายดินสอไปมา จนกลายเป็นรูปของเธอที่นอนคว่ำหน้าหลับตาพริ้มอยู่ผ้าห่มแทบจะไม่ได้ปกปิดส่วนขาวเนียนบนผิวเธอเลย ร่องรอยร่วมรักยังชัดเจนบนผิวกายของเจ้าตัว ซึ่งมันทำให้ผมพึงพอใจพอสมควรเลย“อา แต่เช้าเลยกู” ผมสบถ ก่อนจะก้มมองกลางกายที่เสือกแข็งตอนวาดรูปเธอผิวขาวเนียนละเอียดนอนเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้า กำลังผ่อนปรนลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเธอเหน็ดเหนื่อยจากการร่วมรักเมื่อคืนแค่ไหนโคตรเด็ด..ว่าแล้วทำไมเจย์มันถึงหวงน้องมันขนาดนี้“อื้อ..” เสียงใสดังขึ้นจากการขยับตัวบิดขี้เกียจใบหน้าสวยปรือตาขึ้นมอง ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้า เมื่อเธอเห็นว่าผมกำลังนั่งจ้องเธออยู่ มือขวาก็ถือดินสอวาด ส่วนมือซ้ายคีบบุหรี่สูบไปพลางคาร์เทียร์ยังอยู่บนข้อมือเล็กดูเข้ากัน รวมถึงรอยจูบที่ย

จีน พาร์ท“ตอนเช้ากำลังดีมึง ถ้ามีโอกาสก็สร้างความประทับใจเลย”“ถ้าไม่เคยอย่าเอาเข้าลึก อ้วกต่อหน้าผู้ไม่ได้นะคะ”“ใช้มือกับปากพร้อมกันก็ได้ เห็นตรงฐานบอลสองลูกมั้ยเพื่อน เล่นได้แต่อย่าแรง ผู้จุกหดอดรับประทานนะคะ”ไม่รู้ว่าเขาประทับใจหรือเปล่า แต่พี่ทัพยิ้มไม่หุบเลยตั้งแต่เช้าเจ้าตัวส่งรูปตอนถึงห้องมาให้ดู พร้อมกับภาพอาหารเช้าที่มีเพียงคุ้กกี้กับกาแฟ เห็นกินแค่นั้นก็อยากจะแปลงโฉมเป็นแม่บ้านให้เขาเลยกินน้อยขนาดนั้นในช่วงเช้าในได้ยังไง ขนาดฉันซัดทั้งของคาวและของหวานในช่วงเช้า กะเพาะยังร่ำร้องขออาหารเพิ่มนี่ยังไม่ทันไรก็เริ่มหิวอีกแล้ว“แล้วชอบมั้ยคะ ถ้าจีนเป็นเด็กดีพี่ทัพจะรักใช่มั้ย”“รักสิคะ”ภาพของฉันวาดฝันไปไกลหลายหมื่นลี้ ทว่าพอมองย้อนกลับมาปลายเท้าคู่นี้กลับไม่ได้เดินไปไกลนักไม่ได้ใกล้เฉียดคำว่ารักของเขาเลยสักนิด..ฉันส่ายหัวให้กับภาพมัดกล้ามบนหน้าท้องของพี่ทัพ สลับกับเสียงของเพื่อนสนิทที่ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทบอกตามตรงว่าฟังอาจารย์บรรยายในคลาสไม่ค่อยรู้เรื่อง พยายามจะจดจ่อบนหน้าจอโปรเจคเตอร์แล้ว แต่ในหัวมันก็ฟุ้งซ่านขึ้นมาครั้งแรกที่ทำแบบนั้นกับเขา..ภาพในหัวติดกับสีหน้าข