ตอนที่ 4 เตรียมเสียน้ำ

          สตรีเรือนร่างงามลุกขึ้นปลดอาภรณ์ประหลาดจากกาย เผยให้เห็นผ้าชิ้นน้อยลายลูกไม้สีหวานห่อหุ้มเต้าทรวงใหญ่กับแผ่นผ้าสามเหลี่ยมปิดกายสาวไม่ให้เห็น แต่นางรู้หรือไม่ว่าการอยู่ในอาภรณ์ประหลาดล่อแหลมเช่นนี้มีเสน่ห์ชวนหลงใหลกว่าเปลือยกายเสียอีก

          “ฝ่าบาทอยู่เฉย ๆ เถอะเพคะ เดี๋ยวน้ำขิงทำเอง”

          น้ำขิงนั่งฉับลงที่เดิมประทับจุมพิตบนแก้มฮ่องเต้ที่หันมองนางอย่างตื่นตะลึง

          “ออกไป ข้าไม่อยากเป็นผัวเจ้า”

          ปฏิเสธทั้งที่มองนมขนาดคัพดีของนางตาแทบถลน ฝ่าบาทโป้ปดได้อ่อนหัดเหลือเกิน

          นางอยู่ในชุดชั้นในลูกไม้สุดเซ็กซี่มีเหรอผู้ชายได้เห็นจะทานทนได้ อย่างคนโบราณแบบนี้ไปฝึกจิตในวัดหลายปีจะทนได้รึเปล่าก็ไม่รู้

          เฮ้อ ถ้าที่นี่มีร้านชุดนอนไม่ได้นอนก็คงดี

          “ฝ่าบาทโป้ปดไม่ได้นะเพคะ” นิ้วเรียวยาวประดุจลำเทียนลูบท่านลำแข็งขึงด้วยท่าทางทรงเสน่ห์ปนยั่วยวนในเวลาเดียวกัน

          สตรีตรงหน้าพระองค์นี้ผิวกายงดงามละเอียดลออ เรือนกายอาจไม่บอบบางอ้อนแอ้นแต่นับว่าหุ่นนั้นชวนให้เพศตรงข้ามหลงใหล ไม่อาจละสายตาจากขนาดสองเต้าอวบใหญ่กลมตึงเอวบางสะโพกผายเสียจนลมหายใจผู้พบเห็นติดขัด ส่วนใบหน้าไม่ต้องเอ่ยถึงงามอย่างไม่สามารถหาสิ่งใดมาติติงนางได้ ผมเงาสีดำขลับแม้ไม่ตรงตามแบบผู้คนนิยมทว่าเป็นลอนคลื่นดูเสริมให้สตรีผู้นี้งามล่มบ้านล่มเมืองได้ทีเดียว

          “กิริยาไร้ยางอายเช่นนี้แคว้นเจ้ามิมีผู้ใดสั่งสอนเลยหรือ”

          ฮ่องเต้ตรัสอย่างไม่พอพระทัยนัก ด้วยเกิดมาตลอดชีวิตไม่เคยมีสิ่งใดควบคุมไม่ได้ เพิ่งมีก็แต่สตรีผู้นี้ที่ไม่สามารถสั่งได้ซ้ำร้ายนางยังสั่งพระองค์อีกด้วย

          สวรรค์ส่งนางมาให้ข้าแล้วไยไม่ให้นางหัวอ่อนว่าง่ายดั่งสตรีทั่วทั้งใต้หล้า

          “มีเพคะ ผู้ใหญ่ในแคว้นสอนว่าให้ปรนนิบัติสามี อย่าให้ขาดตกบกพร่องโดยเฉพาะเรื่องบนเตียง”

          จริตจะก้านน่ามองยามเปล่งวาจาแสนหวานรื่นหูไม่ได้ทำให้พระองค์ลืมขัดขืน

          “ข้าไม่ใช่สามีเจ้า” นี่อย่างไรที่แปลก นางกล้าเรียกพระองค์ว่าสามีอย่างไม่ละอาย ผู้คนปกติพบกันไม่ถึงหนึ่งวันเรียกเช่นนี้ได้หรือ

          “เจ็ดวันนี้ก็ได้เป็นเพคะ” เจ็ดวันที่น้ำขิงจะได้กินฮ่องเต้ให้หนำใจ ก่อนหาทางกลับไปยังโลกที่นางจากมา

          “สตรีบ้า ข้ายังไม่พร้อม” ฮ่องเต้ตรัสทั้งพยายามข่มอารมณ์พลุ่งพล่านของตนเองให้สงบลง

          “หากน้ำขิงทำให้พร้อมได้ล่ะเพคะ”

          นางมองหุ่นกำยำกล้ามเป็นมัดไม่ต่างจากฝรั่งงานดีในผับพัทยาแล้วใจสั่น อยากลากขึ้นเตียงตอนนี้เหลือเกิน

          “ข้าจะยอมให้ทุกอย่างตามที่ปรารถนา มีข้อแม้อย่างเดียวคือห้ามแตะต้องตัวข้า และเจ้าต้องสวมใส่ชุดคลุมกายนี่ไว้ด้วย ห้ามถอด หึหึ ทำได้หรือไม่”

          ฮ่องเต้เอาชุดคลุมของพระองค์สวมให้แก่นางทั้งยังผูกสายรัดเอวให้เสร็จสรรพ ขณะที่พระองค์ตอนนี้เริ่มดีกว่าเมื่อครู่

          เหอะ น่าตลก คิดว่าชุดแค่นี้จะปกปิดความแรดของเธอได้เหรอช่างฝันเฟื่อง…

          น้ำขิงเคยสมัครสมาชิกเว็บไซต์ไลฟ์เสียวมาแล้วสมัยยังไม่ได้เป็นดารา แค่เสียงครางกับสีหน้าก็มากเกินพอแล้ว บทไหนบ้างที่น้ำขิงเล่นไม่ได้

          ฮ่องเต้ผัวรักเตรียมเสียน้ำให้น้ำขิงเถอะ!