تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 24 ไม่ใช่ข้าก็เหนื่อยหน่อย
تاريخ النشر:
2026-04-02 01:42:45
أحدث فصل
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 34 อ่อยอยู่นะเพคะ (จบบริบูรณ์)
พิธีแต่งตั้งฮองเฮาถูกจัดอย่างสมเกียรติ อาภรณ์ลวดลายมงคลถูกปักอย่างประณีตนั้นถูกสั่งทำด้วยช่างฝีมือดีเพื่อให้สตรีผู้ครอบครองดวงใจบุรุษสูงศักดิ์ได้สวมใส่ในงานอภิเษกสมรส นับเป็นงานมงคลใหญ่รองลงมาจากการขึ้นครองราชสมบัติของฮ่องเต้รัชกาลนี้ ประชาชนต่างพากันยินดีกับฮ่องเต้ที่ได้สตรีผู้งดงามเปี่ยมล้นด้วยความเมตตามาเคียงข้างบัลลังก์ นางต้องเข้ามาดูแลวังหลังแทนไทเฮาที่ทรงชราภาพมากแล้ว ช่วงแรกมีเรื่องติดขัดอยู่บ้างแต่นางก็ค่อย ๆ ปรับตัวเข้ากับยุคสมัยได้โดยที่ไม่ฝืนตนเองมากนัก ฮ่องเต้เองก็ไม่ได้บังคับให้นางทำในสิ่งที่ลำบากใจ นับว่าเป็นการเริ่มชีวิตใหม่ที่ดีไม่น้อย 3 ปีต่อมา “ฮือ!!!! ฮือ!!!!” องค์ชายน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้นมองไปทางตำหนักฮองเฮาอย่างมีความหวัง “โอ๋ ๆ ลูกพ่อเจ้าอยากได้สิ่งใดกัน ไยร้องไห้เช่นนี้เล่า” ฮ่องเต้อุ้มร่างอ้วนกลมมานั่งบนตักโดยที่พระองค์นั้นนั่งอยู่บนบัลลังก์คอยปลอบพระโอรสวัยเพียงสองหนาว องค์ชายหลงเซียนมองพระพักตร์ฮ่องเต้ครู่หนึ่งก่อนจะแผดเสียงร้องไห้ดังขึ้นเสียจนพระองค์ตกพระทัย หันมองหน้าเหลากงกงอย่างขอความช
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 33 ฝ่าบาทคือบุรุษขี้หวง
ตำหนักไทเฮาบัดนี้มีสตรีร่างน้อยส่งยิ้มหวานให้ผู้เป็นเจ้าของที่ นางไม่ได้แวะมาเข้าเฝ้าเลยตั้งแต่ฟื้นจากการหลับใหล พบพระนางบ้างบางคราก็ยามที่ไทเฮาเสด็จนำของบำรุงร่างกายไปให้ในตำหนักฮ่องเต้ที่น้อยนักจะได้พบ บางคราวฮ่องเต้อยากอยู่กับนางมากก็ให้เหลากงกงทูลต่อไทเฮาว่านางหลับเพราะเสวยโอสถจากหมอหลวงบ้างแล้วเป็นแบบนี้อยู่หลายวันจนนางรู้สึกสงสารไทเฮาที่ต้องเสด็จกลับไปอย่างผิดหวังตลอด นางทนไม่ไหวจนต้องทูลขออนุญาตแกมข่มขู่ฮ่องเต้เพื่อให้ตนเองได้มาเข้าเฝ้าไทเฮา ทว่าข้อแลกเปลี่ยนก็ดูหนักหนาพอควรเพราะฮ่องเต้ทรงรับสั่งให้นางรับตำแหน่งฮองเฮา “ไทเฮาเพคะ หม่อมฉันขออยู่ด้วยหรือไม่เพคะ” เสียงสดใสเจื้อยแจ้วดัง น้ำขิงคนเดิมกลับมาสร้างความรู้สึกคลายกังวลของไทเฮาไปได้หลายส่วน เดิมทีไทเฮารับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดเย็นชาจากนางเมื่อครั้งฟื้นใหม่ ๆ พระทัยไทเฮาเหี่ยวเฉาด้วยเกรงว่านางจะอาฆาตไม่ยอมญาติดีกับฮ่องเต้ผู้ที่มอบพระทัยทั้งหมดให้กับสตรีต่างแคว้นผู้นี้ “ข้านึกว่าเจ้าจะลืมเสียแล้วว่ามีหญิงชราคอยอยู่” แม้ดีพระทัยจนแทบกลั้นรอยความสุขบน
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 32 งอนข้ามภพ
พระสนมเอกตื่นจากการหลับใหลแทบไม่ต้องเอ่ยปากขอสิ่งใด เพราะฮ่องเต้รับสั่งให้เหล่านางกำนัลคอยเตรียมให้นางหมดพร้อมทั้งให้นางอยู่ตำหนักของพระองค์โดยที่นางไม่อาจขัดขืนได้แม้แต่น้อย เรื่องของนางกับฮ่องเต้เมื่ออดีตนั้นก็เป็นเพียงฝันเล่าไปคงไม่มีผู้ใดเชื่อ สุดท้ายแล้วนางก็ต้องอดทนอยู่ใต้อำนาจของบุรุษใจร้ายผู้นี้ที่ลงทุนเอาใจสารพัด หวังให้ช่วยลบเลือนความผิดในอดีต “เสวยเถอะนะเพคะ หากฝ่าบาททราบว่าพระสนมเอกไม่ยอมแตะอาหารพวกนี้หม่อมฉันต้องแย่แน่” เสียงอ้อนวอนขอร้องนั้นทำให้น้ำขิงสะอึกนิ่งไป นางกำนัลนั่งหน้าเศร้าเมื่อเห็นเครื่องเสวยไม่พร่องแม้แต่น้อยหากว่าฮ่องเต้ทรงทราบพวกนางต้องถูกลงโทษแน่ นางกำนัลหลายนางก้มหน้าเศร้า เครื่องเสวยพระสนมเอกทุกอย่างฮ่องเต้ล้วนเป็นผู้ปรุงเองสตรีใดได้โอกาสลิ้มลองย่อมสุขกว่าฝัน ทว่ามันกลับไม่ใช่สำหรับสตรีงดงามตรงหน้านี้ เพราะไม่ว่านำสิ่งใดมาถวายก็ไม่แตะสักอย่าง “เหอะ นิสัยเสียทุกภพทุกชาติ” น้ำขิงยอมจำนนด้วยสงสารเหล่านางกำนัลที่ต้องถูกลงทัณฑ์เพียงเพราะนางไม่ยอมเสวยอาหารตรงหน้านี้ แต่น้ำขิงก็ไม่วายบ่นไปด้
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 31 ตามติดทุกภพทุกชาติ
ตำหนักไทเฮาถูกจัดทำพิธีคืนชีพพระสนมเอกโดยการขุดหาร่างบริเวณต้นเหมยก็พบกับแทนหินอ่อนประดับหยกที่ด้านในบรรจุร่างของทั้งสองคนที่เหลือเพียงกระดูก แต่ที่สังเกตแยกแยะได้เพราะอีกร่างสวมใส่เครื่องประดับหยกกับอาภรณ์สีขาวปักมุก พอมองออกได้ว่าเป็นสตรี อีกร่างสวมชุดหนังสือดำข้างกายมีกระบี่ลายมังกร ท่านราชครูเชิญท่านผู้เฒ่ามาทำพิธีสวดอยู่สามราตรีเพื่อถอนคำอธิษฐานที่พระสนมเคยกล่าวเอาไว้ก่อนปลิดชีวิตตนเองโดยมีฮ่องเต้กับพระสนมเอกนอนอยู่เคียงข้างกันไม่ห่างจากโครงกระดูกสองร่าง ท่ามกลางทหารอารักขาที่คอยเฝ้าแน่นหนาแม้แต่ไทเฮาก็ไม่อาจเข้าร่วมพิธีกรรมในครั้งนี้ หลังจากทำการล้างคำอธิษฐานถัดมาอีกสามราตรีพระสนมเอกฟางเซียนก็ตื่นจากการหลับใหลที่แสนยาวนาน นางได้รู้ได้เห็นทุกสิ่งไม่ต่างจากที่ฮ่องเต้นั้นได้เห็น ทุกความทรงจำทุกความเจ็บปวดทรมานนางจดจำมันได้ไม่ลืมเลือน “เหตุใดไม่ปล่อยข้าไป” ร่างที่หลับสนิทค่อย ๆ กะพริบตาก่อนจะเปิดเปลือกตามองบุรุษที่กำลังนั่งกุมมือนางไม่ห่างจึงดึงมือออกไม่ต้องการให้คนผู้นี้จับ ความรักของบุรุษผู้นี้ไม่มีจริง นางเชื่อเช่นนั้นและเชื่อตลอด
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 30 ความฝันที่เหมือนจริง
ฮูหยินเอกของท่านประมุขของหมู่บ้านจากไปด้วยความโศกเศร้าของชาวบ้านที่เคยได้รับความช่วยเหลือจากฟางเซียนพากันเกลียดชังหลินฮวาที่มาทีหลังกลับทำให้หมอประจำหมู่บ้านต้องปลิดชีพตนเอง ทางเดียวที่หลินฮวาจะกลับมาเป็นที่นับหน้าถือตาก็คือนางต้องได้เป็นฮูหยินเอก คราวนี้ชาวบ้านก็ไม่กล้าเอานางไปเอ่ยในทางเสียหาย ‘ท่านพี่ นางจากไปแล้วอย่าได้โศกเศร้าไปเลยเจ้าค่ะ’ ร่างบอบบางเดินเข้ามาในเรือนสามีกับอดีตฮูหยินเอกผู้ล่วงลับด้วยสีหน้าอ่อนโยนคล้ายกับสงสารสามี แต่ผู้ใดเลยจะรู้ว่านางรู้สึกน้อยใจทุกครั้งที่สามีไม่เคยรักไม่เคยแตะต้องนาง มือเล็กวางบนท่อนแขนกำยำของสามีพร้อมกับนั่งเบียดกายเข้าหาอย่างยั่วยวน หวังให้เขาหันมาสนในตัวนางบ้าง ‘ข้าต้องการอยู่คนเดียว’ จางเฟยหลงลุกพรวดไม่ยอมให้ร่างบอบบางเข้าใกล้ราวกับรังเกียจ ‘ท่านพี่ตอนนี้หมูบ้านเรามีท่านเป็นประมุข ฟางเซียนจากไปผู้ใดจะช่วยท่านดูแลหมู่บ้านต่อ ข้าคิดว่าท่านควรให้ข้าขึ้นเป็นฮูหยินเอกแทนนาง’ ความปรารถนาที่มีนั้นเอ่อล้นจนหลินฮวากล้าแสดงกิริยาน่ารังเกียจออกมาให้จางเฟยหลงเห็นได้ชัดขึ้น
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 29 ความผิดในอดีต
ฮ่องเต้พาท่านราชครูออกมานอกห้องบรรทมขณะตรงไปยังห้องตรวจฎีกานั้นทรงไตร่ตรองซ้ำหลายคราว่าสิ่งที่ประสบพบเจอมานั้นควรเล่าออกมาหรือไม่ ท่านราชครูเฝ้ามองพระพักตร์เป็นกังวลของฮ่องเต้ด้วยความรู้สึกไม่ดีนัก ด้วยอยู่รับใช้มานานจึงรู้ว่าพระองค์นั้นไม่เคยแสดงความรู้สึกเช่นนี้กับผู้ใดมากก่อน พระสนมเอกผู้นี้ไม่ใช่เพียงสตรีที่หลงมาอย่างไร้สาเหตุเป็นแน่ “ข้าเป็นผู้ทำให้เซียนเอ๋อร์กลับมา” กลับมาเจอกับความทุกข์เช่นในอดีตที่บุรุษเช่นพระองค์แก้ไขให้นางไม่ได้เสียที “ฝ่าบาททรงหมายความว่าที่พระสนมพลัดหลงมานั้นพระองค์เป็นผู้กระทำ” “ตัวข้าในอดีต” ผู้ใดเล่าจะเชื่อว่าความฝันที่พระองค์เห็นยามหลับตาจะพาความเจ็บปวดกลับมาสู่พระทัยให้ร้าวรานยิ่งกว่าถูกศรธนูนับพันทิ่มแทง “กระหม่อมโง่เขลาไม่อาจเข้าใจได้” ท่านราชครูคิ้วขมวดฟังแล้วก็ยังคงไม่กระจ่าง “เรียกว่าฝันก็ได้แต่ข้ามั่นใจว่าคือเรื่องจริง เรื่องจริงที่ข้าคือคนที่ทำร้ายนาง” ความฝันอันยาวนานนี้เกิดขึ้นตั้งแต่นางห่างหายไปอยู่ตำหนักไทเฮาใหม่ ๆ หลับตาคราใดก็มักมีภาพนางร
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 2 ฝ่าบาทถูกพิษ
“ฝ่าบาทถูกพิษร้ายจนแน่นิ่งแล้ว หาทางจับนาง!” ทหารองครักษ์ตะโกนก้องเมื่อเห็นว่ายามนี้พระพักตร์ฮ่องเต้เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อแนบกับสองเต้าล้นทะลัก ถูกพิษอะไร๊!!!!!!! น้ำขิงอยากกลั้นหายใจตายเสียให้ได้กับสถานการณ์ตอนนี้เพราะไม่ว่าทำอย่างไรนางก็กลายเป็นคนผิดเสียทุกอ
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 1 ผัวจะประหารเมียไม่ได้
แนะนำตัวละคร น้ำขิง / ฟางเซียน ดาราสาวดาวรุ่งบ้านเกิดอยู่เมืองพัทยาตั้งใจกลับมาปาตี้อ่อย ฝ. แต่เครื่องบินดันตก ด้วยบุญทำกรรมถีบส่งให้เธอพุ่งจากฟ้าลงมากลางลานพิธีขึ้นครองราชย์ของฮ่องเต้หน้าหล่อ (ลวงไปเป็นผัว) อายุ : 20 ปี นิสัย : น่ารัก สดใส เอาแต่ใจ ร้ายตามส
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 14 แอบกินเต้าหู้
วาจาเจ็บแสบจากคนบนตักเริ่มทำให้ฮ่องเต้ทรงกริ้วกับสิ่งที่นางกล้ากล่าวออกมา ‘ครั้งเดียวไม่นับ’ นางคิดว่าคืนนั้นทำไปกี่รอบถึงกล้าไม่นับมัน หากไม่มีสิ่งใดผิดพลาดในท้องนางอาจมีเจ้าตัวน้อยแล้วก็เป็นได้ “คิดว่าข้าอยากนับอย่างนั้นเหรอ” แววตาเย่อหยิ่งจากสตรีผู้นี้ถือเป็นเชื้อเพ
ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ! ตอนที่ 20 ห้ามชื่นชอบผู้ใดนอกจากข้า
เว่ยเสวี่ยคุนทำได้เพียงมองผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินโอบกอดสตรีที่ตนเผลอปันใจไปให้ด้วยความเจ็บแปลบอยู่ลึก ๆ นึกน้อยใจในวาสนาของตนเองที่แม้มีของรักตรงหน้าก็ไม่อาจเอื้อมคว้ามาเป็นของตนเองได้ แววตาเจ็บปวดฉายเพียงนิดเดียวก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรองแม่ทัพผู้เคร่งขรึมเช่นเดิม แต่ทว่ามันกลับไม่รอ
قد تعجبك أيضًا
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.6K وجهات النظرพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.7K وجهات النظرเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก411.5K وجهات النظر(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก191.4K وجهات النظرฝันตื่นหนึ่ง ชะตาวุ่นคุณหนูไป๋
อวี้จวิน (玉君)4 وجهات النظرยั่วรักผ่านไลฟ์
จินต์พิชา565 وجهات النظرCHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู
g.ghostflying80 وجهات النظرCherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า?
SUNISAYOK193 وجهات النظر
