Masuk“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
ในขณะที่ห้องข้างๆ เป็นห้องนมอิ่ม แต่คุณหญิงมณีจันทร์เข้ามาสั่งงานสำคัญ หญิงชราจึงเห็นและได้ยินว่าหลานชายเพียงคนเดียวปีน เข้ามาหาหลานสาวบุญธรรม หญิงชรายืนมองร่างของหลานชายที่กระโดดลงมาจากบันไดที่ปีนมาหาหลานสาวบุญธรรม มือของหญิงชราสั่นระริก “ในที่สุดก็ฝืนดวงชะตาไปไม่ได้ใช่ไหม” คุณหญิงมณีจันทร์น้ำตาไห
กอหญ้าเดินออกมาจากคลีนิค ในห้างสรรพสินค้า หญิงสาวรู้สึกเหมือนโลกถล่มลงตรงหน้าเมื่อผลการตรวจ บอกว่าเธอตั้งครรภ์ หญิงสาวตกใจ ช็อค หญิงสาวเดินเหม่อจนกระทั่งได้ยินเสียงโทรศัพท์ “อยู่ที่ไหน ทำไมไม่นอนพักผ่อนอยู่ที่บ้าน” กริชชัยตวาดทันที ทีได้ยินเสียงกดรับ “มีอะไรไหม” “ไม่สบาย ค่อยยังชั่วหรือยัง” “ก็ด
“จะบอกได้หรือยัง...” อนวนิท์ถามเบาๆ รู้สึกเหมือนร่างกายจะร้อนเป็นไฟ พร้อมจะลุกไหม้ “ไม่....” ต้นน้ำละเมอตอบอย่างหนักแน่น อนวินท์ใช้ริมฝีปาก และมือทั้งบีบเคล้น และจูบไซร้หน้าอกสาว เสียงกรีดร้องอย่างโหยหวน ทำให้อนวินท์ทั้ง บีบเคล้นและดูดหน้าอกสาว อย่างเรียกร้องคราวนี้ ต้นน้ำรู้สึกว่าชายหนุ่มเรียกร้อ
ท่าอากาศยานสิงคโปร์ กริชชัยเอื้อมมือไปหยิบมือถือกดสายหา หญิงสาวที่ทำให้หัวใจตนเองเต้นแรงเร็ว จนรู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิดออกมานอกตัว “ฮัลโหล ญ่าค่ะ” กอหญ้าพูดพลางเดินดูรอบๆ บริเวณ ร้านเฟอร์นิเจอร์เอาของมาลงตั้งแต่เย็นและเพิ่งเสร็จเมื่อชั่วโมงที่แล้ว หญิงสาวต้องดูแลความเรียบร้อยตามคำสั่งของ ชายหนุ่







