จอมมารสยบรัก NC25+

จอมมารสยบรัก NC25+

last updateÚltima atualização : 2026-10-11
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
7Capítulos
12visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

อดีตเขาพลาดปล่อยเธอหลุดมือ ปัจจุบันเขาจะคว้าเธอมาเคียงกาย แม้ต้องเป็น 'จอมมาร' ในสายตาเธอ เขาก็ยอม!!

Ver mais

Capítulo 1

บทที่ 1 - คนที่อยากลืม

Chapter 1

“Look at her, she's a pathetic little wench.”

The sounds of clinking chains and taunting laughter could be heard in the underground cell.

“Do you want some water?” Octavia said, holding out a bottle of unknown liquid to a wrinkly smelly person in the corner. The person sat helpless, unable to move to collect the liquid. 

“Come on. I know you can move even just a bit. Come and take the water or are you not that thirsty?”

Alice tried her best to move from her curled up position. She was half conscious, all pulpy and bruised up and she was being held captive in an underground dirty cell. 

Her stepsister was the sweetest person she had ever known or so she thought. She was the one who put her in such a miserable position. 

They wanted to see her suffer. They didn't kill her but broke her piece by piece each day. 

“Please… Please just let me go. Anything you want from me. Take it. Just let me go.” Alice said, her skin black and bruised. Tears pooling in her eyes. 

Octavia moved away from her rolling her eyes, standing farther away. “I guess you're not thirsty.” She threw the liquid to the far end of the cell, the contents seeping into the soil. She moved back, watching Alice with amusement. 

Alice hurriedly crawled towards the bottle, trying to drink all she could.

“Look at you, The eldest Will daughter. Drinking sewage and chewing up sand. I don't think Father would be happy with this development.” She said with an ear splitting grin. 

“She’s so disgusting.” Grant said, his face twisting into disgust. 

“What did I do to deserve this? I-i’m sorry. What do you want? Do you want money? You can take all that I have. You can have-” Alice said, her voice cracking. 

“All that you have? You don't have anything in your possession. They all belong to me now. Remember the document you signed for Grant. The one he told you was your marriage certificate and stupidly believed.” Octavia said, bursting into laughter. 

Alice’s face twisted in confusion as a look of understanding crossed her face. She tried to get up , crawling closer to Octavia. 

“Babe, I'm so scared.” Octavia said moving closer to Grant, burrowing her face in his chest. 

“You dare to hurt my woman.” He moved closer to her, kicking her in the gut multiple times with force. 

“You said you loved me, Grant. You said you loved me and you loved only me. You deceived me and you started dating my sister. How could you?” She said with tears in her eyes. 

“I married your sister and we're expecting.” He said looking at Octavia lovingly, rubbing her flat stomach. 

“You took everything I owned, you betrayed me. You made my life a living hell and you're married to my sister and you're having a baby.” 

“That's pretty much it.”

“You wouldn't believe how your dear Travis is searching for you.He looks so haggard. It's so pathetic.” Octavia said with a laugh. 

“That disabled imbecile. He's half of a man and you're nothing. You two really deserve each other.”

“He's been searching everywhere. He's even threatened me wondering if I have anything to do with your disappearance but I sure as hell won't tell him that.” Octavia said. 

“Goodbye sister. It was delightful having you here for a while but sadly your time is up.”

Octavia reached into her bag, bringing out a pistol. 

Alice's face is covered with fear. “P-please don't kill me.” 

“It's a bit too late for that, don't you think.”

Two loud gunshots sound and a very shrill scream. Alice's blood is pooling on the floor. 

“Please, don't leave me here. Please save me. I'm sorry.” Alice cried with tears and snot coming out from her nose. 

She looked so different from the usually pretty girl. 

“You're even uglier than I remember, you dirty thing.” Grant laughed in her face, looking at her with such spite. 

Alice groaned in pain looking at them with tears stained eyes. 

“Let's go. I made reservations for dinner at Venita's. I have a very special surprise for you, my love.” Grant nuzzled Octavia’s neck as they both laughed in her face, glowing in happiness. 

“You.” Octavia said, turning to her with sharp eyes. “Don't even bother escaping because it won't happen. This place is fully loaded with bombs which would explode in an hour. Crumpling you and your useless body to nothing but debris.”

“Please don't leave me here.” Alice groaned with pain, her injuries only worsening as she moved. 

“Good bye dear sister.” She said with a sneer. “I hope I won't see you in my next life.” Octavia walked out leaving Alice in the dark underground cell. 

The faint beeping of the bombs could be heard. Alice screamed out for anyone to hear her but that was the most impossible thing that could happen. 

“Somebody please!” She shouted to an empty cell. 

“Alice!” A deep masculine voice laced with worry sounded. 

Alice wasn't sure whether she was hearing properly or death had her hallucinating.

“Travis?” She said faintly, opening her eyes. 

“Alice, I'm here. I'm here to save you,baby.” He knelt down close to her, breathing heavily trying to get the chains off her. 

“You’re not with your wheelchair-” Alice looked up at him. His hair was longer and greased and his stubble had grown longer unlike how he used to keep it. His eyes were sunken and he had heavy eye bags. 

“I'm here to save you.”

The beeping sounds reminded Alice of the bombs. 

“No, Travis. You have to leave now. This place is going to blow up and we're going to die. Leave me. Save yourself.” Alice was scared, looking at the walls and at Travis. 

“No.”

“Travis, you have to go now. You're going to die. Leave me.”

“I would never leave you, Alice.”

“Travis-” A loud bang sounded through the cell. The explosion had begun. 

Alice’s ears whistled as Travis shielded her with his body. 

“Travis, please wake up.”

“Travis, look at me.”

“This can't be happening. Open your eyes,Travis.”

The last bang sounded. Everything had gone to pieces.

It was all over. 

Alice is in excruciating pain.” “Just one more chance, Just one more…” Her breath seizes. 

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
7 Capítulos
บทที่ 1 - คนที่อยากลืม
เพียะ! มือเรียวตวัดตบแก้มสากโดยไม่ให้อีกฝ่ายทันตั้งตัว ใบหน้าหล่อเหลาหันดวงตาคมดุกราดมองผู้กระทำ ลมหายใจร้อนรุ่มดุจเชื้อเพลิง อกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงตามอัตราการเต้นของหัวใจที่บ่งบอกถึงความโกรธในร่างกาย “ซินตบหน้าพี่ทำไม” ภานุ ถามเสียงเข้ม เขาดุนลิ้นดันกระพุ้งแก้มแล้วลูบรอยแดงที่ร่างบางฝากไว้ “พี่ไทม์ทำแบบนี้ได้ยังไง” หล่อนไม่ตอบว่าตบเขาเพราะเหตุใดหากกระชากเสียงถามอย่างเหลืออด ภานุขมวดคิ้วนิ่งคิดอยู่พักหนึ่ง ไม่นานรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมก็ปรากฏเหนือมุมปากหยัก “รู้เรื่องแล้วสินะ” ท่าทางไม่ยี่หระต่อสิ่งที่กระทำลงไปยิ่งตอกย้ำว่าเขาร้ายแสนร้ายเพียงใด “จะย้ายของออกเดือนไหนก็บอกล่วงหน้าด้วยละกัน พี่จะได้ให้คนไปทำความสะอาดล้างเสนียดของไอ้ซันให้สิ้นซาก” ดาริกา เกลียดรอยยิ้มเหยียดหยันของเขาเหลือเกิน ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ไม่ใช่พี่ไทม์คนดีคนเดิมของเธออีกต่อไปแล้ว ภานุในเวลานี้ไม่ต่างอะไรกับจอมมารร้ายที่พร้อมบดขยี้มดแมลงตัวเล็กๆ อย่างครอบครัวเธอให้ตกนรกทั้งเป็น “พี่ยึดบ้านยึดโรงงา
last updateÚltima atualização : 2026-10-07
Ler mais
บทที่ 2 - รอยร้าวในอดีต
เพล้ง! เสียงจานข้างตกกระทบพื้นกระเบื้องส่งเสียงดังไปถึงชั้นสองของบ้าน ดาริกาที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปทำงานรีบวิ่งลงมาดู พบว่าพี่ชายของตนกำลังนั่งกำหมัดอยู่ตรงหน้าทีวีขนาดใหญ่ “พี่ซัน ทำไม…” กับข้าวเกลื่อนกลาดเต็มพื้น ดาริกาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่แคล้วต้องเสียเวลาทำความสะอาดอีกกระมัง “พี่เกลียดมัน พี่เกลียดไอ้ไทม์!” ดนัย ตวาดกร้าวขณะดวงตาจดจ้องจอทีวีไม่วาง บนจอสี่เหลี่ยมกว้างปรากฏเรือนร่างสูงสง่าของภานุก้าวขึ้นรับรางวัลนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงแห่งปีท่ามกลางเสียงปรบมือชื่นชมอย่างล้นหลาม “เกลียดแล้วจะไปสนใจเขาทำไมล่ะคะ” ดาริกาส่ายหน้าเหนื่อยหน่าย เรื่องราวก็ผ่านมาตั้งห้าปีแล้วแต่ดูเหมือนความแค้นในใจของดนัยไม่บรรเทาลงบ้างเลย “ซินจะไปทำงานแล้วเหรอ” ดนัยพยายามเก็บความเดือดดาลเอาไว้ข้างในแล้วเอ่ยถามน้องสาวที่ก้มๆ เงยๆ ทำความสะอาดส่วนที่เขาเพิ่งอาละวาดสดๆ ร้อนๆ พี่ชายมองน้องสาวด้วยสายตารวดร้าวระคนรู้สึกผิด “ขอโทษนะ พี่มันเป็นพี่ที่แย่จริงๆ ทำให้ซินเดือดร้อนอยู่เรื่อย” น้ำเสียง
last updateÚltima atualização : 2026-10-07
Ler mais
บทที่ 3 - ลืมเธอไม่ลง
และแฟนสาวไฮโซที่เขาหมายมั่นจะแต่งงานร่วมชีวิตคู่ก็ทอดทิ้งเขาไปอย่างไม่ใยดี หึ! มันก็ต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว จะมีผู้หญิงที่ไหนอยากอยู่กินกับสามีพิการไปจนวันตาย “อย่าไปพูดถึงเขาเลยค่ะ เรื่องทุกอย่างมันจบไปแล้ว” ดาริกาไม่อยากได้ยินชื่อคนใจร้าย “ซิน… พี่ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม” ภานุจริงจัง สีหน้าแววตาเคร่งเครียด “อะไรคะ” “ซินยังรักไอ้ไทม์อยู่หรือเปล่า” คำถามของพี่ชายทำเอาร่างบางสั่นไปทั้งร่าง ดาริกากลืนน้ำลายลงคอ นัยน์ตากลมโตเลิ่กลั่ก “ทำไมถามแบบนี้ล่ะคะ ซินกับเขา…” “อย่าโกหกพี่นะซิน ที่ผ่านมาพี่ดูออกเพียงแต่พี่ไม่เคยพูด” ใช่… ภานุกับดาริกาแอบมีใจให้กัน หลายครั้งที่เขาเห็นสายตาแฝงใยเสน่หาที่ภานุใช้ทอดมองน้องสาวร่วมสายเลือด สายตาที่ว่านั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักความอาทร คราแรกดนัยก็ไม่ได้คิดสงสัยอะไร เพราะภานุเองก็ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้มีสาวๆ สวยๆ คลอเคลียไม่ห่างกาย แต่พอนานวันเข้าการกระทำของทั้งสองเริ่มแสดงออกชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางการเฝ้ามองอย่างใกล้ชิดของพี่ชาย ดนัยจึงพิสูจน์โดยการแกล้งให้รุ่นน้
last updateÚltima atualização : 2026-10-11
Ler mais
บทที่ 4 - คนที่ไม่ควรรัก
หลังเลิกงานดาริกามักแวะซื้อกับข้าวที่ตลาดกลับไปทานร่วมกับดนัยเป็นประจำ และวันนี้ก็เช่นกัน หญิงสาวเดินผ่านร้านน้ำพริกเจ้าอร่อยก็ไม่พลาดซื้อป่นปลาทูของโปรดของพี่ชาย “ขายดีไหมจ๊ะป้าดวง” สาวเจ้าเอ่ยทักทายแม่ค้าเสียงใส “เรื่อยๆ แหละอีหนู วันนี้เอาน้ำพริกอย่างเดียวเรอะ เอาผักด้วยไหม ปลานินทอดก็มีนะ ปลาทูก็รับมาจากแม่กลอง ตัวใหญ่เนื้อแน่นเชียว” แม่ค้าแนะนำเมนูเด็ดของร้าน “เอาแค่น้ำพริกก็พอจ้ะวันนี้ หนูมีผักกับไข่แล้ว เดี๋ยวต้มกินเอา” ดาริกาว่า อะไรประหยัดได้ก็ต้องประหยัดไว้ก่อน ตอนนี้เธอคือเสาหลักของครอบครัว เงินเดือนก็น้อยนิดใช่ว่าจะนำมาใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายได้ บ้านก็ต้องเช่าข้าวก็ต้องซื้อ แต่ละวันเหนื่อยสายตัวแทบขาดก็เพื่ออนาคตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น “กลับมาแล้วค่า” ดาริกาถอดรองเท้าส้นสูงวางบนชั้นวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เห็นพี่ชายกำลังนั่งดูทีวีด้วยสีหน้าเรียบเฉยก็ยื่นถุงกับข้าวให้มอง “วันนี้มีป่นปลาทูของโปรดพี่ซันด้วยนะคะ เดี๋ยวซินขอเวลาต้มไข่กับลวกผักแปบ แล้วเดี๋ยวเรามากินข้าวเย็นกัน” รอยยิ้มสดใสของน้องสาวคือยาวิเศษที่ทำใ
last updateÚltima atualização : 2026-10-11
Ler mais
บทที่ 5 - ชีวิตที่ต้องดิ้นรน
“ดาริกา ถ้าภายในสองสัปดาห์นี้ยอดขายของคุณไม่ดีขึ้น กรุณาพิจารณาตัวเองโดยด่วนว่าคุณเหมาะกับงานนี้หรือไม่!” ผู้จัดการชี้หน้าต่อว่าเสียงดัง ทำเอาพนักงานคนอื่นๆ ต่างหัวหดไปตามๆ กัน “ซินไหวไหม” “ไหวค่ะพี่ปลา” ดาริกาส่งยิ้มให้ปาริตา พี่สาวใจดีที่ช่วยสอนงานเธอตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาทำงาน ณ ที่แห่งนี้ “ผู้จัดการก็พูดเกินไป ยอดตกนิดๆ หน่อยๆ ทำเป็นอารมณ์เสีย เชอะ!” “อย่าไปว่าผู้จัดการเลยโพนี่ ใครๆ ก็อยากให้ทีมตัวเองทำยอดได้ดีๆ ทั้งนั้นแหละ” ดาริกาไม่คิดโทษโกรธใครทั้งสิ้น ทุกอย่างผิดที่เธอเอง เธอไม่มีความสามารถมากพอที่จะดึงดูดลูกค้าให้มาทำประกันกับเธอได้ “โอ๊ย! เบื่อแม่พระจริงจริ๊ง! โดนชี้หน้าด่าขนาดนั้นยังไปเข้าข้างเขาอีก สวยแล้วยังใจดี น่าหมันไส้!” โพนี่ หรือ พิธาน หนุ่มน้อยหน้าใสหัวใจฟรุ้งฟริ้งเบ้ปากใส่รุ่นพี่สาว “ยัยโพนี่ปากดีนักนะ ก็ซินเขาคนดีไม่เหมือนหล่อนที่ปากเน่าปากหนอนไปเรื่อย” ปาริกาทำท่าง้างมือจะตบปากรุ่นน้องวัยใส “คุณแม่อย่าค่ะ หนูเพิ่งไปฉีดฟีลเลอร์ที่ปากมา ห้ามตีเดี๋ยวปากเสียทรง” โพนี่
last updateÚltima atualização : 2026-10-11
Ler mais
บทที่ 6 - คนปากแข็ง
“เดี๋ยวคุณช่วยส่งรายละเอียดของสินค้าตัวใหม่ที่เราประชุมกันเมื่อสองวันก่อนให้ผมด้วยนะ” “ค่ะท่าน ดิฉันจะรีบจัดการให้เร็วที่สุดค่ะ” เลขาฯ สาวน้อมรับคำบัญชาก่อนโค้งศีรษะทำความเคารพแล้วเดินออกจากห้องท่านประธานหนุ่มสุดฮอต ภานุเซ็นเอกสารสำคัญชุดสุดท้ายเสร็จสิ้นก็วางปากกาคู่ใจลงแล้วเอนกายพิงพนักเก้าอี้หลับตาคลายความเหนื่อยล้า ก่อนนึกขึ้นได้ว่าวันนี้มีธุระต้องไปจัดการ ร่างสูงคว้าเสื้อสูทมาสวมทับแล้วเดินออกจากห้อง “มึงอยู่ไหนวะต้น กูเหรอ กูขับรถเข้าตัวเมืองชลบุรีแล้ว ร้านเดิม ร้านไหนวะ อ้อ… ร้านหน้าตลาดที่เราเคยไปกินข้าวด้วยกันใช่ไหม โอเค กูไปเดี๋ยวนี้เลย” ภานุกดวางสายแล้วตั้งหน้าตั้งตาขับรถไปยังสถานที่นัดพบด้วยความเร่งรีบ ไม่นานก็ถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ตลาดช่วงเย็นคึกคักเป็นพิเศษเพราะเป็นช่วงเวลาเลิกงานของเหล่าคนหาเช้ากินค่ำได้เดินจับจ่ายใช้สอย ภานุจอดรถตรงหน้าคาเฟ่ที่เขากับเพื่อนเคยมานั่งทานข้าวด้วยกันเมื่อปลายปีที่แล้ว ชายหนุ่มรูปหล่อเปิดประตูก้าวขาเข้าร้านไม่ทันไรเสียงเป่าปากโห่แซวดังขึ้นทันที “ไงวะพ่อนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงแห่งป
last updateÚltima atualização : 2026-10-11
Ler mais
บทที่ 7 - ทิฐิค้ำคอ
“ไอ้ไทม์ กูพูดตรงๆ เลยนะเว้ย ในฐานะเพื่อนที่รู้จักมึงดีคนหนึ่ง กูอยากให้มึงอโหสิกรรมให้ไอ้ซันมันซะ” ชยพลว่าอย่างจริงจัง “ทำไมกูต้องทำแบบนั้น” ภานุตวัดถามเสียงขุ่น คนเลวทรามอย่างไอ้เพื่อนทรยศไม่สมควรได้รับการอภัยใดๆ ทั้งสิ้น “ก็เพื่อมึงจะได้ทำตามหัวใจตัวเองสักทีไง” “กูมาเพราะต้องการคุยเรื่องหุ้นโรงแรมกับมึง แต่ถ้ามึงยังรื้อฟื้นอดีตไร้สาระไม่เลิก กูกลับแล้วนะ” พูดแล้วทำท่าจะลุกจากเก้าอี้ “เห้ยๆ เดี๋ยวก่อนสิวะ โห ทำเป็นวัยรุ่นใจร้อนไปได้ เคๆ กูไม่พูดเรื่องเก่าแล้ว นั่งก่อนเว้ยเพื่อน” ชยพลดึงแขนคนขี้หงุดหงิดให้นั่งลงตามเดิม ภานุผ่อนปรนลมหายใจเตรียมพร้อมรับฟังหัวข้อสนทนาเรื่องสำคัญ “อย่างที่มึงรู้ โรงแรมที่พัทยาของน้องชายกูกำลังเข้าขั้นวิกฤต ถ้าไม่มีทุนรอนมาช่วยพยุงกูเกรงว่า…” “พอ กูเข้าใจแล้ว” ภานุพยักหน้า จรดปลายปากกาเซ็นชื่อลงบนเอกสารสำคัญโดยไม่รอให้อีกฝ่ายกล่าวจบ ชยพลถึงกับอ้าปากค้าง “ไอ้ไทม์ มึงไม่อ่านสัญญาก่อนหรือวะ” “กูเชื่อใจมึง” แน่นอนว่าพฤติกรรมสุ่มเสี่ยงเช่นนี้ใช้ไม่ได้ก
last updateÚltima atualização : 2026-10-11
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status