Se connecterรวิวรรณหมั่นไส้นัก อยากเอาคลิปในมือถือที่มันโยกเย้าเอามันมาปล่อยจริง ๆ ว่ากิ่งทองใบหยกคู่นี้จะมีหน้ามาเชิดอยู่ได้ไหม
“แกรู้ตอนไหน”
“เมื่อชั่วโมงก่อน”
“ฮะ...หน้าด้านงี้เลย พอแกเห็นคลิปไล่ส่งแม่งเปิดตัว เหี้ยไม่ไหว” นับหนึ่งร่วมวงด่าแทนเพื่อน อยากเจอหน้าแม่งจะด่าให้ไฟแลบสำนึกไม่ทันเลยทีเดียว
“ก็มันบอกเป็นกัลยาณมิตร”
“แกก็เชื่อ”
“แกไม่ได้อยู่กับฉันแกไม่รู้หรอกว่าไอ้เหี้ยเพชรนั่น มันสร้างภาพเป็นคนดีขนาดไหน ขนาดฉันนี่ยังซิงมันยังไม่เอาเลย ใครจะไปรู้ว่ามันไปขย่มข้างนอก แกก็รู้”
สองสาวเพื่อนซี้ไม่ใช่ไม่รู้เรื่องนี้ เพราะเพื่อนเคยปรึกษาเรื่องกีเหม็นกีหอม แล้วก็คอนเฟิร์มเพื่อนแล้วว่าไม่เกี่ยว ถ้าคนมันเงี่ยนมันเอาหมดนั่นแหละ แต่ก็หลงคิดว่ามันเป็นคนดี ที่ไหนได้...
ไม่มีสัจจะให้หมู่คนถือศีล!
“มันตั้งใจคบแกเพื่อชื่อเสียงนี่หว่า แกเป็นกระแสอยู่ช่วงสองสามปีนี้ งานก็ชุก ไอ้เลว” คนิ้งเสริมคำพูดเพื่อน
“เออสิ...ไอ้เหี้ยเพชรมันเลย เป็นเพชรกัลยา...กับอีแพรพินท์อะไรนั่น นึกละเจ็บใจ แม่งธุรกิจมันก้าวกระโดด พอมีที่หมายเกาะใหม่เสือกเอาเลย หึ๋ยยยย อยากตบ” รวิวรรณพูดเหมือนคนคลั่ง ทั้งแค้นทั้งเจ็บใจ ให้มันหลอกได้ตั้งสองปี ไม่คิดเลยว่าคนที่ภายนอกเหมือนดีอย่างนี้แต่ที่จริงโคตรเลว
“ช่างแม่งเหอะ ดีแล้วที่แกไม่ได้เสียอะไรไป สวย ๆ ใส ๆ หาผู้ใหม่ไปแก ปลิงที่คอยสูบเลือดอย่างเดียวก็ปล่อยทิ้งไปเหอะ ดีที่ไม่ถึงขั้นแต่งงาน หากขนาดนั้นแล้วแกจะเจ็บกว่านี้อีกนะ” นับหนึ่งเตือนสติเพื่อน
“แกหื่นฮาแถมสวยอีก โง่ฉิบหายเลือกนังชะนีนั่น” คนิ้งวิเคราะห์
“ลีลามันเด็ดเหรอแก...แกดูจบไหม” นับหนึ่งสายเผือกอยากรู้นักว่าท่าไหนมัดใจไอ้นั่นได้
“เออ..สิ..ขย่มขนาดนั้น” รวิวรรณเก่งแต่ทฤษฎีแต่ปฏิบัติเธอไม่เคยสักครั้ง แต่เชื่อว่าตัวเองนั้นแซ่บไม่แพ้ใครแน่
“ฉันอยากแก้แค้นมันจังว่ะ อยากควงผู้หล่อรวยคว...เอ่อ...ความคิดอยากสร้างครอบครัวให้ใหญ่” แม้มันจะดูดเสียงเอง...แต่ก็สองเพื่อนสาวรู้ดีว่าคนมือถือสากปากอยากอมกล้วยอย่างมันคิดอยู่เรื่องต่ำสะดืออย่างเดียว เพราะอะไรนะเหรอ...เพราะพวกเธอเหมือนกันไง
“พี่พันแสงของแกล่ะ” ตอนนี้คิดถึงอยู่คนเดียวที่เป็นรักแรก รักเดียวและฝังใจอีรวิมากที่สุดขนาดกินไม่ได้นอนไม่หลับไปสามวันสามคืนสภาพมันไม่ต่างจากศพเลย
“หึ...แกให้ฉันแบกกีไปขอร้องบอกว่าช่วยเป็นแฟนฉันเถอะนะ... ให้เอาฟรีไม่คิดเงิน ขอร้อง งี้เหรอ” รวิวรรณ ยอมรับว่าหลังจากเสียหน้าบอกรักเขาไปคราวนั้นแล้ว เธอก็ไม่กล้าเข้าหน้าเขาอีกเลย แม้ว่าจะเดินพบกันบังเอิญ เพราะว่าคอนโดของเขาอยู่ฝั่งตรงข้าม แน่นอนว่าเธอพบเขาบ่อย แล้วก็หลบเขาทุกครั้งเช่นกัน
“นอกจากพี่พันแสงของแกแล้วมีคนอื่นอีกไหมล่ะ”
คำตอบไม่ยากเลยคือไม่มี แล้วพี่พันแสงของเธอก็ยังโสดสนิท แม้ว่าจะคบกับไอ้เหี้ยเพชรมาสองปี ทุกครั้งที่เผชิญหน้ากันลำพังเธอกลับจำฝังใจถึงอดีตที่วิ่งไปบอกรักเขาแล้วก็โดนปฏิเสธนั่นไม่หาย
โคตรอาย!
‘รวิครับ...ผมไม่เคยคิดกับรวิเชิงชู้สาวครับ’ จากรอยยิ้มที่เปล่งประกายบวกเขินอายเล็ก ๆ ตอนนั้นทำให้เธอรู้ว่าอาการของคนหน้าแตกเป็นอย่างไร
ตอนนั้นเธอเพิ่งเข้ามารับงานรีวิวต่าง ๆ ไม่ได้มีชื่อเสียง ยังไม่โด่งดังมาก แต่ตอนนี้ต่างจากตอนนั้นไม่รู้ว่าเขายังคิดกับเธอเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า
“แกก็รู้ว่าฉันหน้าแตกหมอไม่รับเย็บมาหนหนึ่งแล้วนะ”
“เออ...ไม่ลองจะรู้ได้ไง อ่อยไปค่ะสาว...ด้านได้อาย อดนะถ้าอยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ” สองเพื่อนสาวพยักหน้าให้กำลังใจเธอ แต่รู้สึกเหมือนว่าคิ้วขวากระตุกชอบกล ไม่รู้ว่าวิธีนี้จะดีไหม แต่ว่า...
“แกว่าฉันจะเข้าหาเขายังไง”
“ได้ข่าวว่าเจ้าของบาร์ thousand lights จะไปตรวจงานทุกวันศุกร์นะ...ถ้าแกอยากอ่อย...เชิญเข็นอ้อยไปเลยพรุ่งนี้ค่า...”
“บาร์หรูขนาดนี้ต้องสมัคร VIP ไหม” ความวิตกกังวลบนใบหน้าของรวิถูกลบออกเมื่อคนิ้งชักบัตร VIP ที่เพื่อนว่าออกมา พร้อมกับจูบที่บัตรนั้นและยักคิ้วเป็นเชิงบอกว่าไม่มีอะไรที่คนิ้งแก้ไม่ได้
“อีคนิ้ง...ไปได้มาได้ยังไง เปิดบัตรไม่ใช่เงินน้อย ๆ” นับหนึ่งซักทันที
“บุญกีบารมีแตดค่ะสาว...เผอิญไปรู้จักกับผู้ชายนิสัยรวยเลยให้มา”
“แกให้เขายัง”
“โว้ย...เจอครั้งเดียว” คนิ้งที่ขายอ้อยไปทั่วบอกเพื่อนสาวให้สบายใจ แต่ว่าผู้ชายนิสัยรวยคนนี้เข้าถึงยากเธอเลยไม่ได้เจออีก แต่ก็ได้มาคุ้มละ
“เออ...บุญบาปมึงนะอีรวิ...ไม่โดนไอ้ทุเรศนั่นเอา ไม่งั้นนั่งจมน้ำตากว่านี้อีก”
“ฉันก็ไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงดี ผู้ชายไม่เอานี่มันก็ขาดความมั่นใจนะแก...!”
“สวยมักนก ตลกมักได้ แกทั้งสวยทั้งตลกจะนกได้ไง...สู้สิวะ” เมื่อเพื่อนสนับสนุนขนาดนี้ ภารกิจหาผู้ชายหล่อรวยอวยใหญ่มาเย้ยไอ้เพชรกัลยานั่นก็เกิดขึ้น
“ได้แล้วค่ะ...อาหาร ทั้งหมดห้าร้อยบาทค่ะ” แม้ว่าจะเป็นอาหารของเล่นแต่เขาควักเงินจริงจ่ายตลอด จนตอนนี้แม่ค้าของเขารวยกว่าเขาเสียแล้ว เขายื่นธนบัตรหนึ่งร้อยจำนวนห้าใบด้วยรอยยิ้มให้กับแม่ค้าคนสวย “ชิมเลยค่ะว่าอร่อยสู้ฝีมือแม่รวิได้ไหม” “อร่อยมากครับ” “ชิมก่อนสิคะ” เด็กสาวค้อนเขาให้ จนคนเป็นพ่อจับมาฟัดให้หายมันเขี้ยว เมื่อวานรับบทเป็นคนไข้ให้คุณหมอตรวจ วันนี้รับบทเป็นลูกค้าในร้านอาหาร พรุ่งนี้ไม่รู้ว่าจะอาชีพอะไร ลูกสาวของเขาเป็นสาวน้อยร้อยอาชีพไปแล้ว “ตะวันขา...มาทานข้าวเย็นค่ะ พี่แสงด้วยค่ะ มาทานข้าว” รวิวรรณเป็นแม่บ้านเต็มตัว ดูแลลูกและสามีไม่ได้ทำงานอีกแล้ว เพราะสามีจ่ายเงินเดือนระดับหกหลักให้เธอทุกเดือน แต่เธอก็ไม่รู้จะซื้ออะไรนอกจากของใช้ของลูก กับของให้สามี บางวันก็ฝากคุณแม่ให้ดูยายตะวันแล้วตัวเองออกไปสปาบ้าง ไปทานข้าวกับเพื่อนบ้าง พันแสงอุ้มเด็กน้อยแก้มยุ้ยมาฟัดแก้มนุ่มนิ่มก่อนจะอุ้มไปที่โต๊ะอาหารเมื่อได้ยินเสียงภรรยาสาวเรียก พันแสงทำงานสิบโมงเช้าและเลิกบ่ายสี่โมงเย็น เพื่อมีเวลาให้กับครอบครัว ตอนแรกเขาจะสร้างบ
รวิวรรณแพ้ท้องเพียงเดือนแรกหลังจากนั้นก็เป็นพันแสงที่แพ้ท้องแทนตามคำขอของเขา เขาทั้งกินของเปรี้ยวคลื่นไส้ เวียนหัวแทนเมียทุกอย่าง ต้องเอางานกลับมาทำบ้านไปทำงานไม่ได้เลย ง่วงทั้งวันทั้งกินแล้วก็นอน ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่ท้อง “พี่แสงคะ...ทานอะไรดีคะ” รวิวรรณขึ้นมาดูคนที่เอาแต่นอนทั้งวันไม่ยอมตื่น “ผมอยากกินยำวุ้นเส้นครับ” เสียงแหบเล็ก ๆ บอกพร้อมกับคิดถึงเมนูยำส้มตำ ของเปรี้ยว ๆ เผ็ด ๆ “วันนี้ยังไม่ได้ทานข้าวเลยนะคะ ทานของอ่อน ๆ ก่อนดีไหม” เธอเป็นห่วงกลัวเขาจะแสบท้องกินเผ็ดมื้อแรกของวัน “ไม่ครับ...ผมจะกินยำวุ้นเส้น” แล้วเธอก็เจอเด็กชายพันแสงสามขวบในร่างคนอายุ 30 เพราะเขาเอาแต่ใจเหมือนวัยทองควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ อยากได้อะไรต้องได้ ไม่อยากจะคิดว่าตัวเองแพ้ท้องแล้วเป็นอย่างนี้ สามีจะเบื่อไหม สุดท้ายทำอะไรไม่ได้ก็ต้องตามใจสามี จวบจนใกล้คลอดอารมณ์คุณพ่อมือใหม่ถึงปกติอีกครั้ง บรรยากาศหน้าห้องคลอด “ไม่ต้องห่วงนะผมจะเข้าไปกับคุณด้วย” พันแสงเลือกจะผ่าคลอดเพราะคลอดเองธรรมชาติมีความเสี่ยง เมียสาวเขาตัวเล็กนิดเดี
งานแต่งงานผ่านไปสองวัน แม้ว่าจะคลายเมื่อยล้าจากเจ้าบ่าวที่ชวนเข้าหอไม่พัก แต่ก็ยังเพลียอยู่รวิวรรณอาบน้ำแล้วนั่งดูรูปยิ้มให้กับรูปต่าง ๆ โดยเฉพาะรูปที่เขากราบตักเธอ ช่างถ่ายรูปรู้ใจเธอจริง ๆคิก คิก ๆ ๆ“หัวเราะอะไรครับที่รัก” พันแสงออกจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำแต่ยังไม่ได้แต่งตัวเดินมาหาเมียก่อน เพราะได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว“รูปแต่งงานค่ะ น่ารักมาก เดี๋ยวจะเอาไปใส่กรอบแขวนไว้หัวเตียง” เธอส่งรูปให้กับร้านแล้วก็ปิดโทรศัพท์ พันแสงก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะรูปคู่แต่งงาน คุณแม่ก็อัดใส่กรอบไว้ตรงทางขึ้นบันไดแล้ว ภรรยาสุดที่รักของเขาคงจะอยากมีในห้องสักรูปรวิวรรณนอนมองชายหนุ่มกำลังเช็ดน้ำออกจากหัว กลิ่นหอมของแชมพูสำหรับผู้ชายเตะเข้าจมูกจนเธออยากดม จึงเร่งเขา“เสร็จหรือยังคะ...เร่งหน่อยสิ”“ผมเสร็จช้าคุณก็รู้”“เสร็จช้าอะไรคะ...ไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อย” เขาเป็นสามีที่ดีมาก การบ้านส่งทุกวันไม่ว่างเว้นไม่พอยังเบิ้ลให้ทุกรอบ เธอเลิกกินยาคุมตั้งแต่ยังไม่แต่งงานป่านนี้ตะวันยอแสงคงมาเกิดแล้วกระมัง ชายหนุ่มเร่งเช็ดผมให้แห้งโดยเร็วไม่แน่ว่า เมียของเขาจะทวงการบ้านเร็วในวันนี้ คนเป็นส
โห่.......โห...ฮิ้ว.... โห่.......โห...ฮิ้ว.... โห่...ฮิ้ว...ใครมีมะกรูด มาแลกมะนาวใครมีลูกสาว มาแลกลูกเขย เอาวะเอาเหวยลูกเขยกลองยาวตะละล้า ฮุย ฮา โห่ ฮิ้วขันหมากร้องโห่ร้องดังก้องมาตั้งแต่หน้าบ้าน รวิวรรณกับพันแสงตกลงเลือกจัดงานที่บ้านเจ้าบ่าวในส่วนของพิธีสงฆ์และพิธีการ ส่วนจัดเลี้ยงจะไปจัดที่โรงแรม เจ้าสาวที่ตื่นตั้งแต่ตีสามมาแต่งหน้าทำผมยืนอยู่ในชุดไทยประยุกต์ เสื้อลูกไม้สีงาช้างที่ตัดเย็บจากห้องเสื้อแบรนด์ดังของเมืองไทยหญิงสาวตื่นเต้นกับงานแต่งของตัวเองจนนอนไม่หลับ จนพันแสงต้องมากล่อมให้นอนหลับลูบผมลูบหลัง ส่วนชายหนุ่มนั้นก็ไม่หลับเสียเองเพราะพรุ่งนี้แล้วที่เขาจะเปลี่ยนจากสถานะโสดเป็นสมรสเพื่อน ๆ ร่ำร้องให้จัดงานเลี้ยงสละโสด แต่เจ้าตัวกลับไม่อยากจัด เพราะอยากอยู่กับคนรักทุกคืนมากกว่า เขายอมรับแบบไม่อายว่าติดเมีย และติดหนักมากต้องตื่นมากินข้าวด้วยกัน แล้วก็หลับพร้อมกัน การทำงานของเขาก็เปลี่ยนไปจนหมด ทั้งเวลาทำงานด้วย เขาใช้เวลากับครอบครัวให้มากที่สุด ไม่อยากให้เธอคิดว่าพอแต่งงานกันแล้วจะละเลย เขาก็ยังคงเป็นผู้ชายปากหวานเอาใจเก่งและโรแมนติกจนวันนี้ก็ไม่เปลี่ยน‘ผมไม่มีวันเปลี
“หยีจ๋า...บี๋จะไม่ไหวแล้วนะคะ” พันแสงครางต่ำเมื่อใกล้จะปลดปล่อย รวิวรรณทำให้เขาบ้าคลั่งจนต้องรั้งให้เธอหยุดก่อนที่เขาจะแตกคาปาก แล้วดึงร่างเล็กขึ้นมานั่ง สอดมือเข้าไปดึงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของเธออกมาให้พ้นทาง “บี๋จ๋า...พี่อยากโดนขึ้นแล้ว...ขึ้นเถอะนะ” เสียงออดอ้อนของพันแสงทำให้เธอพยักหน้ารับ แล้วเคลื่อนส่วนอ่อนนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มสัมผัสกับส่วนที่แข็งขืนของเขา เสียงเล็กครางเร่าเมื่อตัวตนของเขาเสียดสีเข้ากับกลีบกุหลาบชุ่มฉ่ำของเธอ ร่างเล็กขยับอย่างรู้งาน ขณะที่เธอขยับโลมเล้าอยู่นั้นมือหนาของเขาก็รูดซิปเกาะอกเธอออก ริมฝีปากกระจับสวยของเขาโน้มาครอบครองสองเต้าอวบอิ่มอย่างดูดดื่ม เบื้องล่างเอวเล็กก็สะบัดขึ้นลงรีดความชุ่มฉ่ำเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับสอดใส่ หญิงสาวแอ่นอกเงยหน้าส่งเสียงครางหวานกับลมหายใจหอบถี่ออกมา “บะ...บี๋...รวิจะเสียบแล้ว...อื้อ” “ครับ...ช่วยพี่หน่อยนะครับคนสวย” เขาเงยหน้าขึ้นจากทรวงอก แล้วยกสะโพกนุ่มนิ่มของเธอ พวงแก้มใสกลายเป็นสีแดงยิ่งกว่าปัดบลัชออน เธอยกสะโพกขึ้นขยับแล้วค่อยโอบรัดความแข็งแกร่งของเขา ปล่อยให้มันเคลื่อนเข้าไปในร่
“แน่นอนว่าไม่ใช่แค่กอด” เสียงกระซิบพร้อมพ่นลมหายใจอย่างหนักหน่วงออกมาของพันแสงทำให้รู้ว่าคืนนี้นอกจากจะขอแต่งงานแล้ว คงได้กอดชาร์ตพลังแบบปลั๊กกับเต้าเสียบอ่อนนุ่มของเธอแน่นอน ค่ำคืนแห่งความวุ่นวายกลายเป็นค่ำคืนแห่งความหวานฉ่ำ เพื่อนแม่ทั้งหลายดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน หลังจากเป่าเค้กของคุณแม่แล้ว ชายหนุ่มก็ทนเห็นเมียคนสวยยิ้มยั่วต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว แขนแกร่งช้อนร่างเล็กขึ้นอุ้มขณะที่แอบมาเข้าห้องน้ำ แล้วตรงขึ้นบันไดเข้าห้องนอนของตัวเอง “พี่แสง...อะไรกันคะ” เธอแสร้งทำหน้าเหลอหลาทั้งที่รู้ว่าต้องทำอะไรต่อหลังจากนี้ แล้วแววตาของคนที่ขอเธอแต่งงานนั้นแทบกลืนกินเธอตลอดทั้งงาน ไม่ว่าจะตักอะไรให้ เขาก็กินนิด ๆ หน่อย ๆ แต่ว่าคืนนี้เธอต้องเป็นฝ่ายรุก... ริมฝีปากอวบยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อเขาวางตัวเธอบนเตียงนอนในห้อง ใบหน้าของชายหนุ่มโน้มมาหอมแก้มแล้วก็สูดดมกลิ่นหอมหวานเย้ายวนในร่างของเมียสาวคนสวย “บี๋ขา...” เสียงเรียกหวานทำเอาชายหนุ่มละจากลำคอสวยสบตารวิวรรณ หมายต้องการถามว่าอ้อนเอาอะไร ทั้งที่รู้ว่าเสียงเรียกแบบนี้จะมีอะไรนอกจากเอ็นอุ่น ๆ ของเขา







