Se connecterเวลา 22.00 @ thousand lights bar
เวลาดีสี่ทุ่มมักเป็นเวลาออกหากินของชะนีร้างผัว หาเหยื่อในตอนกลางคืน แล้ววันนี้มีชะนีอินฟลูเอนเซอร์ตัวมารดามาพร้อมกับเพื่อนสาวอีกสองคนเนื่องจากโสด ๆ ด้วยกันทั้งสามคน
@ ห้องแช็ตชะนีโฉด
รวิวรรณพันแสง: พวกแกถึงหรือยังฉันอยู่ลานจอดรถ
นับหนึ่งเมื่อไหร่ถึงร้อย : อีรวิ...เมิงรีบเหรอ? ยังไม่ได้เขารีบเปลี่ยนชื่อช่องแช็ตแล้ว
คนิ้งเป็นคนสวยไม่ใช่น้ำค้าง: แรดมาก
รวิวรรณพันแสง: เอาฤกษ์ รีบมาได้แล้วฉันเขินนะเดินไปเปิดโต๊ะคนเดียว
นับหนึ่งเมื่อไหร่ถึงร้อย & คนิ้งเป็นคนสวยไม่ใช่น้ำค้าง : เออ!
แล้วสองสาวเพื่อนซี้ที่มาด้วยกัน เพราะว่าอาจจะต้องขับรถอีรวิเพื่อนรักกลับเพราะจะได้ผัวใหม่ใหญ่กว่าเดิม
รวิวรรณมาในชุดสายเดี่ยวสีดำกับกระโปรงสั้นปิดก้นลงมาแค่สองนิ้ว เรียกได้ว่าชุดเรียกแขกสุด ๆ ทั้งหน้าอกที่ดันจะล้นแล้วล้นอีก นั่นทำให้เธอไม่กล้าลงรถรอเพื่อน กลัวจะโดนลากไปปล้ำก่อนที่ได้ผู้หล่อรวย
ไม่นานนักสองเพื่อนสาวที่มาในชุดไม่ต่างกันเท่าไหร่ แต่ไม่เรียกแขกเท่ารวินัก เพราะว่าค่ำคืนนี้คนที่ฉายแสงต้องเป็นรวิวรรณเพียงคนเดียวเท่านั้น
“ฉันมาแล้ว” เสียงเคาะกระจกรถของสองเพื่อนสาวทำให้รวิวรรณที่หลับตาพริ้มภาวนาต่อเจ้าที่เจ้าทาง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายให้อีรวิคนนี้ได้ผัวหล่อรวยคืนนี้ด้วยเถอะ แล้วจะทำบุญจัดชุดใหญ่ไปให้
“แกทำอะไรอยู่ มืดป่านนี้รถก็ไม่น่าติด”
“อีคนิ้งค่ะ มันบอกต้องแต่งหน้าจัดเต็มเผื่อได้เป็นบุญกีบ้าง บาร์นี้มีแต่ไฮโซมากันทั้งนั้น” นับหนึ่งรีบแก้ตัวแล้วโยนขี้ให้เพื่อนแม้มันจะไปรับเพื่อนช้า แต่อีเพื่อนชั่วก็ยังชักช้าอีกทำให้กว่าจะมาถึงที่บาร์นี้ได้จึงใช้เวลานาน
“เออ...รีบเข้าไปเปิดโต๊ะเถอะ”
“นั่งใกล้บาร์เทนเดอร์ดีกว่า” คนิ้งสายเผือกสืบมาแล้วว่า เขาชอบมานั่งคุยกับบาร์เทนเดอร์ที่เป็นเพื่อนรักของเขา
“เอางั้นเหรอ”
ใบหน้าของรวิวรรณดูไม่ค่อยมั่นใจ เพราะยังฝังใจเรื่องที่ไปสารภาพรักเขาตอนนั้นแล้วสายตาที่เขามองเธอ เหมือนสัตว์ที่น่าขยะแขยง
“เออเชื่อหัวอีคนิ้ง” คนิ้งลากเพื่อนเข้าไป เมื่อได้ที่นั่งแล้วแต่ละคนก็สั่งเครื่องดื่มที่ตัวเองชอบ
“เอามาการิต้าค่ะ” คนิ้งชอบค็อกเทลยอดฮิตโดยแก้วเคลือบเกลือตรงขอบปากทำให้รสชาติจี๊ดจ๊าดสะใจสาวเปรี้ยวอย่างเธอ แล้วเครื่องดื่มสีเขียวมะนาวก็ถูกเสิร์ฟมาในแก้วแชมเปญซอสเซอร์วางตรงหน้าสาวสวย
“ฉันเอาไวน์แดงค่ะ” นับหนึ่งไม่ชอบดื่มค็อกเทล มันสีสวยจริงแต่เมาเร็วมาก เพราะดื่มง่ายเหมือนน้ำผลไม้
“ฉันเอาวิสกี้ค่ะ” คนที่ต้องการเมาเร็วที่สุดเห็นจะเป็นรวิที่สั่งวิสกี้เลย วันนี้เธอจะใช้น้ำเมานี่แหละสร้างเกราะให้กับหนังหน้าของเธอ วันนี้เธอต้องหน้าด้านถึงจะกล้าคว้าเขามา ‘เอา’ จนได้
“อีรวิ...เอาเลยเหรอ” คนิ้งตาโตไม่คิดว่าเพื่อนถึงขั้นมอมตัวเองเพื่อจับผู้ชายขนาดนี้
“อื้ม” รวิไม่พูดมากเมื่อเหล้ามาเสิร์ฟก็กระดกเอากระดกเอา ราวกับมันคือน้ำเปล่าก็ไม่ปาน
ยศสรัน หรือ ยิน บาร์เทนเดอร์สุดฮอตประจำ Thousand lights ที่พ่วงด้วยตำแหน่งหุ้นส่วนของที่นี่เหลือบไปเห็นสามสาวสุดเซ็กซี่มานั่งดื่มกันสามคนที่ตรงโซนบาร์ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นทันที เขาจำได้ว่าหนึ่งในสามนั้นเป็นหญิงที่ไอ้พันแสงเพื่อนรักของเขาสลัดทิ้ง แล้วมันก็มานั่งเสียดายจนทุกวันนี้
แต่วันนี้ดูทรงเหมือนจะมาเมาให้ลืมรักเก่ากระมัง เพราะว่ามีข่าวเรื่องคนที่เคยควงสาวเจ้า เปิดตัวคนรักเป็นข่าวใหญ่โตอลังการ ขนาดคนเคยควงอย่างรวิวรรณยังไม่เคยมีเปิดตัวขนาดนี้เลย ‘สงสัยเซ็กสาวคนนี้เด็ด’
“ไปดูโซนโน้นเถอะ เดี๋ยวฉันดูที่บาร์เอง” เขาสั่งให้บาร์เทนเดอร์ประจำบาร์ที่เขาคอยมาประจำทุกวันศุกร์ให้ไปอีกที่หนึ่ง ส่วนเขาจะมาต้อนรับสามสาวเองกับมือพร้อมถ่ายรูปรวิวรรณที่ซูมหน้าอกหน้าใจ ให้ชัดเจนยิ่งกว่า Full HD ส่งไปให้เพื่อนรักของเขาอีกด้วย
ห้องแช็ตหนุ่มโสดเพลย์บอย
ยิน: ฉันว่าจะอาสาดามใจ หัวอกหัวใจเธอใหญ่มาก
เขาส่งไปพร้อมสติกเกอร์น้ำลายหก
รอเพียงไม่ถึงนาที เสียงแจ้งเตือนตอบกลับมาของเพื่อนรักพ่วงด้วยหุ้นส่วน thousand lights ก็ดังขึ้น
พันแสง: มึงห้ามยุ่งดูได้อย่างเดียว เฝ้าไว้ด้วย!!!
เขาส่งพร้อมสติกเกอร์โกรธมาให้เพื่อน บอกให้รู้ว่าคนนี้ไม่ใช่คนที่มันจะเอาเล่นเอาทิ้งเอาขว้าง
ยิน: หวงก้าง ใครไวใครได้
พันแสงมองข้อความแล้วก็สบถเสียงดัง
เชี่ยเอ้ย!!!!
คนที่ไม่คิดจะมาตรวจบาร์วันนี้ เพราะมีแต่สาว ๆ ที่ทอดสะพานส่งสายตาหวานเชื่อมจนเขาเอือมระอา แรก ๆ ก็สนุกดี แต่ผ่านไปสองปีเขาก็เริ่มเบื่อหน่ายทั้งไม่ได้หิ้วใครมาทำกิจกรรมบนเตียงนานแล้ว
วันนี้จากที่จะพักผ่อนอยู่ห้องดูหนังผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากงานหลักที่ทำ กลับต้องคว้ากุญแจรถเพื่อออกมาที่บาร์ของตัวเอง เพราะไอ้เพื่อนตัวดีกำลังจะเคลมหญิงที่ตนเคยทิ้งไปเมื่อสองปีก่อน
จำได้ว่าตอนนั้นรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดมาก เพราะเมื่อกลับคอนโดแล้วเห็นเธอเดินร้องไห้อย่างน่าสงสารไม่พอ ทุกครั้งที่เขาตั้งใจเจอกัน เธอก็หลบหน้าทุกครั้ง แถมยังโกรธที่เธอหันไปคว้าเอาผู้ชายชั่ว ๆ คนหนึ่งที่หลอกว่าตัวเป็นคนดีมีศีลธรรมมาเป็นแฟน ทั้งที่ไอ้นี่เขารู้เช่นเห็นชาติมันมานาน และภาวนาทั้งบนบานกับเจ้าที่คอนโดให้เลิกกันทุกวัน เหมือนเจ้าที่จะเห็นความดีของเขาแล้ว
ตั้งแต่เมื่อวานเขาเห็นข่าวของไอ้เจ้านั่นก็รู้สึกยิ้มอย่างยินดี แต่ยังคิดว่าเธอคงไม่ออกไปไหนสักพัก
แต่เขาคิดผิด!
ร่างสูงใหญ่ ที่ใหญ่เผื่อไปถึงส่วนนั้นด้วยเดินลงจากรถด้วยความเร็วราวกับพายุอยู่ในชุดสีดำทั้งเสื้อและกางเกง ใบหน้าหล่อมีเสน่ห์ คิ้วดกดำได้รูป ดวงตาสีนิลลุ่มลึกน่าค้นหารับกับจมูกโด่งเป็นสัน กับริมฝีปากที่แดงอมชมพูธรรมชาติไม่ได้ปั้นแต่งของเขา เรียกสายตาของสาว ๆ ทั้งบาร์ให้หันมองแล้วส่งสายตาแสนยั่วยวนมาให้
พันแสงได้แค่เหลือบตามอง แล้วก็สอดส่ายสายตาเพื่อมองหาใครบางคนที่ทำให้เขาอยู่ไม่สุขในวันนี้ แล้วก็พลันไปเห็นเธอในชุดที่เรียกว่าเปิดล่างเปิดบนฟันเขาขบจนกรามขึ้นเป็นสันอย่างเผลอตัว
“ได้แล้วค่ะ...อาหาร ทั้งหมดห้าร้อยบาทค่ะ” แม้ว่าจะเป็นอาหารของเล่นแต่เขาควักเงินจริงจ่ายตลอด จนตอนนี้แม่ค้าของเขารวยกว่าเขาเสียแล้ว เขายื่นธนบัตรหนึ่งร้อยจำนวนห้าใบด้วยรอยยิ้มให้กับแม่ค้าคนสวย “ชิมเลยค่ะว่าอร่อยสู้ฝีมือแม่รวิได้ไหม” “อร่อยมากครับ” “ชิมก่อนสิคะ” เด็กสาวค้อนเขาให้ จนคนเป็นพ่อจับมาฟัดให้หายมันเขี้ยว เมื่อวานรับบทเป็นคนไข้ให้คุณหมอตรวจ วันนี้รับบทเป็นลูกค้าในร้านอาหาร พรุ่งนี้ไม่รู้ว่าจะอาชีพอะไร ลูกสาวของเขาเป็นสาวน้อยร้อยอาชีพไปแล้ว “ตะวันขา...มาทานข้าวเย็นค่ะ พี่แสงด้วยค่ะ มาทานข้าว” รวิวรรณเป็นแม่บ้านเต็มตัว ดูแลลูกและสามีไม่ได้ทำงานอีกแล้ว เพราะสามีจ่ายเงินเดือนระดับหกหลักให้เธอทุกเดือน แต่เธอก็ไม่รู้จะซื้ออะไรนอกจากของใช้ของลูก กับของให้สามี บางวันก็ฝากคุณแม่ให้ดูยายตะวันแล้วตัวเองออกไปสปาบ้าง ไปทานข้าวกับเพื่อนบ้าง พันแสงอุ้มเด็กน้อยแก้มยุ้ยมาฟัดแก้มนุ่มนิ่มก่อนจะอุ้มไปที่โต๊ะอาหารเมื่อได้ยินเสียงภรรยาสาวเรียก พันแสงทำงานสิบโมงเช้าและเลิกบ่ายสี่โมงเย็น เพื่อมีเวลาให้กับครอบครัว ตอนแรกเขาจะสร้างบ
รวิวรรณแพ้ท้องเพียงเดือนแรกหลังจากนั้นก็เป็นพันแสงที่แพ้ท้องแทนตามคำขอของเขา เขาทั้งกินของเปรี้ยวคลื่นไส้ เวียนหัวแทนเมียทุกอย่าง ต้องเอางานกลับมาทำบ้านไปทำงานไม่ได้เลย ง่วงทั้งวันทั้งกินแล้วก็นอน ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่ท้อง “พี่แสงคะ...ทานอะไรดีคะ” รวิวรรณขึ้นมาดูคนที่เอาแต่นอนทั้งวันไม่ยอมตื่น “ผมอยากกินยำวุ้นเส้นครับ” เสียงแหบเล็ก ๆ บอกพร้อมกับคิดถึงเมนูยำส้มตำ ของเปรี้ยว ๆ เผ็ด ๆ “วันนี้ยังไม่ได้ทานข้าวเลยนะคะ ทานของอ่อน ๆ ก่อนดีไหม” เธอเป็นห่วงกลัวเขาจะแสบท้องกินเผ็ดมื้อแรกของวัน “ไม่ครับ...ผมจะกินยำวุ้นเส้น” แล้วเธอก็เจอเด็กชายพันแสงสามขวบในร่างคนอายุ 30 เพราะเขาเอาแต่ใจเหมือนวัยทองควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ อยากได้อะไรต้องได้ ไม่อยากจะคิดว่าตัวเองแพ้ท้องแล้วเป็นอย่างนี้ สามีจะเบื่อไหม สุดท้ายทำอะไรไม่ได้ก็ต้องตามใจสามี จวบจนใกล้คลอดอารมณ์คุณพ่อมือใหม่ถึงปกติอีกครั้ง บรรยากาศหน้าห้องคลอด “ไม่ต้องห่วงนะผมจะเข้าไปกับคุณด้วย” พันแสงเลือกจะผ่าคลอดเพราะคลอดเองธรรมชาติมีความเสี่ยง เมียสาวเขาตัวเล็กนิดเดี
งานแต่งงานผ่านไปสองวัน แม้ว่าจะคลายเมื่อยล้าจากเจ้าบ่าวที่ชวนเข้าหอไม่พัก แต่ก็ยังเพลียอยู่รวิวรรณอาบน้ำแล้วนั่งดูรูปยิ้มให้กับรูปต่าง ๆ โดยเฉพาะรูปที่เขากราบตักเธอ ช่างถ่ายรูปรู้ใจเธอจริง ๆคิก คิก ๆ ๆ“หัวเราะอะไรครับที่รัก” พันแสงออกจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำแต่ยังไม่ได้แต่งตัวเดินมาหาเมียก่อน เพราะได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว“รูปแต่งงานค่ะ น่ารักมาก เดี๋ยวจะเอาไปใส่กรอบแขวนไว้หัวเตียง” เธอส่งรูปให้กับร้านแล้วก็ปิดโทรศัพท์ พันแสงก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะรูปคู่แต่งงาน คุณแม่ก็อัดใส่กรอบไว้ตรงทางขึ้นบันไดแล้ว ภรรยาสุดที่รักของเขาคงจะอยากมีในห้องสักรูปรวิวรรณนอนมองชายหนุ่มกำลังเช็ดน้ำออกจากหัว กลิ่นหอมของแชมพูสำหรับผู้ชายเตะเข้าจมูกจนเธออยากดม จึงเร่งเขา“เสร็จหรือยังคะ...เร่งหน่อยสิ”“ผมเสร็จช้าคุณก็รู้”“เสร็จช้าอะไรคะ...ไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อย” เขาเป็นสามีที่ดีมาก การบ้านส่งทุกวันไม่ว่างเว้นไม่พอยังเบิ้ลให้ทุกรอบ เธอเลิกกินยาคุมตั้งแต่ยังไม่แต่งงานป่านนี้ตะวันยอแสงคงมาเกิดแล้วกระมัง ชายหนุ่มเร่งเช็ดผมให้แห้งโดยเร็วไม่แน่ว่า เมียของเขาจะทวงการบ้านเร็วในวันนี้ คนเป็นส
โห่.......โห...ฮิ้ว.... โห่.......โห...ฮิ้ว.... โห่...ฮิ้ว...ใครมีมะกรูด มาแลกมะนาวใครมีลูกสาว มาแลกลูกเขย เอาวะเอาเหวยลูกเขยกลองยาวตะละล้า ฮุย ฮา โห่ ฮิ้วขันหมากร้องโห่ร้องดังก้องมาตั้งแต่หน้าบ้าน รวิวรรณกับพันแสงตกลงเลือกจัดงานที่บ้านเจ้าบ่าวในส่วนของพิธีสงฆ์และพิธีการ ส่วนจัดเลี้ยงจะไปจัดที่โรงแรม เจ้าสาวที่ตื่นตั้งแต่ตีสามมาแต่งหน้าทำผมยืนอยู่ในชุดไทยประยุกต์ เสื้อลูกไม้สีงาช้างที่ตัดเย็บจากห้องเสื้อแบรนด์ดังของเมืองไทยหญิงสาวตื่นเต้นกับงานแต่งของตัวเองจนนอนไม่หลับ จนพันแสงต้องมากล่อมให้นอนหลับลูบผมลูบหลัง ส่วนชายหนุ่มนั้นก็ไม่หลับเสียเองเพราะพรุ่งนี้แล้วที่เขาจะเปลี่ยนจากสถานะโสดเป็นสมรสเพื่อน ๆ ร่ำร้องให้จัดงานเลี้ยงสละโสด แต่เจ้าตัวกลับไม่อยากจัด เพราะอยากอยู่กับคนรักทุกคืนมากกว่า เขายอมรับแบบไม่อายว่าติดเมีย และติดหนักมากต้องตื่นมากินข้าวด้วยกัน แล้วก็หลับพร้อมกัน การทำงานของเขาก็เปลี่ยนไปจนหมด ทั้งเวลาทำงานด้วย เขาใช้เวลากับครอบครัวให้มากที่สุด ไม่อยากให้เธอคิดว่าพอแต่งงานกันแล้วจะละเลย เขาก็ยังคงเป็นผู้ชายปากหวานเอาใจเก่งและโรแมนติกจนวันนี้ก็ไม่เปลี่ยน‘ผมไม่มีวันเปลี
“หยีจ๋า...บี๋จะไม่ไหวแล้วนะคะ” พันแสงครางต่ำเมื่อใกล้จะปลดปล่อย รวิวรรณทำให้เขาบ้าคลั่งจนต้องรั้งให้เธอหยุดก่อนที่เขาจะแตกคาปาก แล้วดึงร่างเล็กขึ้นมานั่ง สอดมือเข้าไปดึงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของเธออกมาให้พ้นทาง “บี๋จ๋า...พี่อยากโดนขึ้นแล้ว...ขึ้นเถอะนะ” เสียงออดอ้อนของพันแสงทำให้เธอพยักหน้ารับ แล้วเคลื่อนส่วนอ่อนนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มสัมผัสกับส่วนที่แข็งขืนของเขา เสียงเล็กครางเร่าเมื่อตัวตนของเขาเสียดสีเข้ากับกลีบกุหลาบชุ่มฉ่ำของเธอ ร่างเล็กขยับอย่างรู้งาน ขณะที่เธอขยับโลมเล้าอยู่นั้นมือหนาของเขาก็รูดซิปเกาะอกเธอออก ริมฝีปากกระจับสวยของเขาโน้มาครอบครองสองเต้าอวบอิ่มอย่างดูดดื่ม เบื้องล่างเอวเล็กก็สะบัดขึ้นลงรีดความชุ่มฉ่ำเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับสอดใส่ หญิงสาวแอ่นอกเงยหน้าส่งเสียงครางหวานกับลมหายใจหอบถี่ออกมา “บะ...บี๋...รวิจะเสียบแล้ว...อื้อ” “ครับ...ช่วยพี่หน่อยนะครับคนสวย” เขาเงยหน้าขึ้นจากทรวงอก แล้วยกสะโพกนุ่มนิ่มของเธอ พวงแก้มใสกลายเป็นสีแดงยิ่งกว่าปัดบลัชออน เธอยกสะโพกขึ้นขยับแล้วค่อยโอบรัดความแข็งแกร่งของเขา ปล่อยให้มันเคลื่อนเข้าไปในร่
“แน่นอนว่าไม่ใช่แค่กอด” เสียงกระซิบพร้อมพ่นลมหายใจอย่างหนักหน่วงออกมาของพันแสงทำให้รู้ว่าคืนนี้นอกจากจะขอแต่งงานแล้ว คงได้กอดชาร์ตพลังแบบปลั๊กกับเต้าเสียบอ่อนนุ่มของเธอแน่นอน ค่ำคืนแห่งความวุ่นวายกลายเป็นค่ำคืนแห่งความหวานฉ่ำ เพื่อนแม่ทั้งหลายดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน หลังจากเป่าเค้กของคุณแม่แล้ว ชายหนุ่มก็ทนเห็นเมียคนสวยยิ้มยั่วต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว แขนแกร่งช้อนร่างเล็กขึ้นอุ้มขณะที่แอบมาเข้าห้องน้ำ แล้วตรงขึ้นบันไดเข้าห้องนอนของตัวเอง “พี่แสง...อะไรกันคะ” เธอแสร้งทำหน้าเหลอหลาทั้งที่รู้ว่าต้องทำอะไรต่อหลังจากนี้ แล้วแววตาของคนที่ขอเธอแต่งงานนั้นแทบกลืนกินเธอตลอดทั้งงาน ไม่ว่าจะตักอะไรให้ เขาก็กินนิด ๆ หน่อย ๆ แต่ว่าคืนนี้เธอต้องเป็นฝ่ายรุก... ริมฝีปากอวบยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อเขาวางตัวเธอบนเตียงนอนในห้อง ใบหน้าของชายหนุ่มโน้มมาหอมแก้มแล้วก็สูดดมกลิ่นหอมหวานเย้ายวนในร่างของเมียสาวคนสวย “บี๋ขา...” เสียงเรียกหวานทำเอาชายหนุ่มละจากลำคอสวยสบตารวิวรรณ หมายต้องการถามว่าอ้อนเอาอะไร ทั้งที่รู้ว่าเสียงเรียกแบบนี้จะมีอะไรนอกจากเอ็นอุ่น ๆ ของเขา







