All Chapters of ฝ่าบาท…หม่อมฉันอ่อยอยู่นะเพคะ!: Chapter 1 - Chapter 10

แนะนำตัวละคร น้ำขิง / ฟางเซียน ดาราสาวดาวรุ่งบ้านเกิดอยู่เมืองพัทยาตั้งใจกลับมาปาตี้อ่อย ฝ. แต่เครื่องบินดันตก ด้วยบุญทำกรรมถีบส่งให้เธอพุ่งจากฟ้าลงมากลางลานพิธีขึ้นครองราชย์ของฮ่องเต้หน้าหล่อ (ลวงไปเป็นผัว) อายุ : 20 ปี นิสัย : น่ารัก สดใส เอาแต่ใจ ร้ายตามสถานการณ์ ฮ่องเต้เฟยหลง / จางเฟยหลง ครองราชย์วันแรกฟ้าก็ส่งสตรีขาวอวบมาให้แบบไม่ทันตั้งตัวพระองค์ต้องผลักไสแต่ผลักไปผลักมานางลากพระองค์ขึ้นเตียงเฉย อายุ : 35 ปี นิสัย : ผีเข้าผีออก (กับน้ำขิงคนเดียว) น้ำขิงดาราสาวขาวเอ็กซ์หุ่นยั่วตาเสือสิงห์กระทิงแรดรีบเดินเบียดเสียดผู้คนในเครื่องบินไปยังทางออกฉุกเฉินเพื่อสไลด์ลงเนื่องจากเครื่องบินที่นั่งมานั้นขัดข้อง ต้องเร่งอพยพผู้โดยสารลงทางออกฉุกเฉิน แต่ด้วยบาปเธอคงหนาถึงไม่สามารถเบียดผู้คนออกไปได้ ในใจแต่ภาวนาขอพรว่าหากนางต้องตายไปก็อย่าให้ลำบากลำบนเลย ถ้าต้องลงนรกจริง ๆ ก็ขอให้ลงขุมตื้น ๆ อย่าลึกเกินเลย เพียงนึกอยู่ไม่นานความรู้สึกเหมือนตกจากที่สูงวูบหนึ่งนั้นทำเอาน้ำขิงใจหวิวหลับตาแน่นรอความต

ลานพิธีขึ้นครองราชย์ฮ่องเต้พระองค์ใหม่อันต้องหันเหความสนใจมายังคำกล่าวอ้างของสตรีที่ร่วงหล่นจากฟ้า “นางอาจโกหกก็ได้พ่ะย่ะค่ะ” ขันทีทูลต่อฝ่าบาทอย่างจ้องจับผิด เพราะเรื่องนี้ให้เชื่อง่าย ๆ ก็ดูจะเขลาจนเกินไป “ลองให้ฝ่าบาทเจ้าทุรนทุรายเพราะคะนึงหาข้าจนตรอมพระทัยสิ้นพระชนม์ก็ได้นะ นอกจากแคว้นล่มจมฮ่องเต้ก็ไม่มีทายาทด้วย” น้ำขิงร่ายยาวสีหน้าจริงจังเล่นให้พร้อมกับเบียดกายเข้าใส่ฮ่องเต้รูปงามด้วยจริตจะก้านยวนตา บนแผ่นมีใครจะยิ่งใหญ่เท่าฮ่องเต้ ฉะนั้นแล้วพระองค์นี่แหละเหมาะสมแก่การเป็นผัวน้ำขิงในระหว่างมาอยู่ยุคนี้ “ท่านราชครูตรวจดูเป็นอย่างไร” ฮ่องเต้ตรัสกับราชครูเพื่อเบนสายตาตนเองไม่ให้มองเรือนกายยั่วตัณหานี้ “ชะตาของฝ่าบาทต้องได้สตรีที่งดงามดุจฟ้าประทานจากแดนสวรรค์ ผิวขาวละเอียดตากลมโตดังลูกกวาง คิ้วโก่งง้างดั่งคันศร กลิ่นกายหอมอ่อนดุจมวลบุปผา วาจาฉะฉานเป็นสตรีต่างแคว้นแดนไกล หากผลักไสวันใดดวงใจสลายทั้งแผ่นดิน” สิ้นเสียงราชครูสีหน้าทุกคนเริ่มเคร่งเครียดเนื่องจากฮ่องเต้นั้นไม่มีฮองเฮา หากคำทำนายออกมาเช่นนี้แล้ว

ผู้ปกครองแคว้นนึกครึ้มใจเมื่อได้หาทางกลั่นแกล้งหวังให้นางเครียดบ้าง เพราะตั้งแต่ตกลงมาน้ำขิงไม่มีท่าทีเป็นกังวล อาจมีตกใจบ้างแต่สุดท้ายแล้วสายตานางก็เจิดจรัสกว่าพระอาทิตย์ ยามสำรวจใบหน้ากับเรือนร่างของพระองค์ ทว่าผิดคาด นอกจากนางไม่เครียดยังปีนไปบนเตียงจนพระองค์ต้องรีบลุกถอยหลังคอยมองว่านางจะทำอย่างไรต่อไป และภาพต่อมาก็ทำเอาพระองค์ตะลึงกับความกล้าจนเกินหญิงของนาง “ยั่วยวนไปก็เท่านั้น” ฮ่องเต้สบประมาทด้วยสีพระพักตร์เป็นต่อ เพราะคิดว่าต่อให้นางกล้าอย่างไรก็ไม่อาจทำให้พระองค์ตื่นตัวได้ หากอยู่ในชุดคลุมเช่นนี้ น้ำขิงดึงหมอนข้างมากลางเตียง หันหน้าตัวเองให้ตรงกับฝ่าบาท นั่งคร่อมบนหมอนนั้นส่งผลให้ชายชุดคลุมเลิกขึ้นเห็นขาอ่อนพร้อมกับเสียงร้องครางแผ่วเบาดังจากริมฝีปากงามนั้นก็พลันจะทำให้พระองค์ทานทนไม่ไหว “อื้อ อ๊ะ อ๊าาาา ฝ่าบาท…” เอวเล็กเริ่มโยกใส่หมอนเสมือนว่ายามนี้กำลังควบขี่บนเรือนกายของบุรุษ ส่งเสียงร้องครวญครางหลับตาพริ้มสองมือบีบหน้าอกตัวเองจินตนาการไปว่ากำลังขย่มบนตัวผู้ชายหุ่นแซ่บ “หยุดร้องเสียงน่ารังเกียจนั้นซะ!” เสียงดุดันต

พระองค์จับขาเรียวสวยยกขึ้นมาเกี่ยวรอบเอวหนาเอาไว้เมื่อขยับกายทาบทับลงบนเรือนร่างนุ่มนิ่มเพราะไม่อาจทานทนต่อแรงเสน่หาได้ น้ำขิงนิ่วหน้าเล็กน้อยกับการกระทำรุนแรงไม่ค่อยถนอมร่างกายบอบบางเท่าไหร่นัก แต่มันก็ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกหวาดกลัวแต่อย่างใด “อ๊ะ เจ็บ อ๊าางงงง ฝ่าบาททำแรงไปแล้วนะเพคะ ซี๊ดดดด” ร่างงามสะดุ้งเฮือกเมื่อถูกสอดใส่ในคราวเดียวจนสุดกระแทกลำความใหญ่โตอย่างไม่ปรานีทำเอานางเริ่มเจ็บพร้อมทั้งพยายามขยับถอยหนี แต่ก็ถูกมือข้างที่สอดใต้ขาเรียวกดสะโพกสวยเอาไว้ไม่ให้หนีห่าง ต้องทนรองรับความดิบเถื่อนจากบุรุษสูงศักดิ์ด้านบน “เจ้าต้องการแบบนี้อยู่แล้วไม่ใช่หรือไง โอ้ววว ทำให้ข้าเกิดกำหนัดก็จงรับทุกอย่างให้ได้” เจ้าของร่างกำยำถอนกายก่อนจะขยับเข้าไปใหม่ช้า ๆ แรง ๆ โดยไม่รั้งรอให้คนที่กอดรัดพระองค์อยู่ได้ปรับตัวใด ๆ กับขนาดของพระองค์ ต่อให้นางเป็นองค์หญิงจากต่างแคว้นก็ไม่มีสิทธิ์ใด ๆ มาสั่งให้พระองค์ทำตาม สตรียั่วราคะผู้นี้ร้ายกาจกล้าวางยาพิษพระองค์ก็นับว่ามีโทษร้ายแรง แล้วเหตุใดต้องสนพระทัยนางด้วย หากนางร่านสวาทนักพระองค์จะช่วยสนอง

เพียงวันเดียวน้ำขิงต้องแปรสภาพมาเป็นนางกำนัลคอยทำความสะอาดแทนการเป็นแขกต่างแคว้น ซึ่งในความโชคร้ายนี้มีดีอยู่อย่างคือนางไม่ต้องออกไปที่ใด เพราะฮ่องเต้เกรงว่าจะกลายเป็นคนไม่รักษาคำพูด หากผู้อื่นรู้เข้าว่าพระองค์ไม่ได้ต้อนรับนางในฐานะแขกแต่กลับต้อนรับนางในฐานะทาส จบกันความฝันจะได้แซ่บกับฮ่องเต้รูปหล่อเจ็ดวันเจ็ดคืน… นางกำนัลหุ่นแซ่บอย่างน้ำขิงถึงต้องมายืนเช็ดถูแจกันอยู่ทั่วห้องแบบนี้ แต่อย่างน้อย ๆ ก็โชคดีที่ยังมีชีวิตรอด “หาทางกลับบ้านยังไงเนี่ย น้ำขิงอุตส่าห์ได้เป็นเมียฮ่องเต้แต่สุดท้ายก็ลำบากอยู่ดี” สถานที่ที่จะพานางกลับไปโลกปัจจุบันได้ต้องเป็นลานพิธีวันนั้นแน่ เพราะตอนที่น้ำขิงจะกระโดดจากเครื่องบินก็รู้สึกวูบเหมือนมีพายุพัด เป็นไปได้ว่าที่ตรงนั้นอาจเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสองโลก น้ำขิงเฝ้าคิดหาทางออกพร้อมทั้งผูกมิตรกับนางกำนัลที่ฮ่องเต้ให้มาเฝ้านางทำงาน แต่ถามถึงกลางลานพิธีนั้นก็ไม่รู้เรื่องสักคนเพราะนางกำนัลไม่อนุญาตให้เข้าไปร่วมพิธีในวันนั้น ซ้ำร้ายนางกำนัลอีกคนยังเกลียดนางด้วย “หลันหลง” น้ำขิงเรียกนางกำนัลหน้าใส