Romans de อาทิตย์ชมดาว

อยู่ๆ ก็ต้องข้ามภพมาเป็นฮองเฮาที่ถูกผัวเมิน ไฮโซสาวสุดแซ่บอย่าง มิลกี้ จะทำอย่างไร ผัวก็ไม่รัก มีนางสนมเป็นร้อย ๆ คน อีช้อยอกจะแตก นี่มันเรื่องบ้าบอคอหอยโข่งอะไรกัน "เอาว่ะ ไหนๆ ก็ข้ามมาแล้วเมื่อผัวไม่สนใจก็หาผัวใหม่สิ อุ๊ปส์ มีแต่คนหล่อๆ ทั้งนั้น นี่คงเป็นข้อดีที่หล่อนได้เจอเมื่ออยู่ภพนี้" ฮองเฮาจ้าวเสี่ยวลี่ "หึ ฮองเฮาเขาหรือสตรีไร้ยางอาย เพราะนางปีนขึ้นเตียงเขา จนเสด็จพ่อกับเสด็จแม่มาเจอ ทำให้เขาต้องรับนางเป็นฮองเฮาเพราะเป็นหลานรักเสด็จแม่ เขาเกลียดชังนางนัก" ฮ่องเต้หยงไป๋

อี้เวยหนิง นางร้ายอัปลักษณ์ สตรีผู้น่ารังเกียจนิสัยชอบอิจฉาริษยาผู้อื่น กริยาทรามโง่เขลาเบาปัญญา วาจาต่ำตม ไม่มีผู้ใดอยากคบหา ผู้คนคิดว่านางนั้นอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าผู้ใด แต่กลับกัน!!! อี้เวยหนิง ช่างรู้สึกมีความสุขจริงๆ กับข่าวลือนี้ ทว่าความสุขนั้นกลับถูกคุกคามด้วยท่านอ๋องหน้าโง่ ที่สั่งโบยนางทั้งใส่ความว่าทำร้ายคนรักของเขา ‘เจ้าอ๋องโง่เอ๋ย สตรีงดงามหลบในเช่นข้าจะไปทำร้ายสตรีของเจ้าเพื่อประโยชน์ใดกัน’ ************************ ‘ลือกันไปเถิดจะได้ไม่ต้องมีบุรุษใดมายุ่งกับข้า’ อี้เวยหนิง

เมื่อฮองเฮาสายอ่อย ต้องมาคอยยั่ว ฮ่องเต้สายดุ ที่มองนางด้วยหางตาเท่านั้น แต่กลับมองเหล่าสนมกำนัลราวกับจะกิน กรี๊ดดดด! ข้าสวยกว่าตั้งเยอะทำไมหยามกันแบบนี้ งานอ่อย งานยั่ว คงจะต้องงัดเอามาใช้แล้ว ❤️❤️❤️

ทำอย่างไร!!!! เมื่อเด็กเอ็นกลายเป็นภรรยาทหารยุค 80 ให้ตายเถอะ! จางลี่หลินคนนี้โง่เกินไปแล้ว สามีรวยทรงแซ่บขนาดนี้ไม่รู้จักใช้ประโยชน์ ไม่พอยังคิดรังเกียจสามีหาว่าเขาอัปลักษณ์อีก อัปลักษณ์ตรงไหน! รอยกรีดบนหน้านี้กร้าวใจจะตาย โง่งมแบบนี้ไม่แปลกที่จะถูกแกล้งตลอด หลินหลินไม่ยอมทำตัวโง่งมแบบนั้นหรอก แต่งงานกันแล้วแม้ไม่รักก็ต้องดูแลกันสิ คนอื่นมาสาระแนสอดแทรกอะไรด้วย แม่เลี้ยงกับน้องสาวปลอมสามีเธอมันเป็นใคร! กล้าดีอย่างไรมาแกล้งหลินหลินเด็กเอ็นเงินล้าน! รู้จักมารยาคนอย่างเธอน้อยเกินไปแล้ว เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่มีใครด่าหลินหลิน แล้วเดินกลับไปแบบไม่ถูกเอาคืน!

ดาราสาวดาวรุ่งจนพุ่งออกนอกมิติของตัวเอง ทะลุเข้ามาในยุคจีนโบราณ มันคงไม่วุ่นวายนักหากนางไม่ตกลงมาจากฟ้า ตรงหน้าฮ่องเต้หน้าหล่อ (ลวงไปเป็นผัว) และเขาคิดจะประหารนาง กรี๊ดดด!!! คนหล่อใจร้ายประหารเมียได้ลงคอ พระเอก ตัวร้าย ตัวประกอบ เธอฟาดมาแล้วจนหมด อีแค่ฮ่องเต้รูปหล่อคนนี้ทำไมจะจับมาทำผัวไม่ได้! น้ำฮ่องเต้ไม่หมดตัว อย่ามาเรียกว่า น้ำขิง!!! “เจ้าเป็นใคร” ฮ่องเต้หน้าหล่อตาคมถามน้ำขิง “ข้าคือองค์หญิงจากต่างเมือง” คำโกหกนี้แหละที่พาให้ชีวิตนางต้องวุ่นวายจนถึงขีดสุด “เอานางไปประหาร!!” ห๊ะ อุตส่าห์โกหกว่าเป็นองค์หญิงหวังรอดแต่กลับจะประหารกันได้ “กรี๊ดดดด ข้าองค์หญิงน้ำขิงแห่งแคว้นพัทยาใครกล้าทำร้ายละก็คนทั้งแคว้นจะเกิดกลียุคแน่” ❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥 “ฝ่าบาทอยู่เฉยๆ เถอะเพคะ เดี๋ยวน้ำขิงทำเอง” “ออกไปข้าไม่อยากเป็นผัวเจ้า” ปฏิเสธทั้งที่มองนมขนาดคัพดีของนางตาแทบถลน “ฝ่าบาทโป้ปดไม่ได้นะเพคะ” มือน้อยลูบท่านลำแข็งขึงด้วยสีหน้า

มีรักย่อมมีทุกข์ หากอยากมีสุขต้องได้ผู้ชายทั้งเรื่อง! จากประสบการณ์เป็นนางร้ายมาหลายชาติ การมอบใจให้ ‘พระเอก’ มีแต่ขาดทุน! เช่นนั้นแล้วจงอย่ายึดมั่นกับบุรุษใด รักได้เพียงตัวเองเท่านั้น ชาติก่อนพระเอกเมินแล้วอย่างไร นางก็เกี้ยวตัวร้ายเศรษฐีมาเป็นสามีแทนสิคะ ชาติต่อมาอ่อยพระรองให้หลงหัวปักหัวปำ ชาตินี้เลือกผู้ใดดี พระเอก พระรอง ตัวร้าย เล่นบทซ้ำแต่เปลี่ยนช่วงท้ายมาหลายคราวช่างน่าเบื่อ เกิดมางดงามไยต้องโง่งมหลงบุรุษจนชีวิตพัง… เขียนบทให้นางทะลุมาเป็นนางร้ายมั่นใจหรือว่าควบคุมไหว นักเขียนโง่ นางร้ายเช่นนางจะจับนางเอกลูกรักมาทรมานเล่นหลังจากเอาชีวิตนางมาดันตนเองสู่ที่สูง ‘นางเอก’เสแสร้งแล้วอย่างไร…เพราะสุดท้าย ‘นางร้าย’ได้ใจบุรุษทั้งเรื่อง