LOGIN“นี่เธอเห็นเหมือนฉันมั้ย” สาวประชาสัมพันธ์อยู่ในเคาน์เตอร์ถามเพื่อนแล้วมองตามจุลภัทรที่เดินไปทางร้านกาแฟ“เต็มสองตาเลยเธอ”“สงสัยชาครียาจะเป็นมือที่สามจริงๆแหละเธอ”“แต่เขาเลิกกับแฟนแล้วนะ อีกอย่างแฟนเก่าของเขาก็มีแฟนไปแล้วตอนนี้จะแต่งงานกันด้วยถ้าเขาคบกับชาครียามันก็ไม่แปลกนี่เธอ”“เธอก็ดูเอาสิ มาส่งที่ทำงานโดยไม่กลัวคนเห็นและยังถือกระเป๋าให้อีกน่ารักจะตาย ฉันว่าคนที่พูดถึงคุณจุลภัทรกับชาครียานี่ไม่รู้จริงแล้วแหละ”“มันก็ไม่แน่นะเธอ คุณจุลภัทรเป็นไฮโซชื่อดังแล้วคุณชาร์มเป็นแค่พยาบาลจะคบกันได้นานหรือเปล่าขนาดคุณพัชรียาเขายังเลิกกันเลย”เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์สาวสามคนพูดคุยกันเบาๆขณะที่ไม่มีคนไข้และยังมีพยาบาลสาวที่ว่างก้แอบมาเมาท์ด้วยและไม่ได้มีแค่นี้เพราะมีคนเห็นเยอะ“แอ้ แอ้..” กุลดาเดินมาหาเพื่อนที่วอร์ดอย่างรวดเร็วเพราะเธอเห็นจุลภัทรกับชาครียาเต็มสองตาตัวเอง“มีอะไรกุล” ธีรนาตถามเพื่อนเบาๆเพราะเธอกำลังทำงานอยู่“คือว่า ฉันเห็นคุณจุลกับยัยชาร์มมาด้วยกันน่ะ” กุลดากระซิบเบาๆเพราะมีพยาบาลรุ่นพี่ชำเลืองมอง“จริงเหรอกุล แล้วเธอเห็นที่ไหนล่ะ” ธีรนาตถามกลับทันทีและวางมือจากงานที่ทำลากแขน
“จริงครับ หนูชาร์มทำอร่อยมากเหมือนที่แม่พี่บอกเลยครับ”“ชาร์มแค่พอทำได้ค่ะ ฝีมือสู้ป้าพักต์ไม่ได้หรอกค่ะ” หญิงสาวพูดถ่อมตัวเธอแค่พอทำได้ตามที่เห็นแม่ทำแต่เพื่อนๆก็บอกว่าเธอทำอร่อยและตอนนี้ทุกคนก็รู้แล้วว่าเธอคุยกับจุลภัทรแต่ยังไม่ได้บอกว่าคบกันแล้วแต่วันนี้ทุกคนจะมาหาเธอเพราะอยากรู้เรื่องจุลภัทรนี่แหละไม่เว้นแม้แต่ว่าที่คุณแม่อย่างกวินตาที่เป็นตัวตั้งตัวตีนัดเพื่อนมาบ้านเธอ“แต่พี่อยากกินหนูชาร์ม เอ้ย อยากกินฝีมือหนูชาร์มมากกว่าครับ” เขากินอาหารฝีมือแม่บ่อยแล้วแต่อยากกินอาหารฝีมือของหนูชาร์มไปตลอดชีวิตมากกว่า“พี่จุลรีบทานเถอะค่ะ ชาร์มไม่อยากไปทำงานสาย” ที่จริงเธอไม่อยากให้เขาเจอใครมากกว่ายิ่งตอนนี้ทุกคนอยากเห็นจุลภัทรว่าเขาเป็นแฟนเธอจริงหรือเปล่าเพราะมีแค่พี่จูนคนเดียวเท่านั้นที่เห็นและยังมีประเด็นของพี่นุอีกแม้เธอจะไม่สนใจแต่ก็ได้ยินมาตลอดก็ไม่ได้ตอบโต้เพราะมันไม่ใช่เรื่องจริง“ได้ครับ” จุลภัทรยิ้มให้แฟนสาวแล้วกินข้าวต้มชาครียากินไปด้วยและแอบมองคนตรงหน้าที่กินข้าวต้มฝีมือของเธอเหมือนกับอร่อยมากแต่ก็รู้สึกดีที่เขากินอาหารบ้านๆฝีมือของเธอเท่าที่รู้เขาใช้ชีวิตกินหรูอยู่ดีมาตลอด“หนูชา
“อย่าบอกนะว่าจุล..”“โนๆ..ยังไม่ถึงขั้นนั้นครับ แต่ก็มากกว่าจูบครับ”“ติดใจเขาว่างั้นเถอะ” คนเป็นป้าฟังหลานชายพูดถึงหนูชาร์มของเขาแล้วดวงตาเป็นประกายเต้นระริกแวววาวอีแบบนี้เธอจะได้หลานสะใภ้เร็วๆนี้แน่“ชอบครับ”“แล้วทางคุณฝนว่ายังไงบ้างล่ะ”“น้าฝนให้หนูชาร์มตัดสินใจเองครับ แต่คุณย่ากับป้านวลรู้มั้ยครับว่าหนูชาร์มบอกว่าขอลองคบกันก่อน ผมนี่ไปไม่เป็นเลยครับ” จุลภัทรตอบย่าและแอบฟ้องนิดหนึ่งที่ชาครียาไม่สนใจเขาทั้งที่เพียบพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าที่การงานชื่อเสียงชาติตระกูล“จุลมั่นใจแล้วเหรอที่คบกับหนูชาร์ม หากเกิดอะไรขึ้นพักต์กับคุณฝนจะมองหน้ากันไม่ติดเลยนะ” นวลพรรณถามหลานชายและเชื่อว่าจุลภัทรคิดดีแล้วถึงได้บอกเธอกับแม่“ผมมั่นใจครับป้านวล”“แล้วหนูชาร์มของจุลทำงานอะไรล่ะ”“หนูชาร์มเป็นพยาบาลทำงานที่โรงพยาบาลเอกชนใกล้บ้านครับคุณย่า และบ้านของหนูชาร์มก็อยู่ตรงข้ามบ้านของคุณแม่ครับ”“อย่างนี้นี่เอง ถ้าพักต์บอกว่าหนูชาร์มของจุลเป็นเด็กดีก็ต้อเชื่อแล้วล่ะ” เธอเองก็รู้จักฝนสุดาแม้จะไม่ได้สนิทสนมกันมากแต่ก็เจอกันหลายครั้งและในอนาคตคงจะสนิทกันมากกว่านี้แน่“จริงครับ หนูชาร์มยังใจดีมีน้ำใจช่วยเหลือ
“บ้านคุณป้านวลน่าอยู่มากนะคะ” สมิตามองดูภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ขณะเดินออกไปที่ลานจอดรถหน้าบ้าน“หลังใหญ่ก็จริงจ้ะหนูมิตา แต่มีแค่คนแก่อยู่แคสองคนเองจ้ะ”“อ้าว..แล้วพี่จุลล่ะคะ”“โอ้ย..พ่อคนนั้นอย่าไปพูดถึงเขาเลยจ้ะ เดือนหนึ่งจะมานอนสักครั้งส่วนมากก็นอนคอนโดหรือไม่ก็ตามไซต์งานที่ไปดูแลนั่นแหละจ้ะ” นวลพรรณตอบสมิตาและว่าหลานชายของเธอแทบไม่มีเวลาอยู่บ้าน“ฉันได้ข่าวว่าคุณจุลเลิกกับแฟนแล้วจริงเหรอคุณนวล” คุณสายธารถามตรงประเด็นที่เธออยากรู้“ก็เลิกกันจริงตามข่าวนั่นแหละค่ะ แต่ว่าตอนนี้เห็นบอกว่ามีคนคุยด้วยแล้วค่ะ” นวลพรรณตอบรุ่นพี่แล้วยิ้มแกล้งไม่รู้ความหมายที่คุณสายธารพูดถึงและเอาคำพูดของหลานชายมาบอกเล่าให้รู้ว่าจุลภัทรมีคนคุยแล้ว“จริงเหรอคะ แต่ทำไมพี่ไม่เห็นข่าวเลยล่ะคะว่าคุณจุลมีแฟนใหม่เลยล่ะคุณนวล ” คุณสายธารถามอย่างสงสัยหรือว่าเป็นเรื่องจริงคุณหญิงพิมลวรรณกับนวลพรรณถึงไม่ได้พูดทาบทามหลานสาวของเธอ“เรื่องข่าวนี่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะ แต่เจ้าตัวเขายืนยันแบบนี้ก็ต้องฟังเขาเพราะพ่อคนนี้เขาไม่ชอบบังคับที่ผ่านมาฉันกับคุณแม่ก็ยุ่งกับเขามากเกินไปตอนนี้ก็เลิกยุ่งแล้วปล่อยให้เขาเลือกของเขาเองแล้
“แล้วชาร์มจะเสียใจที่ปฏิเสธพี่ไปคบกับนายจุลนั่น และรู้ไว้ด้วยว่าไอ้หมอนั่นมันไม่ได้ดีอย่างที่ชาร์มคิดหรอกขนาดไฮโซมันยังทิ้งได้แล้วชาร์มเป็นแค่เด็กกำพร้ามันจะจริงจังแล้วกล้ายกย่องออกหน้าออกตามั้ยพี่จะคอยดู” อนุวัชพูดด้วยความโกรธแล้วเดินไปที่รถของตัวเองขับออกไปอย่างรวดเร็วชาครียามองตามหลังรุ่นพี่ที่ขับรถออกไปจากโรงพยาบาลแล้วถอนหายใจเธอไม่คิดว่าอนุวัชจะพูดแบบนี้ที่ผ่านมาเขาก็ดีกับเธอมาตลอดและเธอเองก็ชัดเจนมาตลอดเช่นกันว่านับถือเขาเป็นนพี่ชายไม่ได้คิดอะไรเขาก็รับรู้แต่ทำไมถึงมาพูดแบบนี้ ก่อนจะขึ้นรถแล้วขับกลับบ้านเพราะแม่ป้าพักต์ป้าแววรออยู่เธอไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้เพราะต้องช่วยป้าแวว ป้าพักต์และแม่จัดการเรื่องงานเปิดมูลนิธิ วันถัดมาก็มีคนพูดถึงชาครียาที่มีหนุ่มหล่อมาหาถึงที่ทำงานแต่กลับไม่ใช่ผู้ชายที่เป็นข่าวว่าคบหากันเพราะจุลภัทรนั้นออกสื่อบ่อยแต่อนุวัชไม่ได้ออกสื่อแต่ชาครียาก็ยังเฉยใครอยากพูดอะไรก็ปล่อยให้พูดไปเพราะพวกเขาไม่รู้ว่าความจริงเป็นยังไงหากเธอมัวแต่สนใจปากคนก็ไม่ต้องทำงานแล้วคงมีเรื่องพูดคุยได้ทั้งวันสู้เธอเอาเวลาไปทำงานและทำประโยชน์อย่างอื่นจะดีกว่าเวลาผ่านไปหนึ่งอาทิตย์
“ช่างเขาเถอะค่ะพี่นา เขาอยากพูดอะไรก็ให้พูดไปค่ะเราไม่ได้เป็นอย่างที่เขาพูดหากเราตอบโต้เขาก็จะหาว่าเราร้อนตัวอีกสู้อยู่เฉยๆเดี๋ยวพวกเขาก็เบื่อไปเองค่ะ” ชาครียาพูดกับกัญจนาเธอเองไม่ได้สนใจกับคำนินทาของคนที่ไม่ได้รู้จักสนิทสนมกับเธอแล้วจะเอาอะไรกับคำพูดของคนอื่นกันล่ะ“แต่นี่เขาพูดว่าชาร์มไปแย่งคุณจุลมาเลยนะ” พรสรวงพูดขึ้นเพราะได้ยินมากับหูว่าพยาบาลแผนกฉุกเฉินพูดถึงชาครียาและเธออยากให้รุ่นน้องแก้ต่างให้ตัวเอง“ก็ที่พวกเขาพูดกันมันไม่เป็นความจริงไงคะพี่น้อง แค่หัวหน้า พี่นา พี่น้อง พี่จูนเชื่อชาร์มก็โอเคแล้วค่ะ” ชาครียาพูดกับรุ่นพี่คนสนิททั้งสองส่วนอีกสองคนนั้นเข้าเวรดึกเธอแคร์ความรู้สึกของพี่ๆที่สนิทกันมากกว่าคนอื่น“โอ้ย..ยัยนางเอกหลงยุคโดยเขานินทาขนาดนี้ยังนิ่งอยู่ได้พี่นี่นับถือแกจริงๆเลยนชาร์ม” พรสรวงพูดกับชาครียาและนับถือความใจเย็นมีสติของหญิงสาวที่ไม่เอาเรื่องคนที่เอาไปนินทา“มันก็จริงอย่างที่ชาร์มพูดนะ งั้นก็อย่าไปสนใจปากหอยปากปูเลยเดี๋ยวรู้ความจริงกันก็หน้าหงายกันเองแหละจ้ะ” กัญจนาพูดกับรุ่นน้องสาวหากเป็นเธอละก็จัดการคนพูดไปแล้ว“งั้นไปกินข้าวกันดีกว่าค่ะพี่นา พี่น้อง”จากนั้นทั







